Συνεντεύξεις

Νίνα Λοτσάρη

   Πριν καν κλείσει τα τριάντα της χρόνια γίνεται θιασάρχης και παρουσιάζει στο ελληνικό κοινό ένα μουσικοθεατρικό είδος μάλλον άγνωστο έως τότε. Σήμερα, μόλις λίγα χρόνια αργότερα, η Νίνα Λοτσάρη αποτελεί καθιερωμένη αξία στα καλλιτεχνικά πράγματα της χώρας αποσπώντας μόνο θετικές κριτικές.

   Στη Θεσσαλονίκη βρέθηκε “Aναζητώντας τον Αττίκ” και μαζί με μια μεγάλη ομάδα αξιόλογων καλλιτεχνών παρακίνησε το κοινό της πόλης να τον αναζητήσει μαζί τους.

   Προσωπικά σ’ αυτήν την πορεία αναζήτησης εκτός από τον θρυλικό εμπνευστή της “Μάντρας”, ανακάλυψα και την ίδια…

   lotsari danaiΠοιο ήταν το κίνητρο της συμμετοχής σου στη συγκεκριμένη παράσταση;
   Η παράσταση του Αττίκ ήταν μια δουλειά που ήθελα πάρα πολύ να κάνω γιατί  μου δόθηκε η ευκαιρία να συνεργαστώ για τρίτη φορά με το Λάμπρο Λιάβα που έχει κάνει την ιστορική έρευνα και τη μελέτη του έργου και με τη Σοφία τη Σπυράτου που έχει αναλάβει τη σκηνοθεσία. Ότι και να μου προτείνανε θα το έκανα με κλειστά μάτια. Όπως και έκανα. Πήγα απευθείας στην πρόβα χωρίς να έχω ρωτήσει περί τίνος πρόκειται.

   Πες μου δυο λόγια γι αυτόν τον άνθρωπο, τον Αττίκ. Πώς θα τον παρουσίαζες σε αυτούς που δεν ξέρουν και πολλά πράγματα για το έργο του;
   Ο Κλέων Τριανταφύλλου, γνωστός ως “Αττίκ”, ήταν ένας άνθρωπος πολύ ιδιαίτερος, ευφυής και πολυπράγμων. Όλη αυτή η καλλιτεχνική ευφυΐα θα έλεγα πως ήταν κυτταρική. Φυσικά από τα παιδικά του χρόνια ήταν μυημένος στις τέχνες αλλά θεωρώ ότι αυτό που περιείχε το DNA του ήταν εξαιρετικό. Τραγουδούσε, έγραφε, έκανε τον κονφερασιέ, τον ταχυδακτυλουργό… Είχε μια ανάγκη να εκφραστεί ως καλλιτέχνης με πάρα πολλούς τρόπους. Η ζωή του ήταν πραγματικά ενδιαφέρουσα γι αυτό  έγινε και έργο.

   Από το 2006 πρωταγωνιστείς σε παραστάσεις που είναι φτιαγμένες πάνω σου. Στον “Αττίκ” αποτελείς ισότιμο μέλος ενός πολυπληθούς θιάσου. Πως αντιλαμβάνεσαι τους δύο αυτούς διαφορετικούς “ρόλους”;
   Και στις δικές μου δουλειές συνυπάρχω συνήθως ισότιμα. Δεν υπάρχει το “εγώ πρωταγωνιστώ κι ο άλλος είναι δεύτερος ή τρίτος”. M’ αρέσει πάρα πολύ αυτή η διαδικασία των ισορροπιών στους θιάσους και δημιουργείται έτσι και ένα πολύ ωραίο κλίμα. Είναι δύο τελείως διαφορετικά  είδη τα οποία έχω ανάγκη να κάνω και παίρνω διαφορετικά πράγματα από το καθένα. Το ένα είναι μια πιο κλασσική μου υπόσταση, η οπερέτα, το μουσικό θέατρο. Στο βαριετέ από την άλλη κάνω πιο τρελά πράγματα. Εκεί βγάζω όλες μου τις καλλιτεχνικές ανησυχίες που δεν μπορώ σε άλλες δουλειές να προσεγγίσω. Έχω ανάγκη να τα κάνω και τα δυο.

