Mindfield

loogoo

Εγκλεισμός_Κατά_Κλεισμός

 
   Σχεδόν δύο μήνες διήρκησε αυτό το “lockdown” - που λένε και στο χωριό μου - για τον περιορισμό των κρουσμάτων τη πανδημίας, που μας ήρθε από μια χώρα μακρινή κι εξωτική. Δύο μήνες που σχεδόν τα δύο τρίτα της Αθήνας βρισκόντουσαν μέσα στα σπίτια τους.
 
egkleismos2046
 
   Και τι δεν ακούστηκε, τι γράφτηκε, τι ειπώθηκε! Όλοι γίναμε εξπέρ περί πανδημίας, οικονομικών και πολιτικών θεμάτων (σιγά μη δεν ήμαστε). Το noizy έριχνε ιδέες στους συντάκτες για θέματα που μπορούσαν να γραφτούν, για να μην αραχνιάσουμε κιόλας, αλλά και να υπάρξει η ελπίδα της συνέχειας. Εγώ δεν ήμουν από αυτούς. Εγώ ήμουν από τους τυχερούς άτυχους, που η δουλειά τους δεν σταμάτησε καθόλου.

   Τα παιδιά έγραφαν παρουσιάσεις δίσκων, που έστω κι έτσι κυκλοφορούσαν, διάβαζα για σειρές που έβλεπαν κι έλεγα «Να κι αυτή θέλω να δω κάποια στιγμή». Διάβαζα για τα βιβλία που σχολίαζαν. Τα έβλεπα κι έλεγα «Γαμώτο κι εγώ θέλω να γράψω για το τάδε ή για εκείνο»! Ή για μία σειρά που είχα δει, αλλά η κούραση κι η θολούρα από τη δουλειά δεν μου άφηνε περιθώρια. Εγώ αυτό που μπορώ να γράψω, έστω και σχεδόν - όπως είπαμε - δύο μήνες μετά, είναι η δική μου εμπειρία σχετικά με όλο αυτό το θέμα.

   Οι περισσότεροι με ξέρουν σαν φωτογράφο. Και τι δεν θα έδινα για να μπορούσα να ζω από αυτό, αλλά δυστυχώς στην Ελλάδα είναι δύσκολο, οπότε για τα προς τα ζην μου είμαι μια ταπεινή πλην τίμια υπάλληλος σε σούπερ μάρκετ. Από την αρχή του όλου θέματος μάθαμε ότι λόγω της προμήθειας πρώτων ειδών δε θα κλείναμε. Όλοι είχαμε την ανησυχία στο βλέμμα μας ζωγραφισμένη. Πώς θα γίνει αυτό; Πώς θα προφυλαχτούμε εμείς αλλά κι οι δικοί μας άνθρωποι; Πώς θα περιοριστεί ο κόσμος; Και μετά ήρθε η ανακοίνωση των μέτρων…
 
egkleismos2047
   Ο άνθρωπος (σ.υ.υ.: ο Έλληνας εννοείς, αλλά μάλλον είσαι πολύ ευγενής), όσο του απαγορεύεις να κάνει κάτι, τόσο πεισμώνει και κάνει το αντίθετο. Κατά την πλειοψηφία τους όμως οι πελάτες τηρούσαν τους κανόνες! Αλλά όχι όλοι… Και κάπως έτσι έβλεπες δυστυχώς την πραγματική τους πλευρά. Πελάτες με την αγένεια και την ειρωνεία στο τσεπάκι τους, πελάτες που σε έκαναν σκουπίδι. Να δίνεις όλο τον εαυτό σου, να δουλεύεις δεκάωρα και δωδεκάωρα για να μπορείς να εξυπηρετήσεις μέχρι τον τελευταίο κι αντί να υπάρχει έστω η στοιχειώδης καλοσύνη, να υπάρχουν μόνο νεύρα, προσβολές και χειρονομίες. Έλεγες «Δεν μπορεί, δεν μπορεί να μην καταλαβαίνουν ότι είμαι κι εγώ άνθρωπος! Δεν γίνεται να μην καταλαβαίνουν ότι κι εγώ πασχίζω για όλη αυτή την κατάσταση. Δεν γίνεται να είναι τόσο ανεγκέφαλοι»! Τόση κακία από πού; Και γιατί; Να έρχεται και να φτερνίζεται ο εκάστοτε πάνω σου, σαν να μην τρέχει τίποτα! Να θέλει να πάρει το προϊόν από το ράφι και να σε καβαλάει για να το κάνει!
 
