Starlight

loogoo

Να μην πατήσει κανένας μας λοιπόν!

 
misosei06
 
   Μου αρέσει το ποδόσφαιρο. Μου αρέσει πολύ. Είμαι από κείνους τους ανθρώπους που κάποτε έβλεπαν πολύ μπάσκετ και ψιλό-σνομπάριζε τη μπάλα. Βλακωδώς; Ναι και αυτό μπορεί να ίσχυε. Ας όψεται η χώρα που ζούμε. Δώσε μου Παγκράτι-Περιστέρι (ναι, για τέτοιες περιόδους μιλάμε) και πάρε μου την ψυχή. Μπάλα γούσταρα πολύ να παίζω (κι ας ήμουν «αμφιβόλου αξίας»), αλλά να κάτσω να δω… Το ελληνικό πρωτάθλημα ούτε να το φτύσω. Αγγλία και πάλι Αγγλία. Όταν μάλιστα ήλθε η Γιουνάιτεντ στα πράγματα, στις αρχές του ’90, τότε άρχισα να ασχολούμαι «σοβαρά». Έβλεπα τους αγώνες, θυμόμουν ονόματα και σκορ και βαθμολογίες και είχα ένα ακόμα θεματάκι να αναλύσω με τους φίλους μου.
 
misosei03
   Η Ελλάδα στο ποδόσφαιρο είναι Μαυριτανία. Το είχε πει ο Γκομέλσκι για το μπάσκετ μας, αλλά εκεί ήταν μόνο και μόνο από πίκα. Η Ελλάδα είχε πάρει τα σώβρακα της πάλαι ποτέ ΕΣΣΔ σε δύο ευρωπαϊκά σερί και όταν έχεις συνηθίσει να πίνεις νέκταρ, τότε η ρετσίνα σου φαίνεται δηλητήριο κι ας είναι πρώτης κατηγορίας. Στο ποδόσφαιρο είμαστε τρίτος κόσμος, μην σου πω και τέταρτος. Γι’ αυτό και στράβωνα πάντα με τη μπάλα μας. Έβλεπα από παιδάκι τα Μουντιάλ, έβλεπα όλους αυτούς τους παιχταράδες να χαίρονται και να κλαίνε στο γήπεδο και δαγκωνόμουν. Έβλεπα τα ξένα πρωταθλήματα και τρελαινόμουν. Τι ποιότητα, τι διαφορά… Εννοείται πως και έξω συνέβαιναν ευτράπελα και διάφορα ψιλό-σκάνδαλα, πλην όμως έξω εφαρμόζονταν οι νόμοι. Εδώ οι Άγγλοι κατάφεραν να ξεμπλέξουν με το χουλιγκανισμό επειδή – πολύ απλά – εφάρμοσαν το νόμο.

   Στην Ελλάδα οι νόμοι δεν εφαρμόζονται ποτέ. Ή μάλλον, εφαρμόζονται αλλά «κατά συνθήκη». Πόσες φορές δεν το έχετε διαβάσει; Θα βαρεθούμε να μετράμε – κι εγώ κι εσείς. Πρώτα σχεδιάζεται το «παραθυράκι» και μετά ο ίδιος ο νόμος. «Εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε-γέλασε»… Σοφόν το ασαφές ή κάτι που μας καταδυναστεύει από καιρό; Στο ποδόσφαιρο όλο αυτό γιγαντώθηκε. Το δίπτυχο «Ατιμωρησία-Ασυδοσία», με τις δύο αλληλένδετες έννοιες να προσδιορίζουν όλα τα κακά που ταλανίζουν τη χώρα μας από καταβολής κόσμου, κυριαρχεί και στο ποδόσφαιρο. Ιστορίες για «παράγκες», για ταξίμια, χρηματισμούς, ιστορίες για αγρίους… Και μέσα σε όλα αυτά ο κοινός παρονομαστής. Το χρήμα…

   Σ’ αυτή τη ζωή όλα γίνονται για το χρήμα. Αυτός που έχει τα φράγκα έχει και το πάνω χέρι. Ζει τη ζωή που οι άλλοι ονειρεύονται. Μένει σε υπέροχα σπίτια, οδηγεί τέλεια αυτοκίνητα, κάνει σεξ με ακόμα πιο τέλειες/τέλειους γκόμενες/γκόμενους, ρυθμίζει τύχες αλλονών και ολονών. Γιατί, αφού ξεμπλέξεις με τον εαυτό σου και διαπιστώσεις ότι ζεις υπέροχα, τότε σε πιάνει το «Σύνδρομο Ροκφέλερ» και αυτόματα θέλεις να κάνεις κακό στους άλλους. Είναι καινούργιο το κοσκινάκι σου και που να το κρεμάσεις…
 
