Starlight

loogoo

Μαργαρίτα Δρούτσα - Η συνέντευξη

 
   Ένα καινούργιο περιοδικό ξεκινάει! Ξεδιπλώνει τις σελίδες του, ανοίγει τις φτερούγες του και ζητάει δικαιωματικά την προσοχή μας. Και οι γονείς του νέου αυτού παιδιού χαίρονται και μάχονται. Η υπέρ-πληροφόρηση είναι πηχυαίος τίτλος και διαρκής υπενθύμιση ότι ο χώρος αποτελεί δύσβατη περιοχή, αλλά οι γονείς δεν φοβούνται. Ιδίως με τα όπλα που έχουν στη διάθεσή τους. Η Μαργαρίτα Δρούτσα, απόλυτα επιτυχημένη στην επικοινωνία σε θέατρα για μία δεκαετία και πλέον, με μεγάλη εμπειρία στο ραδιόφωνο, την τηλεόραση και αριστούχος στη διοργάνωση άπειρων εκδηλώσεων, μας εισαγάγει στην εποχή του Daisy.gr. Μιλήσαμε με την πολυπράγμονα μαμά, μάθαμε πολλά για το τότε και το σήμερα, αγγίξαμε για λίγο το αύριο και χαζέψαμε σε πρώτη μετάδοση τις σελίδες του πολλά υποσχόμενου περιοδικού, λίγο πριν βγει στον αέρα. Για την ακρίβεια, μία μόλις μέρα πριν βγει στον αέρα, αφού το Daisy.gr ντεμπουτάρει στις 15 Ιουλίου. Θα ευχηθούμε πολλή και καλή επιτυχία και θα σας αφήσουμε στα σίγουρα χέρια των αφηγήσεων της Μαργαρίτας.

Οι ιδιότητές σου είναι, πέρα από την επικοινωνία που κάνεις σε θέατρα και σε όποιες άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις, στιχουργός, ραδιοφωνική παραγωγός, δημοσιογράφος…
Και μητέρα και σύζυγος.

Από πού ξεκίνησες;
(Γελάει) Ξεκίνησα από μουσική επιμελήτρια και δισκοθηκάριος, κάπου στα 1987 με 1988, όταν η μητέρα μου έκανε εκπομπές στο Flash 9.61, η οποία είναι και η νονά του σταθμού! Την είχε πάρει τηλέφωνο η ιδιοκτήτρια του σταθμού τότε, η Ελένη Κόκκαλη και της είχε πει να προσπαθήσει να βρει ένα όνομα για το σταθμό, που τότε στηνόταν. Η μαμά λοιπόν το βάφτισε Flash 9.61, έκανε και εκπομπές εκεί και κάθε Σαββατοκύριακο πήγαινα κι εγώ – ήταν στην Πλάκα τότε – παρέα με τη μαμά μου, γιατί μου άρεσε πολύ αυτό και της διάλεγα τα τραγούδια που θα βάλει. Κάποια στιγμή ρωτάει η Ελένη Κόκκαλη τη μητέρα μου «Τι μουσική ποιος τη βάζει»; Τότε δεν υπήρχαν playlist, δεν υπήρχε το «Αυτό θα παίξεις γιατί αυτό θέλει η εταιρεία». Παίρναμε τα βινύλια και ό,τι άρεσε στον καθένα έπαιζε. Και έτσι κάθε τραγούδι γινόταν επιτυχία. Η μητέρα μου της απάντησε λοιπόν «Η κόρη μου». Έτσι μπήκα και επαγγελματικά στο ραδιόφωνο. Στην αρχή στην εκπομπή της μαμάς μου και μετά και σε άλλες. Όπως στην εκπομπή του Γιάννη Βλαστάρη, της Όλγας Τρέμη… Και άλλους πολλούς. Έκανα μουσική επιμέλεια σε εκπομπές πολιτικές. Της μαμάς μου ήταν ψυχαγωγική. Οπότε πήγαινα σχολείο τις καθημερινές και τα Σαββατοκύριακα δούλευα. Μετά, όταν τέλειωσα το σχολείο, πήγαινα και τις καθημερινές και έκανα τις ίδιες δουλειές.
 
