InspirArt

loogoo

Viva Emptiness - The Abyss Of A Human Soul

396240 528472120514103 1386145914 n
   05LonelynessΟι συμπεριφορές του καθενός σε καθημερινή βάση μιλάνε για το επίπεδό του και ειλικρινά θεωρώ, πως έχουμε αγγίξει ένα σημείο, ως ελληνική κοινωνία κι όχι μόνο, χωρίς γυρισμό. Ένα σημείο, στο οποίο ίσως οφείλουμε να γίνουμε σκληροί, να αλλάξουμε πάρα πολλά (με τη βία;) και να οδηγήσουμε το καράβι προς άλλες πολιτείες. Διότι πολύ απλά : δεν πάει άλλο. Έχουμε πιάσει πάτο.
 
   Δεν υπάρχει αυτοκριτική σήμερα. Σε κανέναν μας!
 
   Δεν υπάρχει σεβασμός! Προς κανέναν. Ούτε καν προς τους ίδιους τους εαυτούς μας. Δε σεβόμαστε ούτε την ίδια μας τη σκιά.
 
   Παρατηρώντας κάποιος καλά τους συμπολίτες μας έξω στο δρόμο, όλοι μοιάζουν "τρελαμένοι". Κόσμος πάει να περάσει το δρόμο χωρίς καν να ελέγξει δεξιά και αριστερά αν έρχονται αυτοκίνητα. Άλλοι ξεχνάνε να πάρουν τα παιδιά τους από το σχολείο ή πού έχουν παρκάρει το αυτοκίνητό τους και πανικοβάλονται (τους το έκλεψαν;), άλλοι μαλώνουν σε λεωφορεία και πεζοδρόμια ... ένα χάος. Γιαγιάδες με βαμμένο ξανθό μαλλί επιχειρούν στα σούπερ μάρκετ να πάνε μπροστά, διότι "πονάει η μέση μου και δεν μπορώ να σταθώ", αλλά το βυζί κορόμηλο και το μαλλί Pamela Anderson στυλ! Κοινωνία χάος! Ένα δικαιολογημένο όμως μέχρι ένα σημείο χάος, για τους λόγους που όλοι μας γνωρίζουμε. Και όχι, δεν είμαι αρνητικός, αν και γενικά πεσσιμιστής. Θεωρώ, πως οι περισσότερες από τις παραπάνω συμπεριφορές είναι λίγο πολύ δικαιολογημένες και σε κάθε περίπτωση άκακες. Υπάρχουν όμως πάντα και συμπεριφορές απαράδεκτες και κατακριτέες.
   002Viva Emptiness by Diabolik sixsixsixΤο χειρότερο πράγμα από όλα είναι ότι οι περισσότεροι από εμάς είμαστε μια γενιά μολυσμένη. Με κακή, κάκκιστη νοοτροπία και φιλοσοφία ζωής. Δεν σεβόμαστε τίποτα. Δεν έχουμε ιερό και όσιο. Απαιτούμε! Δεν ιδρώνουμε για τίποτα και έχουμε μάθει κατά κάποιον τρόπο να περνάει πάντα το δικό μας, αναίμακτα και εύκολα. Δεν έχουμε παλέψει ποτέ. Δεν έχουμε ιδρώσει για κάτι. Σχεδόν δεν έχουμε δουλέψει.  
 
   Κοριτσάκια και αγοράκια (η ηλικία είναι σχετική, αφού σε αυτήν την κατηγορία μπορεί να ανήκουν και άτομα 30+) κάνουν τη δική τους επανάσταση μέσω facebook και social media : "όποιος ξανατολμήσει να ...", "να καεί το σπίτι του κάθε ...", "θα πάρει ο διάολος και θα σηκώσει όλους, που ...". Νεύρα! Πολλά νεύρα! Και απειλές προς πάσα κατεύθυνση. Γέμισε ο τόπος "σκληρά αντράκια" και τσαμπουκάδες, ειδικά γυναίκες.
 
