Εκθέσεις & Εκδηλώσεις

loogoo

Nύχτες Πρεμιέρας - SpitFire (Back To Zero)

SpitFire – Back To Zero
Νύχτες Πρεμιέρας Cosmote
Κινηματογράφος Δαναός
Πέμπτη 27 Σεπτεμβρίου 2012

   danaos1Όταν έμαθα (ευχαριστώ, Αλέξη!) ότι η ταινία των Spitfire θα παιζόταν στα πλαίσια του διεθνούς φεστιβάλ που πραγματοποιείται στα Αθηναϊκά σινεμά που αναφέρω παραπάνω, δεν ήθελα και πολύ… Τους ακούω πολλά χρόνια, έχω γράψω γι αυτούς, έχω κάνει και συνέντευξη… Πάνω απ’ όλα όμως, είναι ένα από τα σχήματα που γουστάρω να ακούω. Το μόνο μου παράπονο είναι ότι δεν πρόλαβα το “First Attack” σε βινύλιο, αλλά για τούτο φταίω μόνο εγώ. Δεν τρέχει τίποτα, θα το πετύχω κάποια στιγμή…

   Ο Βαγγέλης Ρήγας δημιουργεί και σκηνοθετεί ένα αυθεντικό ντοκιμαντέρ. Παίρνει την ιστορία ενός συγκροτήματος που φλερτάρει με τα τριάντα (χρόνια, εννοείται!) και παρουσιάζει, πέρα από τις κλίμακες, τα κιθαριστικά θέματα, τα σόλο και τα τραγούδια, αυτό που μένει στο τέλος. Τις ζωές των ανθρώπων που έζησαν όλα αυτά.

   Το βασικό θέμα έχει να κάνει με το ταξίδι δύο ανθρώπων. Του Ηλία Λογγινίδη, ιδρυτικού μέλους, οδηγού και ψυχής του σχήματος, για το συντριπτικό ποσοστό αυτών που ασχολούνται, ο Ηλίας ΕΙΝΑΙ οι Spitfire! Το δεύτερο πρόσωπο της ιστορίας είναι ο Γιάννης Κουτουβός, μάνατζέρ τους τότε, την εποχή του “First Attack” και φίλος τους και ό,τι αυτά τα δύο εμπεριέχουν. Στην ταινία παίζει κι ένα τρίτο πρόσωπο – φυσικά. Ο Ντίνος Κωστάκης, τραγουδιστής της μπάντας τότε και η τραγική φιγούρα της ιστορίας. Το ατύχημα, το νοσοκομείο, η πάλη να επανέλθει από την κωματώδη κατάσταση… Ο Ντίνος μένει στη Ρόδο, έχει γίνει μάλιστα και παππούς! Ο Γιάννης κι ο Ηλίας φτάνουν στο σπίτι του, γνωρίζουν την κόρη του και τον απίθανο μπόμπιρα και περιμένουν το Ντίνο… Στο μεσοδιάστημα μιλούν για το συγκρότημα και εμείς βλέπουμε και ακούμε αποσπάσματα από την πορεία των Spitfire, από το πουθενά στην ΕΜΙ και από τα Live στην Κύπρο και την Αθήνα στη περίοδο των Speedfire και, τελευταία, του “Die Fighting”…

   danaos2Το χειροκρότημα που έπεσε στην αίθουσα όταν φάνηκε στο πλάνο ο Ντίνος δεν είναι δυνατό να περιγραφεί! Πολλοί από το κοινό συγκινήθηκαν, εγώ πάντως είδα κάνα δυο απ’ αυτά τα παιδιά, πολλοί συνέχισαν να χειροκροτούν. Είναι γνήσιος ο Ντίνος, είναι κάτι που για πολλούς φαντάζει μυθικό. Είναι νικητής της ζωής. Ο Ηλίας είναι ο Διόσκουρός του, είναι ο αδελφός από μακριά… Ο Ηλίας, με τις ατάκες που βγάζουν αυθόρμητο γέλιο, ο πιο συμπαθής οδηγός σχολικού στο σύμπαν, ο άνθρωπος που έγραψε τραγούδια που έμειναν σε όλους εκείνους που ακούνε μουσική, ανεξάρτητα από το είδος.

   Ο Ρήγας μας δίνει ένα ντοκιμαντέρ χωρίς φτιασίδια. Οι «πρωταγωνιστές» δεν είναι τέλεια βαμμένοι, δεν «αποδίδουν» κάτω από μαγικούς φωτισμούς, δεν έχουν φορέσει ρούχα ειδικά για την περίσταση, δεν είναι καν ηθοποιοί. Επειδή όμως η ζωή είναι η καλύτερη ταινία, ο σκηνοθέτης πήρε ένα κομμάτι της και το πέρασε στο σελιλόιντ.

   danaos3Πέρα από τους ήρωες του έργου, εμφανίζονται, κατά τη διάρκεια της ταινίας, πέρα από τα μέλη – νυν και παλιά – του συγκροτήματος, διάφοροι άνθρωποι του ιδιώματος, μουσικοί συντάκτες, ιδιοκτήτες Club, ιδιοκτήτες δισκάδικων, παιδιά που έχουν ασχοληθεί με το συγκρότημα και λένε πέντε πράγματα για τους Spitfire, καθώς και για το «Μέταλ στην Ελλάδα», κάτι που ίσως θα έπρεπε να απασχολήσει το Βαγγέλη για θέμα επόμενης ταινίας.

   Ένα μεγάλο μπράβο σε όλους όσους στήριξαν με το να έλθουν να δουν την ταινία! Ένα μεγάλο ευχαριστώ στα παιδιά των Spitfire, που ήταν εκεί, παρόντες, και ανταποκρίθηκαν στην προτροπή του δημιουργού, ο οποίος, προλογίζοντας την ταινία, κάλεσε όλα τα μέλη να έλθουν κοντά του.

   Παραλειπόμενο; Καθώς έπαιζε το φιλμ, όσοι δεν γνώριζαν Ελληνικά μπορούσαν να διαβάσουν τους Αγγλικούς υπότιτλους. Κάπου λοιπόν αναφέρεται η φράση «στη μπότα του», εννοώντας τη μπότα στα τύμπανα, αυτό που οι ξένοι λένε “bass drum”. Ο μεταφραστής, μη γνωρίζοντας τη λεπτομέρεια αυτή, αναγράφει “boot”… Χαμογέλασα και προσπέρασα…

Κώστας Κούλης
Φωτoγραφίες : Γιάννης Δόλας (www.rockpages.gr, www.rockmachine.gr)  
* Ευχαριστούμε θερμά την Cosmote

Εκθέσεις & Εκδηλώσεις