   Προέρχεσαι από μια ιδιαίτερα φιλόμουση οικογένεια. Ήταν σχεδόν προδιαγεγραμμένη η  πορεία που θα ακολουθούσες;
   Το γεγονός ότι η οικογένεια μου ήταν πάντα φιλόμουση μου έδωσε την ευκαιρία να έχω από μικρή πολλά μουσικά ερεθίσματα. Άκουγα πολλών ειδών μουσικές που με επηρέασαν στην πορεία της ζωής μου και της δουλειάς μου. Από ροκ μέχρι όπερα. Πάντα βρίσκω συγγένειες μέσα στις μουσικές και γι αυτό μου αρέσει να μπερδεύω τα είδη. Θεωρώ ότι η πορεία μου διαγράφεται από αυτό που η ψυχή μου ήθελε. Η οικογένεια ήταν απλά θεατής σε αυτά που ήθελα εγώ να κάνω. Ήταν μια πραγματικά γονιδιακή επιταγή.

   Δεν έχεις φανταστεί δηλαδή τον εαυτό σου ποτέ να ασχολείται με κάτι άλλο;
   Δεν μου πέρασε ποτέ από το μυαλό κάτι τέτοιο. Δεν μπήκα ποτέ στη διαδικασία να το σκεφτώ. Ακόμη κι αν ασχολιόμουν πάντως με κάτι διαφορετικό, θα είχε και πάλι καλλιτεχνική αισθητική. Θα μπορούσα ίσως να ασχοληθώ με τη σχεδίαση ρούχων μιας και έχω ερεθίσματα από κει καθώς ο πατέρας μου είναι ράφτης.

   nina lotsariΠολλοί δηλώνουν ηθοποιοί, τραγουδιστές κλπ. χωρίς να έχουν τις αντίστοιχες γνώσεις ή έχουν διδαχθεί περιορισμένα πράγματα. Εσύ έχεις σπουδάσει τον κάθε τομέα ενασχόλησης σου
   Είχα πάντα πολύ μεγάλες απαιτήσεις από τον εαυτό μου. Και θεωρώ ότι όταν είσαι περφόρμερ πρέπει να είσαι εξίσου καλή σε όλα τα είδη. Να χορεύεις σαν χορεύτρια, να παίζεις σαν ηθοποιός και να τραγουδάς σαν τραγουδίστρια. Όχι να είσαι ηθοποιός που λίγο τραγουδάει, χορεύτρια που λίγο παίζει κ.ο.κ. Εγώ ήθελα σε όλα να έχω ένα επίπεδο αυστηρά επαγγελματικό. Κάτι που στο εξωτερικό είναι αυτονόητο. Στα ελληνικά δεδομένα πράγματι μπορείς και με λιγότερα προσόντα να πάρεις μια δουλειά. Δεν έχει σημασία. Ο κόσμος κρίνει. Και επειδή είμαι πολύ περήφανος άνθρωπος, θέλω να προλαβαίνω την προσβολή. Αυτός είναι ο χαρακτήρα μου. Είναι να μη πεισμώσω (γέλια).

