Συνεντεύξεις

Η Αγνή του Θεού: Η συνέντευξη

 
Η ψυχίατρος καταφθάνει στο μοναστήρι… Άλλο ένα (;) μυστήριο που περιμένει να λυθεί. Τώρα το πώς ερμηνεύεται αυτή η λύση… Είναι μια κατάσταση άλλη, μια κουβέντα διαφορετική. «Η Αγνή του Θεού» είναι το έργο που συνδυάζει το πολυδιαβασμένο με το πολυσκόταδο ίσως; Αυτό που θα αντικρύσουμε είναι αυτό που «απαραίτητα» θα μας φανεί λογικό ή τελείως παράλογο; Το περίφημο έργο με τις ένα σωρό παραστάσεις ανεβαίνει ξανά στη χώρα μας και το μόνο που έχουμε να σκεφτούμε είναι το πότε θα πάμε! Η σκηνοθέτις Μαριάννα Κοντούλη και η μία εκ των πρωταγωνιστριών, Άννα – Μαρία Στεφαδούρου, ανοίγουν την πόρτα στο Noizy.gr και μας μιλάνε για την παράσταση και όχι μόνο. Ελάτε μαζί μας και ενδώστε στο μυστήριο πριν καν το απολαύσετε…
 
agni02
 
«Η Αγνή του Θεού» είναι ένα έργο πασίγνωστο, με ιστορία πλέον των τριάντα πέντε χρόνων. Πώς σκεφτήκατε να το ανεβάσετε; Το είχατε δει έξω, είχατε διαβάσει για αυτό; Πώς προέκυψε;
Μαριάννα Κοντούλη: Η ιδέα προέκυψε από την «Αγνή» μας (σ.σ. Αλεξάνδρα Μαρθαλαμάκη), η οποία διάβασε το έργο τυχαία και, όπως μου αποκάλυψε, το ερωτεύτηκε αμέσως. Ένα συναίσθημα που ένιωσα και εγώ όταν μου έγινε η πρόταση να το σκηνοθετήσω και βρέθηκα να το μελετώ. Ένα αίσθημα, στο οποίο μυήθηκαν και οι Ασπασία και Άννα – Μαρία, που ήρθαν στην παρέα μας μέσα από τη διαδικασία της οντισιόν.
 
agni04Κάνοντας τη μετάφραση, πατήσατε στις δύο προηγούμενες αποδόσεις του έργου στα ελληνικά (1984 & 2006);
Άννα - Μαρία Στεφαδούρου: Είχα διαβάσει τη μετάφραση Καρχαδάκη (2006) στο παρελθόν ως ηθοποιός, αλλά το να ανατρέξω σε αυτήν κατά τη διάρκεια της μεταφραστικής διαδικασίας δεν θα εξυπηρετούσε τη νέα μετάφραση. Απλώς θα την καθυστερούσε. Η μετάφραση ενός θεατρικού έργου έχει να κάνει με τους χαρακτήρες ως ζωντανούς ανθρώπους περισσότερο παρά με το φιλολογικά ορθό. Πολλές φορές για παράδειγμα ήμουν όρθια και προσπαθούσα να διεκδικήσω ό,τι κι αυτοί μέσα από τη θέση, την τάξη και τα πιστεύω τους. Η αγγλική κουλτούρα και γλώσσα έχει από τη φύση της μια αμεσότητα, μια ταχύτητα και το στοιχείο του πνευματώδους χιούμορ, που μερικές φορές είναι δύσκολο να αποδοθούν στα ελληνικά. Ο κυρίως στόχος ήταν να μην αλλοιωθούν οι χαρακτήρες κατά τη μεταφορά τους αλλά και να μπορέσουν να σταθούν ολοζώντανοι στη νέα τους γλώσσα.
 
