= Σχολή Νυφών
Βιβλία

loogoo

Σχολή Νυφών

 
Γιάννης Γιαννέλλης – Θεοδοσιάδης
Σχολή Νυφών
Εκδόσεις Πατάκη

   Για χίλιες διακόσιες εξήντα τέσσερις ημέρες η Αθήνα ήταν υπόδουλη στους Γερμανούς, τους Ιταλούς, τους Βούλγαρους και τους Έλληνες ρουφιάνους τους. H Ελλάδα γενικά στέναζε, η κυβέρνηση είχε πάει στο Κάιρο και οι κατακτητές φρόντιζαν να θυμίζουν στον υπερήφανο – και καταρρακωμένο – λαό κάθε μέρα, κάθε ώρα, ότι είχαν το πάνω χέρι. Η Ροζάνα, η ηρωίδα του βιβλίου, είναι μία νέα της εποχής, καλλιεργημένη και ερωτευμένη, η οποία ζει μακριά από τον άνθρωπό της, που βρίσκεται και εκείνος στην Αίγυπτο. Τον Χειμώνα του ’41, εκεί που η κτηνωδία χτυπούσε κόκκινο, η μέχρι πρότινος φοιτήτρια της Σχολής Καλών Τεχνών είναι αναγκασμένη να πουλάει περιουσίες για μία φούχτα φαγητό και να περιμένει να χαράξει, χωρίς να έχει ιδέα για το πότε θα φύγει η νυχτιά.

   Ο κύριος Γιαννέλλης – Θεοδοσιάδης δημιουργεί μία ιστορία μέσα στην καρδιά της κατοχής. Παίρνει τις εικόνες της εποχής και σε αυτές εντάσσει τα πρόσωπα της αφήγησής του. Η ταινία των σελίδων εκκινεί και όσοι διαβάζουμε μπορούμε να δούμε. Να ακούσουμε. Να αισθανθούμε. Να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε κοινωνοί, ότι είμαστε δέκτες και στη συνέχεια πομποί. Η δράση της Ροζάνας, η οποία σαν άλλη Κατερίνα, χωρίς Γιώργο Θαλάσση από δίπλα, κάνει ό,τι μπορεί για τον υπέρ πάντων αγώνα. Κάνει ό,τι μπορεί για να αντισταθεί έναν υποψήφιο Γερμανό «μνηστήρα» που την ορέγεται και να αντέξει, για να συναντηθεί κάποτε με τον έρωτα της ζωής της.
 
sholinyfon22

   Συνάντησε ακόμα και τον πρωθυπουργό. Και ήταν αυθεντική στους τρόπους της. Προσπαθεί να διευκολύνει από την πλευρά της την ελληνική αντίσταση και μάχεται για να μην πάει σε σχολή για νύφες. Άλλο και τούτο πάλι. Σχολή Νυφών; Σουρεάλ, σαν εκείνες τις σχολές σκουπίσματος που διαβάζαμε σε άλλα βιβλία. Ο συγγραφέας είναι εξαιρετικός γνώστης της συγκεκριμένης περιόδου, γνωρίζει απίστευτες λεπτομέρειες για εκείνα τα χρόνια και τα μεταφέρει με αριστοτεχνικό τρόπο στο δικό του βιβλίο, κάνοντας την ιστορία πραγματική, κάνοντας τους χαρακτήρες πραγματικούς, κάνοντας την πραγματικότητα δική του και δική μας.

   «Θέλω να με αγκαλιάσεις τρυφερά, αν μπορείς». Κόλλησα σε αυτή τη φράση. Τη διάβαζα και την ξαναδιάβαζα. Και όταν έπεσαν οι τίτλοι τέλους, γύρισα για λίγο πίσω για να την πετύχω πάλι. Τι ήταν αυτό τώρα; Επιστέγασμα των πεντακοσίων και πλέον σελίδων; Η αγάπη βρίσκει τρόπο να επιζήσει; Βρίσκει τρόπο να νικήσει; Ο τρόπος με τον οποίο γράφει ο δημιουργός είναι τέτοιος που μας κάνει να αγωνιούμε από την αρχή. Θα το δείτε κι εσείς. Θα αφήσετε ώρες ελεύθερες για να τις αφιερώσετε στο ανάγνωσμα αυτό. Θα χάσετε στάσεις λεωφορείου και τρένου, θα μισανοίξετε το στόμα σας, θα σκεφτείτε να πείτε κάτι και μετά θα κοιτάξετε αυτό που κρατάτε στα χέρια σας και θα χαμογελάσετε αθώα. Και ένοχα μαζί. Να γινόταν σειρά; Απλά πείτε μου πού και πώς ψηφίζω και θα προσπαθήσω να πείσω όλους τους αναγνώστες μας να πουν και εκείνοι ναι και να υπερψηφίσουν. Ευχόμαστε από καρδιάς να είναι καλοτάξιδο και να αγαπηθεί το ίδιο από εσάς όσο και από εμάς.

Κώστας Κούλης

O Γιάννης Γιαννέλλης-Θεοδοσιάδης γεννήθηκε στη Μυτιλήνη και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάστηκε ως δικηγόρος στη Μυτιλήνη. Το 2007 εξελέγη για τέταρτη φορά βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου, ενώ το 2015 ανέλαβε τη θέση του γενικού γραμματέα Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, από την οποία παραιτήθηκε τον Φεβρουάριο του 2019. Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Έχει τιμηθεί από την ολλανδική κυβέρνηση με το ανώτατο παράσημο του Τάγματος των Ιπποτών της Οράγγης-Νάσσαου. Το μυθιστόρημά του «Ισμαήλ και Ρόζα» (Εκδόσεις Πατάκη, 2016) έχει μεταφραστεί στα τουρκικά και έχει μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη με τον τίτλο «Η Ρόζα της Σμύρνης». Από τις Εκδόσεις Πατάκη έχουν επίσης κυκλοφορήσει τα βιβλία του «Το βλέμμα της Ήρας» (2008), «Η λίστα του Χόρχε» (2011), «Έρωτας στις φλόγες της Σμύρνης» (2017), «Σάρλιτζα Πάλλας» (2019), «Σχολή Νυφών» (2021). Είχε προηγηθεί το μυθιστόρημά του «Η διαπλοκή της εξουσίας» (εκδ. Ι. Σιδέρης, 2002) και τα ιστορικά λευκώματα «Η λαϊκή πολιτική σάτιρα στο τέλος του 19ου αιώνα» (εκδ. Έφεσος, 2001) και «Ο λαός εικονογραφεί την ιστορία του» (εκδ. Ι. Σιδέρης, 2003). Το 2013 κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά του “Cafe Napolitano” (εκδ. Αιολίδα) και το 2015 το «Δέκα δευτερόλεπτα» (εκδ. Α. Α. Λιβάνη). Έχει γράψει, επίσης, μελέτες για τον λαϊκό πολιτισμό.
 
giannellis22
 
Joomla Social by OrdaSoft!

Βιβλία