   Στην παράσταση υποδύεσαι υπαρκτά πρόσωπα με σημαντική πορεία στο χώρο της μουσικής. Αισθάνθηκες να αναλαμβάνεις κάποια επιπλέον ευθύνη στην απόδοση των ρόλων αυτών;
   Προσπάθησα να αποκρυπτογραφήσω ιδιαίτερα την προσωπικότητα της Δανάης γιατί για μένα η πιο σημαντική στιγμή μου στο έργο είναι αυτή. Εκείνη τη στιγμή πρέπει να δείξω το χαρακτήρα της, την ψυχοσύνθεσή της, τις όποιες φωνητικές της δυνατότητες ώστε να καταπιαστώ κι εγώ από αυτές και να μπορέσω να τις περάσω στο κοινό. Να ακούει δηλαδή ο κόσμος από τον Άκη Σακελλαρίου “Δανάη Στρατηγοπούλου” και να χειροκροτεί. Αυτό το χειροκρότημα έπρεπε να το ανταποδώσω με μια καλή ερμηνεία.

   Έχεις εμφανιστεί σε διαφορετικούς χώρους. Από τη Λυρική σκηνή και το  Μέγαρο Μουσικής μέχρι το Διογένης Στούντιο. Διαφορετικοί χώροι. Διαφορετικοί και οι στόχοι;
   Κοίταξε, εγώ είμαι της άποψης ότι οι άνθρωποι κάνουν τους χώρους. Στην προκειμένη περίπτωση οι καλλιτέχνες. Που σημαίνει ότι για μένα δεν έχει σημασία αν είναι το Διογένης Στούντιο ή το Μέγαρο Μουσικής. Σημασία έχει τι πρεσβεύεις την ώρα που είσαι πάνω στη σκηνή. Τι παραδίδεις στον κόσμο. Ο χώρος είναι τούβλα και σίδερα. Ο καλλιτέχνης κάνει σημαντικό το χώρο ή και ασήμαντο.

   ninalotsari2Σε όλες σου τις δουλειές διατηρείς ένα ιδιαιτέρως υψηλό ποιοτικό επίπεδο. Θα προχωρούσες σε κάποιου είδους “εκπτώσεις” εάν δυσκόλευαν οι συνθήκες στον τομέα στον οποίο δραστηριοποιείσαι;
   Μέχρι στιγμής δεν έχω ευτυχώς αναγκαστεί να κάνω εκπτώσεις. Ίσως έκανα κάτι πολύ καλό και με ανταμείβει ο Θεός. Μου δίνει συνέχεια δουλειά, υπέροχες συνεργασίες και δεν με έχει βάλει στη διαδικασία αυτή. Ελπίζω αυτό το δώρο να συνεχίσει να μου το δίνει. Θεωρώ όμως  ούτως ή άλλως ότι τα μεγαλεπήβολα σχέδια έχουν οπωσδήποτε και μεγάλη αξία. Αυτή η παραγωγή έτυχε να είναι μεγάλη αλλά να έχει και σημαντική αξία. Εγώ θεωρώ ότι και μία παράσταση με πιάνο – φωνή μπορεί να έχει τεράστια αξία.  Τα πάντα έχουν να κάνουν όχι ακριβώς με το μέγεθος της δουλειάς όσο με τη αξία που εσύ της δίνεις. Δεν το συζητώ αυτό.

   Έχω την εντύπωση ότι τα μέσα έχουν μια περίεργη στάση απέναντί σου. Υπάρχει μια απόσταση. Γνωρίζοντάς σε διαπιστώνω ότι μόνο απόμακρη δεν είσαι. Έχεις αντιληφθεί εσύ κάτι τέτοιο;
   Είναι τρελό αυτό. Το έχω διαπιστώσει πολύ έντονα. Και νιώθω ότι δεν έχω δώσει και τέτοιο δικαίωμα (γέλια).  Κάθε φορά λέω “τι έχω κάνει και συμβαίνει αυτό το πράγμα”;  Με τον κόσμο πάλι συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Βλέπω αυτό που λες με τα μίντια. Σαν να έχουν ένα φόβο απέναντι μου. Ίσως το ότι από πολύ μικρή ηλικία έχω τους δικούς μου θιάσους να παίζει κάποιο ρόλο. Πάει να πει ότι με αυτόν τον άνθρωπο δεν μπορούμε να παίζουμε. Επίσης  το είμαι εντελώς αυτόνομη και φαίνεται ότι δεν εξαρτιέμαι από τίποτα και από κανέναν και δεν χρειάστηκε να κάνω τις δημόσιες σχέσεις τις σχετικές με τα μίντια. Γιατί; Γιατί έχω στο πλάι μου το κοινό το οποίο μ’ ακολουθεί σ’ αυτά που κάνω και είναι θα έλεγα πια φανατικοί του είδους που πρεσβεύω.  Από την άλλη μπορεί να είναι και οι ρόλοι που ερμηνεύω. Κάποιοι ίσως και να έχουν λίγο αυτό το “απόμακρο”. Το έχω σχεδόν παράπονο. Δεν πειράζει. Καλύτερα να σε φοβούνται παρά να σε λυπούνται (γέλια).

