The Wo(Man) In Me

loogoo

The wo(man) In Me - Καλοκαίρι γαρ


   Έπιασαν απότομα οι ζέστες και δεν προλάβαμε να συγκεντρωθούμε στις διατροφές και τη γυμναστική, για να μπορέσουμε ακάθεκτες να βιώσουμε το καλοκαίρι μέσω παγωτών και μπυροκατανύξεων, έμπροσθεν του κύματος.

   Συνήθως ο Μάιος αλλά και ο Ιούνιος ήτο μήνες προσαρμογής για το bikini contest. Ξέρετε, καλέ, τι εννοώ. Όχι; Θα σας βοηθήσω. Μετά την πασχαλινή επέλαση ερχόταν η περίοδος που όλες σκεφτόμαστε πώς θα σκάσουμε μύτη στην παραλία, πώς θα δείξουμε ομορφότερες, βάσει φυσικά όλων αυτών των χαζών προδιαγραφών που μας έχουν πιπιλίσει το κεφάλι περιοδικά και θεωρητικά γυναικεία στάνταρτ.
 
kalokairi2154

   Πέφταμε στη λούμπα των Dukan, Keto, Fasting διατροφών και λοιπών, προσδοκώντας να αποκτήσουμε το σώμα των μοντέλων. Κάποιες φορές τα καταφέρναμε, κάποιες όχι και περίλυπες φτάναμε στην παραλία, ελπίζοντας να μην μας δει κανείς. Βέβαια όλα αυτά δεν είναι απλά στο μυαλό μας. Φταίει ότι είμαστε κουσκουσάρικος λαός. Αναλύουμε και σαρκάζουμε τα πάντα. Όταν βέβαια είμαστε εμείς τα «θύματα», τότε τα πράγματα αλλάζουν. Δύο μέτρα και δύο σταθμά, που λένε.

   Φέτος λοιπόν, που λόγω πανδημίας μήτε βόλτα δεν μπορούσαμε να πάμε αν δεν είχαμε σκύλο, τα πράγματα δυσκόλεψαν. Και μην ακούω χαζά του τύπου «Γιατί, ρε φιλενάδα, δεν έκανες περίπατο εκεί γύρω τη περιοχή σου, που επιτρεπόταν»; Πόσες φορές να φέρω βόλτα το κέντρο της Αθήνας; Πόσες φορές να δω τα ίδια και τα ίδια; ‘Έμαθα όλα τα σοκάκια, αλλά και τα αδιέξοδα απέξω και δεν έχω και αμάξι. Άσε το συνωστισμό στα πεζοδρόμια. Αν δεν έπιανες τον κορωνοϊο όλη τη βδομάδα μένοντας στωικά σπίτι, θα τον μάζευες στη βόλτα. Το μόνο σίγουρο.
 
kalokairi2157

   Ήρθαν τα πράγματα λοιπόν έτσι και τα κιλάκια τα πήραμε για τα καλά. Ο εν λόγω δεσμός βέβαια τα έχει δει όλα με τη γκρίνια μου. Προχθές ο Αριστείδης ήθελε να παραγγείλουμε σουβλάκια. Είχαμε τον πρώτο μας μεγάλο τσακωμό, να ξέρετε. Δεν έκανα πίσω με τίποτα. Βραδιάτικο και με μπύρες; Αύριο δύο κιλά παραπάνω θα έδειχνε η ζυγαριά. Με πήρε με το καλό, ότι «Μια χαρά» είμαι. Ότι στο μυαλό μου είναι όλα. Όχι, Αριστείδη, στην περιφέρεια είναι τα ρημάδια και δεν φεύγουν… Ζήσαμε τεταμένες στιγμές, θα ομολο,γήσω ώσπου κάποια στιγμή εκείνος άρχισε να γελά και με παρέσυρε και εμένα. «Μάτια μου, ηρέμησε και μην δίνεις σημασία σε όλα τα χαζά που διαβάζεις. Εμένα μου αρέσεις όπως είσαι».

   Ο αγώνας έληξε υπέρ του αντιπάλου. Με αποστόμωσε και δεν είχα να προβάλω άλλες αντιρρήσεις. Γελάσαμε και καθίσαμε αγκαλιά στον καναπέ, κάνοντας φύλλο και φτερό το Netflix. Αποφασίσαμε δε, όταν με πιάνει κρίση για τα κιλά, εκείνος να μου λέει ατάκες από τα Φιλαράκια για να έρχομαι στα ίσια μου.
 

   Η διατροφή φυσικά και είναι καλή. Αλλά δεν σώζεσαι, ρε φιλενάδα, για δυο μήνες. Για την υγεία σου πρέπει να προσέχεις και όχι για το πόσο θα δείξει η ζυγαριά. Παρασπονδίες θα γίνονται, αλλά πάντα με μέτρο και μην φρικάρεις σκεπτόμενη όλα όσα διάβασες για την τέλεια γυναίκα. Δεν υπάρχει το τέλειο. Είναι ουτοπικό. Ράλι σε έναν αγώνα πουλημένο εξαρχής. Νοιώσε καλά με τον εαυτό σου και πάρε μακροχρόνιες αποφάσεις για τη ζωή και τη διατροφή σου. Σε ένα μήνα και δύο καμμιά δεν έγινε Σκλεναρίκοβα.

Μαίρη Ζαρακοβίτη
 
kalokairi2155
 

The Wo(Man) In Me