Λογοτεχνία & Τέχνη

loogoo

Λογοτεχνία και τέχνη τελευταία άρθρα

Game Review: Tomb Raider

 
   Ωραία λοιπόν, ας ξεκινήσουμε από το γεγονός ότι ήταν αρκετά δύσκολο για κάποιον να πάρει έναν τόσο διάσημο χαρακτήρα και να δημιουργήσει ένα τόσο επιτυχημένο παιχνίδι. Δεν είμαι συνηθισμένος να εκθειάζω project αν δεν με ενθουσιάσουν και δεν με κάνουν να θέλω να ασχοληθώ μαζί τους ξανά και ξανά. Παιχνίδια όπως το “God of War” αλλά και το “Metal Gear Solid” είναι μερικά από αυτά.
 
tombraider01
 
   Η αγαπημένη μας Lara Croft τελικά μας έκανε να ασχοληθούμε εκτενώς μαζί της για παραπάνω από δώδεκα μέρες παιχνιδιού και ανάλυσης. Γιατί αυτό; Γιατί πολύ απλά το παιχνίδι είναι ένα ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ! Πραγματικά είναι δύσκολο να ξεκινήσεις να αναφέρεις όλα τα στοιχεία του παιχνιδιού χωρίς να ξεχάσεις κάτι. Ό,τι και να γράψει κάποιος, το μόνο που θα καταφέρει είναι να το αδικήσει.
 
   Ας ξεκινήσουμε λοιπόν να πούμε λίγα λόγια για αυτό το game. Ένα action/adventure game, όπως το Tomb Raider, πού πρέπει να στηρίζεται; Μα φυσικά στα γραφικά του! Αυτό το καταφέρνουν στο μέγιστο βαθμό οι Darrel Gallacher και Brian Horton. Άξια θαυμασμού είναι για ακόμα μία φορά η Rhianna Pratchett, την οποία τη θυμόμαστε για τα φοβερά της σενάρια στο “Mirror’s edge”. Ο σχεδιασμός αυτού του παιχνιδιού σε κάνει να ζεις τη κάθε του στιγμή. Πονάει η Lara; Πονάς και εσύ! Φοβερές σκηνές με διαλόγους, που πραγματικά σε κάνουν να φαντάζεσαι ότι βλέπεις ταινία. Δεν υπάρχει περίπτωση να πατήσεις skip στα cinematic αλλά ούτε σε κάποιο σημείο του παιχνιδιού.
 
tombraider02   Η αληθοφάνεια αυτού του παιχνιδιού αντικατοπτρίζεται στο αίμα και τις πληγές που θα δεις στο σώμα της, στο συναίσθημα που θα σε τραβήξει να δεις αν έχεις τραυματιστεί και εσύ ο ίδιος.
 
   Η φύση είναι σχεδιασμένη με τέτοια ανάλυση που αν κάποιος προσπαθήσει να αγγίξει την οθόνη θα αγγίξει το χορτάρι ή την πέτρα στη βουνοπλαγιά. Χρώματα που παίζουν με το τοπίο και το κάνουν ακόμα πιο αληθινό. Μόνο περιττό δεν είναι βέβαια να αναφέρουμε τι γίνεται τις στιγμές που πέφτει πιστολίδι . Δεν ξέρεις από πού σου έρχονται. Ριπές από παντού, χειροβομβίδες, μολότοφ, φωτιές κάνουν το τοπίο να θυμίζει αληθινό πεδίο μάχης. Ξεχάστε τα παιχνίδια που ο άλλος σε πυροβολούσε  ασταμάτητα και εσύ απλά κρυβόσουν πίσω από μία χαρτοσακούλα (ω, τι ειρωνεία!). Ο τοίχος θα σε προστατεύσει για 5-6 δευτερόλεπτα γιατί… ναιιιιιι… ΘΑ ΓΚΡΕΜΙΣΤΕΙ!
 
