Starlight

Oh What A Day ...

400802 504440369583945 655643119 n

Άλλη μια καινούργια μέρα ξεκινά.  Και καθώς μεγαλώνω κατά ένα χρόνο αισθάνομαι πιο γεμάτη από ποτέ.  Όταν μεγαλώνεις αισθάνεσαι ότι ο καιρός περνά και ότι ίσως δεν θα προλάβεις ποτέ να κάνεις πράγματα που πραγματικά ονειρευόσουν όταν ήσουν παιδί. Γιατί στον κόσμο των μεγάλων υπάρχει περισσότερος ρεαλισμός και κυνικότητα απ' ότι μπορείς να βρεις πουθενά. Βουλιάζεις ηθελημένα σε μια μόνιμη κατάσταση η οποία ονομάζετε ρουτίνα! Και έτσι παραμένει.

   252508 504440279583954 1518057761 nΗ πραγματική ουσία των γενέθλιων είναι να σε βάλουν σε σκέψεις. Να αναλογιστείς την μέχρι πρότινος ζωή σου και να δεις τι θέλεις να παραμείνει ίδιο και τι θες να αλλάξει. Πιστεύω ότι οι περισσότεροι από εμάς θα ήθελαν να αλλάξουν πάρα πολλά πράγματα. Αλλά να υποθέσω πως όλα αυτά που θα θέλαμε να αλλάξουμε είναι απλά ονειρικά και τίποτα δεν ενδείκνυται να ταιριάξει γάντι στην παρούσα κατάσταση. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν αξίζει να προσπαθήσεις. Γιατί για το παρόν μπορεί να είναι ακατόρθωτο όμως αύριο είναι μια καινούργια μέρα, είναι το άμεσο μέλλον και το πιο σύντομο παρελθόν.

Any Questions?
   528750 3591067103602 686043106 nΣυνέχεια σκοτίζουμε το μυαλό μας με ερωτήματα τα οποία στη βάση τους παραμένουν άλυτα. Θέτουμε στόχους και προϋποθέσεις ανάμεσα στις σχέσεις των ανθρώπων. Εδώ όμως δημιουργείται ένα ερώτημα. Μπορούμε να θέσουμε προϋποθέσεις στους ανθρώπους; Και ειδικότερα στη σχέση τους μαζί μας. Οποιαδήποτε και αν είναι αυτή: φιλική, αδελφική, μητρική, πατρική, ερωτική …

   Οι άνθρωποι δεν είναι έπιπλα ώστε να υπάρχουν σε ένα κατάλογο με τη σειρά και εμείς να διαλέξουμε ποιο ταιριάζει καλύτερα με το χώρο μας να το παραγγείλουμε στις διαστάσεις, χρώμα που θέλουμε ώστε να ταιριάξει απόλυτα με τα υπόλοιπα πράγματα γύρω μας. Δυστυχώς ή ακόμα καλύτερα κατά την άποψη μου ευτυχώς, οι άνθρωποι δεν υπάρχουν σε καταλόγους. Έρχονται όπως είναι. Με τα όμορφα και τα άσχημα τους. Κανένας άνθρωπος δεν θέλει το κακό σου. Όλοι εισέρχονται στο πεδίο μάχης (ναι για το δικό σου πεδίο μάχης μιλώ) με ουδέτερη στάση. Φιλειρηνικά αισθήματα κυριαρχούν. Άλλοτε θα επικρατήσουν και άλλοτε θα εμφανιστεί ο πολεμοχαρής εαυτός τους. Και αμέσως ρίχνεις το κρίμα σε αυτούς. Έχεις αναλογιστεί ποτέ όμως ότι η δικιά σου στάση μπορεί να τους οδήγησε να εκδηλώσουν αυτά τα αισθήματα; Γιατί το μεγαλύτερο ζήτημα με τους ανθρώπους είναι ότι πάντα point fingers (πάντα ήθελα να το πω αυτό) στους άλλους, αλλά για στους εαυτούς τους ποτέ.

Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν αξίζει να προσπαθήσεις. Γιατί για το παρόν μπορεί να είναι ακατόρθωτο όμως αύριο είναι μια καινούργια μέρα, είναι το άμεσο μέλλον και το πιο σύντομο παρελθόν.

Λογική Και Ευαισθησία;
   304373 532809020066355 1787684387 nΕίναι λογικό να θέλουμε να πιστεύουμε ότι εμείς δεν κάνουμε λάθη και συμπεριφερόμαστε σωστά. Όμως δεν είναι πάντα έτσι. Άλλωστε ακόμα και αυτό είναι έννοια μεταβλητή, το λάθος και το σωστό. Γιατί αυτά αλλάζουν από άτομο σε άτομο. Το αίσθημα της δικαιοσύνης είναι διαφορετικό για τον καθένα.

   Το άρθρο όμως αυτό δεν γράφτηκε για να διαπιστώσουμε ποιός έχεις δίκαιο ή άδικο. Αυτοσκοπός του είναι η αφύπνιση στα άτομα αυτά που κάθονται στην θέση τους και δεν σηκώνονται να μπουν στην μάχη γιατί φοβούνται τους ανθρώπους. Για αυτούς τους δειλούς της ζωής που φοβούνται την απογοήτευση από τους άλλους. Όμως ένα πράγμα που δεν έχουν καταλάβει είναι ότι τρέχοντας μακριά από το δέσιμο με τους ανθρώπους καταλήγουν να τρέχουν πίσω στον εαυτό τους (το έχει πει άλλωστε και ο Truman Capote στον υπέροχο βιβλίο του Breakfast at Tiffany’s).

   Ουσιαστικά, αποφεύγοντας τους ανθρώπους αποφεύγεις να γνωρίσεις πραγματικά τον εαυτό σου. Να βρεις τα όρια σου, να δεις τι σε τραβά, να δεις τι πραγματικά σε προβληματίζει, να μάθεις καινούργια πράγματα, να διδάξεις σε κάποιον άλλον για νέα πράγματα … Αποφεύγεις να οικοδομήσεις την πιο βασική και ουσιαστική σχέση στη ζωή σου. Αυτή με τον εαυτό σου. Αυτή τη σχέση που θα σε ολοκληρώσει.

Δυστυχώς ή ακόμα καλύτερα κατά την άποψη μου ευτυχώς, οι άνθρωποι δεν υπάρχουν σε καταλόγους. Έρχονται όπως είναι. Με τα όμορφα και τα άσχημα τους.

Χάπι Day or Happy Day?
   Έτσι λοιπόν ερχόμενη στο τέλος και αυτό του άρθρου, ανήμερα των γενεθλίων μου, θέλω να δώσω μια προτροπή στον κόσμο. Ας αδράξουμε την μέρα έτσι όπως έρχεται. Με όποιο σκοπό και αν έχει. Με όποια άτομα και αν την περιτριγυρίσουν. Με όποιο δημιούργημα μας καλωσορίσει. Με όποια απώλεια και αν ξυπνήσει. Με όποιο μυστικό και αν φυλακίσει. Με όποιο τραγούδι και αν τη στολίσει. Με όποια πραγματικότητα και αν σε ντύσει. Γιατί όποιος φοβάται πολύ να κάνει ένα βήμα τότε περνά όλη του τη ζωή στο ένα πόδι … Καλή συνέχεια στην ημέρα σας …

L'ALICE
Αλίκη Κρυωνά
526226 499376886756960 383594003 n

Starlight

Facebook Comments