Βιβλία

Χριστούγεννα με τον παππού Δημήτρη

 
Χριστούγεννα με τον παππού Δημήτρη
του Δημήτρη Χίου
Εικονογράφηση: Γιάννης Αντωνόπουλος
Εκδόσεις Πορφύρα
 
   Δίνοντας βήμα στο παιδικό βιβλίο, ανοίγουμε μία πόρτα στην ψυχή μας. Ξεφυλλίζοντας αυτές τις μοναδικές σελίδες εξερευνούμε ένα υπέροχο δώρο για τα παιδιά μας και ανακαλύπτουμε έναν κόσμο που όλα τα καλά τηρούνται ονειρικά. Αυτό που διαπίστωσα διαβάζοντας το συγκεκριμένο βιβλίο είναι η πρόθεση του δημιουργού να τονίσει πολύ βασικά πράγματα, που εμείς οι μεγάλοι επιλέγουμε να μην… επιλέγουμε.
 
hristougenna
   Ο παππούς Δημήτρης και τα τρία εγγόνια του πάνε βόλτα. Οι γιορτές των Χριστουγέννων βρίσκονται πολύ κοντά και τα παιδιά πονοκεφαλιάζουν για το τι δώρα θα κάνουν στους γονείς τους. Τα παιδιά δεν έχουν εισόδημα, πόσο μάλλον τα μικρά… «Και τώρα τι κάνουμε»; Ο παππούς είναι εκεί, να τα πάρει μαζί του, να τα πάει κάπου να περάσουν καλά και να πουν παρέα πέντε κουβέντες για το θέμα που τα απασχολεί. Και κάπου εκεί ξεδιπλώνεται η μαγεία του ανθρώπου. Τα δώρα είναι μέσα μας. Εφόσον μπορούμε να σκεφτούμε κάτι καλό και να το μοιραστούμε με το συνάνθρωπο…

   Γλυκύτατο κείμενο από το Δημήτρη Χίο, ο οποίος ανακινεί το θέμα των γιορτών και των σχέσεων των ανθρώπων και μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους. Επειδή τα τελευταία είκοσι χρόνια – ίσως και περισσότερα – οι γιορτές περνάνε άχρωμα και άγευστα, ο Δημήτρης μας βάζει στη διαδρομή που είναι η ιδεατή. Γιορτές – δώρα – το νόημα της Γέννησης του Χριστού και όσα αυτή πρεσβεύει. Τα παιδιά αγαπούν με όλη τους την ψυχή και ρουφάνε σαν σφουγγάρι αυτά που συμβαίνουν γύρω τους. Τις γιορτές αισθάνονται ακόμα πιο όμορφα. Δεν έχουν σχολείο, παίρνουν δώρα, πάνε σε εκδηλώσεις… Δεν στέκομαι ούτε στιγμή σε κείνα που δεν μπορούν να απολαύσουν όλα αυτά, είναι μια εντελώς άλλη κουβέντα και δεν ανήκει σε αυτή την κριτική. Τα παιδιά λοιπόν αγχώνονται για το τι μπορούν να προσφέρουν από την πλευρά τους. Και η απάντηση είναι η αυτονόητη αλλά και η πιο δύσκολη στο σύμπαν… Αγάπη! Οι σκέψεις των παιδιών για τα δώρα προς τους γονείς τους εμπεριέχουν αγάπη και αυτό τα κάνει ιδεατά. Είναι ένα νόημα για το οποίο μπορούμε να μιλάμε για ώρες, είναι όμως και η ουσία της ζωής…

   Καταπληκτική εικονογράφηση από το Γιάννη Αντωνόπουλος, ο οποίος δίνει με φανταστικό τρόπο αυτά που θα θέλαμε να βλέπουμε διαβάζοντας. Χωρίς να θέλω να γράψω εν είδη spoiler, η εικόνα που δείχνει τα παιδάκια με τον παππού στο παγκάκι, να τρώνε κρουασάν και να πίνουν χυμό, ενώ, από απέναντι, ένας κύριος βγάζει το σκυλάκι του περίπατο και μια κοπελιά πάει στο φροντιστήριο ή σε κάποιο μάθημα γενικά, αυτή η εικόνα λοιπόν δείχνει την ευαισθησία του καλλιτέχνη και τη δεξιοτεχνία του να μαρκάρει με τον τρόπο του την – κατά τα άλλα πεζή – καθημερινότητα, έτσι όπως αυτή περνάει απαρατήρητα αλλά και τόσο λυρικά.

