Starlight

Στο ίδιο έργο θεατές....

8eat
 
   Περίμενε, στάσου μια στιγμή να σου πω δυο κουβέντες. Ξέρεις πόσο καλό σου κάνει τελικά να απογυμνώνεις τον εαυτό σου μπροστά σε άλλους ανθρώπους; Και υποψιάζεσαι, φαντάζομαι, γιατί σου κάνει καλό... Διότι σε κάνει να νιώθεις πιο άνθρωπος δίπλα στον εαυτό σου. Το να νοιάζεσαι για τους άλλους είναι σαν να ακούς τη μουσική της ψυχής σου.
 
8eates5
   Πόσο δύσκολο ήταν δηλαδή; Τι καταλάβαινες τόσο καιρό που έκρυβες από εσένα πρώτα τον ίδιο την αλήθεια, την ατόφια ειλικρινή σκληρή αλήθεια;!
 
   Ναι, είναι δύσκολο. Ναι, είναι ψυχοφθόρο. Ναι, δεν είσαι έτοιμος κάθε φορά. Αλλά πως ξέρεις πότε είσαι τελικά έτοιμος; Δεν το ξέρεις στην πραγματικότητα ποτέ. Να τα λέμε αυτά παιδιά. Μεταξύ κατεργαρέων ειλικρίνεια.
 
   Όλα είναι θέμα επιλογής, κάθε στιγμή, κάθε πράξη σου. Και εκτός από την μπάκα σου και τα βάρη του δικού σου καραβιού κάποιες φορές πρέπει να είσαι σε ετοιμότητα και για τα φορτία, τις αδυναμίες και τα κότερα των άλλων ανθρώπων.
 
   Εμ, τι νόμιζες φίλε μου; Πως η ζωή είναι αλισβερίσι μόνο καλών και στα μέτρα μας κομμένων στιγμών; Πως το μόνο που θέλει είναι να περνάς καλά και να έχεις όλα τα καλούδια και όλες τις ευκολίες του κόσμου;!
 
   Θέλεις να μου πεις δηλαδή πως δεν ξέρεις βαθιά μέσα σου πως είσαι λάθος; Ωραία, και αν είναι έτσι, διότι μπορεί να συμβεί και αυτό, γιατί δεν θέλεις να ακούσεις κάποιον που τον εμπιστεύεσαι αλλά κλείνεσαι στον εαυτό σου; Μήπως θα πρέπει αυτό, την επόμενη φορά που θα συνειδητοποιήσεις ότι το κάνεις, να το θεωρήσεις καλό σημάδι για μια νέα αρχή;
 
8eates2   Ειδάλλως το ποτάμι το βλέπω μακρύ, καθώς κοιτάω την κούπα του καφέ σου, και αυτός ο σταυρός ανάμεσα στους δυο κύκλους που είναι αντικριστά δεν σε σώζει με τίποτα. Καλά, δεν θέλεις φαντάζομαι να σου πω για αυτό το φοβισμένο “Ε” που βλέπω πίσω από το “Φ” και “Α”... Είναι η χαμένη σου ελπίδα που θάφτηκε από τον εγωισμό σου στην προσπάθεια σου να βρεις την αλήθεια.
 
   Σε γελάσανε, μη χάνεις τον καιρό σου, δεν σε σπούδασε καλά ο δάσκαλος σου..(που λέει και το άσμα)!
 
   Ναι είναι καλύτερα. Ρίξε τα μούτρα σου και δες παραπέρα από την μύτη σου. Δες καθαρά το μετά. Ποιος θέλεις να είναι ο στόχος σου; Διότι νιώθεις πιο ελαφρύς, είσαι πιο κοντά σε εσένα τον ίδιο, πρώτα και κύρια, αλλά και πιο κοντά στον/στην σύντροφο σου, στον/στην φίλο/φίλη σου, μαμά, μπαμπά, αγαπημένους, και γενικά πιο κοντά στην ίδια την φύση του ανθρώπου.
 
   Και μη μου πεις πως φοβάσαι μη δυσαρεστήσεις τον απέναντι σου και γι' αυτό δεν το κάνεις. ΜΕΓΑΛΟ ΨΕΜΑ! Εσένα φοβάσαι καημένε!!! Ε, μα ναι, πως να το κάνουμε δηλαδή;! Γιατί δεν το λες ξάστερα και ντόμπρα :”Φοβάμαι μήπως δυσαρεστήσω εμένα”, “Φοβάμαι πως δεν θα με ξέρω πια”;
 
   Ναι, είναι τρομακτικό, αλλά βάστα! Σου έχω καλά νέα. Μόλις κατάφερες να ανέβεις το πιο σκληρό σκαλοπάτι στη σκάλα της συνειδητότητας της ψυχής σου! Αυτά τα νέα μοιράσου τα! Μάζεψε τους φίλους σου και ανακοίνωσε τους τον εφηβικό έρωτα που τρέφεις για τη ζωή.
 
8eates3   Είναι καλύτερα να τρως τις σφαλιάρες από εσένα τον ίδιο και να έχεις συμπορευτές και συντρόφους σε αυτό σου το ταξίδι, παρά να γκρινιάζεις και να φοβάσαι και να αναβάλλεις για μια άλλη φορά που “θα” και “όταν” και “άμα”.
 
   Βρε κουτό, αφού επιζητούμε και το διατυμπανίζουμε όσο πιο κραυγαλέα μπορούμε πως θέλουμε να γίνουμε “ένα” με κάποιον άλλον άνθρωπο! Ψάχνουμε το, και καλά, άλλο μας μισό. Ακόμα και έτσι να είναι, που δεν πιστεύω πολύ σε αυτή τη θεωρία (αλλά και δεν είναι της παρούσης να το συζητήσουμε), πως θα γίνει αυτό αν δεν βρούμε πρώτα εμάς;. Όσο πιο κοντά φτάνεις σε εσένα, τον πραγματικό εσένα, ε, τόσο πιο κοντά θα βρεθείς και με όλους τους υπόλοιπους.

Δέσποινα Τσορμπατζίδου

 

Starlight

Facebook Comments