Starlight

loogoo

Δημήτρη μου; Αυθάδικο να το πω; Μπορεί...

 
“Η αγάπη είναι ανήμερο θεριό που τρώει τη ζωή μας. Μόλις φύγει καταλαβαίνουμε ότι αυτή ήταν η ζωή μας. Λοιπόν; Σε άφησε; Σε πρόδωσε; Καλύτερα έτσι. Θα 'χεις κουράγιο να ξαναδοκιμάσεις. Αν έμενε, κι ανακάλυπτες τι ψεύτικο μικροπραγματάκι ήταν, θα πληγωνόσουν για πάντα. Η αγάπη είναι μεγάλη όταν την περιμένουμε ή όταν τη χάνουμε. Όταν την έχουμε μας ξεφεύγει.”
Μενέλαος Λουντέμης
 
   Θα μαλώσουμε, Δημήτρη μου. Και δε το θέλω καθόλου. Γιατί να ξέρεις, με το Μενέλαο δεν μπορώ να μαλώσω. Όμως... εσύ τα λες αυτά; Όταν ο μικρός σου Μέλιος πήγαινε στην πόλη, δε συνάντησε το δίκιο και το άδικο; Την αγάπη και το μίσος; Η αγάπη είναι Μπίθρος, είναι ο μπάρμπα-Ανέστης σου. Και έτσι ο ήρωάς σου, με την αγάπη τους συνέχισε να μετράει άστρα. Αλλά συγχώρησέ με που ξεχάστηκα. Αυτό το κείμενο το έγραψες τότε που κυνηγούσες τους ανέμους. Πιάνονται οι Άνεμοι, βρε Δημήτρη μου; Περνάνε δίπλα σου, ενίοτε και μέσα σου. Άλλοι παγωμένοι, άλλοι καυτοί. Λάβρα. Αλλά κανένας τους δεν είναι αγάπη.
 
lountemis2001
   Η Αγάπη είναι άλλο πράγμα. Εσύ μάλλον μιλάς για έξαψη και ερωτικό πάθος. Όχι για Αγάπη. Μιλάς για την αλλοφροσύνη μερικών δευτερολέπτων – ίσως και για τον απόηχο – ενός προδομένου οργασμού. Σίγουρα βέβαια θα αναρωτιέσαι ποια είμαι εγώ που σου τα λέω όλα αυτά. Εγώ είμαι ένα παιδί που δε μετράει τ' άστρα, μαντεύει όμως ανάλογα με την ένταση του φωτός τους το βάθος του ουρανού. Ψάχνει πίσω από αυτά.

   Η Αγάπη δεν είναι ανήμερο θεριό. Είναι ήρεμη δύναμη. Εξισορροπεί τα μήκη, τα πλάτη και τα βάθη του ανθρώπου. Δεν αφήνει και δεν προδίδει. Η Αγάπη, Δημήτρη μου, είναι τρόπος ζωής. Είναι κατάσταση του νου. Είναι δόνηση σε υψηλές συχνότητες. Δεν είναι μία αφηρημένη έννοια. Είναι η κατάσταση “μηδέν” της ύπαρξης. Χωρίς εντάσεις. Ούτε θετικές, ούτε αρνητικές. Και αν κάποιος την αφήσει και την προδώσει, δε νοιάζεται. Εκείνη είναι εκεί. Δεν εξαρτάται από κανέναν και τίποτα. Γνωρίζει το μέγεθος του δυναμικού της και το χρησιμοποιεί μόνο προς όφελος. Τα πάντα στέργει και περιθάλπει χωρίς να κουράζεται και να παραπονιέται.

   Η Αγάπη, Δημήτρη μου, δεν είναι γλυκό του κουταλιού μέσα στο βάζο της γιαγιάς να δοκιμάζει κανείς και αν πικραθεί να σπάει το σκεύος. Γιατί η Αγάπη έχει τέτοια ισορροπία και κατανόηση που δεν πικραίνει. Και αν κάποιος τη δοκιμάσει, έστω και μία φορά, δεν μπορεί να φύγει και να την αφήσει ή να την προδώσει γιατί δεν είναι μικροπραγματάκι... Είναι η τελειότερη έκφραση της ανθρώπινης ύπαρξης. Είναι στόχος ζωής. Δεν επηρεάζεται από τη μικροπρέπεια και τις υπόγειες προθέσεις των ανθρώπων. Δεν είναι αλαζονική ώστε να πιστεύεις πως ελέγχει, απορρίπτει, κατατρέχει τις ψυχές μας.
 
lountemis2003
   Η Αγάπη, Δημήτρη μου, είναι ακριβώς αυτό που διαβάζουμε στην Προς Κορινθίους Α' επιστολή του Απόστολου Παύλου. Και είναι εκείνο το σημείο, που εμένα πάντα με κάνει να συγκινούμαι.
 
“Η αγάπη μακροθυμεί, αγαθοποιεί, δεν φθονεί, δεν αυθαδιάζει και δεν επαίρεται. Δεν ασχημονεί, δεν ζητεί κάτι για τον εαυτό της, δεν παροξύνεται και δεν διαλογίζεται το κακό. Δεν χαίρεται την αδικία, χαίρεται την αλήθεια και πάντα ανέχεται, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει και πάντα υπομένει. Η Αγάπη, ουδέποτε εκπίπτει.”
 
   Αυτή είναι η Αγάπη, Δημήτρη μου και άλλη τελειότερη δεν ξέρω από αυτή. Δεν ξέρω για την ακρίβεια κανέναν άνθρωπο που να μην έχει την ανάγκη να εκδηλώσει έστω και κάτι από τα παραπάνω. Ξέρω πολλούς ξιπασμένους, δυστυχείς, άδικους, που όλη μέρα σκέφτονται κάτι κακό για τον εαυτό τους και για το διπλανό τους. Αυθάδεις δε, ακόμη περισσότερους. Και για να σου εξομολογηθώ και κάτι, είμαι και εγώ μία από αυτούς. Εμ, τι νομίζεις; Εγώ θα ξέφευγα από το ανθρώπινο; Γι' αυτό σου λέω. Η Αγάπη είναι μεγάλη από μόνη της. Δεν είναι γιατί την περιμένουμε εμείς μέσα στην απόλυτη ανικανότητά μας, να την προσφέρουμε και μέσα από τους εγωιστικούς μας μικρόκοσμους. Και αν, αν λέω, κάποιος την έχει, δεν τη χάνει ποτέ. Αυτός δε που την έχει, δεν μπορεί επ’ ουδενί να την αγνοήσει. Δε σου ξεφεύγει ένα κομμάτι ατόφιου χρυσού.
 
Δεν ξέρω, βρε Δημήτρη μου, αν εγώ είμαι η ανόητη, αλλά το μόνο που με πληγώνει δεν είναι που πρέπει να “κατεβάσω” το επίπεδο της Αγάπης για το χωρέσω μέσα στα στενά όρια του μυαλού μου. Εμένα αυτό που με πληγώνει, είναι που δε μπορώ να ανεβάσω τόσο ψηλά την καρδιά.

Σοφία Κοντού
 
lountemis2002
 

Starlight