droutsa2016
Full time στο Flash δηλαδή…
Και full time ενασχόληση με το ραδιόφωνο και τη μουσική. Κάπου στο 1989 έρχεται η Ναταλία Γερμανού, που την ήξερα από τότε και μου λέει «Θέλω να σε γνωρίσω σε ένα φίλο μου, να γράφεις στο περιοδικό του». Το περιοδικό ήταν το Ποπ Κορν. Διευθυντής ήταν ο Θέμης Γεωργαντάς και γινόταν χαμός τότε και με το περιοδικό και με τα βραβεία. Ο Θέμης με προσέλαβε και γι’ αυτό «ευθύνεται» - με την καλή έννοια πάντα – η Ναταλία. Θυμάμαι τότε ότι πήγαινα με το κασετοφωνάκι μου και έκανα συνεντεύξεις με πολύ επιτυχημένους καλλιτέχνες τότε, όπως η Κωνσταντίνα, που έκανε πάταγο εκείνη την εποχή, οι Ζιγκ-Ζαγκ, ο Ρακιντζής… Όταν τελείωσα το σχολείο, ξύπνησα ένα πρωί και είπα στη μαμά μου «Θέλω να πάω στην Αγγλία, πιο πολύ για να μάθω να ζω μόνη μου και να είμαι κάπου μακριά. Όχι μακριά τύπου Αμερική. Αν μου συμβεί κάτι, να μπορώ να έλθω γρήγορα, να μπορείς και εσύ να έλθεις γρήγορα. Να τελειοποιήσω τα αγγλικά μου και να μάθω να ζω μόνη μου. Όχι σε ένα σπίτι, αλλά σε μία ξένη χώρα». Η μητέρα μου συμφώνησε, με έστειλε αμέσως στην Αγγλία και εκεί έμεινα με μια αγγλική οικογένεια, για να μάθω και καλύτερα αγγλικά. Εκεί έκανα κάποια – τρίμηνα – σεμινάρια. Σκηνοθεσίας, δημοσίων σχέσεων και επικοινωνίας… Τέτοια πράγματα.

Πώς ήταν;
Στην αρχή περνούσα παρά πολύ δύσκολα. Κάθε βράδυ έκλαιγα γιατί ήθελα να γυρίσω πίσω. Αλλά έλεγα στον εαυτό μου «Αφού εσύ το διάλεξες αυτό το δρόμο, θα τον περπατήσεις μέχρι τέλους». Και πραγματικά τον περπάτησα. Έκατσα εννιά μήνες στην Αγγλία. Γύρισα πολύ πιο δυνατή και πολύ πιο περήφανη για τον εαυτό μου. Κάποια στιγμή μας καλεί ο Στέφανος Κορκολής, που ήταν ένα με τη μαμά μου στις επιτυχίες, στο σπίτι του, γιατί θα έκανε μία παρουσίαση δίσκου ή απονομή δίσκου… Πήγα λοιπόν με τη μητέρα μου. Κοριτσάκι τότε, κάτω από είκοσι. Κάθομαι στο τραπέζι…. Καλεσμένη ήταν και η Ελένη Μαβίλη, πολύ πετυχημένη σεναριογράφος τότε. Είχε ήδη κάνει την πρώτη χρονιά του «Χάι Ροκ» και θα πήγαινε για δεύτερη σεζόν. Της μίλησε η μητέρα μου για μένα. «Μακάρι να την πάρεις να δουλέψει μαζί σου». Χωρίς φυσικά να με ρωτήσει, ξέροντας ότι μου αρέσει να δουλεύω και να μαθαίνω καινούργια πράγματα. Και η Μαβίλη της λέει «Να έλθει τη Δευτέρα από τα γραφεία, να δούμε τι μπορεί να κάνει».

