Mindfield

loogoo

Εαυτός

 
   Πάντα γράφω βράδυ. Έχει μία τόσο παράξενη ησυχία, που επιτρέπει να ακούς τις σκέψεις σου καθαρά. Καθώς σιγά σιγά σβήνουν και οι θόρυβοι της Λεωφόρου Βουλιαγμένης...

   Πολύ πρόσφατα κατάλαβα πως έχει τεράστια σημασία να ξέρω τι ΔΕΝ ΘΕΛΩ. Θεωρώ πως η «Εις άτοπον απαγωγή» με οδηγεί στα σωστά βήματα. Βέβαια, για να είμαι ειλικρινής, αυτή η συνειδητοποίηση ενέχει πόνο και εμπειρίες που δεν είναι βγαλμένες από κάποιο παραμύθι. Σαφώς έχω πονέσει, προδοθεί, σαφώς μου έχουν φερθεί με αχαριστία και με ασχήμια. Ωστόσο, δεν παραπονιέμαι. Θεωρώ πως η ζωή μου δείχνει καθαρά ποιες είναι οι καταστάσεις και ποιότητες ανθρώπων που δεν είναι για μένα.
 
eautos2048
   Μέσα από όσα μας πονάνε, μας πληγώνουν, μας διαλύουν... γινόμαστε σοφότεροι. Όσοι βέβαια από εμάς ρίχνουμε και ένα τελευταίο φως στα συμβάντα της ζωής, αναλύοντας κάποιες λεπτομέρειες. Μεστώνουμε περισσότερο, επιλέγουμε σοφότερα. Ακόμη και αν αυτό σημαίνει πως επιλέγουμε δυσκολότερα. Μέσα από τις άσχημες εμπειρίες, βρισκόμαστε ακόμη πιο κοντά στον εαυτό μας. Έχω μία βασική πεποίθηση. Αυτό που με ενοχλεί – απωθεί - στους άλλους, πρέπει να το ψάξω μέσα μου. Να δω – αν – και πώς το εκδηλώνω εγώ.

   Δεν πιστεύω ότι ο άνθρωπος δεν αλλάζει. Ο άνθρωπος αλλάζει. Αλλά είναι δύσκολο και οι “δάσκαλοι” είναι μόνο δύο. Ο πόνος και η αγάπη. Και επειδή η αγάπη είναι δύσκολο πράγμα, αναλαμβάνει τη διαπαιδαγώγησή μας ο πόνος. Το θέμα είναι πως για να αλλάξει κανείς, απαιτούνται απίστευτες δόσεις ειλικρίνειας και καθαρότητας. Να βλέπεις κατάματα τον εαυτό σου. Και για να είμαι ειλικρινής, δεν είμαι πολύ σίγουρη πως θέλουμε να δούμε ποιοί πραγματικά είμαστε. Και έτσι αρκούμαστε να “κοιτάμε” αντί να “βλέπουμε”. Δε θέλουμε να σκαλίσουμε πιο βαθιά.
 
   Ξέρεις, παρέχει μία ασφάλεια στο να μένεις ο εαυτός σου και να απαιτείς να αλλάξει το σύμπαν για να σου ταιριάζει. Κοιτάμε την αλλαγή με ανασφάλεια, γιατί απλά μας φοβίζει το άγνωστο. Ποιοι θα είμαστε αν δεν είμαστε αυτό που ξέρουμε; Μένουμε λοιπόν στα βολικά σκοτεινά σοκάκια του εαυτού μας, γιατί ξέρουμε κάθε πετραδάκι του δρόμου αυτού και ποτέ δε θα χρειαστεί να αναρωτηθούμε «Τι να κρύβεται στην επόμενη γωνία;», γιατί πολύ απλά αυτό που βρίσκεται εκεί, το έχουμε βάλει εμείς.
 
eautos2044
   Πάντα είχα μία καλή δικαιολογία για όλες τις συμπεριφορές που έχω δεχτεί. Πάντα δικαιολόγησα τον άνθρωπο και την κακή συμπεριφορά του. Μέχρι που κατάλαβα πως στην πραγματικότητα δεν είναι ο άλλος που δικαιολογούσα, αλλά ο ίδιος ο εαυτός μου. Τότε ξεχώρισα τον εαυτό μου από άσχημες συμπεριφορές. Είπα πως η συμπεριφορά του άλλου δεν είναι δική μου ευθύνη αλλά δική του. Ένιωσα πως κανένας δεν βρίσκεται σε αυτόν τον κόσμο για να μου αποδείξει το οτιδήποτε, να δικαιολογήσει το οτιδήποτε... όπως ούτε και εγώ. Και έτσι πια, παρακολουθώ τις συμπεριφορές, χωρίς να τις αφήσω να με αγγίζουν αλλά και να με αλλοιώνουν.

   Ας δώσουμε μία ευκαιρία στον εαυτό μας να αποδεσμευτεί από όσα γνωρίζει ως “σταθερές” και ας βγούμε λίγο από την comfort zone μας και ίσως ο κόσμος γίνει λίγο (ή πολύ) καλύτερος. Και αν δεν είναι ο εξωτερικός κόσμος αυτός που θα γίνει καλύτερος, ας γίνει ο “έσω κόσμος” μας λίγο πιο ανθρώπινος!

Σοφία Κοντού
 
 

Mindfield