Συνεντεύξεις

Βάσια Παρασκευοπούλου

parastasi part 2 166
   Την Κυριακή 23 Σεπτεμβρίου μπορείτε να κάνετε ό,τι θέλετε… Μέχρι τις τέσσερις το απόγευμα όμως. Εκείνη την ώρα ανοίγει ο κήπος του Badminton, ένας κήπος που περιμένει εσάς και τα παιδιά σας, τα ανίψια σας και τα εγγόνια σας, τα παιδιά των φίλων σας και των αγαπημένων σας προσώπων, για να περάσετε μια βραδιά κοντά στη φύση. Θα υπάρχουν ένα σωρό άνθρωποι που ασχολούνται με την οικολογική συνείδηση και θα σας δείξουν πως μπορείτε να αγαπήσετε τη μεγάλη γαλάζια σφαίρα… Παράλληλα, όλα τα παιδιά θα μπορέσουν να παρακολουθήσουν μια μοναδική παράσταση! «Το μεγάλο ταξίδι του μικρού κοριού Κορνήλιου», μια ιστορία που συνέλαβε, έγραψε και σκηνοθέτησε η Βάσια Παρασκευοπούλου, ένα έργο για τη Γη μας και για μας τους ίδιους, θα αρχίσει στις έξι το απόγευμα … Η περιπέτεια ενός γρύλου, μιας πασχαλίτσας και ενός κοριού, η αγνή πρόθεση να γλυτώσουν τη Γη μας, να αφυπνίσουν τη συνείδηση, να γκρεμίσουν τα τείχη που μας πονούν.

   Το Noizy.gr βολτάρισε μέχρι την Αθήνα και συνάντησε από κοντά τη Βάσια. Η δημιουργός, η συγγραφέας και ενορχηστρωτής της ιστορίας μας, μας μίλησε για το έργο, για τα παιδιά, για τη Γη, για την όλη προσπάθεια. Μέλος για πολλά χρόνια στην ομάδα του Λάμπρου Γιώτη, ηθοποιός (έχει παίξει στις ταινίες «Η Νοσταλγός» και «Ο αρσιβαρίστας και ο άγγελος» της Ελένης Αλεξανδράκη – στη δεύτερη μάλιστα δούλεψε και σαν βοηθός σκηνοθέτης) και με motto της το ότι «Μια ομάδα έχει εξαιρετικές δυνατότητες», πολύ γλυκιά και χαμηλών τόνων, μας είπε για το μαγικό αυτό παραμύθι που θα αποτελέσει το επιστέγασμα μια εξίσου μαγικής βραδιάς.

   parastasi part 2 175Το μεγάλο του μικρού κοριού Κορνήλιου. Στην ουσία λοιπόν αυτό είναι πνευματικό σου παιδί έχεις γράψει το σενάριο και έχεις σκηνοθετήσει την παράσταση… Πώς σου ήλθε η ιδέα για αυτό το σενάριο;
   Υπήρχε η ανάγκη να γραφτεί κάτι που να έχει σχέση με το περιβάλλον. Κι έτσι άρχισα να επεξεργάζομαι κάποιες ιδέες. Σιγά-σιγά δημιουργήθηκε ο πρώτος χαρακτήρας, ο κοριός, ο Κορνήλιος, ο οποίος πηδάει πολύ ψηλά χαρούμενος, μέχρι που με ένα μεγάλο πήδο φεύγει εκτός πλανητικής τροχιάς… Κάπως έτσι σιγά-σιγά άρχισε να κτίζεται ένα κείμενο πάνω στην κεντρική ιδέα.

   Και…;
   Και ο Κορνήλιος  λοιπόν  «φεύγει» από τον πλανήτη ΓΗ  και καταλήγει σε έναν άλλο πλανήτη, τον πλανήτη Ιμιφλό. Εκεί υπάρχει ένα μουσείο που έχουν φτιάξει οι κάτοικοι του πλανήτη, ένα πρωτότυπο  μουσείο που το αποκαλούν «Μουσείο της Γης» και το οποίο διαφυλάσσει κι από ένα δείγμα από όλο τον φυσικό πλούτο της Γης - για παράδειγμα ένα δείγμα από ένα πορτοκάλι, από ένα  φύλλο αμυγδαλιάς,  λίγη θάλασσα κ.τ.λ. Ο πλανήτης Ιμιφλό είναι ένας  πλανήτης ξηρός και άγονος και  οι κάτοικοι πηγαίνουν τις Κυριακές τους στο μουσείο για να  θαυμάσουν το φυσικό πλούτο και ποικιλία της Γης… Μέσα στο Μουσείο επίσης υπάρχει ένα σπουδαίο και ιδιαίτερο δωμάτιο, στο οποίο φυλάνε σπόρους από τη Γη. Ο Κορνήλιος μένει κάποια χρόνια στον πλανήτη Ιμιφλό αλλά κάποια στιγμή η νοσταλγία του μεγαλώνει τόσο που τελικά δεν αντέχει άλλο και επιστρέφει στη Γη… Μόνο που τότε εκείνη έχει πια καταστραφεί. Αλλά, στην πραγματικότητα  δεν πρόκειται για καταστροφή για αυτούς που ζουν στη Γη αλλά μια «φυσική μετεξέλιξη των πραγμάτων». Ο  Κορνήλιος ξεκινάει λοιπόν ένα «δεύτερο» ταξίδι σε αυτή τη μοντέρνα Γη και στη συνέχεια μια προσπάθεια να  αφυπνίσει και πάλι τους ανθρώπους σε σχέση με το περιβάλλον.