Ξεκινάς λοιπόν και στην τηλεόραση…
Η πρώτη μου δουλειά στην τηλεόραση ήταν η δεύτερη χρονιά του «Χάι Ροκ». Πηγαινόφερνα καφέδες, τους έκανα θελήματα, κρατούσα το σενάριο για να πουν τα λόγια τους, έκανα και λίγο σκριπτ… Και έτσι μπήκα στην τηλεόραση, έγινα βοηθός του Πέτρου Φιλιππίδη, στον οποίο χρωστάω πολλά και το λέω πάντα. Με έμαθε παρά πολλά και στην τηλεόραση και στο θέατρο. Πορευτήκαμε με τον Πέτρο γύρω στα οκτώ χρόνια. Με έπαιρνε σε όλες τις δουλειές του, θεατρικές και τηλεοπτικές. Έχω κάνει και πολύ τηλεόραση και σαν διεύθυνση παραγωγής, στα σήριαλ του Πέτρου. Έχω κάνει και πολύ θέατρο σαν οργάνωση παραγωγής, πάλι δίπλα στον Πέτρο. Έχω κάνει και βοηθός σκηνοθέτη του Γιώργου Μιχαλακόπουλου και του Κώστα Καζάκου. Πριν φύγω για Αγγλία, είχα πάει στη σχολή Σταυράκου. Σπούδασα για έξι μήνες και μετά είδα ότι τα μαθαίνεις καλύτερα στην πράξη… Και το ένα έφερνε το άλλο.
 
droutsa2018
Και στη συνέχεια;
Κάποια στιγμή χτυπάει το τηλέφωνό μου. Είναι από το ΣΤΑΡ και με καλούν να αναλάβω υπεύθυνη καλεσμένων μίας καινούργιας εκπομπής, με μία καινούργια – τότε – κοπέλα, που ερχόταν από τη Θεσσαλονίκη, την Κατερίνα Λάσπα. Ο πρώτος χρόνος είχε πάει πολύ καλά τότε. Έκανα και ενδυματολόγος-στυλίστρια σε κάποια βίντεο κλιπ της εποχής…

Αυτό πάλι πώς σου βγήκε;
Δεν ξέρω… Μου το ζήτησαν και είπα ναι. Εγώ τότε, ως μικρή…

Ήσουν κοκέτα;
Μπα! Καθόλου. (γελάει) Ούτε βαφόμουν. Δεν μου άρεσαν καθόλου αυτά. Δεν ήμουν αγοροκόριτσο, απλά δεν μου άρεσαν όλα εκείνα τα «γυναικεία». Εγώ σε πέντε λεπτά ήμουν έτοιμη. Μου το ζήτησε λοιπόν ο Χαριτοδιπλωμένος, που είχε με τη μητέρα μου μεγάλες επιτυχίες και είπα ότι ναι, θα το κάνω. Μετά μου το ζήτησε κάποιος άλλος και είπα ότι θα το κάνω. Ήμουν γενικά ένα παιδί που ό,τι μου φανερωνόταν και είχε σχέση με τη δουλειά που είχα διαλέξει να κάνω, με το χώρο του θεάματος, του θεάτρου, της μουσικής, έλεγα ναι. Ήθελα να τα δοκιμάζω όλα. Έχω δουλέψει πολύ στη ζωή μου και έχω δουλέψει με χαρά.

Και πολλές ώρες να υποθέσω…
Πολλές ώρες. Και άυπνη. Και πολύ άρρωστη.

Και μετά;
Μετά ήλθαν κι άλλες εκπομπές. Δούλεψα με την Ελένη Μενεγάκη τέσσερα χρόνια. Με τη Ρούλα Κορομηλά. Στο θέατρο επίσης. Και μετά πήγα στον Αθήνα 9.84 και έκανα εκεί δική μου εκπομπή. Με τη μαμά μου. Και ξεκίνησα κάνοντας μία εκπομπή μόνη μου, να ακούγεται πλέον και η φωνή μου. Συνέχισα και με τα περιοδικά. Έγραφα στο “Downtown”, έγραφα για χρόνια στο “Hello”. Πολύ αργότερα έκανα εκπομπές στο σταθμό Love και μάλιστα εκεί έκανα μια εκπομπή ντουέτο με τον Τάσο Τρύφωνος, που ήταν από τις πιο επιτυχημένες εκπομπές στο ραδιόφωνο.

