Starlight

loogoo

Παντρε-μένει;

 
   Άραγε, τι κάνει; Παντρε-μένει ή παντρε-φεύγει; Ή μήπως ποτέ δεν ήρθε και νομίζαμε απλά πως ήρθε; Η σχέση με έναν παντρεμένο θεωρείται πλέον ένα από τα καθημερινά θέματα που βασανίζουν το μυαλό. Είναι η κόντρα μεταξύ του "πρέπει" και του "θέλω". Τι ΠΡΕΠΕΙ να ακολουθήσει και τι ΘΕΛΕΙ να ακολουθήσει ο κάθε άνθρωπος σε αυτή τη περίπτωση. Δεν θα απευθυνθώ συγκεκριμένα στο γυναικείο κοινό, καθότι δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις εκείνων των ανδρών που παρασύρθηκαν κατ' επιλογήν στο τρυπάκι μιας τέτοιας σχέσης. Διαφορετικά λαμβάνει ο κάθε άνθρωπος αυτό το γεγονός και διαφορετικά πράττει. Ας επιχειρηματολογήσω λοιπόν. Τη σήμερον ημέραν, μετά την εξαντλητική ρουτίνα μας, μετά από τα ενδό-οικογενειακά (και όχι μόνο) προβλήματά μας, πιάνουμε τον εαυτό μας να έχουμε αδυναμίες. Πολλές αδυναμίες, που απλά χρειαζόμαστε μια τρέλα ή μια δοκιμασία να μας ταράξει ή να βγούμε έξω από τα νερά μας ή ένα οποιοδήποτε λιμάνι για να αράξουμε.
 
pantremenei02
   Σε μία τέτοια φάση μπορεί να βρεθεί κάποιος άνθρωπος, που μπορεί να είναι από το παρόν μας, από το μέλλον μας ή από το παρελθόν μας. Που μπορεί να έχει κάνει τις φ-χ-ψ επιλογές του, στις οποίες δεν τυγχάνει να είμαστε μέσα και να θέλει να μπούμε. Εμφανίζεται με τα αποκρουστικά του επιχειρήματα τύπου «θέλω μια ζωή μαζί σου, ονειρεύομαι ένα μέλλον με εσένα, θέλω να γυρίζω σπίτι και να βρίσκω κάποιον/α σαν εσένα, θέλω και ονειρεύομαι ένα δεύτερο γάμο μαζί σου, θέλω να είμαι μαζί σου και ας είμαι παντρεμένος/η και δεν με νοιάζουν οι οποιεσδήποτε συνέπειες, αρκεί να σε έχω πλάι μου… Θέλω, θέλω, θέλω, μπλα μπλα μπλα»… Πειθώ, ε; Σε κοιτάει στα μάτια, με απέραντη απογοήτευση από την ζωή που ζει και ζητάει απλά να τον σώσεις από την μιζέρια του με την αγάπη σου, με την πίστη σου, με την ευκαιρία που τόσο πολύ επιθυμεί. Και πιάνεις τον εαυτό σου, να αναρωτιέσαι «Τι να κάνω; Τι ΠΡΕΠΕΙ να κάνω, τι ΘΕΛΩ να κάνω»; Ουκ ολίγες φορές καταλαβαίνεις πως σε έχει ήδη πείσει για να πέσετε σε αυτόν τον γκρεμό, απλά αντιστέκεσαι γιατί ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ! Γιατί, αν είσαι γυναίκα, θα σε ονομάσουν φθηνή, θα σε δείχνουν με το δάχτυλο και θα γελούν πίσω από την πλάτη σου. Γιατί λίγοι έως και μετρημένοι θα είναι εκείνοι που θα σου πουν «Εγώ είμαι μαζί σου και ζήστο» και ακόμα περισσότεροι αυτοί που θα γίνουν συμβουλάτορες και προφεσόροι, λέγοντάς σου πως «Όχι! Μην το ζήσεις! Είναι καταδικασμένο»… Στην περίπτωση του άντρα είναι κάπως αλλιώς τα πράγματα όμως. Ίσως να μην το συζητήσει με κανέναν και απλά να τραβήξει το δρόμο χωρίς πολλά πολλά. Υπάρχουν και εκείνοι που μπορεί να το συζητήσουν με το περιβάλλον τους, αλλά την απόφαση την έχουν πάρει ήδη, ό,τι και να πούνε οι υπόλοιποι. Και στο κάτω κάτω, ρε φίλη μου ή φίλε μου, εσύ που διαβάζεις το παρόν κείμενο, γιατί να μην το ζήσεις; Όλα στη ζωή είναι θέμα ρίσκου. Ή το παίρνεις και βγαίνει στο επιθυμητό αποτέλεσμα, ή βγαίνεις από αυτό κατά μία εμπειρία σοφότερος.
 