   Στην αρχή της κουβέντας μας είπες πως υπήρχε ανάγκη να γραφτεί ένα κείμενο για το περιβάλλον. Εννοείς πως το είχες συζητήσει με κάποιον άλλο και είπες ότι «πρέπει να γραφτεί ένα έργο για το περιβάλλον»…
   Όχι, δεν υπήρχε «πρέπει». Κάθε φορά, όταν ξεκινάς να γράψεις κάτι, αναρωτιέσαι ποια θεματική έχεις ίσως ανάγκη να μοιραστείς εκείνη τη στιγμή.  Το ταξίδι του Κορνήλιου με αφορμή την αναγκαία στην εποχή μας επανατοποθέτηση του ανθρώπου σε σχέση με το περιβάλλον είναι περισσότερο ένα ταξίδι τελικά  πάνω στη μνήμη, την αφύπνιση και τη συλλογικότητα. Πάνω στην τοποθέτηση  ότι ίσως είναι τελικά αδύνατον να ζήσουμε σε διαχωρισμό με το περιβάλλον – με μία ευρεία έννοια, όχι δηλαδή σε σχέση μόνο με το φυσικό περιβάλλον, αλλά με ότι μας περιβάλει…

   parastasi part 2 187Γράφεις λοιπόν το σενάριο, το τελειώνεις… Πότε συνειδητοποιείς ότι πας για παράσταση πλέον;
   Η ομάδα, οι «Μικροί Πυροτέχνες», υπάρχει από το 2007. Και ο στόχος της παράστασης υπήρχε εξαρχής, όταν ξεκίνησα να γράφω το κείμενο. Είμαστε κάποια χρόνια μαζί, έχουμε συνεργαστεί σε παλιότερες δουλειές και πιστεύουμε πολύ όλοι μας στη δύναμη του «συμπράττω». Θέλουμε μια δουλειά να μας αφορά σε όλα τα επίπεδα. Και στο κομμάτι του κειμένου, και στο αισθητικό και στο που απευθύνεται… Να έχουμε μια σύμπνοια… Οπότε το έργο γράφτηκε με σκοπό την παράσταση.  

   Διαβάζοντας το δελτίο τύπου της παράστασης, ήθελα να σε ρωτήσω… Μήπως τελικά ο Κορνήλιος συμβολίζει όλους εκείνους που θέλουν να κάνουν τη διαφορά και που προσπαθούν να περισώσουν ό,τι μπορούν από την τάση του ανθρώπου να καταστρέφει ό,τι αγγίζει;
   Κατά τη γνώμη μου η μανία του ανθρώπου, που αναφέρεις, προκύπτει όταν χάνουμε το μέτρο. Στην ουσία ο Κορνήλιος, έχοντας ταξιδέψει κάπου αλλού, κι έχοντας δει κάτι άλλο, έχει ένα άλλο συγκριτικό μέτρο για τα πράγματα. Έχει ήδη βιώσει μια απώλεια, στον άλλο πλανήτη κι έτσι μπορεί να εκτιμήσει αυτό που δεν εκτιμούν οι άνθρωποι. Ίσως η ερώτηση που τελικά σε κάποιο σημείο προκύπτει  είναι αν  ο άνθρωπος για να κατανοήσει αυτό το μέτρο πρέπει πρώτα να βιώσει τη καταστροφή… Δεν ξέρω τι ακριβώς συμβολίζει ο Κορνήλιος… μάλλον την παιδική σοφία που έχει αθωότητα αλλά παράλληλα είναι σοφή γιατί είναι πολύ κοντά ακόμα στο «φυσικό των πραγμάτων»…