   Πέρα από την όμορφη ιστοριούλα όμως και τις εξίσου όμορφες ζωγραφιές, το βιβλίο προχωρά ένα βήμα παραπέρα. Στις τελευταίες σελίδες θα βρείτε παρτιτούρα για τα κάλαντα των Χριστουγέννων, οδηγίες για να φτιάξετε μία φάτνη (χαρτοκοπτική) και εικόνα για να χρωματίσετε. Το έχω δει και αλλού και είναι πολύ έξυπνο σαν σκέψη. Θεωρώ ότι πρόκειται για ένα βιβλίο που θα είναι καλό να δωρίσετε στα βλαστάρια σας και τα βλαστάρια των φίλων σας, θα κάνει τη διαφορά. Το βιβλίο ακόμα συγκλονίζει σαν δώρο. Όχι, ο όρος δεν είναι υπερβολικός. Η εμμονή κάποιων να το θεωρούν σαν κάτι υποδεέστερο πάλι… είναι! Καλοτάξιδο εύχομαι και πολλές επιτυχίες στους δύο δημιουργούς.

Κώστας Κούλης
 
hiosΟ Δημήτριος Κ. Κόκκινος γεννήθηκε στην Αθήνα την 1η Μαΐου 1934.
Τα παιδικά του χρόνια σφραγίστηκαν από την ζωή στην Καλλιθέα, τον πετροπόλεμο δίπλα στο ποτάμι, την μεγαλύτερη αδελφή Καίτη, τον πόλεμο. Ανήκει στην γενιά που γνώρισε την Ορθόδοξη Εκκλησία μέσω των Χριστιανικών Μαθητικών και Φοιτητικών Οργανώσεων των νεανικών του χρόνων. Έτσι από νωρίς εξοικειώθηκε με τα χριστιανικά γράμματα.
Ιδιαίτερα στον Καναδά, όπου έκανε τις πανεπιστημιακές του σπουδές, και πρώτο-εργάστηκε σε ναυτιλιακή εταιρία, εξέδιδε με φίλους ένα πολυγραφημένο περιοδικό με χριστιανικά θέματα και ησχολείτο ενεργά με τις δραστηριότητες της Ελληνικής Κοινότητας του Μόντρεαλ.
Πριν επιστρέψει στην Ελλάδα εργάστηκε επί τρία χρόνια σε ναυτιλιακή εταιρία στην Νέα Υόρκη, για να επιστρέψει στην Ελλάδα το 1960 και να συνεχίσει την εργασία του στο υποκατάστημα της ίδιας ναυτιλιακής εταιρίας, στον Πειραιά.
Σύντομα μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, επισκέφτηκε το Άγιον Όρος, όπου ανεκάλυψε ένα νέο άνοιγμα προς την Ορθόδοξη πνευματικότητα, που πάντα τον απασχολούσε. Ήτα τότε που ζήτησε να την υπηρετήσει ιδρύοντας το 1978 τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΚΡΙΤΑΣ. Πρώτο βιβλίο ήταν το «Πορεία και Συνάντηση» του Άντονυ Μπλούμ, Μητροπολίτη του Σουρόζ.
Οι Εκδόσεις Ακρίτας διέκοψαν την λειτουργία τους υπό την ιδιοκτησία της οικογενείας Κοκκίνου το 2009, αλλά σύντομα την θέση τους έλαβαν οι Εκδόσεις Πορφύρα, που ιδρύθηκαν και ανήκουν στην δευτερότοκη κόρη του Δημητρίου Κοκκίνου, Μαρία.
Σήμερα ζει στην Αθήνα με την σύζυγό του και συν-συγγραφέα του βιβλίου «Σαρακοστιανά», Μαριγούλα. Ανάμεσα στις ασχολίες της ηλικίας, γράφει και σχεδιάζει εκδόσεις βιβλίων. Έχει τέσσερα παιδιά και πολλά εγγόνια για τα οποία συνεχίζει να γράφει στην σειρά «Με τον παππού Δημήτρη». Τα βιβλία αυτά υπογράφει ως Δημήτρης Χίος, τιμώντας έτσι την καταγωγή του.
 

Βιβλία

Facebook Comments