manoAmano

loogoo

manoAmano XVIII: Η καραντίνα που έληξε, η αναμονή και ο Βαγγέλης

 
   Εδώ και μήνες θέλω να το γράψω αυτό το κείμενο… κι όλο κάτι προέκυπτε. Δουλειές, απώλεια έμπνευσης, ψυχολογικά, όλα έπαιζαν τον ρόλο τους. Γιατί, θα μου πεις, ρε φίλε, σου ήταν κόπος να γράψεις πέντε γραμμές; Από το μουντιάλ έχεις να γράψεις, ρε τεμπέλη, τζάμπα σε πληρώνουν;

   Η αλήθεια βέβαια είναι ότι έτσι με πληρώνουν, αλλά δεν ήταν αυτό το ζήτημα. Βλέπετε, σε όλους αυτούς τους μήνες γκρίνιας που θέλαμε πολλά τεστ, μετά θέλαμε εμβόλια, μετά περισσότερα τεστ, μετά περισσότερα εμβόλια, μετά ΜΕΘ και προσλήψεις, γιατί δεν μπορούν να μας αναγκάσουν να εμβολιαστούμε, αλλά φταίει το κράτος που δεν μας πείθει και όχι εμείς που πιστεύουμε σε θαυματοποιούς και Σώρρες με εκατομμύρια, εγώ κάπου κλάταρα. Τόσο καιρό χωρίς θέατρο, χωρίς μια ανθρώπινη έξοδο, με τόσο κόσμο να είναι καταδικασμένος να ζει για πενιχρό μεροκάματο και ακόμα υπάρχουν άπιστοι Θωμάδες. Και δεν έχω πρόβλημα με τη βίδα του καθενός. Κάτσε σπίτι σου, μεγάλε και πάθε ό,τι γουστάρεις. Πίστεψε τον άλλο ότι είναι μια γρίπη (παρεμπιπτόντως και αυτή σκοτώνει, αλλά φευ), κάνε ό,τι σε φωτίσει ο Γιαραμπής. Τη δική μου ζωή μην καταστρέφεις, μην μπλοκάρεις την οικονομία μου, μην σκοτώνεις τους γέρους μου. Έχεις δικαίωμα, θα μου πεις, η φύση κτλ-κτλ θα μου πεις. Ε, λοιπόν, θα σου πω, αφού το θες.
 
kanarini2114

   Ο Βαγγέλης είναι το πουλί μου. Όχι ρε, όχι αυτό που φανταστήκατε, ντροπή σας. Ο Βαγγέλης είναι ένα βασιλικό καναρίνι (τι άλλο θα είχα εγώ δηλαδή), που έχω την τιμή να φιλοξενώ στην οικογένειά μου τους τελευταίους μήνες. Ο Βαγγέλης, σαν όλα τα άλλα καναρίνια, έχει ανεπτυγμένο το αίσθημα της ανεξαρτησίας, την ανάγκη της ελευθερίας, την αίσθηση της μοναδικότητας και του δικαιώματος στη ζωή (όπως όλα τα ζώα άλλωστε). Είχα πει στη γυναίκα μου (κτητικό σοβινιστικό φαλλοκρατικό γουρούνι, ξέρω) να μην τον αφήνει έξω, τον Βαγγέλη, γιατί κυκλοφορούν αρπακτικά πουλιά και κινδυνεύει. «Η ασφάλεια του κλουβιού πολλές φορές είναι μονόδρομος» (…ναι, ξέρω) της είπα. Αλλά εκείνη ήθελε να τον βγάζει έξω, τον Βαγγέλη, να λιάζεται, να καλεί τα άλλα πουλάκια για ζευγάρωμα. Δεν επέμεινα. Μέχρι ένα μεσημέρι, που η κραυγή του Βενιαμίν μας, μας σήκωσε απ’ το κρεββάτι.