 
Τι είναι αυτό που σας ιντριγκάρει περισσότερο στην εξέλιξη του έργου; Τι είναι αυτό που αποτελεί το «κλειδί» της παράστασης για σας;
Άννα - Μαρία: Η πορεία του κάθε χαρακτήρα. Το γεγονός ότι εμφανίζονται τρεις άνθρωποι στην αρχή του έργου, οι οποίοι θα μπορούσαν κάλλιστα να συνεχίσουν να ζουν τις ζωές τους όπως ακριβώς έχουν αποφασίσει. Όπως ακριβώς έχουν μάθει να επιβιώνουν. Αν δεν βρίσκονταν σ’ αυτή την ιστορία όλες μαζί, ίσως και να μπορούσαν. Αποτελούν όμως τέτοιο καταλύτη, η κάθε μία για τις άλλες δύο, με τόσο μοναδικό τρόπο που ακόμα και τα πιο θεμελιώδη πιστεύω, ακόμα και η αντικειμενική γνώση καταρρίπτονται με κόστος συναισθηματικό και όχι μόνο.
Μαριάννα: «Η Αγνή του Θεού» είναι ένα έργο που εξετάζει την αναζήτηση της αλήθειας, της αλήθειας που επιδιώκουμε ως άτομα, για εμάς τους ίδιους. Μια αλήθεια που διαμορφώνεται ανάλογα με το παρελθόν μας, τα ερεθίσματα και τις εμπειρίες μας.
 
agni05
Οι τρεις ηρωίδες είναι στην ουσία οι «τρεις όψεις ενός νομίσματος»; Συνθέτουν ένα παζλ ή είναι «απλά» πρωταγωνίστριες σε ένα θρίλερ;
Άννα - Μαρία: Τίποτε δεν είναι τυχαίο. Ακόμη και τα στοιχεία που μπορεί να μας διαχωρίζουν από τους άλλους, μας βοηθούν να συνειδητοποιούμε τι  δεν είμαστε και άρα μας φέρνουν λίγο πιο κοντά σ’ αυτό που θέλουμε ή πιστεύουμε πως είμαστε.
Μαριάννα: Ο ίδιος ο John Pielmeier, σε συνέντευξή του, έχει πει πως και οι τρεις χαρακτήρες είναι κομμάτια του ίδιου του του εαυτού. Ο άνθρωπος κρύβει μέσα του διαφορετικές όψεις, συχνά όχι μόνο τρεις, συνθέτοντας πάντα ένα όλον, το άτομό του. Κι αυτή είναι η ουσία. Ο θεατής πιστεύω πως καταφέρνει να ταυτιστεί σε σημεία και με τους τρεις χαρακτήρες, όσο αντίθετοι και παράδοξοι φαίνονται μεταξύ τους.
 
Κατά πόσο το παράλογο φαίνεται (ή εκφέρεται) σαν κάτι το πλέον φυσιολογικό, κατά τη διάρκεια του έργου;
Άννα - Μαρία: Δουλειά του ηθοποιού δεν είναι να κρίνει το χαρακτήρα του, όποιος κι αν είναι αυτός. Το τι είναι λογικό ή παράλογο το αποφασίζει ο κάθε θεατής για τον εαυτό του. Κάθε στόχος και κάθε σχέση του χαρακτήρα με τους άλλους είναι ζωτικής σημασίας για τον ίδιο και για την ιστορία και οφείλουμε να τα αντιμετωπίζουμε ως τέτοια.
Μαριάννα: Αλήθεια, τι είναι  παράλογο και τι φυσιολογικό; Και δεν θέτω το ερώτημα φιλοσοφικά αλλά πρακτικά. Αν αφαιρέσουμε τα κοινωνικά στερεότυπα θα διαπιστώσουμε πως για τον καθένα από μας το παράλογο ή το λογικό είναι εντελώς διαφορετικό. Κλασσικό παράδειγμα είναι η ύπαρξη διαφορετικών θρησκευτικών πεποιθήσεων.
 
