Starlight

loogoo

Η κυρία με την καθώς πρέπει γούνα

 
   Η γούνα - πολλά χρόνια αφιχθείσα από τις Η.Π.Α. - αποτελεί το αντικείμενο του πόθου και της ιστορίας μας.

gouna03   Κληροδοτημένη από τη μητέρα στην κόρη, κρυμμένη ενοχικά σε αποσκευές και χωρίς να γνωρίζει κανείς ούτε χρόνο ούτε χώρο ούτε τόπο παράδοσης, παρά μόνο η όμορφη μητέρα. Η αυθάδεια της κόρης να ψάχνει ντουλάπες και ν' αναζητά συνήθως το απαγορευμένο και το μη σωστό, την οδηγεί στην κατάμαυρη γούνα που κρύβει καλά το μυστήριο που πλανάται... Βράδυ Κυριακής αποφασίζει να στολίσει το κορμί της με τη γούνα, καθώς η ψυχή της είναι λίγο χαμένη. Ο χειμώνας επιτρέπει άλλωστε την περιβολή της, άσχετα αν η ίδια δεν υπακούει σε κανόνες και πρέπει και εποχές (έστω και του Βιβάλντι).

   Βράδυ λοιπόν, διασχίζοντας τη λεωφόρο με τις ψηλοτάκουνες γόβες της και την κατάμαυρη θεσπέσια γούνα της, βυθισμένη στις σκέψεις της... δεν παρατηρεί τα βλέμματα των περαστικών, αντρών και γυναικών, παρά μόνο σκέφτεται τις πληγές της που φροντίζει να καλύψει με το αντικείμενο κλοπής και πόθου της.

   Μόνη της φτάνει στο κατώφλι του πολυσύχναστου μπαρ, όπου την περιμένουν γνωστοί και φίλοι. Νιώθει ήδη κουρασμένη και αγχωμένη από την πολυκοσμία και στη συνέχεια από την χωρίς κόπο και χωρίς κέφι διασκέδαση. Νιώθει όμως συνάμα το κορμί της να αναριγεί από ηδυπάθεια και λαχτάρα. ΘΑ ΜΕ ΡΩΤΗΣΕΙΣ, λαχτάρα για ποιο πράγμα; Η φαντασία της δημιουργεί σενάρια, όπου βασιλεύει η λαγνεία και το πάθος, η συνεύρεση και η απομάκρυνση... ίσως κάπου εκεί να υπάρχει και η ανάγκη της για ανθρώπινη ουσιαστική επαφή, δύο χειλιών, δύο χεριών, δύο σωμάτων. Αποφασίζει να καληνυχτίσει και να φύγει, αφού μέσα στο πολυσύχναστο και κατά τα άλλα ιδιαίτερα κοσμικό μπαρ δεν βρίσκει τη βλεμματική ουσιαστική επαφή που αναζητά, που θα την κάνει να σκιρτήσει και να μην σκέφτεται. Να μην σκέφτεται τη δυστυχία των υπολοίπων που βρίσκονται εκεί και την καμουφλάρουν με το επίπλαστο και όχι το αυθεντικό χαμόγελο, με την ενασχόλησή τους με τα τηλέφωνα. Να μην σκέφτεται τελικά τις πληγές της και τα δικά της ενοχικά σύνδρομα. Η γούνα καλύπτει τη δυστυχία της, αλλά για πόσο; Όσο κρατά ένα τσιγάρο άραγε; Διψάει να μοιράσει και να μοιραστεί, λιώνει από μία υψίσυχνη φλόγα, που ώρες ώρες  την καίει και την καταπίνει.
 