   Ο Κορνήλιος λοιπόν, πηδώντας-πηδώντας-πηδώντας, φεύγει από τη Γη και φτάνει στον πλανήτη Ιμιφλό. Τι σημαίνει αυτή η λέξη; Είναι λογοπαίγνιο;
   Δεν σημαίνει κάτι. Συνήθως όταν γράφω, μου έρχονται κάποιες λέξεις και τις χρησιμοποιώ. Είναι ένας πλανήτης που δεν χρειάζεται… αποδείξεις! (γέλια) Αλλά ας αφήσουμε κι ένα ερωτηματικό… Μπορεί και κάπου να υπάρχει…

   Η παράσταση συνδυάζει, πέρα από την πρόζα, χορό και τραγούδι…
   Φυσικά. Υπάρχουν τραγούδια στην παράσταση, είναι όμως συνέχεια του κειμένου, κάθε τραγούδι είναι αναπόσπαστο κομμάτι του κειμένου, δεν είναι ότι ξαφνικά σταματάμε τη δράση και κάνουμε χοροθέατρο… Και φυσικά, όπου υπάρχει χορός ισχύει το ίδιο. Η πρωτότυπη μουσική είναι της Λόλας Γιαννοπούλου, μιας νέας συνθέτριας που έχει κάνει εξαιρετική δουλειά και εκείνο που ακριβώς ήλπιζα για αυτό το έργο.

   parastasi part 2 216Η παράσταση λοιπόν δεν είναι μόνο για παιδιά, έτσι; Ή μάλλον, είναι για όλα τα παιδιά, όλων των ηλικιών…
   Το παιδικό θέατρο σου δίνει διάφορες «ενδιαφέρουσες δυνατότητες»… Γενικά δεν είμαι σίγουρη τι ακριβώς εννοούμε με το   «παραμύθια για παιδιά»… δεν ξέρω που μπαίνει ακριβώς αυτή η διαχωριστική γραμμή… Ένα κείμενο και πόσο μάλλον ένα παραμύθι είναι καλό να μπορεί να μιλήσει με συμβολικούς τρόπους σε όλους… τότε μόνο για μένα είναι ενδιαφέρον γιατί μπορεί να έχει, κατά κάποιον τρόπο, πολλές «αναγνώσεις»… Επίσης θεωρώ ότι τα παιδιά γενικά είναι πλάσματα που διαθέτουν εξαιρετική ευφυΐα, αμεσότητα… μπορούν να καταλάβουν τα πάντα… Πολλές φορές κάποια πράγματα μπορεί να μην τα αντιλαμβάνονται ίσως πλήρως νοητικά , αλλά και πάλι τα αισθάνονται… Καλό θα είναι να μην τα υποτιμούμε…

   Τρεις βασικοί ήρωες της ιστορίας σου είναι ζωάκια. Ένας κοριός, μια πασχαλίτσα και ένας γρύλος… Πώς αποφάσισες να διαλέξεις αυτή την «κατηγορία»;
   Ο «μικρόκοσμος» είναι παραμυθένιος έτσι κι αλλιώς για μένα… κι από την άλλη αυτά τα πλάσματα ταιριάζανε πολύ με τους χαρακτήρες. Ο κοριός είναι αυτός που πηδάει απ τη φύση του  κι επίσης ένα πλάσμα «κόντρα» για να κάνει κάτι το τόσο μεγάλο, όπως το να επιχειρήσει μια «αντίσταση». Αυτό το στοιχείο μου άρεσε πολύ. Επίσης έχουμε ονομάσει κοριούς τα μηχανήματα παρακολούθησης – κι αυτό είναι επίσης κάτι που κάνει ο κοριός στο έργο, παρακολουθεί όσα συμβαίνουν στη Γη και τα καταγράφει… Η πασχαλίτσα από την άλλη είναι εκείνη  που έχει αποθηκεύσει στις βουλίτσες της τη μνήμη της… τις όμορφες εικόνες απ τη φύση που έχει δει και τις όμορφες στιγμές που έχει εκεί ζήσει… Αυτές (σ.σ. βουλίτσες) θα προσφέρει στους ανθρώπους… Η πασχαλίτσα ήταν αυτή που έδενε πιο πολύ με αυτό το χαραχτήρα. Ο γρύλλος πάλι είναι ένας πωλητής ειδών πρώτης ανάγκης  που σε σώζουν από τη ρύπανση… και για κάποιο λόγο επίσης ταίριαζε πολύ αυτός ο γρύλλος, ο «φλύαρος» και πάντα κεφάτος.

