Βιβλία

loogoo

Το Όνομα και η Μορφή

 
Ελένη Μουσαμά
Το Όνομα και η Μορφή
Εκδόσεις Φίλντισι

   Ιστορίες ανθρώπινες, γήινες, πραγματικές. Κάποιες με σουρεάλ απόχρωση σε σημεία τους. Ιστορίες της μίας σελίδας, των δύο, των τριών, «σφηνάκια» διηγήματος και μυθιστορήματος, γύρω από ανθρώπους που θα μπορούσαν να μένουν στον αποκάτω όροφο, στο επόμενο στενό, στη διπλανή πολυκατοικία… Ο τάδε, που εκμεταλλεύεται την αγάπη και πατάει πάνω της για να κάνει τα δικά του, η δείνα, που έχει σταθεί σε τρεις γενιές και θωρεί τον χρόνο με άλλο τρόπο, έτσι όπως πέφτει η άμμος στο κάτω μισό της κλεψύδρας, η πώς-την-λένε, που ήθελε να μιλήσει με την γιαγιά της, που δεν υπάρχει πια και που σε ένα βράδυ έγινε κάτι άλλο… ίσως η Janis… Τι crybaby κι αυτό, βρε παιδί μου…

   Μου άρεσε πολύ η γραφή της κυρίας Μουσαμά. Θα ήταν μάλλον αυτονόητο να πω ότι διάβασα το βιβλίο μέσα σε ένα πρωινό και θα το ξαναδιαβάσω πολύ άνετα. Βράδυ. Και την τρίτη φορά ¬- ένα απόγευμα Σαββάτου κατά προτίμηση – θα εμπεδώσω ό,τι έχασα τις πρώτες δύο. Άνετος τρόπος γραψίματος, βαθύτατα γήινος, όμορφες ιστορίες, εξαιρετική μίξη πραγματικού και φανταστικού. Ο γείτονας είναι ακριβώς όπως νομίζαμε, συμπεριφέρεται ακριβώς όπως περιμέναμε. Ή μήπως όχι; Η φίλη μας είναι τελικά ο άνθρωπος που γνωρίσαμε αρχικά; Μήπως «μεταλλάχθηκε» στην πορεία; Κάθε ιστορία έχει το δικό της νόημα, τη δική της μετάδοση εννοιών και συναισθημάτων. Διαβάζεις μερικές σελίδες, μεταβαίνεις στο διπλανό «οικόπεδο» και σταματάς. Ξαναδιαβάζεις την προηγούμενη ιστορία. Σκέφτεσαι. «Τι έγινε μόλις τώρα»; Και αυτό είναι το καλύτερό μου. Η ερώτηση η συγκεκριμένη.
toonomamorfi21

   Σας έχει τύχει να διαβάζετε ένα βιβλίο τριακοσίων σελίδων, να θεωρείτε ότι «Μια χαρά πάει, μ’ αρέσει» και ενώ φτάνετε στο τέλος και διαπιστώνετε πως στη δεξιά πλευρά του αναγνώσματος όλο και λεπταίνει το πάχος, να αναρωτιέστε για το αν θα είναι το τελείωμα «επαρκές»; Και δυο σελίδες πριν το κλείσετε, ανατρέπονται κυριολεκτικά τα πάντα… Κλείνετε το βιβλίο, το σφίγγετε, το φέρνετε στον κόρφο σας και κλείνετε τα μάτια σας. «Τι έγινε μόλις τώρα»; Δεν είναι καταπληκτικό το συναίσθημα; Κάπως έτσι λοιπόν θα αισθανθείτε πολλές φορές, κατά τη διάρκεια αυτής της ανάγνωσης. Γιατί κάθε ιστορία έχει τη δομή, την εξέλιξη και το τελείωμα που προκαλεί αυτή την ερώτηση.

   Βασικό χαρακτηριστικό του βιβλίου το χιούμορ. Το οποίο μάλιστα φύεται στις αφηγήσεις με τρόπο ιδιαίτερο και μας χτυπά την πόρτα, ενώ έχουμε μόλις βγει από το μπάνιο. Καλά, γιατί περπατά με τα χέρια; Δεν κουράζει το συνεχές κατακόρυφο;
 
mousama21

   Τα έργα που θα δείτε ανάμεσα στα γραπτά της κυρίας Μουσαμά, ανήκουν στην κυρία Αντιγόνη Καββαθά και τη σειρά της «Ιερά δέντρα». Είναι το ιντερμέδιο που κολλάει άψογα στα διαστήματα μεταξύ όσων διαβάζετε. Πρόκειται για μία πολύ προσεγμένη δουλειά και τη συνιστώ ανεπιφύλακτα. Διαβάζοντας θα γελάσετε, θα προβληματιστείτε, θα αισθανθείτε ένα σωρό πράγματα και κλείνοντας θα βιαστείτε να ξανανοίξετε. Ίσως μάλιστα να το προτείνετε σε φίλους και να παίξετε μαζί τους «Και σε σένα ποια ιστορία άρεσε περισσότερο», εστιάζοντας κάθε φορά σε διαφορετική ιστορία. Είναι μία κατάσταση ευχάριστη, μία κατάσταση που μάλλον μας έχει λείψει. Και αυτό το βιβλίο μπορεί να την επαναφέρει. Τι λέτε λοιπόν;

Κώστας Κούλης
 
 
Η Ελένη Μουσαμά γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1960. Σπούδασε στο Παρίσι ψυχολογία και τουριστικά. Εργάστηκε στον τουρισμό για χρόνια, αλλά την τράβηξε η αγάπη της για τη λογοτεχνία. Παρακολούθησε σεμινάρια μετάφρασης στο ΕΚΕΜΕΛ και συγγραφής στο ΕΚΕΒΙ, (Ανδρέας Μήτσου, Ελένη Σβορώνου), όπως επίσης και στη Book Press (Έλενα Μαρούτσου). Το 2009 εξέδωσε το εικονογραφημένο παιδικό βιβλίο Η Γαλάζια Μαργαρίτα (εκδόσεις Gema). Το 2012 κυκλοφόρησε τη συλλογή διηγημάτων μικρής φόρμας Το κοινό μυστικό (εκδόσεις Φαρφουλάς).
 

Βιβλία