gouna02   Μια ομάδα πέντε ξένοιαστων νεαρών αντρών περπατά στο πεζοδρόμιο, οι οποίοι πειράζονται μεταξύ τους. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή περπατάει και πάλι σκεπτική με χαμηλωμένο βλέμμα και το ρείθρο του πεζοδρομίου αναριγεί από τον ήχο των τακουνιών της. Τα αγόρια σταματούν τα πειράγματα και ο αρχηγός της παρέας - γιατί πάντα υπάρχει κάποιος αρχηγός - ο πιο ιδιαίτερος και ευαίσθητος, σχολιάζει το χρώμα της γούνας και την περιγράφει στους υπόλοιπους. Μιλά σταθερά, δίχως να κομπιάζει και χωρίς να της απευθύνει το λόγο. Είναι ο λύκος που δεν ουρλιάζει, παρά μαζεύει την αγέλη και με λεπτούς χειρισμούς - που φυσικά κρίνονται αντισυμβατικοί με την εικόνα ενός λύκου - και πηγαίνει κοντά στα μαλλιά της για να οσμιστεί... καταλήγει ο δρόμος σ' ένα πολύ στενό σοκάκι. Το κρύο είναι διαπεραστικό αλλά η ατμόσφαιρα είναι παραληρηματικά ηλεκτρισμένη. Η παρέα των νεαρών παραληρεί από τα θέλγητρα της γυναικείας φύσης. Ο αρχηγός της πιάνει απαλά το χέρι και της ψιθυρίζει την ηδονή που δεν έχει ακόμα  ξεκινήσει να μοιράζει... Η ίδια καίγεται, αλλά η ντροπή της την οδηγεί στο χαμήλωμα του βλέμματος και στο να μην μπορεί ν' αρθρώσει την παραμικρή κουβέντα. Προσπαθεί ν' αντισταθεί, κάτι που την τρελαίνει, μα δεν μπορεί. Το χάδι του νεαρού την ακινητοποιεί. Τα χείλη του καταρρίπτουν κάθε είδους ντροπή και αφήνεται να παρασυρθεί από την επιβολή της αρσενικής αγέλης…  Σιγά - σιγά, ένας - ένας, την προσεγγίζουν και της βγάζουν με μεγάλη προσοχή τη γούνα. Ο αρχηγός βλέπει και απολαμβάνει το θέαμα που του προσφέρεται. Καιόμενος από το πόθο του κορμιού του, ατενίζει το κορμί της και προστάζει να της φερθούν με  ευγένεια... Τη χαϊδεύουν, την αφήνουν ολόγυμνη κάτω από το φως της δημόσιας λάμπας... Δεν κρυώνει η ίδια, φλέγεται! Αναζητά το μοίρασμα της σάρκας και της ηδονής της με την ευγενική παρέα των λύκων. Αχόρταγοι οι λύκοι επιτίθενται και εμπνέονται από την προκλητική της φύση. Ο αρχηγός την κοιτάζει κατάματα και της μιλάει μέσα από το βλέμμα. Πόσα πράγματα λέει η σιωπή του βλέμματος... Την αρπάζει με μανία και την κολλά πάνω στο κορμί του, όπου αυτή αφήνεται δίχως όρια και λογική. Το φεγγάρι είναι ο συνεργός των δύο, η δημόσια λάμπα ο συνεργός της αντρικής αδελφότητας των λύκων... Πετάνε όλα της τα ρούχα στο κάδο και της βάζουν τη γούνα μόνο. Η αίσθηση της ζεστής γούνας πάνω στο παγωμένο κορμί της την ωθεί να φύγει , παρόλο που σε κάθε της βήμα ζητά να της ξανασυμβεί ξανά και ξανά... Έτσι, μόνο και μόνο για να προκαλέσει ξανά το ίδιο της το πάθος και να το μοιραστεί...
 
Η επιστροφή της καθωσπρέπει γούνας
 
   Ζει με έναν άντρα κατά πολύ μεγαλύτερό της, σε μια βίλα, όπου συναντά καθημερινά τη χλιδή, τη ματαιοδοξία και την ατέρμονη δυστυχία. Αποφασισμένη να πετύχει στη ζωή της και να γευτεί τον επίγειο υλικό παράδεισο, συζεί με τη μοναξιά της και ασφυκτιά κάθε μέρα ολοένα και πιο πολύ.