   Γυναίκες, οι οποίες ονειρεύονται και ομιλούν για τον ιδανικό έρωτα, για μυθιστορηματικές αγαπές και είναι οι ίδιες τους λάθος στη συμπεριφορά τους. Μιλούν για ειδύλια και ονειρικές καταστάσεις, τη στιγμή που αυτές οι ίδιες είναι ψεύτικες με τον εαυτό τους, συμπεριφέρονται σκατά προς τους άλλους και βγάζουν μια "χωριατίλα" που αφήνει ανεξίτηλα τα σημάδια της.
   0090-club-1Σήμερα τα ξημερώματα καταλήξαμε με μια μεγάλη παρέα σε ένα γνωστό μαγαζί της Θεσσαλονίκης, το οποίο ήταν ασφυχτικά γεμάτο. Κόσμος διακέδαζε, χόρευε και χοροπηδούσε ασταμάτητα. Οι συνθήκες εντός του μαγαζιού ήταν τριτοκοσμικές, από άποψη ανέσεων, αυτό όμως λίγο ενοχλούσε τους πάντες. Πήγαμε για να διασκεδάσουμε, σωστά; Και ναι, ο Έλληνας έχει ανάγκη να ξεχαστεί για λίγο, να "μαστουρώσει" και το παραδέχομαι. Κανείς δεν έδωσε σημασία στο γεγονός, πως τα σακάκια μας (και ορισμένα από τα γυναικεία πραγματικά ακριβά οφείλω να ομολογήσω) όφειλαν να στιβαχτούν σ'ένα βουνό σχεδόν 1 μέτρου, μέσα σε ένα σκοτεινό club. Και φτάνει εκείνη η στιγμή, κατά την οποία κάποιος θέλει να αποχωρήσει και να πάρει σιγά σιγά το δρόμο του γυρισμού. Πρέπει πρώτα όμως να πάρει το σακάκι του, να το αναζητήσει ανάμεσα στα χιλιάδες, να το βρει και μετά είναι ελεύθερος να φύγει.
 
   Μια ξανθιά κοπέλα βρίσκεται αντιμέτωπη με τη συγκεκριμένη "πρόκληση". Ο φίλος μου, ακριβώς δίπλα μου, ανάβει το φως από το κινητό του, το οποίο ήταν πραγματικά σαν προβολέας. Γνωρίζω τον φίλο μου και τις απόψεις του : είναι ευγενικός, από αυτούς που θα ανοίξουν την πόρτα σε μια κοπέλα να περάσει, gentleman, διακριτικός, με σωστές δόσεις καλού χιούμορ και πάντα ευγενικός. Στέκεται πραγματικά εκει σαν "χαζός" παριστάνοντας τη λάμπα, ενώ η κοπελίτσα, νεαρή σε ηλικία και αρκετά σέξυ αναζητεί το σακάκι της. Είμαι δίπλα του και δεν έχω πάρει τα μάτια μου από το σκηνικό. Κοιτούσα τον κώλο της; Όχι! Ψιθυρίζω στο αυτί του φίλου μου, "έχω μεγάλη απορία να δω, αν θα σε ευχαριστήσει στο τέλος". Μπορεί κάποιος να μαντέψει το αποτέλεσμα;
 
   003kordoniΗ κοπελίτσα, με την πλάτη γυρισμένη όλη την ώρα, αλλά εκμεταλλευόμενη τη βοήθεια του φίλου μου, χωρίς την οποία δεν θα είχε καμία τύχη να βρει ΠΟΤΕ το σακάκι της = να πάει σπίτι της και θα ήταν αναγκασμένη να περιμένει μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, βρίσκει πράγματι μετά από προσπάθεια αυτό που έψαχνε, το παίρνει και με την πλάτη πάντα γυρισμένη αποχωρεί περιφρονητικά και με ύφος. Χαμογελάω ειρωνικά. Κακώς! Πολύ κακώς! Διότι ένα δυνατό κλωτσίδι στην πλάτη (όχι στον τουρλωμένο κώλο της), που θα την έριχνε επί τόπου κάτω θα ήταν η σωστή συμπεριφορά. Διαφωνείτε; Πρόβλημά σας ... προσωπικά ποτέ δεν είπα ότι είμαι εναντίον της βίας, σε περιστάσεις που απαιτείται ως μέτρο συμμόρφωσης και επιβολής πειθαρχίας. Όταν κάποιος συμπεριφέρεται χειρότερα από ζώο, και θίγω τα ζώα τη στιγμή αυτή, τότε θα πρέπει να περιμένει να εισπράξει ότι το χειρότερο. Δεν θα πρέπει να θεωρούνται τα πάντα δεδομένα. Το κάθε χαζο-γκομενάκι εκεί έξω, θα πρέπει να μάθει ότι ο σεβασμός κερδίζεται ... και δεν κερδίζεται με λίγο κώλο ή βυζί, αλλά με την ευγνωμοσύνη και ένα απλό "ευχαριστώ".
 