pantremenei03
   Μετά από αμέτρητες συζητήσεις με το δικό μου περιβάλλον, με τους δικούς μου ανθρώπους, που έζησαν μία τέτοια ιστορία, μετά από πολύωρη σκέψη και προσπάθεια να βάλω στο μυαλό μου κάποια πράγματα, πιστεύω πως ούτε το να το ζήσεις είναι κακό αλλά ούτε και να το αποκρούσεις. Στην περίπτωση του να το ζήσεις, όλα στην αρχή είναι μέλι-γάλα. Ζεις σε ένα σύννεφο, το οποίο γράφει «Με θέλει, με αγαπάει... θα χωρίσει»! Πολλά τα τηλέφωνα, πολλά τα μηνύματα αγάπης και έρωτα, πολλές οι και καλά θυσίες του τύπου «Είδες για σένα τι κάνω; Διακινδυνεύω τα πάντα»! Τι γίνεται όμως όταν περνάνε οι μέρες και εσύ ζητάς κάτι περισσότερο από αυτό που σου προσφέρει; Κάτι που για σένα είναι δεδομένο και απλό και για εκείνον/η είναι ένα τεράστιο βουνό για να ανέβει. Τι γίνεται, λοιπόν, όταν εσύ ζητάς την αποκλειστικότητα; Που τα θέλεις όλα για όλα δικά σου;
 
pantremenei04   Κάπου εκεί έρχεται η πρώτη ρήξη. Έρχονται οι πρώτες διαφωνίες, γιατί και εσύ έχεις δίκιο αλλά και εκείνος/η δεν σου είπε, με συγκεκριμένη ημερομηνία, πότε θα βάλει τέλος σε αυτό τον γάμο. Δεν σου έταξε και δεν σου ανακοίνωσε την ημέρα, την ώρα και τον μήνα της χρονιάς που θα το κάνει. Σου είπε απλά "θα χωρίσω". Στο δικό σου μυαλό το "θα χωρίσω" του/της φέρνει πολλά στο προσκήνιο  Πολλά ερωτηματικά. Ίσως μένει από λύπηση, ίσως μένει για καθαρά οικονομικούς λόγους σε αυτόν τον γάμο ή, αν υπάρχουν παιδιά, μένει για το παιδί του/της. Και όλο δικαιολογείς και όλο υποχωρείς και όλο λες "Ας κάνω την υπομονή που μου ζητάει. Δεν μπορεί να με βγάλει ψεύτη". Ο καιρός περνάει, περνάνε οι μέρες, περνάνε οι μήνες, μπορεί και τα χρόνια και βλέπεις πίσω σου τον εαυτό σου απλά να περιμένει πότε θα τολμήσει ο θύτης που λάτρεψες και αγάπησες με όλο σου το είναι να πάρει την απόφαση που με τόσο κόπο και τόση υπομονή αποζητάς. Έχεις σκεφτεί το ενδεχόμενο όμως ότι δεν πρόκειται να χωρίσει; Έχεις σκεφτεί το ενδεχόμενο να πατάει στην ευαισθησία σου και απλά να κερδίζει ακόμα λίγες περισσότερες στιγμές μαζί σου γιατί εσύ ίσως έχεις κάτι που δεν έχει ο/η σύζυγός της/του; Έχεις σκεφτεί ότι είσαι η αναπλήρωση του χαμένου του χρόνου; Ναι! Αυτό είσαι. Και ξέρεις γιατί είσαι αυτό; Γιατί πολλές θα είναι οι φορές που δεν θα μπορεί να επικοινωνήσει μαζί σου λόγω της παρουσίας της/του.
 