Με τα θέατρα, πώς ξεκινάει η ιστορία με την επικοινωνία; Πώς ανακάλυψες ότι μπορούσες να κάνεις και αυτό;
Δεν το ανακάλυψα εγώ. Το ανακάλυψε για μένα ο Τάσος Τρύφωνος. Κάποια στιγμή μου λέει «Κοίτα. Είμαι σίγουρος ότι μπορείς να κάνεις πολύ καλές δημόσιες σχέσεις στα θέατρα». Και επειδή τότε ο Τάσος είχε μία πολύ καλή σχέση με μία ισχυρή κυρία των θεάτρων, με πρότεινε και έγινε η «παντρειά».
 
droutsa2014
Η συγκεκριμένη κυρία ήταν…
Η Αρχοντούλα Παπαπαναγιώτου. Τότε είχε το Παλλάς, το Μικρό Παλλάς, το Αλίκη… Τα θέατρα στου Ψυρρή… Μπήκα λοιπόν στα θέατρα, κάνοντας δημόσιες σχέσεις και αυτό μετράει από το 2010, μέχρι σήμερα που μιλάμε.

Και πότε ξεκίνησες να δουλεύεις μόνη σου;
Μετά από τέσσερα χρόνια περίπου. Όταν αποσύρθηκε και η κυρία Παπαπαναγιώτου από τα θέατρα. Εκεί λοιπόν αρχίζω να δουλεύω σαν ελεύθερη επαγγελματίας, όσον αφορά τα θέατρα. Κάνω το γραφείο μου και παίρνω κι άλλες δουλειές. Δεν δουλεύω πια μόνο για έναν.

Από όλα αυτά που έχεις κάνει στα θέατρα, έχεις ξεχωρίσει κάποιες παραστάσεις που σου έχουν μείνει;
Κοίτα… Έχω κάνει παρά πολλές παραστάσεις. Και μεγάλες και μικρές. Δεν ξέρω, βρε παιδί μου… Σίγουρα όλες οι παραστάσεις που έχω κάνει στο Παλλάς, γιατί αυτό το θέατρο είναι πολύ ιδιαίτερο. Σίγουρα η «Μαντάμ Σουσού», σίγουρα «Οι Μάγισσες της Σμύρνης»… Θα πω την παράσταση του Γιώργου Καπουτζίδη «Όποιος θέλει να χωρίσει να σηκώσει το χέρι του», η οποία είναι σε κείμενο και σκηνοθεσία το πρώτο εγχείρημα του Γιώργου. Οι παραστάσεις του Τάκη Ζαχαράτου, με τον οποίο δουλεύουμε μαζί παρά πολλά χρόνια… Η «Φουρκέτα» της Ελένης Γκασούκα, όπως και οι «Ήρωες» της Ελένης Γκασούκα. Φοβερές παραστάσεις και οι δύο. Το «Μαυροπούλι» με το Γιώργο Κιμούλη, μία εξαιρετική παράσταση και το «Δείπνο Ηλιθίων», με το Σπύρο Παπαδόπουλο, που πάει για πέμπτη χρονιά.

Υπάρχει παράσταση που έχεις κάνει και μετά το μετάνιωσες;
Όχι ακόμα. Όταν λέω ναι, το κάνω έχοντας το «γνώθι σαυτόν». Όταν αποφασίζω να κάνω κάτι, πάει να πει ότι το θέλω. Αν όχι στο απόλυτο, σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό.

Η πανδημία έχει κάνει πολύ μεγάλο κακό στον πολιτισμό. Έκλεισε τα θέατρα, έκλεισε τα θεάματα… Έκανε πολύ μεγάλο κακό και σε σας, που ζείτε από εκεί. Πόσο επώδυνο ήταν όλο αυτό;
Απίστευτα επώδυνο! Και ακόμα είναι, δεν έχει σταματήσει. Το κακό συνεχίζεται. Το πλήγμα είναι τεράστιο και για να κλείσει θέλει χρόνο. Θέλει να τύχουν σε όλους μας δουλειές, που να είναι αρκετές, με τις οποίες να μπορούμε οικονομικά να ισοφαρίσουμε κάπως όλα τα χαμένα της εποχής του κορωνοϊού. Είτε κάνοντας θέατρο, είτε τηλεόραση, είτε κάτι άλλο. Και σε μας βέβαια, σε όλους τους συναδέλφους μου, πρέπει να τύχουν πάνω από μία δουλειές. Για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν, εν μέρει, όλα αυτά… Και δεν ξέρουμε τι θα γίνει το Χειμώνα, έτσι;
 
