Βιβλία

loogoo

Ημερολόγια Σαββάτου

 
Δήμητρα Μπαρώτα
Ημερολόγια Σαββάτου
Εκδόσεις 24 Γράμματα
 
Δεν είναι και τόσο χάλια το πεπρωμένο μου, ε;

   Η Μάγια… Ο Μίλτος… Της ζήτησε να παντρευτούν ενώ έτρεχαν με το αυτοκίνητο. Ήθελε τη δέσμευση η Μάγια. Απέπνεε και έναν άλλο αέρα ο Μίλτος. Είπε το ναι. Και αργότερα θα ήθελε πολύ να είχε πει όχι. Τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται. Πολλές φορές δεν είναι όπως φαίνονται. Και – δυστυχώς – αυτό συμβαίνει κατά κόρον σε αυτές τις περιπτώσεις, τα χειρότερα είναι που φαίνονται και έρχονται «στη συνέχεια».
 
imerologia1955

   Είναι το πρώτο βιβλίο της Δήμητρας Μπαρώτα. Το πρώτο, τουλάχιστον, που βγαίνει από τα συρτάρια του μυαλού της. Δεν έχω ιδέα για το τι θα ελπίζατε ή θα περιμένατε ή θα ελπίζατε ότι μπορείτε να περιμένετε από την πρώτη προσπάθεια ενός/μιας συγγραφέα, εδώ όμως έχουμε να κάνουμε με ένα βιβλίο που θα διαβάσετε με βουλιμία και στο τέλος, παρά το γεγονός ότι είναι τριακόσιες-φεύγα σελίδες, θα κακίζετε τον εαυτό σας (και τη συγγραφέα) ότι «τελείωσε κιόλας». Είναι εκπληκτικό το βιβλίο, είναι υπέροχη η εξιστόρηση της ιστορίας! Και αυτό δεν υφίσταται επειδή το γράφω εγώ, ούτε καν επειδή το έγραψε και το είπε – κατά την παρουσίαση του εν λόγω βιβλίου – ο μάστορας και δάσκαλος ΟΛΩΝ, ο Κώστας Γεωργουσόπουλος. Αυτό είναι απτό γιατί τούτη η ιστορία θα νιώσετε ότι θα μπορούσε άνετα να είναι μέρος και της δικής σας ζωής. Θα μπορούσε να συμβεί σε οποιοδήποτε οικείο σας πρόσωπο. Θα μπορούσε γιατί βιώνεται ως πέρα για πέρα αληθινή.

   Η συγγραφέας καταπιάνεται με ένα θέμα πολύ σοβαρό, πολύ καθημερινό, πολύ άλυτο… Τη βία και δη την ενδοοικογενειακή. Πώς είναι δυνατόν να θέλεις να κάνεις κακό στον άνθρωπό σου; Πώς γίνεται να θέλεις να χτυπάς ένα πλάσμα, το οποίο στην ουσία θα ήθελες μόνο να έχεις αγκαλιά; Είναι περίεργο ον ο άνθρωπος και αυτό το βιβλίο ολοκληρώνει μία εντυπωσιακή διαδρομή στις πλαγιές και τα βάραθρα του νου και των σκοτεινών σκέψεων που μετουσιώνονται σε ραβδισμούς, φωνές και κλάματα…
 
Dimitra Barota

   Ο καλπασμός των λέξεων, των φράσεων, των συναισθημάτων είναι συνεχής και μπορεί να συγκριθεί μόνο με εκείνον του φρενήρους τσέλου σε αναπαραγωγή επικών θεμάτων. Ακόμα και η «απλή» περιγραφή του αέρα που περνάει μέσα από το ανοιχτό παράθυρο αποδίδεται με τέτοιο τρόπο, που αυτόματα μεταφέρεσαι και γίνεσαι μάρτυρας. Η εστίαση γίνεται σε δύο άξονες. Περιγραφή εικόνων και περιγραφή διαλόγων. Οι εικόνες περιγράφονται με λέξεις, οι διάλογοι με εικόνες που περιγράφονται με λέξεις. Είναι τόσο εντυπωσιακός ο τρόπος που η Μπαρώτα το κάνει όλο αυτό, που προκαλεί τάσεις να θέλεις να καταβροχθίσεις το βιβλίο, να το τελειώσεις σε δευτερόλεπτα. Κάτι τέτοιο φυσικά είναι ανέφικτο, κατά συνέπεια αδημονείς να κάνεις την κίνηση για να αλλάξεις σελίδα. Από μόνη της η ιστορία είναι αβανταδόρικη, πόσο μάλλον όταν το μέσον μετάδοσης είναι τόσο προχωρημένο…

   Από τώρα περιμένουμε το επόμενο έργο της, το επόμενο πόνημά της. Κάτι μου λέει πως θα ακούμε πολύ συχνά και πολύ πυκνά καλά νέα, καλές ειδήσεις και καλά πράγματα γενικότερα γύρω από αυτή την εξαίσια πένα. Εύχομαι από καρδιάς να είναι καλοτάξιδο το βιβλίο και… και τα υπόλοιπα στη συνέντευξη που ακολουθεί. Τι, δεν σας το είπα από την αρχή;

Κώστας Κούλης
 
Λίγα λόγια για τη συγγραφέα
Η Δήμητρα Μπαρώτα είναι μητέρα δυο παιδιών και ζει στην Αθήνα. Εργάζεται ως λογίστρια σε εισαγωγική εταιρεία αυτοκινήτων, προσπαθώντας να ισορροπήσει τη φαντασία της δημιουργικότητας με την γείωση των αριθμών. Τα «Ημερολόγια Σαββάτου» είναι η πρώτη της συγγραφική δουλειά.
 

Βιβλία

Facebook Comments