agni06Πώς πήγατε στις πρόβες; Κουμπώσατε εύκολα πάνω στους χαρακτήρες που υποδύεστε;
Άννα - Μαρία: Η πρόβα είναι ένα ιδιαίτερο περιβάλλον, μια ιδιαίτερη συνθήκη. Ποτέ δεν ξέρει κανείς πώς θα πάει. Εμείς είχαμε απ’ όλα. Γέλια, συγκρούσεις, συγκινήσεις. Προσωπικά, μελετώντας τη Λίβινγκστοουν, στο αρχικό στάδιο της έρευνας, μου φάνηκε λίγο «τετράγωνη» για τα δικά μου γούστα. Όσο περνούσε όμως ο καιρός και πήγαινα στους λόγους που μπορεί ένας τέτοιος άνθρωπος να κατέφυγε σ’ αυτό τον τρόπο σκέψης, σ’ αυτή τη μοναχική ζωή που κάνει, στο πως γκρεμίζονται τα στεγανά της, στα ηθικά της διλήμματα και γενικά σε όλη την πορεία που διανύει μέσα στο έργο, μου φάνηκε πιο ανθρώπινη και πολύ γοητευτική.
 
Ο λόγος παίζει τον πλέον σημαντικό ρόλο σε αυτή την παράσταση. Πώς τον χειριστήκατε; Πώς τον περάσατε από εσάς προς τα έξω, προς τον κόσμο;
Μαριάννα: Ο λόγος παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στη σκηνοθετική προσέγγιση της παράστασης. Σκοπός μου είναι να ακούσουμε τα επιχειρήματα, τις απόψεις και ανησυχίες των χαρακτήρων. Ν’ ακολουθήσουμε την ιστορία, να συγκινηθούμε, να ταυτιστούμε, να προβληματιστούμε χωρίς σκηνοθετικά τερτίπια.  
 
Μέχρι πότε θα είστε εδώ στο Αλκμήνη;
Άννα - Μαρία: Κάθε Τετάρτη και Πέμπτη μέχρι τις 2 Απριλίου.
 
agni03
 
Έχετε ξανασυνεργαστεί οι τρεις σας; Σκέφτεστε να κάνετε ξανά κάτι παρέα στο μέλλον;
Μαριάννα: «Η Αγνή του Θεού» αποτελεί την πρώτη μας συνεργασία, μια συνεργασία μάλιστα εξαιρετικά γόνιμη. Θεωρώ ευτυχές το γεγονός της συνάντησής μας και πιστεύω πως αν ξαναβρεθεί το κατάλληλο έργο και η κατάλληλη ευκαιρία, με χαρά θα ξαναενώσουμε τις δημιουργικές δυνάμεις μας.
 
Κώστας Κούλης
 
agni01
 
Ταυτότητα παράστασης
Κείμενο: John Pielmeier
Μετάφραση: Άννα – Μαρία Στεφαδούρου
Σκηνοθεσία: Μαριάννα Κοντούλη
Σκηνικά: Αιμιλία Κακουριώτη
Κοστούμια: Γιώτα Νικοδήμου
Φώτα: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου
Μουσική: Αχιλλέας Στέλιος
Special Effects: Προκόπης Βλασερός
Artwork: Παντελής  Ξηροχειμώνας
Φωτογραφίες: Θωμάς Αρσένης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Νίκη Καρνάτσου
Παίζουν
Άννα – Μαρία Στεφαδούρου (Δόκτωρ Μάρθα Λιβινγκστόουν), Ασπασία Μίχου (Ηγουμένη Μύριαμ Ρουθ), Αλεξάνδρα Μαρθαλαμάκη (Αγνή)  
Δημόσιες σχέσεις – Επικοινωνία: Μαρκέλλα Καζαμία (Playwalk)
Παραγωγή:  ART - IOI
Χώρος: Θέατρο Αλκμήνη
Αλκμήνης 8, Γκάζι
(μετρό Κεραμικός)

Πρεμιέρα: 21 Ιανουαρίου 2015
Παραστάσεις: Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:15
Διάρκεια: 100’ (χωρίς διάλειμμα)
Εισιτήρια: €12, €8 (μειωμένο)
Κρατήσεις: 210 3428650 (μετά τις 6:00 μ.μ.) & 6937425294
 

Συνεντεύξεις

Facebook Comments