InspirArt

loogoo

Μελέτη και Υπομονή

 
wonder
 
   Η σημερινή εποχή χαρακτηρίζεται από την αμεσότητα και τον τεράστιο όγκο πληροφοριών και ερεθισμάτων. Και μόνο η δημιουργία του Youtube αποτελεί θείο δώρο για τους μουσικούς και τους απανταχού μουσικόφιλους. Θυμάμαι όταν εγώ ήμουν είκοσι (όχι πολλά χρόνια πριν), αγόραζα ένα ένα τα CD και έμαθα να κατεβάζω και κανένα τραγουδάκι. Σήμερα δεν κατεβάζουν δίσκους αλλά ολόκληρες δισκογραφίες καλλιτεχνών. Φυσικά τις ακούνε φευγαλέα για να πάρουν μία γεύση, χωρίς να δίνουν βάση σε λεπτομέρειες όπως ο ήχος, ο στίχος, το attitude και ό,τι άλλο τους φαίνεται ενδιαφέρον και τους αρέσει.
 
evans01   Το ίδιο, κατά κάποιο τρόπο, γίνεται και στην εκμάθηση της κιθάρας. Το ίδιο έκανα και εγώ στα πρώτα βήματα της εκμάθησης του οργάνου. Ήθελα για παράδειγμα να παίξω όσο περισσότερα σόλο από τους ήρωές μου Eric Johnson, Vinnie Moore, Robben Ford και έπειτα Joe Pass, Wes Montgomery. Δεν έδειχνα όμως τη σχολαστικότητα που έπρεπε, όπως στον ήχο, στο φρασάρισμα (ο τρόπος που παίζεις μια φράση), στην επιλογή των σημείων που μου αρέσουν και στην εξέλιξή τους. Συνέπεια αυτού ήταν να έχω πολύ μικρά οφέλη από το κάθε σόλο, ενώ με λίγο παραπάνω επιμονή θα μπορούσα να αποκομίσω περισσότερα κέρδη. Καλύτερα να μελετήσεις ένα σόλο ενδελεχώς παρά με τη μία όλα τα σόλο του δίσκου. Καλύτερα να μελετήσεις για ένα μήνα τη ματζόρε κλίμακα, παρά να μάθεις όλες τις κλίμακες σε δύο βδομάδες.
 
   Η εμβάθυνση στη λεπτομέρεια σου δίνει τη δυνατότητα της ταχύτερης  εξέλιξης, όχι μόνο στη μουσική αλλά σε όλους τους τομείς της ζωής. Έτσι κι αλλιώς γι αυτούς που δεν έχουν την υπομονή στη μάθησή τους, η μόνη λύση είναι να σκέφτονται το μεγάλο P (σύμφωνα με το Bill Evans, έναν από τους μεγαλύτερους τζαζ πιανίστες και συνθέτες), που φυσικά δεν είναι practice (μελέτη), είναι  patience (υπομονή). Το ίδιο προσπαθώ να περάσω και στους μαθητές μου. Κατανοώ την ανυπομονησία τους να καλύψουν όσο περισσότερη ύλη μπορούν (το ίδιο έκανα και εγώ), αλλά το κλειδί της βελτίωσης βρίσκεται στην εμβάθυνση σε ορισμένα συγκεκριμένα πράγματα.
 
cause   Ένα παράδειγμα που δείχνω στους μαθητές μου που έχουν κατακτήσει ένα επίπεδο είναι το κομμάτι του Stevie Wonder “Cause We've Ended As Lovers”, παιγμένο από το Jeff Beck. Πρόκειται για μια φανταστική μπαλάντα, την οποία αποδίδει ο Jeff Beck με τρομερό λυρισμό. Τους προτείνω να το μελετήσουμε μαζί. Τους βάζω να το ακούσουν πρώτα για να πάρουν μια ιδέα. Εφτά στις δέκα φορές η απάντηση που παίρνω είναι «Ααα, εντάξει δεν είναι και πολύ γρήγορο»…  Όταν όμως αρχίζουμε και το δουλεύουμε, τότε καταλαβαίνουν τη μεγάλη του δυσκολία στην ερμηνεία. Ο τρόπος που παίζει την κάθε νότα έχει μεγάλη σημασία. Καμία νότα δεν παίζεται για να παίζεται. Και φυσικά στο τέλος ΟΛΟΙ παραδέχονται ότι είναι αρκετά δύσκολο. Όμως τη δυσκολία αυτή ίσως δεν θα την αντιλαμβάνονταν ποτέ αν δεν κάναμε μία εμβάθυνση στο κομμάτι. Ίσως, με μια επιφανειακή ματιά, να μην είναι και τόσο δύσκολο, έτσι; Όμως με αυτό τον τρόπο μελέτης κέρδισαν πολύ περισσότερα από το να μελετούσαν επιφανειακά δέκα σόλο του συγκεκριμένου καλλιτέχνη.

   Εν κατακλείδι,  η συμβουλή μου - πρότασή μου είναι: βρες ένα στυλ που σου αρέσει, ένα κομμάτι, έναν τραγουδιστή. Προσπάθησε να βρεις γιατί σου αρέσει (εδώ μπορεί να σε βοηθήσει και ο δάσκαλός σου). Κάνε μια μικρή έρευνα. Η κάθε λεπτομέρεια μπορεί να παίζει ρόλο. Πλέον υπάρχουν βιογραφίες και ντοκουμέντα για όλους τους καλλιτέχνες. Δες στο κομμάτι τι σου αρέσει, προσπάθησε να το παίξεις και να το αναλύσεις, να το κάνεις κτήμα σου (και εδώ μπορεί να σε βοηθήσει  ο δάσκαλός σου). Νομίζω ότι αυτό σαν attitude μπορεί να μας βοηθήσει, όχι μόνο στη μουσική και στις τέχνες, αλλά και στη ζωή μας γενικότερα. Να κάνουμε λίγα πράγματα αλλά όσο μπορούμε καλύτερα. Ίσως αυτά τα λίγα πράγματα προβάλουν και τη μοναδικότητά μας και μας ξεχωρίσουν από το σύνολο. Όσα χρόνια και αν περάσουν, η ποιότητα θα υπερτερεί της ποσότητας. Keep on learning, guys!
 
Θεοδόσιος Κοσμίδης
 
Υ.Γ. Πριν από κάποιες μέρες είδα μία ανάρτηση στο FB που έλεγε (στο περίπου): Μελέτησε όσο μπορείς περισσότερο, γιατί όταν δεν μελετάς, κάποιος, κάπου αλλού, μελετάει και γίνεται καλύτερος από σένα. θα ήθελα να σας παραθέσω και μία πρόταση μιας μαθήτριάς μου (πετυχημένης επαγγελματικά, μητέρας δύο δίδυμων παιδιών, που τρέχει από το πρωί ως το βράδυ αλλά πάντα βρίσκει χρόνο να μελετήσει και δεν έχει χάσει ούτε ένα μάθημα). "Αν μία μέρα δεν μελετήσω - παίξω κιθάρα νιώθω ενοχές, όχι γιατί έπρεπε να το κάνω, αλλά γιατί στέρησα από τον εαυτό μου την ευχαρίστηση"… Τα συμπεράσματα δικά σας. Εις το επανιδείν!
 
beck
 
 

InspirArt

Facebook Comments