   «Ένα μεγάλο πουλί μπήκε από την πόρτα της κουζίνας και επιτέθηκε στον Βαγγέλη, ούρλιαξα πολύ όταν το είδα, τρόμαξε και τον άφησε». Στιγμές τρόμου αλλά και μεγάλης στεναχώριας στο σπίτι. Ο Βαγγέλης αιμόφυρτος, με κομμένο το ένα πόδι και πολλές τρύπες από το ράμφος της καρακάξας στο σώμα. Δεν φαινόταν να τη βγάζει καθαρή. Αλλά εμείς δεν το βάλαμε κάτω. Βουρ στον κτηνίατρο. Μας είπε (αφού του ακρωτηρίασε το ένα πόδι) ότι δεν υπάρχει κάτι άλλο που μπορεί να κάνει. Να τον πάρουμε στο σπίτι και όσο αντέξει. Η γυναίκα μου βέβαια, νοσηλεύτρια γαρ, δεν είχε πει την τελευταία της λέξη. Με συνεχόμενες πλύσεις με Betadine στις πληγές του (κι ας τσίμπαγε ανελέητα) κατάφερε και τον «ανέστησε». Και μετά τη σκυτάλη ανέλαβα εγώ, που του μιλούσα, του ζήτησα συγνώμη που δεν κατάφερα να τον προστατέψω, ως όφειλα. Και μέρα με τη μέρα, δυνάμωνε, μάθαινε να στηρίζεται στο πόδι που του είχε μείνει. Δεν πετάει πια πολύ, σχεδόν καθόλου. Δεν κελαηδάει τόσο πολύ, σχεδόν καθόλου. «Η ασφάλεια του κλουβιού πολλές φορές είναι μονόδρομος, αλλά ακόμα κι εκεί δεν είσαι πάντα ασφαλής».
 
kanaraxa2114

   Κάθε πλάσμα της φύσης έχει δικαίωμα στην ελευθερία, αλλά και κάθε άλλο δυνατότερο πλάσμα έχει δικαίωμα να το φάει, εκμεταλλευόμενο αυτό το δικαίωμα! Ο Βαγγέλης κατάλαβε μια χαρά τη ρήση «Απλώνω τα πόδια μου όσο με παίρνει το πάπλωμα». Φήμες ότι καναρίνια – δικαιωματιστές διαδήλωσαν στο Σύνταγμα και φαγώθηκαν από καρακάξες της περιοχής, ελέγχονται ως αναληθείς. Υποβλήθηκαν και μηνύσεις λέει και οι ένοχοι θα τιμωρηθούν. Μόνο που στη φύση δεν υπάρχουν ένοχοι. Το μεγάλο πουλί τρώει το μικρό. Ο λύκος τρώει το κουνέλι. Το λιοντάρι τα ζαρκάδια και πάει λέγοντας. Οι άνθρωποι μόνο ανακάλυψαν τον «πολιτισμό» και τη «δικαιοσύνη», για να καλύψουν τις αδυναμίες τους έναντι των ισχυρών. Αλλά τελικά ούτε αυτό δουλεύει. Και σκούζουν για ελευθερία και ισονομία, ίσα δικαιώματα και ίσες ευκαιρίες. Εγώ συμφωνώ μαζί τους. Κι ο Βαγγέλης συμφωνούσε. Αλλά μετά ξύπνησε άγαρμπα!

   Οπότε, τα δικαιώματα που νομίζει ότι έχει ο καθένας, είναι σχετικά. Είναι αυτό που λέμε «Όσο σε παίρνει, μεγάλε». Και σε παίρνει μέχρι να σε σηκώσει, μέχρι να την πατήσεις και να ουρλιάζεις για βοήθεια, σιχτιρίζοντας την αδικία, ψάχνοντας τη Θεία Δίκη, ενώ είσαι άθεος, μιλώντας για ειρήνη, θέλοντας να τσακίσεις τους αντιπάλους σου. Η θεωρία του Κάλαχαν σε όλο της το μεγαλείο.

   Καλή η φαντασία, αλλά ρωτήστε και τον Βαγγέλη, πσυχούλες μου…

Νάσος Κονίτσας
 
karakaxa2114