Συνεντεύξεις

Συνέντευξη με το Γιώργο Χατζηπαύλου

 
   Έχω δει το «Σχεδόν σαράντα» τρεις φορές και όλες τις φορές δεν μπορούσα να σταθώ από τα γέλια. Ο Γιώργος Χατζηπαύλου έχει κάνει το stand up επιστήμη και κάθε παράστασή του είναι ευκαιρία για χαλάρωση, γενικότερη ευφορία και πολύ γέλιο. Όταν ήλθε το δελτίο τύπου με τις πληροφορίες για Ευρωπαϊκή περιοδεία, σκέφτηκα πως θα ήταν πολύ καλά να τα λέγαμε από κοντά, για να μάθουμε περισσότερα και να γνωρίσουμε ακόμα καλύτερα ένα κωμικό που φροντίζει να περνάμε εξαιρετικά όταν ακούμε τις ιστορίες του. Συναντηθήκαμε με το Γιώργο, μιλήσαμε για αυτά που έρχονται, για αυτά που κάνει και για όλα όσα θα θέλατε να μάθετε. Ναι, μας διέκοψαν κάποιες φορές διάφοροι άνθρωποι που τον αναγνώρισαν και θέλησαν να φωτογραφηθούν μαζί του και το απολαύσαμε και αυτό. Ευχαριστούμε πολύ το Le Roi για τη φιλοξενία και μένουμε υπόχρεοι στον ΕΜΑΝΟΝ για τις εκπληκτικές φωτογραφίες. Πολλές, παρά πολλές ευχαριστίες στη Βάσω Σωτηρίου (We Will), η οποία ρύθμισε τα πάντα, προκειμένου να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.
 
Hatzi658a
 
Η περιοδεία… Ήταν δική σου ιδέα; Ήλθε μια μέρα ο ατζέντης σου και σου είπε «Γιώργο, έχουμε αυτή την πρόταση»; Πώς έγινε όλο αυτό;
Με τον Αλέξανδρο το Ζώη, που είναι ο συνεργάτης μου στην Ελλάδα… Ήταν κάτι που το είχαμε συζητήσει. Ταυτόχρονα, η Argonaut Comedy, μία εταιρεία που διαχειρίζεται ο Ιάσων Καλδής, με έδρα το Manchester, ξεκίνησε να κάνει κάποιες περιοδείες Ελλήνων κωμικών και συζητήσαμε με τον Ιάσονα… Μας παρουσίασε ένα μεγάλο σχέδιο για μία πολύ μεγάλη Ευρωπαϊκή περιοδεία και την υλοποίησε. Ουσιαστικά, η περιοδεία είναι προϊόν εργασίας της Argonaut Comedy… Ήταν κάτι που κι εμείς είχαμε κατά νου… Μετά εμφανίστηκε ο Ιάσωνας… γνωριστήκαμε… Είναι μια αυστηρά επαγγελματική περιοδεία. Είναι χαρά να κάνεις τέτοιες συνεργασίες. Εγώ τη θεωρώ από τις κορυφαίες συνεργασίες που έχω κάνει ποτέ. Ξέρεις, εγώ είτε φύγω από την Αθήνα να πάω να σε μια πόλη εκατό χιλιόμετρα πιο πέρα είτε πάω σε μια άλλη χώρα… Φεύγω από το σπίτι μου και δεν ξέρω τι θα συναντήσω. Χρειάζομαι λοιπόν κάποιον, ώστε να είναι όλα έτοιμα, έτσι ώστε όταν ανέβω στη σκηνή να παίξω, το μόνο που να με απασχολεί να είναι πώς θα κάνω την παράστασή μου όσο καλύτερα γίνεται! Γι’ αυτό, σε τέτοιες συνεργασίες είναι πολύ σημαντικό να είσαι με ανθρώπους που καταλαβαίνουν τις ανάγκες σου. Είναι ευτυχής συγκυρία όλο αυτό. Και το περιμένω πώς και πώς! Αυτό που είπα και στον Ιάσωνα είναι ότι ξεκινάμε και θα φτιάξουμε μια ωραία ανάμνηση.