   Η ίδια η Lara Croft δεν είναι αλεξίσφαιρη. Τραυματίζεται, πονάει, δυσκολεύεται να σκαρφαλώσει, δυσκολεύεται να τρέξει, να περπατήσει. Υπάρχουν σημεία στο παιχνίδι που δεν χρειάζεται να φάει σφαίρα η Lara για να πονέσει. Τα χτυπήματα που δέχεται ο χαρακτήρας από το φυσικό περιβάλλον είναι αδιανόητα. Πέφτεις από καταρράκτη 100 μέτρων υπό κλήση 35 μοιρών και πασχίζεις να αποφύγεις τόνους δέντρων, κλαδιών και φυσικών εμποδίων, προσπαθώντας να σώσεις τη ζωή σου σε κλάσματα δευτερολέπτου. Το ωραίο σε αυτό το παιχνίδι είναι οι εναλλαγές. Για δέκα δευτερόλεπτα νομίζεις (ο αφελής) ότι είσαι ασφαλής. Η σφαίρα που θα περάσει από δίπλα σου ή το έδαφος που θα χαθεί κάτω από τα πόδια σου θα σε κάνει να νιώσεις πραγματικά αδύναμος.
 
   Όλα αυτά για να τα δει φυσικά κάποιος στα καλύτερά του πρέπει να έχει μια πραγματικά καλή κάρτα γραφικών. Δεν θα αναφέρω εδώ ποιες ακριβώς, για προφανείς λόγους. Πάντως ο σχεδιασμός του χαρακτήρα στηρίχθηκε καθαρά στην AMD( Advance micro devices) μέσω προγραμμάτων όπως TressFX ( τσεκάρετε τα μαλλιά της Lara και θα καταλάβετε).
 
tombraider03   Ας ασχοληθούμε λίγο με το gameplay. Ακόμα και εδώ έδωσαν μεγάλη προσοχή. Achievements, skills, camp fire και άλλα στοιχεία του παιχνιδιού σε κάνουν να θες να συνεχίσεις. Προσωπικά λάτρεψα τα upgrades και τα skills που αφορούσαν το sneak gaming, για αυτό και έδωσα προσοχή στο τόξο (ευκαιρία να φύγουμε λίγο από τα σιδερικά). Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού τα skill points αυξάνονται και σε ‘’βελτιώνουν’’. Μαζεύεις salvage για την ‘’αγορά’’ upgrades στα όπλα σου, τα οποία, εκτός από το τόξο είναι το κλασικό πιστόλι της Lara, ASSAULT RIFLE (Mη ξεχάσετε να κάνετε το upgrade για burst fire), αξίνα (αρχαιολόγος η κοπελιά) κ.α. Ακόμα και η φωτιά αξίζει σε αυτό το παιχνίδι. Έχει το δικό της ρόλο. Ας μην αναφερθώ στις αναρριχητικές ικανότητες της κοπελιάς. Θα το δείτε μόνοι σας. Μη τρομάξετε από το ύψος. H Lara δεν έχε υψοφοβία. Μπορεί να σημαδέψει με το τόξο της τριάντα μέτρα μακριά, να δέσει με σχοινί τη μία μεριά του βουνού με την άλλη και να περάσει απέναντι. Αξίζει σε αυτά τα σημεία να πατήσεις print screen γιατί τέτοια τοπία μόνο στα game θα δούμε (φτωχαδάκια βλέπετε)... Είμαι σίγουρος πως ο καθένας από εσάς θα κρατήσει μία σκηνή που θα είναι και η αγαπημένη του (προσωπικά το bloodbath).
 
   Είναι αυτό που θα σας μείνει από το παιχνίδι και θα έχετε να το θυμάστε καιρό. Η Crystal Dymanics αξίζει πια το σεβασμό μου. Η μουσική του παιχνιδιού πιστεύω θα σας αρέσει. Προσωπικά της βάζω 7/10. Έχω ακούσει και καλύτερα soundtrack σε παιχνίδια, αλλά τουλάχιστον το παιχνίδι ‘’ντύθηκε’’ με μία αξιοπρεπή σύνθεση του Jason Graves (Lineage II, Prince of Persia: The Two Thrones Promotional Trailers/Ubisoft, Heroes of Might and Magic V Promotional Trailers/Ubisoft). Tέλος να αναφέρω ότι μέσω αυτού του παιχνιδιού θα μάθετε ιστορία και μυθολογία (της Ιαπωνίας). Μπορεί μερικοί από εσάς να γελάσατε αυτή τη στιγμή αλλά ας μη ξεχνάμε το κύριο λόγο που παίζουμε video games εκτός της διασκέδασης. ΤΗΝ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ.
 
   Να είστε καλά! Καλή διασκέδαση! Δεν θα αναφέρω καθόλου το storyline του παιχνιδιού ούτε σε ποια κονσόλα να το αγοράσετε. Έτσι για να σας κρατήσω λίγο σε αγωνία.
 
Αντώνης Γκόγκας
 

Noizy's Tech Corner