Εκθέσεις & Εκδηλώσεις

Εκδήλωση – Βιβλιοπαρουσίαση Μαρία Σταυροπούλου

 
Εκδήλωση – Βιβλιοπαρουσίαση
Μαρία Σταυροπούλου
Ψάχνοντας ανθρώπους – Η πολυθρόνα
Εκδόσεις Λυκόφως
Cabaret Voltaire
 
   Δεν ήταν στο πρόγραμμα να βγω έξω με τέτοιο καιρό. Πολλά τα μποφόρ και ελαφριά η τράτα μου. Δεν είχα και αποστολή στο πρόγραμμα, είπα λοιπόν πως θα απολαύσω την τελευταία μέρα του μήνα αραχτός στο τζάκι… «Σε γελάσανε, μεγάλε!» (είπε η αρχισυντάκτρια) «Tο καθήκον σε καλεί»! Ο κρυμμένος μου εαυτός (αυτός που τρελαίνεται για ανταποκρίσεις) πήρε τον έλεγχο. Πριν το καταλάβω, είχα βρεθεί στο Μεταξουργείο. Ως νέος ανταποκριτής έχω την ευτυχία να γνωρίζω συνεχώς καινούργια μέρη και ανθρώπους, οπότε υπάρχει και έξτρα κίνητρο. Το Cabaret Voltaire λοιπόν εμφανίστηκε μπροστά μου (εγώ δηλαδή εμφανίστηκα μπροστά του, αλλά έτσι ακούγεται πιο μαγκιώρικο) και δίχως να το πολυσκεφτώ πέρασα μέσα.
 
cabaret1923
 
   Ένας όμορφος χώρος με πολλά τραπεζάκια, κοντά το ένα στο άλλο, γεμάτο ήδη από κόσμο, μια σκάλα στα αριστερά που οδηγούσε σε πατάρι και πιο μέσα μια σκηνή! Δεν με παραξένεψε η τελευταία εικόνα, αφού το σημερινό διακύβευμα ήταν διπλό. Αφενός η παρουσίαση των δύο πονημάτων της Μαρίας Σταυροπούλου, «Ψάχνοντας ανθρώπους» και «Η πολυθρόνα» από τις εκδόσεις Λυκόφως, αφετέρου το ακουστικό Live που θα στήριζε την παρουσίαση και θα συμμετείχαν οι FRANK PANX & ΑΔΕΡΦΟΦΑΔΕΣ, Πάνος Μπίρμπας, Γυμνά Καλώδια και Magic De Spell και - κατά κάποιες πληροφορίες της τελευταίας στιγμής - οι Δημήτρης Δημητριάδης και Γιάννης Πίξελ. Το σκηνικό με είχε ήδη μεταφέρει στα τέλη της δεκαετίας του `80. Ακούσματα από Eagles μέχρι Magic De Spell αναδύονταν απ’ τα ηχεία και σε συνδυασμό με την προβολή βίντεο στον προτζέκτορα, είχαν φτιάξει την κατάλληλη ατμόσφαιρα. Εγώ ειλικρινά περίμενα να βγουν οι Panx Romana και να τραγουδήσουν τον «Έλληνα». Κοντά έπεσα, αφού η συνέχεια δεν ήταν πολύ διαφορετική από αυτό που εισέπραξα στην αρχή. Όμως το Live ήταν το δευτερεύον κομμάτι. Το πρώτο είχε να κάνει με την παρουσίαση των δυο βιβλίων αυτής της τόσο χαμογελαστής προσωπικότητας, που άφησε τη Θέκλα Τσελεπή να μιλήσει για το «Ψάχνοντας ανθρώπους» και μας έβαλε κατευθείαν στο ζουμί του βιβλίου.