Όσον αφορά την παράσταση, θα κάνεις κάτι άλλο;
Όχι. Η βάση είναι η παράσταση που έχω, το «Σχεδόν σαράντα», συν κάποια παλιότερα κείμενα, τα οποία είναι τα αγαπημένα μου τα τελευταία χρόνια που ασχολούμαι με το stand up… Και κάποια καινούργια κομμάτια που έχω γράψει… Αλλά το 80% είναι κείμενα της παράστασης που κάνω τώρα. Του «Σχεδόν σαράντα».

Κατά συνέπεια, η παράσταση θα δοθεί στα ελληνικά…
Ναι, καθαρά.

Θα έχεις υπέρτιτλους ή…;
Όχι, όχι. Η παράσταση θα είναι για όσους μιλούν ελληνικά. Έλληνες και όσοι ελάχιστοι μπορούν να καταλάβουν… (γελάει)
 
Hatzi659
Έχεις σκεφτεί να κάνεις παράσταση στα αγγλικά;
Όχι… κοίταξε… το να κάνεις κάτι στα αγγλικά σημαίνει ότι πρέπει να πας να κάνεις έδρα σου μία χώρα στο εξωτερικό… Και το λέω περισσότερο για να έχεις το know-how, που λένε… Γιατί στην Ελλάδα υπάρχει τεράστια απόκλιση, τα αγγλικά είναι «πολύ μακριά» για το κοινό, ώστε να δουλεύεις κείμενα στα αγγλικά. Από την άλλη όμως, το εξωτερικό είναι πολύ μεγαλύτερη αγορά. Δεν θεωρώ ότι έχω ξεμπερδέψει με αυτό που κάνω στην Ελλάδα ώστε να θέλω να φύγω έξω… Υπάρχουν κωμικοί, οι οποίοι ξεκίνησαν να κάνουν stand up στο εξωτερικό. Έχουν μια εντελώς διαφορετική διαδρομή, αλλά επειδή η δική μου αφετηρία είναι η Ελλάδα, μου φαίνεται – μετά από τόσα χρόνια – βουνό όλο αυτό. Ίσως να το έκανα για την εμπειρία, σε μία δομημένη κατάσταση, δηλαδή σε ένα φεστιβάλ, αλλά δεν είναι αυτός ο σκοπός μου. Σε καμία περίπτωση.

Οι ημερομηνίες αυτές είναι μόνο η αρχή; Θα ακολουθήσουν κι άλλες;
Όχι. Αυτή η περιοδεία είναι αυτές οι εννιά μέρες. Είναι εννέα πόλεις, σε επτά χώρες. Μετά έχω μια περιοδεία στην Ελλάδα για δύο εβδομάδες, μετά πάω Θεσσαλονίκη, μετά Αθήνα… Μετά ξαναπάω Θεσσαλονίκη, Κύπρο…

Δεν θα είσαι κάπου μόνιμα στην Αθήνα;
Θα είμαι στο Κακογιάννης. 18 Νοεμβρίου ξεκινάω στο Κακογιάννης. Και στο Χυτήριο, με την παιδική παράσταση. Και παράλληλα περιοδείες.