   Αποκομμένη από τις φίλες της, από τους γονείς της και όντας ασυμβίβαστη και ατίθαση, σαν καθαρόαιμο άτι, μετατρέπεται σε "πεκινουά' του σαλονιού. Ο άντρας με τον οποίο συζεί είναι συμπλεγματικός και προβάλλει πάνω της τόσο πατρικά όσο και σαδιστικά ένστικτα.

gouna01
 
   Η ίδια βλέπει στα μάτια του τη χαμένη πατρική στοργή και υπομένει τις ταπεινώσεις και τις εντολές του "μέντορά" της. Η ρωμαϊκή αρένα αποτελεί το καθημερινό τους τελετουργικό... Αποφασίζει ο μέντορας να δειπνήσουν σ' ένα πολύ ακριβό εστιατόριο και όχι υπό το φως των κεριών φυσικά. Υπό το βλέμμα των άλλων κανιβαλιστικών διαθέσεων ανθρώπων, παρεμφερούς θηράματος, όπου το μόνο που δεσπόζει είναι η βαρεμάρα, το ματαιόδοξο τίποτα. Ύστερα από σχόλια περί αδαούς στυλιστικά γυναίκας και αφού έχει ελέγξει την υπόλοιπη ενδυμασία της, της φορά τη γούνα. Η γυναίκα περιφέρεται με τη γούνα, προσπαθώντας να βρει τα γοβάκια της. Εξαγριωμένος που αργεί, κορνάρει μανιωδώς και ωρύεται. Δάκρυα κυλούν από τα μάτια της για κάποια κλάσματα του δευτερολέπτου και ποτίζουν τη μαύρη γούνα. Πρέπει όμως να βγει και να είναι η καλοστημένη Δίδα που θα συνοδεύεται από τον κ. Κενότοπο. Δεν ανταλλάσσουν μιλιά μέσα στο αυτοκίνητο, καθώς το γκάζι φροντίζει να αποτελεί τη μόνη συντροφιά μεταξύ των απότομων στροφών...
 
   Έχουν μόλις φτάσει και τα βλέμματα των υπόλοιπων συνδαιτυμόνων κάνουν στροφή 180 μοιρών, προκειμένου να θέσουν τα γρανάζια του κουτσομπολιού σε κίνηση και η γη να εξακολουθεί να γυρίζει... Κάθονται στο πιο κεντρικό τραπέζι, δίχως να μιλούν. Παραγγέλνει ο κύριος, έτσι απλά... Η γούνα όμως μιλά για τη γυναίκα. Έχει καθηλώσει με την παρουσία της πάνω στο κορμί της αρκετό μέρος του παρευρισκόμενου αντρικού πληθυσμού και αποτελεί ήδη αντικείμενο συζήτησης. Πάντα στα κρυφά και νοηματικά, στο μέτρο που οι γυναίκες-βασίλισσες καραδοκούν να ξεσκίσουν μονομιάς τη θεσπέσια γούνα. Δίχως χαμόγελο, η γυναίκα σηκώνει τα μάτια της και αντικρίζει τον αρχηγό της παρέας των λύκων, να συντρώγει με μία ομοτράπεζή του. Σκάει αυθόρμητα στις άκρες των χειλιών της ένα γνήσιο χαμόγελο και απορεί τι να γυρεύει αυτός ο τόσο μοναδικά αισθαντικός νεαρός εκεί μέσα. Αναρωτιέται τι σχέση να έχουν μεταξύ τους, στο μέτρο που η δική της σχέση με τον μέντορά της έχει πεθάνει. Την καρφώνει εδώ και ώρα με το βλέμμα του, παρακολουθώντας κάθε της κίνηση. Δεν την αφήνει ούτε λεπτό. Αυτή αρχίζει να νιώθει εκείνο το γνώριμο ρίγος του πάθους, το οποίο όμως αυτή τη φορά είναι πιο ύπουλο, καθώς το φως εκπέμπεται από έναν πολύ σικ πολυέλαιο και όχι από τη δημόσια λάμπα... Δεν αντέχει, προφασίζεται ότι θέλει αν καπνίσει. Βάζει τη γούνα της και κατευθύνεται στον προαύλιο χώρο. Η νύχτα αυτή είναι περίεργη, τόσο ήσυχη και τόσο επικίνδυνη... Την ακολουθεί ο νεαρός, της προσφέρει φωτιά κι ένα σημείωμα, το οποίο γράφει "Αποπλανείς τις αισθήσεις κάθε αρσενικού, πώς το αντέχεις";
 
KALLIPSO
 

Starlight

Facebook Comments