   Στο τέλος της παράστασης θα δώσετε στα παιδάκια που θα παρακολουθούν από ένα σπόρο. Διερωτώμαι αν κατά τη διάρκεια της παράστασης έχετε και άλλα τέτοια διαδραστικά σημεία.
   Κατά τη διάρκεια ίσως όχι τόσο έντονα όπως στην αρχή και στο τέλος του έργου αλλά στη συγκεκριμένη παράσταση που θα γίνει στο κήπο του Badminton  έχουμε ένα μεγάλο κομμάτι διάδρασης.

   parastasi part 2 282Τι ακριβώς λοιπόν θα γίνει στο  Badminton;
   Ο προαύλιος χώρος του θεάτρου Badminton θα είναι ανοιχτός από τις πέντε το απόγευμα και η παράσταση θα αρχίσει στις οκτώ. Η αρχική ιδέα ήταν ότι θέλαμε να κάνουμε μια παράσταση σε κήπο. Και όλο αυτό το κομμάτι, σε επίπεδο ιδεών που διαπραγματεύεται το έργο, να μπορέσουμε να το συνδέσουμε με μια βιωματική πλευρά. Έτσι λοιπόν θέλαμε να βρούμε ένα τρόπο ώστε τα παιδιά να  φυτέψουν αυτούς τους σπόρους που τους δίνουμε εκείνη τη στιγμή  στο χώμα και επίσης να έλθουν σε επαφή με ομάδες οι οποίες, αυτή τη στιγμή, δραστηριοποιούνται στην Αθήνα και στην Ελλάδα σε δράσεις που έχουν σχέση με τους θεματικούς άξονες για τους οποίους μιλάει το έργο. Δηλαδή τους σπόρους, την καλλιέργεια, τη συλλογικότητα, τη χειροτεχνία, την ενέργεια, την ανακύκλωση, όλα αυτά τα οποία  συνθέτουν με κάποιο τρόπο το «πως μπορούμε να προστατεύουμε τη φύση».  Έτσι ήλθαμε σε επαφή με ομάδες στην Αθήνα, τους είπαμε ότι έχουμε αυτή την ιδέα, και ότι θέλουμε να έρθουνε στον κήπο, να δημιουργήσουμε «δράσεις»… να συμμετέχουν στην πρωτοβουλία.

   Ομάδες όπως;
   Αυτές οι ομάδες είναι ο ΠΕΛΙΤΙΣ, που είναι τράπεζα σπόρων και που διαφυλάσσει αυτή τη στιγμή, με μεγάλη προσωπική κατάθεση, φυσικούς σπόρους, είναι ο ΚΕΑΝ που είναι  Κέντρο Εναλλακτικών Αναζητήσεων  Νέων, και θα κάνει με τα παιδιά μια δράση που αφορά τη κομποστοποίηση και τη μεταφύτευση με βλαστό, είναι η Lacandona και ο ΣΥΝ ΑΛΛΟΙΣ, που είναι χώροι που κάνουν αλληλέγγυο εμπόριο και θα δημιουργήσουν  ένα παιχνίδι με το οποίο τα παιδιά θα μπορούν παράλληλα να ενημερωθούν για τις εποχές, όπου το κάθε φρούτο ή λαχανικό δίνει το καρπό του,  θα είναι ο ΣΚΩΡΟΣ, που θα κάνει ανταλλαγή ρούχων και ζητάμε απ τα παιδιά να φέρουν τα παλιά τους ρούχα τα οποία και θα μπορούν να ανταλλάξουν όπως και παλιά τους παιχνίδια που δεν είναι απαραίτητο φυσικά να γίνουν σκουπίδια… Θα θέλαμε τα παιδιά, αν μπορούν, να φέρουν το ποδήλατό τους (γέλια) να χαρούν μια βόλτα στο πάρκο. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι λίγο να ανακατευτούμε με το χώμα, να παίξουμε να ενημερωθούμε και να δούμε μια παράσταση που με κάποιο τρόπο ολοκληρώνει μια συνολική διαδραστική διαδικασία.

   Εσείς ήλθατε σε επικοινωνία με το Badminton;
   Το Badminton ήταν ο χώρος που μας ήλθε στο μυαλό, γιατί βρίσκεται μέσα σε ένα πάρκο. Έτσι πήγαμε και ζητήσαμε τη φιλοξενία του.

   Ήταν εύκολο, δύσκολο, χρονοβόρο…
   Ήταν κάτι καινούργιο γι αυτούς. Δεν είχαν ξανακούσει για κάτι τέτοιο… Τους άρεσε όμως η ιδέα μας και μας στήριξαν.
 
Κώστας Κούλης
* ΠΡΟΣΟΧΗ : Λόγω βροχής η παράσταση αναβλήθηκε για την ΚΥΡΙΑΚΗ 23 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ με ώρα έναρξης τις 6.00μμ
omada2 copy
aaPOSTER TO MEGALO TAKSIDI TOU MIKROU KORNILIOU BANDMINTON 23 SEPT 2012

Συνεντεύξεις