Η παιδική πώς προέκυψε;
Η παιδική ήταν… Κοίταξε, αυτό το είχα στο μυαλό μου… Το είχα δει στο εξωτερικό, μου άρεσε σαν ιδέα και κάποια στιγμή, όταν έμεινε έγκυος η γυναίκα μου, της λέω – ξέρεις, είναι από κείνες τις στιγμές που σε πιάνει η προσμονή – της λέω πώς θα του φανεί του μικρού να δει το μπαμπά του στο θέατρο και μου λέει «Θα μάθουμε σε δεκατέσσερα-δεκαπέντε χρόνια… Δηλαδή τι φαντάζεσαι, ότι θα φέρουμε το παιδί έξι χρονών να δει την παράστασή σου»; Εκεί συνειδητοποίησα ότι το παιδί θα μεγαλώσει και δεν θα ξέρει τι δουλειά κάνει ο μπαμπάς του. Οπότε επίσπευσα λίγο τη διαδικασία να φτιάξω την παιδική παράσταση, για την οποία έριξα πολύ περισσότερη δουλειά απ’ ότι για τη βραδυνή… «Μεταφέρεις» τη γλώσσα, χρησιμοποιείς κατανοητές έννοιες… Ξαναγίνεσαι παιδί για να μπορείς να απευθυνθείς στα παιδιά, χωρίς να αφήνεις τους ενήλικες απ’ έξω… Οπότε η παιδική προέκυψε κάπως έτσι. Ήταν μια μορφή επιθυμίας και η πρακτική «εξυπηρέτηση» του να ξέρει το παιδί τι δουλειά κάνει ο μπαμπάς του το βράδυ. Σου λέει «Ο μπαμπά σου δουλεύει στο θέατρο»… «Και τι κάνει στο θέατρο; Γιατί δεν μ’ αφήνετε να πάω να το δω»; (γέλια)
 
Hatzi660
Τα παιδιά είναι πιο δύσκολο κοινό απ’ τους μεγάλους;
Όχι! Τα παιδιά είναι πιο ειλικρινή. Το παιδί δεν θα γελάσει αν κάτι δεν το θεωρεί αστείο. Ο ενήλικας μπορεί να γελάσει κι από ευγένεια… Ποτέ με ήχο βέβαια… Θα χαμογελάσει ευγενικά… Δεν μ’ αρέσει να βάζω πρόσημα ή βαθμούς δυσκολίας σε εγχειρήματα. Μου αρέσει να βάζω βαθμό επιθυμίας. Δηλαδή δεν θα εξετάσω ποτέ πόσο δύσκολο είναι να κάνεις τα παιδιά να γελάσουν. Θα εξετάσω πόσο πολύ θέλω να τα κάνω να γελάσουν. Οπότε, σ’ αυτή τη διαδρομή θα κινηθώ. Αν πεις ότι πω-πω, πάω να κάνω κάτι πολύ δύσκολο και δεν ξέρω αν θα πετύχει, αυτόματα είναι σαν να προϊδεάζεις το συνομιλητή σου ότι θα αποτύχει, αλλά «Σου ‘πα, είναι δύσκολο». Για μένα δεν είναι το πόσο δύσκολα πράγματα πας να κάνεις… Είναι το πόσο πολύ θέλεις. Σε ό,τι αφορά στη δημιουργική διαδικασία…

Το stand up στην ουσία είναι η δουλειά σου, έτσι;
Η μοναδική μου δουλειά, ναι. Η βασική μου δουλειά, με την έννοια ότι, οτιδήποτε άλλο κι αν μου προτείνουν, αν μου στερεί χρόνο από το stand up, δεν το κάνω.

Στο μυαλό σου πότε ήλθε το stand up;
Το 2007 ήλθε η απόφαση να ασχοληθώ μόνο μ’ αυτό. Το 2001 ήλθε σαν ένα θέαμα που ανακάλυψα δια ζώσης. Κι είπα «Αυτό εδώ έχει ενδιαφέρον, ίσως αξίζει σαν χόμπι να ασχοληθώ»…