   04user6089 pic6918 129790676710 χρονών έπαιζα ποδόσφαιρο με άλλα παιδιά σε μια αλάνα. Η δική μου ομάδα χάνει από τους 11χρονους τότε και μαλώνουμε για κάποιο λόγο. Ξεφεύγω από τα όρια, δεν συγκρατώ τα νεύρα μου και ένας μεγαλύτερος μου ρίχνει κατευθείαν μπουνιά στο αριστερό μάτι. Πόνεσα! Αρχικά θόλωσα. Ήθελα να τον σκοτώσω. Το πρόσωπό μου σκοτείνιασε όλο και ήμουν έτοιμος για πόλεμο. Τότε όμως, ευτυχώς, λειτούργησε το μυαλό μου και κατάλαβα ότι εγώ πραγματικά ήμουν αυτός που είχε ξεπεράσει κάθε όριο και το γεγονός ότι ο άλλος είχε καταφύγει σε ακραία μέσα για να με συμμορφώσει, έθιγε εμένα τον ίδιο και όχι αυτόν που με βάρεσε. Έπνιξα την οργή μέσα μου και πήρα ένα μάθημα ζωής. Δεν το ξέχασα ποτέ! Σήμερα τον ευχαριστώ αυτόν, που με χτύπησε τότε δυνατά και μου μαύρισε το μάτι. Μου έδωσε να καταλάβω, πως δεν είμαι ο Βασιλιάς του κόσμου, δεν μπορώ να μιλάω όπως γουστάρω στον οποιονδήποτε χωρίς συνέπειες, δεν θα είναι άπαντες τόσο υπομονετικοί μαζί μου όσο οι γονείς μου ή οι φίλοι μου, μα κυρίως, πως δεν έχω πάντα δίκιο και οφείλω, είτε έχω δίκιο είτε άδικο, να σέβομαι τους άλλους και να είμαι ταπεινός.
 
   Άτομα μικρόψυχα, τα οποία νομίζουν ότι έχουν καβαλικέψει τον Βουκεφάλα και αισθάνονται κυρίαχοι του κόσμου, κι όταν έρχεται η στιγμή της απότομης πτώσης, αναζητούν τον πατέρα τους, να τους βγάλει από τα σκατά. Άτομα σκατόψυχα, που ενώ έχουν συμπεριφερθεί σκάρτα σε όλους, αναζητούν τη δικαιοσύνη και την ανθρωπιά και κατηγορούν όλους τους άλλους, χωρίς να βλέπουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη. Άτομα άμυλα, τα οποία θεωρούν πως η σεξουαλική ορμή προέρχεται από τα μάτια και πως θα γονατίσουν κάποιον φοράντας μία kinky εμφάνιση. Χα! Πόσο ζώα είναι ορισμένοι ...
 
   09-5314032 7483fe668c mΟ έρωτας, το σεξ, το πάθος, περνάνε μέσα από το μυαλό κάποιου και είναι mind games. Μπορείς να εξουσιάσεις το μυαλό ενός άντρα και να το κάνεις να γυρίσει ανάποδα; Τον έχεις δικό σου αμέσως ... και στο κρεβάτι, και στην κουζίνα, παντού. Παίζεις δικά σου παιχνίδια και θεωρείς ότι με τεστάκια της γ' δημοτικού θα ελέγξεις την πίστη του; Έχεις χάσει το παιχνίδι από την αρχή και το επόμενο βράδυ αυτός θα έχει ήδη βρει άλλη συντροφιά! Διότι θα πάει ξεκάθαρα εκεί που περνάει καλά και θα επιλέξει το άτομο, που του μιλάει, τον κάνει να γελάει και να αισθάνεται άνετα ... δεν θα μείνει για τα σουτιέν, τις γόβες και τις μπότες. Ποτέ των ποτών! Ούτε άμα είναι μεθυσμένος ή μαστουρωμένος.
 
   Και το χειρότερο όλων; Ξέρω σε ποια περίπτωση εκείνη η καταραμένη ξανθιά θα γυρνούσε και όχι απλά θα έλεγε το αυτονόητο "ευχαριστώ", αλλά θα έριχνε και ένα γλυκό βλέμα ... σας αφήνω να το μαντέψετε.
 
Μίλτος Λυμπιτσούνης
ΥΓ μιλάμε για το απόλυτο κενό της ανθρώπινης ψυχής, όταν βρίσκεσαι σε μια κατά τ'άλλα υπέροχη και αξέχαστη βραδιά ανάμεσα σε εκατοντάδες κόσμου, που διασκεδάζει, και εσύ βιώνεις τη μοναξιά και ξοδεύεις το χρόνο σου παρατηρώντας τριγύρω και εστιάζοντας στο τεράστιο μηδέν. Και έρχεται εκείνη η στιγμή, της απέραντης θλίψης και μαυρίλας, όταν ακριβώς είσαι χαρούμενος και ευτυχισμένος. Εμφανίζεται εκείνο το γαμημένο χέρι, που σε τραβάει από τα σύννεφα στα σκοτεινά κάτεργα της Κόλασης, εκεί που ίσως πραγματικά ανήκεις και νιώθεις πιο άνετα όταν βρίσκεσαι. Γιατί είσαι σε ένα χώρο γνώριμο για εσένα και σου έχει γίνει βίωμα. Το απόλυτο κενό, αυτό που αγαπάς τόσο πολύ και πάντα αναζητάς.  
07einsamkeit

InspirArt

Facebook Comments