   «Ένδον σκάπτε» (Μάρκος Αυρήλιος ή Χείλων ο Λακεδαιμόνιος κατά άλλους) και προσωπική επιλογή είναι οι δύο πηγές που οριοθετούν το βιβλίο αυτό. Και όποιος κατάλαβε, ας μπει στον κόπο να το αναζητήσει. Εσωτερική αναζήτηση, ή πιο λαϊκά «Όλη η φασαρία γίνεται για το πώς θα βγούμε απ` το κουτί». Η συγγραφέας συμπλήρωσε πως «Η ελευθερία και η υποταγή είναι προσωπικές επιλογές». Κι εσείς θα περιμένετε την αναλυτική παρουσίασή του, όταν με το καλό το ξεκοκκαλίσω.
 
stavropoulou1924

   Δεύτερος στη σειρά ο Θοδωρής Βλαχάκης, ντράμερ των (ιστορικών, μυθικών, καταπληκτικών, βάλτε ό,τι προαιρείστε) MAGIC DE SPELL, ο οποίος και ανέλαβε την ευθύνη της παρουσίασης του «Η πολυθρόνα», κρατώντας στα χέρια του σημειώσεις με αρκετά μεγάλη γραμματοσειρά (απ` ό,τι άφησε η συγγραφέας να εννοηθεί), ώστε να μην αντιμετωπίζει πρόβλημα με το χαμηλό φωτισμό του χώρου (λέμε τώρα). Μας περιέγραψε την υπόθεση του βιβλίου, λέγοντάς μας πως πρόκειται για ένα ψυχολογικό θρίλερ, όπου πρωταγωνιστές είναι ένας άνθρωπος και μια πολυθρόνα (!), με μια ξύλινη καρέκλα σε δεύτερο ρόλο. Σας άφησα άναυδους; Κακώς. Γιατί τα πράγματα δεν είναι τόσο παλαβά όσο ακούγονται. Η συγγραφέας επιχειρεί μια βουτιά στο χάος του νου, μιλάει για τη σχέση θύτη και θύματος και την περίπτωση όπου ο θύτης γίνεται θύμα. Ο καλεσμένος μπλέκει στην υπόθεση και (λίγο από Godfathers) η πάσα πάει πάλι στη χαμογελαστή συγγραφέα, που μας μιλά για την αξία του να βάζουμε τελείες στη ζωή μας. «Οι άνθρωποι πρέπει να δίνουν εξηγήσεις» αναφέρει χαρακτηριστικά. «Αν δεν τις δίνουν, φεύγουμε»! Χαρακτήρισε το δεύτερο πόνημά της ως ένα film noir και… όπως και με το πρώτο, έτσι και με αυτό, θα κάνετε λίγο υπομονή και θα σας τα πω αναλυτικά εντός των επόμενων ημερών. Τι, έτσι θα τη βγάζατε καθαρή νομίζετε;
 
stavropoulou1925

   Το party άρχισε αμέσως μετά, με τις μπάντες να ανεβαίνουν μια προς μια και να τραγουδούν για την αλληλεγγύη. Τι είχες Γιάννη, τι είχα πάντα. Αυτά τραγουδούσαμε και τη δεκαετία του ‘80 (εμείς, που ακούγαμε ελληνικά, κ. Διευθυντά), αυτά άκουσα και εν έτει 2019. Όντως το κλίμα θα σήκωνε και λίγο «Κάθε ελπίδα ένα αγκάθι χωμένο βαθιά στην καρδιά», κατά την ταπεινή μου άποψη. Κενό βέβαια δεν υπήρχε αφού οι καλλιτέχνες έδωσαν μια πολύ όμορφη ακουστική παράσταση. Τα τραγούδια τους έδεσαν με το κλίμα που είχαν δημιουργήσει οι προλαλήσαντες και όλα κυλούσαν καταπληκτικά. Τους άφησα κι έφυγα πριν τελειώσουν. Ήθελα, βλέπετε, να ξεκινήσω το διάβασμα γρήγορα.
 
stavropoulou1926

   Κυρία αρχισυντάκτρια, θέλω ρεπό αυτή την εβδομάδα. Έχω δυο καταπληκτικά βιβλία για παρουσίαση… Κάντε χώρο, παρακαλώ!

Νάσος Κονίτσας
 
stavropoulou1927

Εκθέσεις & Εκδηλώσεις

Facebook Comments