droutsa2015
Σαν στιχουργός… Πώς σου προέκυψε;
Σαν έφηβη… Κάναμε με τη μαμά μου κάτι πολύ ωραίο, που το θεωρούσα παιχνίδι. Γύρω στα δεκάξι μου… Πριν κοιμηθώ. Η μαμά μου έγραφε στίχους και μου διάβαζε. Και κάποια στιγμή μου έκανε «Και εδώ τώρα τι να βάλω»; Και καμία φορά της έλεγα «Βάλε αυτό»! Και μου έλεγε «Α, ωραία, κολλάει». Μιλάμε ότι αυτό το έχω κάνει σε τέσσερα τραγούδια της, από τα χιλιάδες που έχει γράψει. Μέχρι εκεί ήταν η σχέση. Μια εποχή ήταν και παραγωγός στη MINOS EMI. Ένα βράδυ είχε κόσμο στο σπίτι, κάποιους συνθέτες καλεσμένους… Ήταν μία μελωδία. Την άκουγε, την ξανάκουγε… Μου λέει «Πρέπει να γράψω και αυτό το τραγούδι». Της πετάω «Να σου πω… Μου το δίνεις εμένα αυτό το τραγούδι»; Μου άρεσε πολύ η μελωδία. Μου λέει «Ναι, φυσικά. Πάρτο»! Πάω στο δωμάτιό μου, για να γράψω. Το να γράφεις στίχους πάνω σε μουσική – και αυτό μπορούν να στο πουν όλοι οι στιχουργοί – είναι πολύ πιο δύσκολο από το να γράψεις και να μπει από πάνω μουσική. Εγώ λοιπόν το επιχείρησα για πρώτη φορά. Να βάλω στίχο σε μουσική. Το γράφω, το πάω στη μαμά μου. Μου λέει «Είναι καταπληκτικό! Και ταιριάζει απόλυτα στη μουσική. Θα το κανονίσω να το δώσω στο Γιώργο Γιαννιά, να το πει αυτός». Σαν παραγωγός, μπορούσε να το κανονίσει αυτό. «Και να ξέρεις ότι επειδή είσαι κόρη μου, δεν θα το έδινα αν δεν ήταν καλός ο στίχος. Για να μην γίνεις ρεζίλι». Και στον πρώτο δίσκο του Γιαννιά έγραψα κι εγώ το πρώτο μου τραγούδι!

Και μετά;
Της άρεσε της μητέρας μου! Και μου λέει ότι έχει δυο-τρία ακόμα, με το Μάριο Ψιμόπουλο. «Θέλεις να τα γράψεις εσύ»; Κι έτσι ξεκίνησα… Και έφτασα μέχρι να γράψω για το Γιάννη Πάριο! Αυτό ήταν κάτι πολύ μεγάλο. Έτρεμαν τα χέρια μου και θυμάμαι ότι έσκισα δύο τετράδια, γιατί τίποτα δεν μου άρεσε. Τελικά όμως το έγραψα και μάλιστα δεν μου διόρθωσε τίποτα. Έτσι ξεκίνησα και μάλιστα πήγα καλά.

Η πιο ευχάριστη από όλες τις ιδιότητές σου είναι αυτή της μαμάς, έτσι;
Της μαμάς! Της μαμάς και της συζύγου.

Τι θα συμβούλευες ένα νέο άνθρωπο, που τώρα ξεκινάει να κάνει επικοινωνία, προκειμένου να προκόψει;
Θα πρέπει να έχει ΠΟΛΥ γερά νεύρα, γερό στομάχι… Να του γίνει πραγματικά κατανοητό ότι σε αυτή τη δουλειά δεν υπάρχει ωράριο. Δεν υπάρχουν γιορτές, δεν υπάρχουν αργίες. Τίποτα! Είναι μία δουλειά που δεν έχει Χριστούγεννα, δεν έχει Πάσχα, δεν έχει Κυριακή, δεν έχει «Είναι δέκα η ώρα το βράδυ». Και να μάθει να ελίσσεται. Όχι να λέει ψέματα! Να ελίσσεται. Γιατί οι καλλιτέχνες είναι περίεργα πλάσματα. Πρέπει να μάθει να διαχειρίζεται καταστάσεις και μάλιστα με το μοιρογνωμόνιο. Και να ξέρει ότι πλούσιος δεν θα γίνει. Να σέβεται και να μην λέει πολλά.