   Την τάση πολλών καλλιτεχνών να ασχοληθούν τελευταία με τη πολιτική πως την βλέπεις;
   Κοίταξε, δεν έχω καταλάβει αυτή την ανάγκη όλων αυτών των ανθρώπων να ασχοληθούν με την πολιτική. Ας μη λέω βέβαια μεγάλα λόγια γιατί κι εγώ  ίσως κάποια στιγμή νιώσω κάτι αντίστοιχο. Αν το έκανα πάντως θα το έκανα για έναν και μόνο λόγο. Θα προσπαθούσα να μπω στα γραφεία του Υπουργείου Πολιτισμού ή στο Υπουργείο Παιδείας. Σε αυτή τη φάση φυσικά δεν σκέφτομαι κάτι τέτοιο. Ελπίζω όμως ότι και αυτοί που το κάνουν τώρα έχουν αυτό το σκεπτικό. Δεν νομίζω ότι υπάρχει άλλος λόγος που ένας καλλιτέχνης θα έπρεπε να ασχοληθεί με την πολιτική.

   Κάνε μου κλείνοντας έναν απολογισμό της μέχρι τώρα πορείας σου.
   Αν λάβεις υπόψη σου ότι ασχολούμαι με ένα πολύ εξειδικευμένο είδος τέχνης θεωρώ ότι έχω καταφέρει πάρα πολλά πράγματα σε μια χώρα σαν την Ελλάδα που όχι απλώς δεν ήξερε τι είναι αυτό που κάνω αλλά και που η αγορά δεν ήξερε πώς να το χειριστεί. Βρήκα τον τρόπο και να το χειριστώ στην αγορά αλλά και να καλέσω ή μάλλον να προκαλέσω το κοινό να έρθει να ακούσει και να δει την πρόταση μου. Θεωρώ ότι τον πέτυχα το στόχο μου. Είμαι πανευτυχής που μπορώ και κάνω καριέρα στην Ελλάδα και δεν χρειάστηκε να ξενιτευτώ. Έχω όμως ακόμη  τόσα πολλά στο μυαλό μου που δεν ξέρω αν θα μου φτάσει αυτή η ζωή (γέλια).

   Πες μου τα πιο άμεσα από αυτά. Τι περιμένουμε σύντομα από σένα;
   Σχεδιασμένο είναι να κάνω ήδη μια καινούρια όπερα του συνθέτη Θεόδωρου Στάθη στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών που λέγεται “Opus Elgin: Η καταστροφή του Παρθενώνα”. Με την Ευγενία Μανωλίδου έχουμε κάποια σχέδια για μια δουλειά στην Κύπρο το Σεπτέμβριο. Επίσης στο Carnegie Hall της Νέας Υόρκης το Δεκέμβριο του 2012 θα ερμηνεύσω την Αντιγόνη του Σοφοκλή σε όπερα, φυσικά ο “Αττίκ” που θα γυρίσει όλη την Ελλάδα και πολλά άλλα πράγματα που συζητάω για το 2013 πλέον.  Δόξα το Θεό…

Θάνος Βάγιος
ninalotsari1

Συνεντεύξεις