Starlight

loogoo

Φεύγεις... για ένα άλλο ταξίδι...

 
Όταν άνθρωποι που αγαπάς φεύγουν για ένα άλλο ταξίδι…

   Δεν χρειάζονται ονόματα. Δεν χρειάζεται και δεν θα το κάνω. Να θυμηθώ μόνο χρειάζεται… Η πρώτη επαφή ήταν γήινη και ανθρώπινη. Ένα μήνυμα ότι κάνεις μια παράσταση και θα ήθελες πολύ το περιοδικό μας να κάνει ανταπόκριση. Απάντησα θετικά και πήγα από το θέατρο και παρακολούθησα μια εξαιρετικά εφευρετική παράσταση, με υπέροχες ατάκες και γέλιο. Συνειδητοποίησα ότι έχεις πολλά να πεις μέσα από την τέχνη σου. Κλείσαμε συνέντευξη. Κι εκεί σε γνώρισα, γνώρισα τον άνθρωπο πέρα από το ρόλο. Συμπάθησα και πόνεσα έναν άνθρωπο που αγαπά και ματώνει για το θέατρο. Αρκετούς μήνες μετά μου στέλνεις ένα μήνυμα ότι ετοιμάζεις μια παράσταση «λίγο πιο σκληρή», αρκετά διαφορετική. Κάνεις γενική πρόβα στις τέσσερις το μεσημέρι. Θα ήθελες να είμαι εκεί. Δεν σου χαλώ το χατίρι. Μετά τη δουλειά κυριολεκτικά διακτινίζομαι για να είμαι στην ώρα μου. Βλέπω μια παράσταση που είναι καθηλωτική και τα συναισθήματα που λαμβάνει ο θεατής είναι τόσο άμεσα που συγκλονίζεται. Στο τέλος της πρόβας σου λέω ότι είναι ό,τι καλύτερο είχα δει εκείνη τη χρονιά. Πηγαίνω μια ακόμα φορά να δω την παράσταση και αντιλαμβάνομαι ότι εξακολουθεί με συγκλονίζει το ίδιο. Όπως στην πρόβα, όπως τότε… Εκτός από ταλέντο έχεις και διορατικότητα. Θέλεις οι δουλειές που κάνεις να έχουν κάτι να πουν. Φυσικά και γράφω επαίνους, φυσικά και γράφω τα καλύτερα. Αφού η παράσταση με είχε αγγίξει βαθιά.
 
otan2018
   Περνά ο καιρός… και με καλείς. Nα δω μια παράσταση αλλιώτικη. Το θέμα είναι από τα αγαπημένα μου. Εκεί προσπαθώ να σε κριτικάρω πιο αυστηρά… αλλά δεν γίνεται. Αποδίδεις υπέροχα στο ρόλο σου. Κανονίζουμε συνάντηση, για συνέντευξη και καφεδάκι. Μιλάμε και βλέπω ξανά μπροστά μου τον άνθρωπο που θαύμασα για το πάθος και το ταλέντο του. Δεν είναι συνέντευξη πλέον, είναι μια φιλική κουβέντα. Εκφράζεις τους φόβους σου αλλά και το πάθος σου για το θέατρο. Ο καιρός περνάει… Με καλείς ξανά. Μου μιλάς για ένα project που κάνεις, μικρά βίντεο στο youtube… Ενθουσιαζόμαστε το ίδιο και το δημοσιεύουμε στο περιοδικό. Πλέον ξέρω ότι σου έχω τυφλή εμπιστοσύνη. Σε ό,τι επιλέγεις να κάνεις. Σε θαυμάζω για την επιμονή σου όπως και για την απόφασή σου να κάνεις ένα διάλειμμα για να χορτάσεις την οικογένεια σου. Στο τέλος της ημέρας, μόνο ο άνθρωπος έχει σημασία.

   Βλέπω τις αναρτήσεις σου, γελάω με αρκετά σου δημοσιεύματα, χαζεύω τις φωτογραφίες. Και ένα βράδυ διαβάζω ότι μας άφησες. Για να πετάξεις στον ουρανό. Δεν το πίστεψα. Δεν το πιστεύω. Και δεν θέλω να το πιστέψω. Μέχρι που δεκάδες δημοσιεύσεις βρέθηκαν μπροστά μου, να μου λένε ότι είναι αλήθεια. Δεν μπορεί, κάποιο λάθος έχει γίνει. Και όμως, δεν είναι λάθος.
 
otan2020
   Φίλε μου, έφυγες νωρίς… Θα σε ανταμώσω επάνω όταν θα ‘ρθω. Έχουμε πολλά να πούμε.

Καλό ταξίδι…
Μαίρη Ζαρακοβίτη
 
otan2014
 

Starlight