Έχεις επιρροές;
Κατ’ αρχήν είναι πολύ ωραίο που το ρωτάς ως «επιρροές» και όχι ως «πρότυπα», όπως με ρωτάνε συνήθως. Ναι, επιρροές έχω, αλλά δεν είναι κωμικοί του stand up… Η πιο βασική μου επιρροή, θεωρώ, είναι ο Woody Allen. Μου αρέσει πολύ ο τρόπος που γράφει, που σκηνοθετεί… Κι από κει και πέρα, η λογική με την οποία φτιάχνω ένα κείμενο, η βασική επιρροή εκεί, είναι λιγάκι η λογική της διαφήμισης. Δηλαδή φτιάχνεις κάτι, το οποίο ο άλλος θέλει να ακούσει, από τα πρώτα δευτερόλεπτα, περί τίνος πρόκειται… Κάπου στην πορεία τον ιντριγκάρεις κιόλας… Και στο τέλος του δίνεις τη βασική πληροφορία, που τον κάνει να θέλει να ακούσει το επόμενο. Κι όλο αυτό μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα – δεν μπορείς να πλατειάζεις… Καλλιτεχνικές επιρροές υπάρχουν παρά πολλές… Να ‘χουμε να λέμε…
 
Hatzi661
Επειδή η παράστασή σου κρατάει σχεδόν δύο ώρες… Αυτό σημαίνει ότι έχεις προβάρει άπειρες φορές, για να θυμάσαι τη σειρά, τη ροή, το μοτίβο… Έχει φάει καθρέφτη με το κουτάλι;
Καθρέφτη όχι, αλλά έχει πάρει ΠΟΛΛΕΣ ώρες… Για ένα πεντάλεπτο κείμενο μπορείς να δουλεύεις βδομάδες. Δεν είναι μία διαδικασία απλή. Συνήθως, η στιγμή που φτιάχνεις το κείμενο, το γράφεις κα το κοιτάς στον υπολογιστή, είναι ούτε το πέντε τοις εκατό της δουλειάς. Έχει πολύ δρόμο ακόμα.

Αυτός που ακούσει πρώτος τα κείμενά σου ποιος είναι; Η γυναίκα σου;
Ναι… Αλλά τώρα με το παιδί, δεν προλαβαίνει! (γέλια) Μέχρι τώρα ήταν η γυναίκα μου για πολλά χρόνια… Έχω ανθρώπους που εμπιστεύομαι… Συναδέλφους κωμικούς, συνεργάτες… Είναι η πρώτη ομάδα ανθρώπων που ακόμα και σ’ επίπεδο ιδέας μοιράζομαι κάποιες σκέψεις.

Έχεις σκεφτεί να γράψεις ένα κείμενο «άλλο»; Για σειρά, για κάτι διαφορετικό…
Έχω γράψει κείμενα και γι’ άλλα πράγματα. Όταν ξεκινάς να γράψεις κάτι και δεν έχεις χαρά για να το συναντήσεις το επόμενο πρωί… Τότε άστο… Ενώ το stand up… Ξυπνάω με χαρά κάθε πρωί και πάω να δουλέψω, να γράψω δηλαδή.

Σε γεμίζει…
Ναι. Έχω γράψει ένα θεατρικό με μία φίλη μου, που ανέβηκε στο Κακογιάννης, έχω γράψει ένα ακόμα, πολύ παλιά, πριν δώδεκα χρόνια, το οποίο δεν ανέβηκε ποτέ… Αλλά ήταν και πολύ ακατέργαστο. Μελλοντικά ίσως σκεφτώ να γράψω κάτι για το θέατρο, με την προϋπόθεση όμως ότι δεν θα μου τραβήξει χρόνο από το stand up… Ας πούμε, αυτό το θεατρικό το έγραψα όταν είχα τελειώσει με το κείμενο για την παράσταση του stand up και δεν είχα να γράψω κείμενα. Μόνο έτσι.
 
