Starlight

loogoo

Κοίταξε ...

 

DSC 1745toparticle

   Κοίταξε… Η αλήθεια είναι πως δεν είχα ουδεμία υπόνοια, ότι μπορώ να αγαπήσω έτσι την Αθήνα.

   Έφτασα που λες με το τρενάκι κάπου την Τρίτη. ΟΣΕ με 19 ευρω-θέση σε κουκέτα. Εγώ και άλλοι 2. Το ζευγαράκι της Αγίας Παρασκευής! The truth is το μισό ταξίδι το έβγαλα με ύπνο και το υπόλοιπο με μουσική. Είναι πανέμορφο να βλέπεις εικόνες/τοπία να αλλάζουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα γύρω σου, φως-σκοτάδι να εναλλάσσονται, Tool  και Audioslave να ακούγονται στα αυτιά σου και δύο 28άρηδες να ανταλλάσουν φιλιά και αγκαλιές. Ζήλεψα λίγο δε σου το κρύβω. Μα για μια στιγμή μονάχα, μετά θυμήθηκα πως έχω τους Floyd.
   DSC 1343Αθήνα λοιπόν, αγαπημένο και ζεστό σπίτι νταρλάκι και έπειτα κοκτέηλ στο Χαλάνδρι. Hot dog με 1ευρώ γιατί οι καιροί έχουν αλλάξει (γραφικότητες) και τα 24ώρα φτηνομάγαζα φαγητού ξεπηδούν από παντού!

   Τετάρτη. Μοναστηράκι και παγωμένο «γιαουρτάκι» all around! Φτάνει μωρέ. Σιγά το γλύκισμα! Σύνταγμα με βροχή να παραμονεύει και εγώ να ανυπομονώ να τελειώσει η καφεδάρα και να κινήσουμε προς τα αναφιώτικα. Ήθελα και photoshooting, γιατί έτσι! Τελικά ο καιρός είπε να μη μου κάνει το χατίρι και οι πρώτες σταγόνες μας ανάγκασαν να πάρουμε το δρόμο της επιστροφής (τον πούλο κοινώς). Σπίτι Αντωνάκη, φαϊ, μπυράκια, συζητήσεις, ευτυχία! Γκομενο-κους-κούς σε μια βαθιά ανάλυση σχέσεων/ανθρώπινης συμπεριφοράς και η θεία Χριστίνα να πηγαινοέρχεται μέσα έξω και να γεμίζει τα πιάτα. Κρήτη παιδί μου! Γέννημα θρέμα από μαμά πατρίδα η κερά Χριστίνα! Τι περίμενες!! Κουτάκι στο πάρκο Βύρωνα! Εξαιρετικό! Παγκάκι, πρασινάδα, μπύρα περιπτέρου και καμία φασαρία παρ’ ότι το ρολόι  έδειχνε 3+. Όχι σαν τη Ροτόντα με τα τζάνκια να πηγαινοέρχονται! Ξεκάθαρα αν ήμουν 504χλμ πιο νότια θα το επισκεπτόμουν συχνά!

DSC 1520   Άκουσε με τώρα έρχονται τα καλύτερα. Για την Πέμπτη είχαμε Εξάρχεια. Κι εκεί που νόμιζα πως είχα πάρει μια γερή γεύση τους, να που άρχισα να γίνομαι πιο παρατηρητική. Οι μεγαλύτερες αλήθειες είναι γραμμένες σε τοίχους να το ξέρεις! Εκεί θα δεις και γκράφιτι ικανά να σου ξυπνήσουν συναισθήματα γερά και δυνατά (βλ. mindfield «Καταραμένοι Graffitάδες»). Εξάρχεια που λες, «Ίντριγκα» και καταπληκτική μουσική. Περισσότερο με τάραξε που άκουσα το “Machine Gun”- Portishead. Παιδάκια με παππούδες στους δρόμους, «αλήτες» λίγο πιο δίπλα, ματατζήδες λίγο πιο κάτω. Τόσο πολλές εικόνες δεν τις μπορώ, δεν τις αντέχω! «’Ασε μας κουκλίτσα μου»! Και όμως. Στο λέω αλήθεια! Όταν κρατώ τη φωτογραφική μηχανή στο χέρι μου νομίζω γίνομαι πιο ρομαντική. Όχι, όχι δεν είμαι χιπστεροτυπάκι! Απλά μ’ αρέσει να κρατώ καλά φυλαγμένες εικόνες που θωρώ. Στο pc μου γιατί στο μυαλό μου ξεθωριάζουν. Είναι και αυτή η μνήμη χρυσόψαρου, κακό πράμα! Όπως σου έλεγα το μενού είχε Εξάρχεια και άλλο και συζητήσεις με ντιτζέιδες, ακόμη και παρεμβάσεις. Δύσκολο να κρατάς το στόμα σου κλειστό όταν κατεβάζει η κούτρα σου το επόμενο κομμάτι που ταιριάζει απίστευτα! “Μy baby just cares for me” από τον ευγενέστατο κύριο με τις εξαιρετικές γνώσεις τζαζ λοιπόν και “somebody to love” από την άλλη. Όμορφα, αν και τα ποτά δεν είχα ΤΟΣΟ μεγάλη δόση αναψυκτικού αλλά περισσότερο αλκοόλ, ίσως να γελούσαμε ακόμη περισσότερο. Στο ‘χω πει; Όταν πίνω και έχω γεμάτες τις αποσκευές μου (εκείνες που ναι στη καρδιά) γίνομαι μεγάλος ΧΑΧΑΣ!

