Συνεντεύξεις

Συνέντευξη με τους Κώστα Βουρλιώτη και Πέτρο Μαλιάρα ("Περιμένοντας τον Γκοντό")

 
   Μιλώντας με τους πρωταγωνιστές του "Περιμένοντας τον Γκοντό" που παίζεται στο Κέντρο Θεατρικής Έρευνας Θεσ/κης (ΚΘΕΘ) Κώστα Βουρλιώτη και Πέτρο Μαλιάρα, μας είπαν για την θεατρική ομάδα "Γκραν Γκινιόλ", μια ομάδα που δεν την είχαμε ξανακούσει στα πέριξ, για το έργο στο οποίο πρωταγωνιστούν, για τους χαρακτήρες που ερμηνεύουν και άλλα.
 
godot   Πείτε μας για την θεατρικιή ομάδα "Γκραν Γκινιόλ".
   Κώστας Β. (Βλαντιμίρ): "Η ομάδα Γκραν Γκινιόλ δημιουργήθηκε από 8 ανθρώπους που ασχολούνται με το θέατρο (υποκριτική, σκηνοθεσία, σκηνογραφία-ενδυματολογία και εκπαίδευση). Αυτοί είναι οι Στάθης Μαυρόπουλος, Ιωάννα Λαμνή, Λήδα Μπατσή, Όλγα Χατζηιακώβου, Πέτρος Μαλιάρας, Διονύσης Καραθανάσης, Δάφνη Νικητάκη και Κώστας Βουρλιώτης. Συστάθηκε όχι μόνο για την υλοποίηση της παράστασης ¨Περιμένοντας τον Γκοντό¨, αλλά και με την προοπτική να συνεχίσει το καλλιτεχνικό της έργο στο μέλλον. Το όνομα της ομάδας προέρχεται από ένα θέατρο του Παρισιού το Théâtre du Grand-Guignol , στο οποίο λάμβαναν χώρα φρικιαστικά σκετς και σόους που «κόβουν την ανάσα»."
 
   Περιγράψτε μας τη φύση του έργου που παρουσιάζετε.
   Κώστας Β. (Βλαντιμίρ): "Το ¨Περιμένοντας τον Γκοντό¨, γραμμένο από τον Σάμιουελ Μπέκετ το 1948 ,είναι ένα κλασσικό πια έργο του παγκοσμίου θεάτρου. Ο ίδιος ο συγγραφέας το χαρακτήρισε ως «ιλαροτραγωδία σε 2 πράξεις». Πρόκειται για την ιστορία δύο άστεγων, ρακένδυτων αλητών οι οποίοι συναντιούνται για 2 συνεχόμενες μέρες, στη μέση του πουθενά, όπου μόνο ένα δέντρο υπάρχει και περιμένουν τον Γκοντό, να΄ρθει για να τους σώσει. Ο χρόνος και η αναμονή τους, δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα κωμωδίας και παραβολής. Τα πρόσωπα, θα γίνουν σύμβολα ενός κόσμου κουρελιασμένου που πλαισιώνεται  από ένα τεράστιο εχθρικό κενό."
 
godot3   Τι είναι αυτοί οι δύο αλήτες; Είναι δυο οποιαδήποτε αλήτες; Από αυτούς που συναντάει κανείς στο τέρμα του δρόμου;
   Κώστας Β. (Βλαντιμίρ):Ο Βλαντιμίρ είναι ο διανοούμενος, αυτός που φιλοσοφεί, με λογική σκέψη και με καλύτερη μνήμη από τον Εστραγκόν. Είναι αυτός που επιμένει, που αρνείται- φαινομενικά- να παραιτηθεί και να παραδοθεί στη μοίρα του. Αυτός που κάθε μέρα ανανεώνει το ραντεβού τους με τον Γκοντό. Η σχέση του με τον Εστραγκόν είναι του τύπου «μαζί δεν κάνουνε και χώρια δεν μπορούνε.» Δεν μπορεί ο ένας χωρίς τον άλλον.
   Πέτρος Μ. (Εστραγκόν): Ο Εστραγκόν είναι ένας χαρακτήρας λιγότερο πολύπλοκος από τον Βλαντιμίρ. Ένας χαρακτήρας καθαρά γήινος, "δεμένος" από τις ανάγκες του, εξαιρετικά ξεχασιάρης και πεσιμιστής. Η ίδια αναμονή που οδηγεί μπροστά τον συνοδοιπόρο του, τραβάει τον ίδιο κάτω αγκαλιά με την «γλυκύτατη μητέρα Γη».
 
