The Wo(Man) In Me

loogoo

Για Τα Χαμόγελα Της Ζωής Μου…

   581186 279313785497319 704502855 nΜπορεί στην καθημερινότητά μου να χαμογελάω πολύ και να γελάω άλλο τόσο, για πολλά και διάφορα πράγματα, άλλα σημαντικά και άλλα λιγότερο, αρκεί μια μικρή και εύθυμη αφορμή για να δώσει ζωή στο πρόσωπό μου. (Υπερβολικό μπορεί να σκεφτείτε και δεν θα σας αμφισβητήσω, αλλά προσωπικά μιλώντας, θεωρώ ότι το χαμόγελο σημαίνει ζωή.) Ωστόσο, σε μια προσπάθεια να "σκάψω" λίγο μέσα στην ψυχή μου και να αναζητήσω όλα αυτά που την κάνουν ευτυχισμένη, συνειδητοποίησα κάτι υπέροχο: ότι το πιο έντονο και όμορφο χαμόγελό μου είναι αυτό που οφείλεται στη σκέψη και μόνο των αγαπημένων μου προσώπων. Δεν είναι πολλοί, αλλά είναι πολύτιμοι. Είναι τα χαμόγελά μου. Τα ολόδικά μου, μοναδικά χαμόγελα. Είναι οι άνθρωποι, που μπορεί να γνώρισα από τα γεννοφάσκια μου, αλλά και άλλοι, που η μοίρα, θέλησε το δρόμο τους να τον διασταυρώσει με το δικό μου. Και πολύ σωστά έπραξε η μοίρα, διότι αν δεν είχε βάλει το χεράκι της, σίγουρα κάτι θα έλειπε από τη ζωή και την ψυχή μου.     
 
   picture 3Θα αναρωτιέστε τώρα, τι θέλω και σας τα λέω όλα αυτά. Ίσως είναι κοινότυπα, ίσως είναι κλισέ, μπορεί ακόμη να είναι και πράγματα που τα έχετε ήδη σκεφτεί και εσείς οι ίδιοι. Αλλά δεν αξίζει να ασχοληθούμε λίγο παραπάνω με τα χαμόγελά μας; Δεν αξίζει να τους αφιερώσουμε λίγα λεπτά και λίγα…megabytes;     
 
   Προχωράμε στη ζωή μας, γιατί έχουμε έναν άνθρωπο δίπλα μας να μας στηρίζει, να μας εμψυχώνει, να μας ενθαρρύνει. Γινόμαστε δυνατοί, γιατί είναι κάποιος εκεί, που πιστεύει σε εμάς με όλη του την ψυχή. Μαθαίνουμε να αγαπάμε, γιατί υπάρχει ένας δικός μας άνθρωπος να μας αγαπά και να μας μυεί στην αγάπη. Λοιπόν, έχετε μπει ποτέ στη διαδικασία να σκεφτείτε αν είστε σωστοί απέναντι σ' αυτούς τους ανθρώπους; Αν είστε άξιοι και αν πραγματικά και έμπρακτα εκτιμάτε την ύπαρξή τους στη ζωή σας; Έχετε σκεφτεί πώς θα ήταν η ζωή σας χωρίς τα συγκεκριμένα πρόσωπα; Επιτρέψτε μου να σας απαντήσω εγώ. Μάλλον άδεια και χωρίς κανένα νόημα θα ήταν η ζωή σας.      
 
   picure 1Οι ανθρώπινες σχέσεις, ανεξάρτητα από το είδος τους, οφείλουν να είναι αμφίδρομες, τα συναισθήματα όσο το δυνατόν αμοιβαία και φυσικά οι σχέσεις να χτίζονται πάνω σε γερά θεμέλια. Κάνοντας έναν προσωπικό απολογισμό, άρχισα να αναρωτιέμαι αν στηρίζω τους ανθρώπους μου όσο εκείνοι, αν τους δείχνω συχνά το πόσο σημαντικοί είναι. Αν τους κάνω να χαμογελούν όσο εκείνοι εμένα. Αν τους καταπιέζω, αν τους επιτρέπω να είναι ο εαυτός τους, αν πραγματικά ακούω τα θέλω τους, αν σέβομαι τις απόψεις τους, αν είμαι ειλικρινής απέναντί τους και ένα σωρό άλλα ατέλειωτα "αν".         
 
   Και επειδή ο εξαιρετικός Χόρχε Μπουκάι, τα λέει σαφώς καλύτερα και πιο περιεκτικά από εμένα, σας παραθέτω ένα απόσπασμα, από το βιβλίο του "Ιστορίες Να Σκεφτείς", με τίτλο "Θέλω", το οποίο περικλείει ακριβώς όλα όσα θέλουμε/χρειαζόμαστε από τους δικούς μας ανθρώπους και εκείνοι από εμάς.  
 
"Θέλω να με ακούς χωρίς να με κρίνεις
Θέλω τη γνώμη σου χωρίς συμβουλές
Θέλω να με εμπιστεύεσαι χωρίς απαιτήσεις
Θέλω τη βοήθειά σου και όχι ν' αποφασίζεις για μένα
Θέλω να με προσέχεις χωρίς να με ακυρώνεις
Θέλω να με κοιτάς χωρίς να προβάλλεις τον εαυτό σου σε μένα
Θέλω να με αγκαλιάζεις χωρίς να με κάνεις να ασφυκτιώ
Θέλω να μου δίνεις ζωντάνια χωρίς να με σπρώχνεις
Θέλω να με υποστηρίζεις χωρίς να με φορτώνεσαι
Θέλω να με προστατεύεις χωρίς ψέματα
Θέλω να πλησιάζεις χωρίς να εισβάλλεις
Θέλω να ξέρεις τις πλευρές μου που πιο πολύ σε ενοχλούν 
Να τις αποδέχεσαι και να μην προσπαθείς να τις αλλάξεις
Θέλω να ξέρεις…. πως σήμερα μπορείς 
να βασίζεσαι πάνω μου…
Χωρίς όρους."            
 
   Μπορεί στην εποχή μας να φαντάζουν δύσκολα τα όσα διαβάσατε παραπάνω, αξίζει όμως να τα προσπαθήσουμε… Για εμάς και τα χαμόγελά μας… 
 
Έλλη Λινάρδου
picture 4

The Wo(Man) In Me