misosei02
   Αφορμή για αυτό εδώ το κείμενο αποτελούν τα όσα διαδραματίστηκαν με την ΕΠΟ και το πρωτάθλημά μας αυτές τις μέρες. Ενώ στην Ευρώπη όλα τα πρωταθλήματα έχουν ξεκινήσει, εμείς εδώ ήμαστε «παγωμένοι» και περιμέναμε μέχρι πριν λίγες μέρες να δούμε τι θα γίνει με τα διοικητικά. Η ΕΠΟ δεν έχει κεφαλή, αφού έξι μέλη του Δ.Σ. παραπέμπονται για δίκη. Στο σύνολό τους, 22 (ναι, είκοσι δύο – κάπου είδα πως είναι είκοσι τρία) μέλη του Δ.Σ. της ΕΠΟ, από το 2005 ως το 2012, παραπέμπονται σε δίκη, για τη υπόθεση της κάρτας υγείας. Τι είναι αυτό; Να σας πω μια και το διάβασα. Η ΕΠΟ είχε προτείνει να καταμετρηθούν οι ποδοσφαιριστές (είναι περίπου 300.000) και να ιδρυθούν ιατρικά κέντρα. Μεγαλεπήβολο το σχέδιο και το όραμα, πολλά τα λεφτά Άρη και 29 εκατομμύρια Ευρώ από την ΕΠΟ στην εταιρεία, η οποία είχε αναλάβει να υλοποιήσει το «όραμα». Οι συμβάσεις δεν τηρήθηκαν ούτε στο ελάχιστο και τα λεφτά… Ε, καλά, αυτά κάπου θα έχουν πάει. Βίλες, αυτοκίνητα, μετρητά στην Ελβετία…

   Αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο. Ούτε ξαφνικά σιχάθηκα το πρωτάθλημά μας γι’ αυτή την ιστορία. Η σιχαμάρα κρατάει χρόνια τώρα. Θα ξεχάσω το σκάνδαλο με τον Κόκκαλη και το Καραϊσκάκη, το περίφημο «δάνειο» και την Καραϊσκάκης ΑΕ; Γαύρος είμαι κι εγώ, αλλά μ’ αυτές τις ιστορίες γελούσαν και τα τσιμέντα. Θα ξεχάσω τα σκάνδαλα του Μελισσανίδη με τα πετρέλαια και – φυσικά – την ΑΕΚ; Θέλεις να γίνεις πρόεδρος στην ομάδα; Με γεια σου με χαρά σου! Θέλεις να έχει γήπεδο η ομάδα σου; Να της το φτιάξεις εσύ! Αυτή η άποψη των «παραγόντων» πως «Το δημόσιο πρέπει να κατασκευάσει γήπεδο για την ομάδα μας» είναι του κώλου τα εννιάμερα και αν αυτοί που την υιοθετούν βρίσκονταν σε κάποιο φιλικό τραπέζι και πέταγαν την εν λόγω κοτσάνα, έστω και σαν κοτσάνα, θα τους μούτζωναν ΟΛΟΙ οι άλλοι με χέρια και με πόδια. Τα ίδια χάλια επικρατούν και στον Παναθηναϊκό, με το γήπεδο στον Ελαιώνα και τους κορμοράνους, ιστορίες που έκαναν την Ελλάδα να γελάει τότε. Μέχρι και σήμερα…
 
misosei01
   Όχι ότι στις άλλες ομάδες είναι καλύτερα τα πράγματα. Αυτό που με απασχολούσε παλιά ήταν το πώς είναι δυνατό να αναλαμβάνουν τις τύχες των ομάδων διάφοροι τύποι «περίεργων προδιαγραφών». Επειδή όμως οι ομάδες αποτελούν μικρογραφία της κοινωνίας μας, η απάντηση δόθηκε «εργοστασιακά» από κείνους που κρατούν τις τύχες μας στα χέρια τους. Τις τύχες μας ως Έλληνες. Οι «Μαυροκορδάτοι» λοιπόν φροντίζουν να μας ξεφτιλίζουν και να τρώνε με χρυσά κουτάλια. Το ίδιο ισχύει με τους «Προέδρους». Θέλουν να θησαυρίσουν (κι άλλο), να έχουν «ντοπαρισμένους» τους οπαδούς, να σκεφτόμαστε μόνο «Κόκκινα-Πράσινα-Κίτρινα» και να μην πάει η νόησή μας παραπέρα. Το Οργουελικό σχέδιο είναι σε πλήρη εξέλιξη και προς το παρόν αναδεικνύεται σε αλάνθαστη φόρμουλα.

