manoAmano

loogoo

manoAmano X: Let there be doG

 
Μέρες κατάνυξης - ή κατάθλιψης

   Το κείμενο είναι - λίγο - αιρετικό και μάλλον θα καεί στο πυρ το εξώτερον προτού το διαβάσει άνθρωπος. Αλλά εγώ θα το γράψω όπως και να ‘χει.
 
dog2144

   Ακούω πολλά, διαβάζω ακόμα περισσότερα. Όπα, ρε πρωτότυπε, τι είπες πάλι; «Έγραψες» με αυτό που έγραψες… Θα ξεπεράσω την ειρωνεία του εαυτούλη μου - σχίζ-ο-ω - και θα προχωρήσω στο δια ταύτα. Αν και υποτίθεται Δεξιός και γαμπρός Μανιάτη Ιερέα, η σχέση μου με τη Χριστιανική θρησκεία είναι κακή. Όπως και με κάθε θρησκεία θα έλεγα. Πιστεύω σε κάτι ανώτερο, σε κάτι μεγαλύτερο από μένα, αλλά όχι στη φάση ότι ασχολείται όλη μέρα με την πάρτη μου ή στέλνει όλο του το σόι για να με φέρει στον ίσιο δρόμο. Πολλώ δε μάλλον ότι θα με κρίνει αναλόγως του τι θα φάω και πότε. Όλες οι θρησκείες έχουν πολλές μαύρες σελίδες στην ιστορία τους, με δικαιολογία πάντα την επικράτηση του «Θεού της Αγάπης» που πρεσβεύουν. Ο οποίος δεν είναι τιμωρητικός, αλλά αν δεν κάνεις αυτά που λέει θα τιμωρηθείς σκληρά, έχει δε καταστρέψει τον κόσμο πέντε – έξι φορές για να τον ξαναφτιάξει, λόγω λάθους. Το ότι το Θείο είναι το Τέλειο, το αφήνουμε στην άκρη. Αν είναι τέλειο, πώς έκανε λάθος; Κι αν έκανε λάθος, πώς είναι Θεός; Ατομική ευθύνη λένε, «επιλογή σου» λένε. Εγώ αυτά τα δέχομαι για τη μάσκα, για τη συμπεριφορά απέναντι στον αδύναμο, για τον σεβασμό στο γυναικείο φύλο - άνδρας παλιάς κοπής, αλλά από τους σωστούς. Για τον Θεό, θα προτιμούσα το ελληνικό μοντέλο. Με ανθρώπινα πάθη και ελαττώματα, με αδυναμίες, απλά ανώτεροι από τον μέσο άνθρωπο. Αυτό άλλωστε δεν ισχύει και στην πραγματικότητα; Κάποιοι είναι «ανώτεροι» από άλλους, κάποιοι είναι πιο «ίσοι». Εκτός βέβαια εάν είσαι ο «εκπρόσωπος του Θεού στη Γη», ακόμα και του Thulsa Doom, οπότε και η φάση σου είναι κομπλέ. Φράγκα, ιέρειες - αναλόγως τη θρησκεία και ο ηλικίες - και εύνοια σε αυτόν αλλά και στον άλλο κόσμο. Χμμ…


   Η δική μου άποψη είναι η εξής. Η πίστη είναι κάτι καθαρά προσωπικό και δεν αφορά κανέναν άλλο. Ούτε καν αυτόν τον οποίον εσύ επιλέγεις να πιστεύεις. Και όσο δεν σε ενοχλεί με την πίστη του, δεν μπορείς και να τον κρίνεις γι’ αυτή. Η φάση δε ότι οι Δωδεκαθεϊστές π.χ. είναι καμένα μυαλά, αλλά αυτοί που πιστεύουν στις σαράντα παρθένες που θα τους περιμένουν στην άλλη ζωή (πού να βρεις πια, άστο) ή στον γιο του ξυλουργού που περπατούσε πάνω στο νερό και άνοιξε τον Παράδεισο, είναι σώφρονες και σοβαροί, πάντα θα με ξεπερνάει. Ό,τι κάνεις σε αυτή τη ζωή, είτε ελαφρύνει τη συνείδησή σου, είτε βαραίνει την ψυχή σου. Την κόλαση και τον παράδεισο τα βιώνεις καθημερινά, είναι αυτά που σε κάνουν να μπορείς να κοιμηθείς το βράδυ, που μπορείς να περπατάς στο δρόμο χωρίς να φυλάγεσαι. Το καλό και το κακό είναι εδώ, δεν υπάρχει κανένας τύπος με ουρίτσα και τρίαινα να σου προκαλεί το οτιδήποτε - μόνο στο εξώφυλλο ΤΟΥ τρίτου δίσκου, να τα λέμε κι αυτά. Εσύ το κάνεις! Κι αν υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που έμειναν στην ιστορία ως Άγιοι - όχι οι Χιλίαρχοι και οι Αρχιερείς, οι υπόλοιποι - ήταν διότι έκαναν καλές πράξεις που υπερέβαιναν τα ανθρώπινα όρια, σε σημείο να χάσουν ακόμα και τη ζωή τους. Και έφτιαξαν τον μύθο τους.
 