pantremenei01   Για να μην μακρηγορούμε όμως, δεν είναι και λίγες οι περιπτώσεις των ανδρών ή των γυναικών που όντως έφυγαν από τον γάμο τους για το τρίτο πρόσωπο. Επειδή δεν άντεξαν στο σκηνικό να κοροϊδεύουν εκείνον τον άνθρωπο που επέλεξαν για σύντροφό τους και απλά δεν τους δίνει πια όσα επιθυμεί η καρδιά τους. Χα! Μην γελιέσαι. Έχει ΚΑΙ αυτό επακόλουθα, αγαπητή ή/και αγαπητέ μου. Οι περισσότεροι παντρεμένοι/ες που πήραν διαζύγιο και αφοσιώθηκαν σε μία άλλη σχέση που προϋπήρχε, δέχτηκαν τα πρώτα κρούσματα της μελαγχολίας . Η απότομη νέα αλλαγή του περιβάλλοντος που ζουν, τους προκαλεί μια ξαφνική μελαγχολία και μια διατάραξη των συναισθημάτων τους. Πέφτουν σε συγκρίσεις της πρώην με της νυν, αν υπήρχαν παιδιά στον γάμο, τους λείπουν τα παιδιά τους γιατί δεν τα βρίσκουν πια στο νέο σπίτι όταν γυρίζουν και, κακά τα ψέματα, το "σίγουρο" κλίμα που είχαν, ήταν ο γάμος τους και όχι αυτό που ζεις εσύ μαζί τους. Εσύ, σαν δέκτης όλων αυτών, προβληματίζεσαι τι δεν πάει καλά. Εσύ πίστευες πως αν βγει το υποτιθέμενο διαζύγιο όλα θα πάνε κατ' ευχήν μεταξύ σας αλλά στην τελική, όλα αρχίζουν και διαλύονται μπροστά στα μάτια σου σαν πύργος από τραπουλόχαρτα. Ρωτάς τι συμβαίνει και καμία απάντηση από αυτές που λαμβάνεις δεν σε πείθει. Χάνεις ΠΑΛΙ, για μία ακόμα φορά, τον άνθρωπο που αγαπάς. Τον άνθρωπο που ονειρεύτηκες να είναι πλάι σου. Εν ολίγοις, μπαίνεις στο νόημα πως εξ αρχής ήταν καταδικασμένη η σχέση σας. Και για να μην φαίνονται οι απόψεις μου μονόπλευρες, σαν μια απλή αρθρογράφος που είμαι και κλείνοντας την επιχειρηματολογία μου, θα σου θέσω ένα ερώτημα, φίλη μου αναγνώστρια/φίλε μου αναγνώστη για να δώσεις κάποιες απαντήσεις στον εαυτό σου πρωτίστως…

   ΕΧΕΙΣ ΣΚΕΦΤΕΙ ΤΟ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ, ΜΗΠΩΣ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ Ο/Η ΠΡΩΗΝ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΣ/Η ΕΡΑΣΤΗΣ/ΕΡΩΜΕΝΗ ΣΟΥ, ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΕΥΚΟΛΙΑ ΝΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ ΕΣΕΝΑ ΜΕ ΑΛΛΟ ΠΡΟΣΩΠΟ; Θα το έχει κάνει πράξη ήδη μία φορά, γιατί να μην το κάνει και ακόμα μία; Οπότε, κοίταξε να μην είσαι η αιτία ενός χωρισμού, γιατί ίσως σου γυρίσει μπούμερανγκ και γελάσει μαζί σου ο κάθε πικραμένος! Γιατί ο παντρεμένος που σε αγαπάει όντως, και όντως θέλει να ζήσει μια ζωή μαζί σου, θα ‘χει χωρίσει ήδη, θα 'χει ξεκαθαρίσει όλες τις τελευταίες λεπτομέρειες του πρώτου γάμου και μετά θα σε βάλει σε ενεργό δράση! Να θυμάσαι πως αυτό, έχει να κάνει με εκείνον! Όχι με εσένα...
 
Tania DeFee
 

Starlight

Facebook Comments