Starlight

Αδιέξοδα ...

bigstock Alone But Peaceful 14624292
Όταν έχεις προβλήματα, τι κάνεις; Κάνεις υπομονή...; Το σκας...;

Κι αν θυμάσαι επίμονα ότι κάποιον αγαπάς...;

   ViewFotoCommunity-2082176Πληγώνεις και πληγώνεσαι από αυτούς που αγαπάς. Ποιος έχει δίκιο... ποιος άδικο; Δεν σε νοιάζει αυτή τη στιγμή. Το μόνο που θέλεις είναι να βγεις έξω. Δεν σε φοβίζει που είναι σκοτεινά έξω. Δεν σε φοβίζει που είσαι σε μια άγνωστη -ακόμα σ’ εσένα- χώρα. Δεν σε φοβίζει που κάνει κρύο. Δεν σε φοβίζουν τα σύννεφα που βαραίνουν σιγά-σιγά στην ατμόσφαιρα. Ίσως να σε φοβίζει ο εαυτός σου που δεν σκέφτεται με «σύνεση» και «λογική». Ανοίγεις την πόρτα. Φεύγεις. Ή τουλάχιστον, προσπαθείς να φύγεις... Προσπαθείς να φύγεις από τα στοιχειά που έχουν περιζώσει το σπίτι. Μάταια. Τα στοιχειά θα σε κυνηγάνε σε κάθε σου βήμα έξω και όσο πιο πολύ θα επιταχύνεις τον ρυθμό του βήματός σου, τόσο περισσότερο εκείνα θα σε πλησιάζουνε. Αποφασίζεις να κοιτάξεις τα δέντρα, τα διάσπαρτα σπίτια, να χαζέψεις το ποτάμι... Προσπαθείς να κρατάς την διαδρομή στο μυαλό σου –δεν είσαι από αυτά τα μέρη, μπορεί εύκολα να χαθείς χωρίς κινητό μαζί σου. Και πάλι προσπαθείς να χαθείς σε ό,τι σε περιβάλλει αυτή τη στιγμή, να αφήσεις τα στοιχειά της φύσης να σε κυνηγήσουνε. Εκείνα όμως που νομίζεις ότι άφησες σπίτι είναι ισχυρά. Τουλάχιστον, αρχίζεις και ηρεμείς σιγά-σιγά. Προσπαθείς να βρεις τη λύση στα προβλήματά σου, κάποια διέξοδο. Λίγα αυτοκίνητα περνάνε –μόνο ένας περαστικός κάποια στιγμή στο βάθος. Ίσως οι οδηγοί, οι συνοδηγοί, να σε κοιτάξουνε λίγο λοξά –το σκέφτηκες και αυτό- αλλά δεν σε νοιάζει. Πότε σ’ ενοιαξε η άποψη των αγνώστων; Έχεις τα δικά σου προβλήματα τώρα.  
   frau schreibendΈφυγες σαν δραπέτης από κάποια κακόφημη φυλακή ένα βράδυ. Πήρες εκείνο το αεροπλάνο και ξαφνικα βρέθηκες εδώ. «Πότε επιστρέφεις;» σε ρώτησε η τόσο οικεία σ’ εσένα φωνή στο τηλέφωνο. «Δεν ξέρω» απαντάς, «δεν έχω βγάλει εισιτήριο επιστροφής». Από την άλλη γραμμή του τηλεφώνου σύγχιση, φωνές, υστερίες. «Δεν έχει πια νόημα να προσπαθώ να σου εξηγήσω...». Δικαιολογείσαι.

  Και τώρα σκέφτεσαι ... Σκέφτεσαι ότι άφησες ό,τι πιο πολύτιμο έχεις στη ζωή σου για να φτιάξεις τη δικιά σου ζωή. Προσπαθείς να δικαιολογήσεις τον εαυτό σου ... «Μα δεν μπορούσα να κάνω τίποτε άλλο. Έπρεπε κάποια στιγμή να σκεφτώ και τη δικιά μου ζωή. Έπρεπε να προχωρήσω. Δεν ήξερα τι άλλο μπορούσα να κάνω! Αν υπάρχε οτιδήποτε άλλο, θα το έκανα... Θα έμενα!». Φτηνές δικαιολογίες. Όλα αυτά σου φαίνονται φτηνές δικαιολογίες. Αρχίζει να βρέχει σιγά-σιγά... Δεν πειράζει...

 378994 210785572344578 100002394117950 433880 1572272058 n Είσαι σε μια ξένη χώρα λοιπόν, ζεις έναν μεγάλο έρωτα με τον άνθρωπο που τόσα χρόνια ήξερες, είσαι αισιόδοξη για την επαγγελματική σου πορεία, είσαι αισιόδοξη για την καινούρια σου αρχή κι όμως, εσύ γυρίζεις στα σκοτάδια σαν τον παράφρονα; Πήγαινε σπίτι, θα σου περάσει. Κάθε αρχή και δύσκολη λένε. Θα τα αντιμετωπίσεις αυτά τα εμποδία, μη σε παίρνει από κάτω ρε! Καθίστε να μιλήσετε, είναι ουσιαστικά ο μόνος δικός σου άνθρωπος σε αυτή την ξένη χώρα μέχρι στιγμής –θα σε καταλάβει, πρέπει να σε καταλάβει! Επιστρέφεις πίσω λίγο πριν ανοίξουν οι ουρανοί και ξεσπάσει μπόρα. Μπαίνεις στο σπίτι και λείπει. Ρωτάς να μάθεις που είναι. «Όταν κατάλαβε ότι έφυγες, βγήκε έξω νευριασμένος να σε βρει». «Να με βρει που; Αφού δεν είχα κινητό μαζί μου και δεν ήξερε κανενάς που θα πάω –ούτε ακόμα εγώ! Πώς θα με βρει;!». Παίρνεις τηλέφωνα. Μιλάτε. Είναι καλά. Έχει νεύρα. Δεν σου διευκρίνισε αν και πότε θα επιστρέψει. Θα βγεις στο δρόμο να τον περιμένεις. Ύστερ’ από λίγο βλέπεις την μορφή του να σε πλησιάζει με βήμα γρήγορο και εμφανώς νευρικό. Προσπαθείς να τον αγκαλιάσεις. Τον κοιτάζεις... «Μάλλον δεν είναι η στιγμή...» σκέφτεσαι.  

  «Ξέρω όμως ότι με αγαπάει και θα έχω μπόλικες ευκαιρίες να χωθώ στην αγκαλιά που τόσο λατρεύω». Παρηγορείς τη σκέψη σου...

Ingrid - Αμαλία Schenk
couple-cute-couple-love-sweet-tenderness-Favim com-45544

Starlight

Facebook Comments