Hatzi662
Έχω δει να ανεβαίνουν κατά καιρούς στη σκηνή διάφοροι συνάδελφοί σου… Είναι πολύ ωραίο, δείχνει δεοντολογία… Είναι και μια ευκαιρία για αυτούς; Πρόσφατα ανέβηκε στη σκηνή μια δεκαοκτάχρονη για stand up…
Επειδή το stand up είναι πολύ μοναχικό σαν διαδικασία, δηλαδή γράφεις μόνος σου, προβάρεις μόνος σου, σκηνοθετείς μόνος σου, είσαι στη σκηνή μόνος σου, είσαι στο καμαρίνι μόνος σου (γέλια)… Υπάρχουν φορές που κάποια πράγματα που νιώθεις και θέλεις να τα μοιραστείς με συναδέλφους σου, που περνάνε την ίδια διαδικασία μέχρι να βγουν στη σκηνή. Μ’ αρέσει όταν υπάρχουν κι άλλοι συνάδελφοι στο καμαρίνι, μοιραζόμαστε τις αγωνίες μας. Γι’ αυτό μ’ αρέσει και να παίζω με άλλους κωμικούς. Για τη δική μου παράσταση, τα τελευταία χρόνια συνεργάζομαι με τον Αριστοτέλη Ρήγα, που θεωρώ ότι είναι ένας θαυμάσιος κωμικός. Ανοίγει τις παραστάσεις μου, μ’ αρέσει παρά πολύ. Του είπα να έλθει και είναι μεγάλη τιμή για μένα που δέχτηκε να ανεβαίνει στη σκηνή πριν από μένα, είναι μεγάλη η χαρά και η τιμή αυτή για μένα. Από κει και πέρα, υπάρχουν κωμικοί που θεωρώ πως αν τους δει ένα ακροατήριο που ενδεχομένως δεν τους γνωρίζει, αργότερα, όταν θα κάνουν τη δική τους παράσταση, θα πάει να τους δει κι εκεί. Για μένα αυτό είναι πολύ σημαντικό. Το έχουν κάνει και για μένα. Ξέρω ότι λειτουργεί… Τώρα, με την κοπέλα την πολύ νεαρή που είπες… Αυτό είναι φαινόμενο! Αυτό το παιδί είναι υπέρ-ταλαντούχο. Στο stand up καλούμε ο ένας τον άλλο σε παραστάσεις. Εγώ δεν θυμάμαι ποτέ να πήγε κωμικός σε παράσταση άλλου κωμικού και να μην τον ανέβασε να παίξει. Και δεν είναι από υποχρέωση, είναι από χαρά. Δεν βασίζεται στο «Α, αφού ήλθε, ας τον ανεβάσω να παίξει». Βασίζεται στο «Αφού ήλθατε να δείτε εμένα, δείτε κι αυτόν και μετά πάτε και δείτε τον». Στη δική του παράσταση. Και έτσι χτίστηκε. Είναι ένα μεγάλο κομμάτι της σκηνής αυτής στην Ελλάδα που χτίστηκε έτσι, από την αγάπη και την εκτίμηση που έχουν οι κωμικοί ο ένας για τον άλλο. Στο να συστήσουμε τη δουλειά του φίλου που ήλθε να μας δει σήμερα, που το κοινό ήλθε για μας. Είναι πολύ σημαντικό για μένα αυτό.

Πηγαίνεις σε άλλους κωμικούς;
Πηγαίνω… Όχι με το ρυθμό που πήγαινα παλιότερα, γιατί πλέον είναι λίγος ο χρόνος… με τα χρόνια έχουν αυξηθεί οι παραστάσεις παρά πολύ. Τις περισσότερες μέρες του χρόνου έχω παράσταση το βράδυ. Και τις μέρες που δεν έχω παράσταση το βράδυ, βρίσκομαι νωρίς στο σπίτι και κοιμάμαι νωρίς, γιατί το πρωί ξυπνάω γύρω στις επτάμισι-οκτώ, για να δουλέψω. Μου αρέσει να βλέπω κωμικούς από άλλες πόλεις. Όταν κάποιος κωμικός, μη Αθηναίος, έρχεται στην Αθήνα, πηγαίνω πάντα και το βλέπω. Και όταν είμαι εγώ σε άλλη πόλη, στη Θεσσαλονίκη για παράδειγμα, που βρίσκομαι αρκετές ημέρες, λόγω παραστάσεων, πάω και βλέπω άλλους κωμικούς. Μου αρέσει πολύ.