   Λες «Δεν γίνεται αυτό! Καταλαβαίνουν ότι είμαι κι εγώ άνθρωπος, έτσι; Καταλαβαίνουν ότι κι εγώ ανησυχώ για την υγεία μου, σωστά; Καταλαβαίνουν ότι έχω κι εγώ οικογένεια κι ότι καθημερινά φοβάμαι να έρθω σε επαφή με την ίδια μου την οικογένεια, για να μη γίνει κάτι κακό»! Να περνάς ανάμεσά τους, μέσα από την ατελείωτη ουρά, για να μπεις στο μαγαζί και να σου κατεβάζουν ό,τι καντήλια υπάρχουν στη μητρόπολη των Αθηνών και να τους εξηγείς ότι «Αν δεν μπω εγώ, δεν θα μπορέσεις να εξυπηρετηθείς ούτε εσύ»! Να σε κατηγορούν «Γιατί δεν έχεις το τάδε προϊόν στο ράφι» κι άντε να τους πεις ότι ο ακριβώς προηγούμενος πελάτης τα πήρε όλα, γιατί δεν τον νοιάζει για τον πλησίον του. Γιατί χέστηκε κιόλας για το τι θα γίνει με τους άλλους! «Όοοοοχι! Εσύ φταις»! Δε βαριέσαι… Εγώ φταίω και για αυτό. Εγώ φταίω για τη νυχτερίδα τον Μπάτμαν, που φαγώθηκε και ξεκίνησε όλο αυτό. Εγώ φταίω που τελείωσε και το κωλόχαρτο στο ράφι, γιατί ο διπλανός σου φοβάται μην ξεμείνει στο χέσιμο και με τι θα σκουπίζεται! Εγώ φταίω που ο ηλικιωμένος γυρίζει και μου λέει «Εγώ έχω ζήσει τη ζωή μου δεν με νοιάζει… αλλά δεν μπορώ να κλειστώ στο σπίτι». Αντιληπτό, παππού. Δεν μπορείς να κάτσεις στο σπίτι σου, οπότε έρχεσαι για βόλτα στη δουλειά μου κι όποιον πάρει ο Χάρος!
 
egkleismos2048
   Κι αναρωτιέσαι… υπήρχε πάντα τόση κακία; Υπήρχε πάντα τόση ανευθυνότητα; Σαφώς κι όλο αυτό έφερε τα πάνω κάτω σε όλους. Σαφώς η ψυχολογία όλων καταρρακώθηκε. Σαφώς υπάρχουν σε όλους αρνητικές επιπτώσεις. Αλλά ρε φίλε, για μια φορά στη ζωή σου δούλεψε για το γενικό καλό κι όχι για τον γαμώ-εγωισμό σου και το τομάρι σου! Κάποιοι πέθαναν, κάποιοι ανάρρωσαν και κάποιοι δεν έπαθαν τίποτα. Μπορείς να το ξέρεις; Μπορείς να το ρισκάρεις; Καθημερινά αναρωτιόμασταν… Μήπως θα κολλήσουμε σήμερα; Μήπως αύριο; Μήπως τελικά είμαι τόσο κωλόφαρδος και τη γλυτώσω; Μπορεί να τη γλυτώναμε από τον ιό, αλλά από την εξάντληση, τις προσβολές και την κούραση δε τη γλυτώσαμε… 
 
   Δεν θα αναφερθώ και στα υπόλοιπα όλου αυτού του καιρού. Κουράζει. Τα ξέρουμε και τα βλέπαμε όλοι. Τα ζούσαμε όλοι, ο καθένας από τη δική του πλευρά. Γύρναγα στο σπίτι ζόμπι κι έλεγα πως «Άλλη μέρα πέρασε». Έβλεπα τα social κι αντί να γελάσω το έκλεινα κι έλεγα «Όχι άλλες διαφωνίες για το ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο». Ο καθένας είχε την άποψή του, σεβαστό, αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό. Εμάς, που το ζούσαμε στην πρώτη γραμμή, μας χλεύαζαν. Περιφρονούσαν ανθρώπους που καθημερινά έδιναν το δικό τους αγώνα. Οι καναπεδάτοι έχουν πάντα δίκιο! Οι καναπεδάτοι κι οι μακριά από το κακό είναι αυτοί που τα ξέρουν όλα.
 
egkleismos2049
   Δεν θα γράψω περισσότερα… δεν νομίζω ότι υπάρχει και λόγος να το κάνω αυτό. Δεν θέλω κιόλας. Δεν είμαι ειδήμων για να πω πότε θα τελειώσει όλο αυτό και θα επανέρθουμε στην καθημερινότητά μας. Εύχομαι μόνο να τελειώσει γρήγορα. Να βρεθούμε πάλι με τις οικογένειές μας. Με τους φίλους μας. Να γελάμε και να περνάμε καλά. Να ξεκινήσουν οι συναυλιάρες μας και να βρισκόμαστε εκεί όλοι, να χτυπιόμαστε και να χοροπηδάμε! Να τα αφήσουμε όλα αυτά πίσω μας και να ζήσουμε τις ζωές μας όσο καλύτερα μπορούμε.

   Και πάνω από όλα να είμαστε Άνθρωποι. Στην επόμενη συναυλία λοιπόν, αν δείτε μια κοκκινομάλλα φωτογράφα, ελάτε να πείτε ένα γεια! Δώστε ένα χαμόγελο στο διπλανό σας, έτσι απλά. Γιατί οι μικρές κινήσεις μας κάνουν να ξεχωρίζουμε και να γινόμαστε μεγάλοι…

Till next time
See ya round mates (σ.υ.υ.: το έχεις καταλάβει ότι έχουμε στρογγυλέψει όλοι κατά την περίοδο της καραντίνας)
Εβελίνα «Ρεντ» Γερακίτη
 
egkleismos2050
 
egkleismos2051

Mindfield