Starlight

Ο Ήρωας Των Ηρώων: Ταγματάρχης Ιωάννης Βελισσαρίου

 
Εις Μνήμην… 100 χρόνια από την υπέρτατη θυσία του!

velissariou   Στις 13 Ιουλίου 1913 ο μέγας ήρωας των Βαλκανικών πολέμων, ο Ταγματάρχης Ιωάννης Βελισσαρίου, πέφτει ένδοξα στο θρυλικό ύψωμα 1.378 στην τελευταία μάχη του ελληνοβουλγαρικού πολέμου (Β΄ Βαλκανικού πολέμου) που έλαβε χώρα στα στενά της Κρέσνας και στην Άνω Τζουμαγιά, εκεί όπου αποδεκατίστηκε το 9ο Τάγμα Ευζώνων του Βελλισαρίου, καθώς και το 8ο Τάγμα του Ιατρίδη και το Τάγμα Κρητών πολεμιστών του Γ. Κολοκοτρώνη. Η πόλη σήμερα ονομάζεται Μπλαγκόεβγκραντ, ανήκει στη Βουλγαρία και είναι αδελφοποιημένη με τη Θεσσαλονίκη!
 
   Διαβάζοντας για τον Ιωάννη Βελισσαρίου έμεινα συνεπαρμένη από την ακέραιη και γενναία φιγούρα του λαμπρού ήρωα, ο οποίος γεννήθηκε με ευγενική ψυχή, την οποία και καλλιέργησε με τα γράμματα και την ανύψωσε σε δυσθεώρητα ύψη για τους κοινούς θνητούς με τα πολεμικά του ανδραγαθήματα. Ο «Μαύρος Καβαλάρης», όπως τον αποκαλούσαν, αποτελεί πρότυπο καλού και αγαθού ανδρός, έτσι όπως πρόσταζε ο αρχαίος ελληνικός κώδικας τιμής. Η καλοκαγαθία του αγκάλιαζε τους συντρόφους του στις μάχες και έτρεπε σε άτακτη φυγή τον εχθρό. Ήταν λες και αναπήδησε από τις σελίδες του έπους της Ιλιάδος, ένας συνδυασμός Οδυσσέα και Αχιλλέα σε πραγματικές γιγαντομαχίες, όπως αυτές που περιγράφει ο Όμηρος κατά τον Τρωικό πόλεμο.
 
velissariou3   Με καταγωγή από την Κύμη της Εύβοιας, ο Βελισσαρίου γεννιέται στις 26 Νοεμβρίου 1861 στο Πλοέστι της Ρουμανίας. Γαλουχείται με την ελληνική παιδεία και εμπνέεται από τα επαναστατικά συγγράμματα του Ρήγα Βελεστινλή. Θέλει να καταταγεί εθελοντής στον ελληνικό στρατό σε ηλικία 16 ετών αλλά λόγω του νεαρού της ηλικίας του απορρίπτεται. Για καλό του, όμως, αφού πηγαίνει στην Αίγυπτο και σπουδάζει για τρία χρόνια στο Γαλλικό Κολλέγιο. Η ευρυμάθειά του τον έκανε ευρύτερα γνωστό στους στρατιωτικούς κύκλους αφού ήταν ο μόνος που ξενάγησε μια ομάδα Γερμανών αξιωματικών, που επισκέφθηκε την Αθήνα το 1890, μιλώντας στα γερμανικά για αρχαιολογικά θέματα, έτσι ώστε να νομίσουν οι ξένοι ότι ήταν καθηγητής αρχαιολογίας! Όσοι τον γνώριζαν τον θαύμαζαν για την ηθικότητα και τιμιότητά του, τις διοικητικές του ικανότητες και τη στρατιωτική του μεγαλοφυϊα. Η ορμητικότητά του συνδυαζόταν με τη σωφροσύνη και την πατρική μέριμνα προς τους στρατιώτες του.
 