   Τί δυσκολίες συναντήσατε καθόλη τη διάρκεια των προβών, αντιμετωπίζοντας την πρόκληση να δώσετε σάρκα και οστά σε δύο ρόλους, που ναι μεν φαίνονται απλοϊκοί σε μια πρώτη ανάγνωση, από την άλλη όμως, η προσέγγιση τους σίγουρα θα απαίτησε πολύ κόπο;
   Πέτρος Μ. (Εστραγκόν): Η δυσκολία των ρόλων ήταν η ίδια η φύση τους. Αφού ξεπεράστηκε ο όγκος του κειμένου, που αρχικά φάνταζε αχανής, και αφού αντιληφθήκαμε ότι στο έργο που δεν γίνεται φαινομενικά τίποτα οι δράσεις διαδέχονται η μία την άλλη κι ο ρυθμός ήταν το κλειδί στις 2 αυτές πράξεις, ήρθαμε αντιμέτωποι με το ρήμα περιμένω. Η αναμονή των δύο ηρώων. Την αναμονή ,μπλεγμένη με την απελπισία τους και δοσμένη με ενεργητικότητα, ένταση και κέφι, δύο ανθρώπων που ψάχνουν την ελπίδα κρυμμένη στον τόπο που απλώς περιμένουν.
 
   Αισθάνθηκε η ομάδα κάποιο ειδικό "βάρος" λόγω της φήμης που συνοδεύει το έργο;
   Κώστας Β. (Βλαντιμίρ): Το βάρος που νοιώσαμε για τη φήμη του έργου και του συγγραφέα ήταν στην πολύ πρώιμη επαφή μας με το έργο, τη λεγόμενη γνωριμία. Αυτό άρχισε να χαλαρώνει από τις πρώτες κιόλας πρόβες μέχρι να λιώσει εντελώς μέσα από τη συστηματική μας επαφή και ήταν από τους πρώτους μας στόχους που επετεύχθησαν.
 
godot2   Με γνώμονα πως γνωρίζατε εκ των προτέρων το έργο, τι κερδίζει τελικά ένας ηθοποιός δουλεύοντας ένα έργο που κουβαλά "μνήμες" από τα -ίσως- πρώτα βήματα στο χώρο;
   Πέτρος Μ. (Εστραγκόν): Κερδίσαμε την ίδια την τριβή με το ρόλο, με τις δυσκολίες που αυτός ενέχει. Είναι πολύ διαφορετικό να γνωρίζω ένα έργο και τους ρόλους που έχει, από το να κληθώ να παίξω κάποιον από αυτούς και αυτό δεν συνέβη μόνο στο συγκεκριμένο έργο, συμβαίνει σε κάθε έργο.
 
   Πείτε μας, για ποιο λόγο θα προτείνατε την παράσταση σας στον κόσμο;
   Κώστας Β. (Βλαντιμίρ): Δεν μας αρέσουνε τα μεγάλα λόγια. Για μένα η παράσταση είναι το αποτέλεσμα μιας σκληρής δουλειάς πάνω σε ένα σπουδαίο έργο της παγκόσμιας δραματουργίας. Καλώ όσες και όσους θέλουν να διαθέσουν τον χρόνο τους, για να δουν μια παράσταση που πρώτα πρώτα αφορά την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη με τα κωμικά και τα τραγικά που την χαρακτηρίζουν, κοινώς όλον τον κόσμο, να έρθει στην παράστασή μας.
 
   Ευχαριστούμε την θεατρική ομάδα Γκραν Γκινιόλ και το ΚΘΕΘ για τη φιλοξενία τους και ιδιαίτερα τους Κώστα Βουρλιώτη και Πέτρο Μαλλιάρα για τη διάθεση του χρόνου τους.
 
 
Γιάννης Τσιαβός
 

Συνεντεύξεις

Facebook Comments