Μέσα σε όλα αυτά που κάνεις λοιπόν, ξεκινάς και το δικό σου ηλεκτρονικό περιοδικό… Η ιδέα πρωτοήλθε σε ποιανού το μυαλουδάκι;
Η ιδέα ήταν του συζύγου μου, του Γιάννη (σ.σ.: Τόλμη). Μέσα στην καραντίνα, που τα πράγματα ήταν πολύ δύσκολα, γιατί εγώ δεν δούλευα, γιατί και ο Γιάννης δεν δούλευε… Ήταν γενικά για όλο τον κόσμο άσχημα. Βλέπαμε ότι τίποτα δεν περπατάει, πέραν του ίντερνετ. Μου λέει ο Γιάννης «Θα πρέπει να κάνεις ένα site». Και δεν είναι για τα λεφτά, γιατί ακριβώς δεν ξέρεις αν θα βγάλεις χρήματα από κάτι τέτοιο. Είναι να έχεις μία ασχολία, κάτι να κάνεις. Οι άνθρωποι που ήμαστε σε καθημερινή εγρήγορση, για σαράντα πέντε μέρες μείναμε άπραγοι. Εντάξει, ασχολήθηκα με το παιδί μου, ασχολήθηκα με την κουζίνα μου, έμαθα καινούργιες μαγειρικές… Έχω μάθει να δουλεύω πολλές ώρες την ημέρα και όλο αυτό μου ήλθε πολύ βαρύ… Μου ήλθε χοντρή κατραπακιά. Ήλθε λοιπόν η ιδέα του Γιάννη και γεννήθηκε το Daisy.gr.

Το Daisy.gr έρχεται να υπηρετήσει…;
Το Daisy.gr ουσιαστικά θα ασχοληθεί με τη γυναίκα! Με τη γυναίκα ανεξαρτήτως ηλικίας. Μπορεί να το διαβάσει αυτό το ηλεκτρονικό περιοδικό και να ασχοληθεί μαζί του και ένα κορίτσι δεκαεπτά χρονών, μπορεί και μία κυρία εξήντα επτά και εβδομήντα επτά χρονών. Είναι ένα ηλεκτρονικό περιοδικό που θα ασχολείται με την ομορφιά για όλες τις ηλικίες, με τη μόδα για όλες τις ηλικίες. Και κάθε μία στο Daisy.gr είναι ειδική στον τομέα της. Η Λένα Μαντά, η νούμερο ένα συγγραφέας best seller βιβλίων στην Ελλάδα, με αποκλειστική συνεργασία. Για πρώτη φορά συνεργάτης σε ηλεκτρονικό περιοδικό, με δική της στήλη. Η Τένια Μακρή, οικογενειακή σύμβουλος, σύμβουλος σχέσεων και συγγραφέας, η Εύη Δρούτσα, η σημαντική στιχουργός πολλών και μεγάλων επιτυχιών, η αγαπημένη ηθοποιός και λάτρης του ευ ζην Ζέτα Δούκα. Το Daisy.gr θα έχει επίσης να κάνει με την αστρολογία, με τη μαγειρική και μία φορά την εβδομάδα με τον άνδρα. Γιατί είπαμε πως το περιοδικό είναι κυρίως γυναικείο. Θα έχει να κάνει με την υγεία, με τα παιδιά, με το τι θα δεις, τι θα ακούσεις, πού θα πας… Με τη γυναίκα και τη ζωή. Όπως λέω κι εγώ, το Daisy.gr έχει να κάνει με τη γυναίκα και όχι μόνο.

Από πού παίρνεις δύναμη και τα κάνεις όλα αυτά;
Από την κόρη μου και τον άντρα μου. Και ξέρεις, είναι πολύ ωραίο να γυρίζεις σπίτι σου και να ξέρεις ότι αυτοί οι δύο σε περιμένουν. Όταν θα έχεις εξοντωθεί ψυχικά και σωματικά, θα έλθεις και θα τους βρεις. Για τη δουλειά μου απλά να σου πω ότι την κάνω πάντα με αγάπη και χαρά. Γιατί δεν γίνεται να κάνεις αυτή τη δουλειά αν δεν την αγαπάς. Θα την κάνεις για λίγο και μετά ή θα σταματήσεις ή θα την κάνεις λάθος.

Λένα Βασιλείου
 

Starlight