   Έτσι που λες. Το μουχαμπέτι κράτησε μέχρι τα χαράματα εκείνη τη μέρα στο νταρλόσπιτο με πολλά rewind στο καλοκαιρινό camping, ξέρεις εκεί στο νότιο Ηράκλειο τση Κρήτης. Εκεί που ο Θεός προσέφερε απλόχερα τσι ομορφιές του.
DSC 1822   Την επόμενη μέρα, σχεδόν τελευταία ημέρα ταξιδιού, τους είχα βάλει να μου υπογράψουν ότι θα είχαμε την πολυπόθητη επίσκεψη στα Αναφιώτικα. Δικαίως το ζητούσα αφού το μέρος κατάφερε να γεμίσει τα μικρά κενά που είχαν απομείνει στα μπαγκάζια μου και τότε ήταν που οι συνειρμοί μου έκαναν γιορτή! Να μην έχω χαρτί και μολύβι εκείνη την ώρα. Είχα το κινητό μου. Χα! Θαρρείς πως σε ένα sms μπορείς να χωρέσεις το χείμαρρο της σκέψης σου; Σάμπως έχει την ίδια ομορφιά να πατάς πλήκτρα αντί να γράφεις σε χαρτί. Αρκέστηκα σε αυτά που μπορούσα να καταγράψω με το φακό μου. Δε ξέρω αν νιώθεις όσα βλέπω. Μα πιστεύω πως μια βόλτα εκεί απάνω θα βοηθήσει. Παλιά όμορφα αρχοντικά, πετρόκτιστα σοκάκια, όπως παλιά. Όπως παλιά αφού τα χει πει και ο Καρράς. Για άλλους λόγους βέβαια, δεν είναι η καψούρα που με ωθεί να στο πω μα η ανάγκη μου να γίνουμε πιο ρομαντικοί, «πιο άνθρωποι», λιγότερο ψηφιακοί. Πες μου έχει την ίδια ομορφιά να κάνεις search στο youtube παρά να ψαχουλεύεις στα δισκάδικα; Όχι, όχι δε σε κατηγορώ, κι εγώ το ίδιο κάνω. Όμως ... Πώς νιώθεις όταν χρησιμοποιείς ένα καλώδιο για να κρατήσεις τις φωτογραφίες σου σε μια οθόνη αφήνοντας μακριά την εποχή που τις τύπωνες μέσα στο σκοτεινό θάλαμο; Αυτό που νιώθω εγώ είναι ότι ήταν πιο όμορφα τότε που το ραδιόφωνο σε συντρόφευε τότε που αποτελούσε το όχημα ενημέρωσης και ψυχαγωγίας σου. Τότε που όλη η οικογένεια είχε ραντεβού για να δει εικόνες στην τηλεόραση. Τότε που έπαιρνες το κορίτσι σου να το πας στο σινεμά. Νοσταλγός. Μπορεί κ του Ροκ εντ ρολ, δε τα λέει άσχημα ο Γιοκαρίνης. Άκουσε με! Θέλω να γίνουμε περισσότερο άνθρωποι! Άσε τα κουμπάκια. Facebook, like και καρδούλες virtual. Ψηφιακή εποχή και μαλακίες! Μεγάλες συζητήσεις ανοίγω και ξεκάθαρα τα πράματα θα τα αντιληφθείς πιο βαριά από όσο τα γράφω.

   DSC 1753Πίσω στα δικά μας! Τo βράδυ της Παρασκευής είχε Καρύτση με μεγάλη παρέα. Ναι στο λέω! Δεν με έψησε. Ωραίο μέρος, ωραία μαγαζιά, ωραίος κόσμος  αλλά τόσο πίχτρα να μη μπορείς να πάρεις ανάσα! «Είναι καιρός που σηκώνει να αράξεις Καρύτση» πήρε το αυτί μου από διαφορετικά στόματα! Το νου σου, ε! Μέχρι να χειμωνιάσει θα γίνεται χαμός, έτσι; Το ξέρω πως σε κούρασα μα είναι κ κάτι ακόμη. Η Αθήνα έχει γεμίσει μπάτσους. Εδώ και καιρό το ξέρω. Σε κάθε γωνιά, σε κάθε στενό. «Καλύτερα έτσι», λένε κάποιοι. Ε τώρα… Πειράζει που στα ρομαντικά μου μάτια αυτή η μορφή προσέβαλε λίγο τις εικόνες μου;

   Πίσω στα δικά μας. Ξανά!

   Πίσω στη Θεσσαλονίκη.

  Πίσω στην υγρασία. Λαδάδικα, Ναυαρίνου, Αριστοτέλους, Άνω Πόλη και πάει λέγοντας, γεμίζουν οι αποσκευές.

   Τώρα πια βρέχει. Καλό χειμώνα.

   Και να θυμάσαι: «Όπως παλιά…»
 
Κείμενο, Φωτογραφίες : Στεφανία Διακάκη
 
DSC 1404

Starlight

Facebook Comments