   Είναι καλό να ψάχνεις το κάτι παραπάνω, να ανακαλύψεις όλες τις δυνατότητες του κορμιού σου και του μυαλού σου. Αλλά δεν σε δοκιμάζει κανένας Θεός αν μπορείς να φας ή να κρατηθείς μακριά από απολαύσεις. Εσύ τεστάρεις τις αντοχές σου, εσύ βλέπεις τα όριά σου. Δεν θα σε πάει πιο κοντά στο Θεό το να μην τρως κοψίδια και να μην ρουφάς κρασιά και μπύρες σαν σκούπα Phillips. Πιθανότατα, αν τα κάνεις πολύ και συνέχεια, να μάθεις πιο σύντομα απ όλους μας τι υπάρχει μετά. Αλλά δεν θα φταίει κανένας Θεός, εκτός αν ονομάζουμε έτσι τα τριγλυκερίδια και τη χοληστερίνη ή απλά νομίζεις ότι το συκώτι σου είναι σαν το φίλτρο στο παπί. Αλλάζουμε όσα θέλουμε και το παπί προχωράει. Αμ δε! Σε γελάσανε, μεγάλε.
 
dog2146

   Όσο δε αφορά την κατάνυξη, sorry, αλλά δεν τη βλέπω. Βλέπω επίδοξα μοντέλα που θέλουν να μοστραριστούν στον Επιτάφιο, βλέπω άνδρες που κάνουν λες κι έχουν να φάνε κρέας δυο χρόνια, να κάνουν σαν τρελοί για να πάνε στο χωριό τους, στην εξοχή, για καθαρό αέρα, καπνίζοντας αρειμανίως όπου σταθούν κι όπου βρεθούν, βλέπω πιτσιρικάδες με fire power ικανή να ανατινάξει όλο το χωριό στον αέρα! Οι εικόνες στα διόδια τα λένε όλα, οι δικαιολογίες επίσης. Το πού βρήκαν όλοι αυτοί τα λεφτά για να ταξιδέψουν (οι οικογενειάρχες καταλαβαίνουν για τι πράγμα μιλάω), μόνο ένας Θεός θα μπορούσε να το ξέρει. Και βέβαια δεν υπάρχει καμία κατάνυξη στα σφαγμένα ζώα και τα εντόσθιά τους, που σουβλίζονται - Παγανισμός και Υγεία - ενώ μεθυσμένοι πυροβολούν στον αέρα με καραμπίνες ή τύφλα στο μεθύσι καβαλάνε το αυτοκίνητο, διακινδυνεύοντας ανθρώπινες ζωές ή μια πιο άμεση και γρήγορη επαφή με το Θεό. Αλλά μην αγχώνεστε, φίλοι και φίλες, αν υπάρχει όντως Θεός και μας αφήνει να τα κάνουμε όλα αυτά ως ανθρωπότητα, είτε δεν είναι Θεός, είτε δεν αξίζει της Πίστης μας.

   Όπως προείπα, το κείμενο αυτό θα αυτοκαταστραφεί προτού ο κ. διευθυντής προλάβει καν να το διαβάσει, χάνοντας την πολυπόθητη ευκαιρία να με απολύσει. Αφού όμως μίλησα για Θεό, αφιερωμένο στα τεκταινόμενα των ημερών.

Νάσος Κονίτσας