Επειδή στο stand up δουλεύεις με το κείμενο… το κοιτάς από δω, από κει, το φιλτράρεις, πετάς, κάνεις κάτι άλλο…
Η αλήθεια είναι ότι δεν τελειώνει ποτέ η δουλειά με το κείμενο.

Ακριβώς. Σου έχει τύχει λοιπόν να πεις «Πω-ρε, αυτό γιατί το έβαλα»; Ή να ξηλώσεις το κείμενο;
Όχι, να ξηλώσω το κείμενο… ποτέ. Το κείμενο δεν βγαίνει στο σπίτι και μετά στην παράσταση, βγαίνει μετά από πολλές δοκιμές. Το ξήλωμα γίνεται κομμάτι-κομμάτι, όπου χρειάζεται και κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Βασικές διορθώσεις και αλλαγές γίνονται κατά την προετοιμασία. Φέτος, ας πούμε, έχω ήδη κλείσει – παρότι τρέχει το «Σχεδόν σαράντα» - δύο χώρους, όπου θα κάνω καμιά εικοσαριά παραστάσεις “Work in progress”, όπου θα παρουσιάζω ολοκαίνουργιο υλικό. Θα έχουμε πολύ χαμηλό εισιτήριο, θα είμαι εγώ για πενήντα λεπτά και ένας άλλος κωμικός για τριάντα λεπτά… Αυτό είναι μία δοκιμή για του χρόνου, για την καινούργια παράσταση που θα παρουσιάσω. Να πετάξεις πράγματα λοιπόν… Όχι… Απλά βελτιώνεις ή διαφοροποιείς κάποια πράγματα. Κάποιες φορές είναι και επιβεβλημένα αυτά, γιατί αλλιώς είναι ο ρυθμός όταν κάνεις πρόβα ή όταν κάνεις δοκιμή με κόσμο και αλλιώς όταν παίζεις κανονικά. Χρονιά με χρονιά προσθέτεις και κάποια καινούργια κείμενα.
 
Hatzi663
Επειδή παρατήρησα ότι ο αυτοσχεδιασμός αποτελεί μέρος της παράστασης…
Είναι ένα πεντάλεπτο, στην αρχή της παράστασης. Κοίτα, ο αυτοσχεδιασμός… Η σωστή ορολογία είναι “Crowdwork”. Ο αυτοσχεδιασμός είναι κάτι το εντελώς διαφορετικό. Αυτό γίνεται στην αρχή, για να σπάσει ο πάγος… Και δεν πιάνει πάντα… Γενικά, είναι «τρικ», που έχουμε όλοι εμείς οι κωμικοί, για να μπαίνει γλυκά-γλυκά ο θεατής στο πνεύμα…

Τι είναι χειρότερο για σένα; Να είναι άτονος ο κόσμος με τα αστεία σου ή να είναι βουβός;
Κοίταξε… Το γέλιο έχει διάφορες διακυμάνσεις. Όταν εγώ ξέρω το υψηλότερο σημείο που μπορεί να φτάσει ένα κείμενο, ας πούμε ότι είναι το δέκα… Και φτάνει το οκτώ… Δεν είμαι ικανοποιημένος. Γιατί ξέρω πού μπορεί να φτάσει το κείμενο. Ο θεατής δεν ξέρει. Στο θέατρο, με τόση προετοιμασία που έχω κάνει, μετά από τόσα χρόνια, δεν γίνεται να μείνει βουβός ο θεατής. Γιατί έχω κάνει δοκιμές από πριν. Θα πρέπει να συνεννοηθούν διακόσια-τριακόσια άτομα, να μην γελάσουν… (πολλά γέλια) Είναι αυτό που σου έλεγα πριν. Δεν πας με καινούργιο υλικό, που δεν έχεις ιδέα πώς δουλεύει και αν δουλεύει… Πας με υλικό που το έχεις δοκιμάσει πέντε, δέκα, είκοσι, εκατό φορές και έχεις δει ότι δουλεύει. Άρα ξέρεις ότι με αυτό το υλικό ο κόσμος γελάει. Άρα κοιτάς εσύ να είσαι αποτελεσματικός και να κάνεις αυτό που πρέπει να κάνεις, για να πάρεις αυτό που περιμένεις να σου δώσει το κοινό.

