Starlight

loogoo

Some People... ...Are Born To Be Wild!

 
   Είναι η εικόνα που έχεις για ορισμένες μερίδες ανθρώπων ή ομάδων, που τις περισσότερες φορές σε αποτρέπουν να κάνεις κάποια κίνηση. Το περασμένο τριήμερο έκανα τη δική μου υπέρβαση και βρέθηκα στο 15ο Riders Spirit στο Βαρικό Λιτοχώρου. Εκεί, στο κάμπινγκ Νηρέας, ήταν η μοτοσυγκέντρωση του Chopper Riders Club Θεσσαλονίκης.
 
riderspirit04
   Στο μυαλό το δικό μου, φαντάζομαι το ίδιο και σε πολλών από εσάς, οι τσοπεράδες, όπως τους αποκαλεί ο περισσότερος κόσμος, μοιάζουν με μορφές από αμερικάνικη ταινία. Μαλλιά, μπαντάνες, δερμάτινα ρούχα και γιλέκα, γυαλιά ηλίου, κράνη περίεργα, τατουάζ και ατελείωτες βόλτες. Δε μπορώ να πω ότι το πρώτο συναίσθημα που ένιωθα όταν σκεφτόμουν έναν chopper rider πως ήταν η άνεση, μάλλον υπήρχε μέσα μου μια ακαθόριστη φοβία, σαν δισταγμός για μια προσέγγιση που δεν ήξερα αν θα είναι καλοδεχούμενη. Όλα αυτά όμως διαλύθηκαν με το που πάτησα το πόδι μου στο Βαρικό… κι ας μην καβαλάω ούτε δική μου μηχανή ούτε chopper…

   Στην είσοδο του κάμπινγκ είχα την τύχη να γνωρίσω το Νίκο, γραμματέα του chopper club Θεσσαλονίκης, ο οποίος κατευθείαν δέχτηκε να συζητήσει μαζί μου και να μου λύσει όποιες απορίες είχα. Επί 15 συνεχόμενα χρόνια, εκεί στα τέλη Ιουνίου με αρχές Ιουλίου, γίνεται η τριήμερη συγκέντρωσή τους. Τσοπεράδες από όλη την Ελλάδα, με περισσότερη συμμετοχή κυρίως από τη Βόρεια Ελλάδα βέβαια, λόγω τοποθεσίας, μαζεύονται, μοιράζονται εμπειρίες και γνώσεις, θαυμάζουν τις μηχανές που μαζεύονται, περνάν καλά στις συναυλίες που διοργανώνουν και κυρίως γίνονται μία παρέα.
 
riderspirit01   Η συμμετοχή κυμαίνεται συνήθως στους 300 κατασκηνωτές, που από ότι μου είπε ο Νίκος, οι περισσότεροι είναι διπλοί στις μηχανές τους, οπότε αυτόματα μιλάμε για μια δύναμη 600 περίπου ανθρώπων. Μέσα στη διάρκεια του Riders Spirit, οι επισκέπτες μαζί με τους κατασκηνωτές αγγίζουν ή ξεπερνούν και τα 1000 άτομα. Το Chopper Riders Club Θεσσαλονίκης έχει είκοσι χρόνια ζωής και η βάση του είναι στη Μενεμένη, πίσω από το εμπορικό κέντρο City Gate. Όποιος θέλει κι έχει διάθεση να τους γνωρίσει από κοντά, το φιλικό περιβάλλον που έχουν δημιουργήσει εκεί, είναι ένας ωραίος χώρος για μια δροσερή μπυρίτσα.
 
riderspirit02   Ο χώρος στο Βαρικό ήταν γεμάτος από σκηνές και μηχανές. Σε όλα τα μεγέθη και τα χρώματα. Με μία σέλα, για να φιλοξενούν μόνον έναν καβαλάρη ή και διπλές chopper, όλες προσεγμένες, όμορφες, κάθε μηχανή με το δικό της ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ή στυλ. Κράνη, αφημένα πάνω στη σέλα, κρεμασμένα στο πλάι ή σε κάποιο καθρέφτη, αποδεικνύουν πόσο σημαντικός είναι και ο παράγοντας της ασφάλειας όταν η μηχανή είναι ο τρόπος ζωής σου.

   Ήπια τη μπύρα μου, έκανα τη βόλτα μου, μίλησα με κόσμο, χάρηκα τόσο τη διοργάνωση που είδα και την κατάσταση εκεί… που ζήλεψα. Θα ήθελα να βρισκόμουν πιο συχνά σε τέτοιες συνάξεις, σε τέτοιες εκδηλώσεις, είναι τόσο ωραία η αύρα που σου μεταφέρουν εκεί, είναι τόσο απλά τα πράγματα όταν ταιριάζεις με τον άλλον, έχουν τα ίδια γούστα οι οδηγοί μοτοσικλέτας, τους αρέσει ο θόρυβος από τις μηχανές τους και γουστάρουν… και καλά κάνουν!
 
riderspirit03
   Εύχομαι να παρευρεθώ και του χρόνου και, γιατί όχι, και σε κάποια άλλη συγκέντρωση μοτοσικλετιστών. Η ελευθερία που νιώθει ένας άνθρωπος είναι αγαθό και μάλιστα κοινό, δεν ανήκει σε κανέναν και ταυτόχρονα ανήκει σε όλους. Σε τέτοια event τελικά αυτό σου μένει, μια αίσθηση απόλυτης ελευθερίας όταν φεύγεις από κει, νιώθεις πως όλα τα μέρη είναι κοντά, αρκεί να καβαλήσεις το μοτόρι σου και να σκίσεις τους αιθέρες…

   Μπορώ ακόμα να αισθανθώ τον αέρα στο πρόσωπο μου, στα μάτια μου, το δέρμα μου να ανατριχιάζει και το μυαλό μου να ταξιδεύει… τι κι αν μας έβρεξε και λίγο… όλα για τον άνθρωπο είναι, τον άγριο και τον ελεύθερο. Κάνε τη ζωή σου όπως τη θέλεις, ζήσε την σα να μην σε βλέπει κανείς και όρμα κόντρα στον άνεμο…

Κατερίνα Βλαντώνη
 
 

Starlight

Facebook Comments