   Από την άλλη μεριά, οι «ημέτερες» εφημερίδες φροντίζουν να μας αποπροσανατολίζουν, αναφερόμενες σε μεταγραφές και «εκπληκτικές» ειδήσεις, γύρω από το ποδόσφαιρό μας. Η Ελλάδα βρίσκεται στην 14η θέση στη σχετική ευρωπαϊκή κατάταξη, άντε το πολύ να πάει στη 13η. Τα στατιστικά στοιχεία λίγο μας ενδιαφέρουν. Αυτό που μας απασχολεί είναι το χάλι μας. Στο μπάσκετ έχουμε ομάδες που στην Ευρώπη σπέρνουν. Ο Παναθηναϊκός έχει έξι ευρωπαϊκά, τρανή απόδειξη του «Βάζω πολλά λεφτά στην ομάδα και προσδοκώ να πιάσουν τόπο». Ο Ολυμπιακός έχει τρία ευρωπαϊκά, που δείχνουν πως κάτι πήγε καλά, όσον αφορά τα χρήματα που εισέρευσαν για μεταγραφές και «συναρμολόγηση» της ομάδας.
 
misosei04
   Και κάπου εδώ φτάνουμε στο ζουμί της υπόθεσης. Γιατί να πάω στο γήπεδο; Μιλάω πάντα για το ποδόσφαιρο. Γιατί να πάω στο γήπεδο και να περάσω δυο ώρες χάλια; Γιατί να βρίζω χυδαία τον αντίπαλο, γιατί να βρίζω μανάδες, Παναγίες και Χριστούς, γιατί να έχω σαν κύριο σκοπό μου να κάνω κακό; Πόσες φορές δεν βλέπουμε υπέροχες εικόνες από αγώνες στο εξωτερικό και ζηλεύουμε; Και λέμε από μέσα μας «Γιατί να μην είναι κι εδώ έτσι, ρε γαμώτο»; Και μετά έρχονται οι «προσωπικοί στρατοί», ο φανατισμός και οι διατεταγμένες υπηρεσίες και πίσω, Γιάννη, τα καράβια…

   Γιατί να πάω στο γήπεδο; Ναι… Ακούω βέβαια και τον άλλο από «απέναντι» να μου λέει «Και τι θα κερδίσεις αν δεν πας»; Και τον ευχαριστώ για την ερώτηση. Γιατί η απάντηση είναι προφανής. Γιατί αν δεν πάει κανείς στο γήπεδο, ΚΑΝΕΙΣ όμως, τότε θα αρχίσουν οι άλλοι να αναρωτιούνται. Για κάτσε να μην πουλήσουν ΟΥΤΕ ΕΝΑ διαρκείας. Για κάτσε να μην αγοραστεί ΟΥΤΕ ΜΙΣΟ εισιτήριο και για φιλικό ακόμα. Εκεί να δεις πόσα απίδια βάνει ο σάκος. Όσο για τους πανίβλακες ούγκανους “weekend warriors”, άλλως «οπαδούς», που αρέσκονται να σκοτώνονται χωρίς κανένα λόγο… Θα ήθελα πολύ να βγει ένας υπουργός δημόσιας τάξης και να πει στην τηλεόραση δύο μέρες πριν τον αγώνα, «Χαίρετε! Δεν προτίθεμαι να κατεβάσω ούτε έναν αστυνομικό στο γήπεδο. Θα υπάρχει η συνήθης ασφάλεια του γηπέδου για ό,τι συμβαίνει ΜΕΣΑ σε αυτό. Για όλους εσάς που θέλετε να πλακωθείτε έξω, όπου στο καλό θέλετε, κάντε το! Απλά θα σας κλάψουν οι μανούλες σας… Καλή τύχη»! Σουρεάλ; Ναι, μαζί σας. Τι καλά που θα ήταν όμως, ε;
 
misosei05
   Κανείς στα γήπεδα, μεγάλε! Μέχρι νεοτέρας. Στο χέρι μας δεν είναι; Ε, ας το κάνουμε λοιπόν. Κανείς στα γήπεδα. Μπορούμε να ζήσουμε και χωρίς αυτά. Έχουμε τόσα πράγματα να κάνουμε. Ακόμα κι εκείνοι που ισχυρίζονται πως «είναι η εξάρτησή τους». Να βρείτε άλλη! Υπάρχει η μουσική, η οικογένεια, οι τέχνες γενικότερα. Πάτε μία βόλτα, ξέρω γω… Κάντε κάτι άλλο, που να σας κάνει καλό κιόλας!

   Να μην πατήσει κανένας μας λοιπόν! Και μετά σου λέω ‘γω. Δεν ξέρω αν κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συμβεί, είμαστε και σκατολαός βλέπεις. Θα ήταν υπέροχο όμως να γινόταν. Εκεί να δεις «αναδιπλώσεις» και «αλλαγές συμπεριφοράς». Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο ξέρεις…

Κώστας Κούλης
 

Starlight

Facebook Comments