Αυτό που κάνεις έχει μέσα του πολλή δουλειά. Πόσο όμως έχει τάλαντο;
Δεν είμαι υπέρ του ταλέντου… Δηλαδή δεν είμαι υπέρ του να μην κάνω τίποτα επειδή «Έχω ταλέντο»… Ξέρω πολλούς ταλαντούχους ανθρώπους που δεν έκαναν τίποτα, όπως ξέρω και πολλούς που δεν είχαν ιδιαίτερο ταλέντο σε αυτό που επέλεξαν να κάνουν, το αγαπούσαν όμως τόσο πολύ που το δούλεψαν και έφτασαν σε ένα πολύ καλό σημείο. Το ταλέντο ενδεχομένως να σε βοηθάει στην αρχή και στο τέλος… το υπόλοιπο είναι δουλειά. Είναι αυτό που είχε πει ένας συγγραφέας… Τον ρώτησαν «Πού βρίσκετε την έμπνευση»; Και απάντησε «Σε διάφορα μέρη… Συνήθως όμως έχω ραντεβού μαζί της κάθε πρωί στο γραφείο μου».

Τι είναι αυτό που σου αρέσει περισσότερο και τι είναι αυτό που σε ενοχλεί περισσότερο στο stand up;
Ας ξεκινήσω από το θετικό… Μ’ αρέσει που έχεις όλη την ευθύνη της διαδικασίας. Δεν μπορείς να κατηγορήσεις κανέναν για κάτι που εσύ δεν έχεις κάνει καλά. Είναι μια δουλειά συγκεντρωτική μεν, αλλά πολύ δημιουργική σε διάφορα επίπεδα και συνεχώς εξελίξιμη. Αυτό που δεν μ’ αρέσει είναι η αγωνία που έχω. Έχουν περάσει δεκαπέντε χρόνια και έχω ακόμα στρες και αγωνία πριν βγω στη σκηνή. Υπάρχουν φορές που αναρωτιέμαι γιατί υποβάλω τον εαυτό μου σε αυτή τη διαδικασία! (πολλά γέλια) Να θέλω δηλαδή να συντονιστούν μαζί μου άγνωστοι άνθρωποι και να γελάσουν με αυτό που θα πω. Είναι μία επίπονη διαδικασία. Είναι όμως και η άγρια ομορφιά του.

Κώστας Κούλης
Φωτό: ΕΜΑΝΟΝ
 
Γιώργος Χατζηπαύλου – Ευρωπαϊκή περιοδεία 2017
Παρασκευή 6 Οκτ –Βρυξέλλες, Clique Art
Σάββατο 7 Οκτ –Βερολίνο, Du Beast
Κυριακή 8 Οκτ –Μάντσεστερ, Gullivers
Δευτέρα 9 Οκτ –Βιέννη, TunnelLive
Τρίτη 10 Οκτ–Αμστερντάμ, Comedy Café
Τετάρτη 11 Οκτ–Ζυρίχη, ComedyHaus
Πέμπτη 12 Οκτ–Λονδίνο, 229 TheVenue
Παρασκευή 13 Οκτ–Εδιμβούργο, TheTron
Σάββατο 14 Οκτ–Όσλο, Cosmopolite
 

Συνεντεύξεις

Facebook Comments