velissariou4   Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στο στρατό από τον πόλεμο του 1897, γνωστό στην ελληνική βιβλιογραφία ως ατυχή πόλεμο, και κατάφερε στη μάχη της Φούρκας με τον Λόχο του να μπερδέψει τον Τούρκο διοικητή, ο οποίος νόμιζε ότι είχε να αντιμετωπίσει δύναμη ταξιαρχίας! Στον Α’ Βαλκανικό πόλεμο κατά της Τουρκίας, ο Βελισσαρίου, διοικητής του 3ου Τάγματος του 4ου Συντάγματος Πεζικού, βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης του Σαρανταπόρου . Παρά την ευτυχή έκβαση της μάχης δημιουργήθηκε ένα επεισόδιο μεταξύ του Βελισσαρίου και του άλλου Έλληνα γίγαντα, του Ι. Παπακυριαζή, ο οποίος ήταν διοικητής του 4ου Συντάγματος και σύγγαμπρος του Βελισσαρίου. Μετά την παρεξήγηση ο Βελισσαρίου άλλαξε Σύνταγμα και τέθηκε επικεφαλής του 9ου Τάγματος Ευζώνων του 1/38 Συντάγματος (δηλαδή 1ο Σύνταγμα Ευζώνων ή 38ο Σύνταγμα Πεζικού). Το Σύνταγμα αυτό είχε άλλα δύο Τάγματα: το 8ο Τάγμα Ευζώνων με ταγματάρχη τον Ιατρίδη και το ανεξάρτητο Τάγμα των Κρητικών με ταγματάρχη τον Γ. Κολοκοτρώνη, εγγονό του Γέρου του Μωριά!
 
   Στη γενναιότητα και διορατικότητα του Ι. Βελισσαρίου χρωστά η Ήπειρος την απελευθέρωσή της. Φυσικά υπήρξαν και άλλοι υπέρ-ήρωες στον αγώνα της Ηπείρου, αλλά για το θέμα αυτό θα μιλήσουμε άλλη φορά. Καθοριστική υπήρξε για την απελευθέρωση της Ηπείρου η κατάληψη του οχυρού Μπιζάνι από τα Ευζωνικά Τάγματα. Δύο μήνες ήταν οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις καθηλωμένες στο Μπιζάνι. Με θυελλώδη εξόρμηση στις 19 Φεβρουαρίου οι Εύζωνοι – Τσολιάδες δηλαδή- του Βελισσαρίου έφτασαν μέχρι το χωριό Άγιο Ιωάννη, που απέχει δύο χιλιόμετρα από τους στρατώνες πυροβολικού της πόλης των Ιωαννίνων. Η κίνηση αυτή είχε ως αποτέλεσμα τον πανικό των Τούρκων και την αποστολή τουρκικής αντιπροσωπείας(sic!) από τον Εσσάτ Πασά για την άνευ όρων παράδοση της πόλης, ενώ τα ελληνικά στρατεύματα ήταν ακόμη στα υψώματα και δεν είχαν κατέβει στην πεδιάδα!
 
velissariou2   Για να μη μακρηγορήσω θα αναφέρω μόνο ότι η γενναιοψυχία και η αυτοθυσία των Τσολιάδων του Βελισσαρίου κατά τη δίδυμη μάχη Κιλκίς – Λαχανά (19-21 Ιουνίου 1913) και ειδικά στον Πράσινο Λόφο, που είναι «φύσει και θέσει οχυρώτατος» σαν του Μπιζανίου, είναι κάτι το ασύλληπτο για τον κοινό νου. Οι αστραπιαίες κινήσεις του τάγματος του Βελισσαρίου θα οδηγήσουν ως τα στενά της Κρέσνας, καταδιώκοντας τους Βούλγαρους απηνώς για ένα μήνα συνεχόμενα. Στις μονάδες του βουλγαρικού στρατού προστέθηκε τότε το επίλεκτο Σύνταγμα της βασιλικής βουλγαρικής φρουράς. Φυσικά αυτό δεν πτόησε τον Βελισσαρίου και τους Ευζώνους του ούτε και τους άλλους διοικητές του Συντάγματος 1/38, οι οποίοι έπεσαν όλοι υπέρ βωμών και εστιών. Έπειτα από λυσσαλέες μάχες στο ύψωμα 1.378 στην Άνω Τζουμαγιά, στις 13 Ιουλίου ο Βελισσαρίου τραυματίζεται βαριά από οβίδα και εκπνέει λίγες ώρες αργότερα στο στρατόπεδο. Τα τελευταία του λόγια ήταν «στη Σόφια»! Στις 15 Ιουλίου οι Έλληνες στρατιώτες υψώνουν την ελληνική σημαία στο 1.378. Στις 18 Ιουλίου 1913 οι Βούλγαροι ζητούν ανακωχή...
 
Δήμητρα Ν. Ρετσινά

Starlight

Facebook Comments