Βιβλία

Ένας Άντρας

 
Της Οριάνα Φαλάτσι
Εκδόσεις εξάντας
 
   Ένα βιβλίο πιο επίκαιρο από ποτέ καθώς πάνε πια 37 χρόνια από το θάνατο του Α. Παναγούλη και η κατάσταση που όλοι βιώνουμε μας ωθεί να αναζητούμε ακόμα περισσότερο τους ήρωες μας για να εμπνευστούμε και να βρούμε τη δύναμη να ανταπεξέλθουμε στα δύσκολα. Μία έκδοση που εξιστορεί τη διαδρομή ενός παθιασμένου έρωτα, την ένταση του πολέμου, την πολιτική ζωή της χώρας αλλά και κάποιες προδοσίες. Η Φαλάτσι γράφει για ότι η ίδια έζησε με τέτοια δύναμη και πάθος που φαίνεται να ξεφεύγει από το συνηθισμένο τρόπο γραφής της. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα – αλήθεια που διηγείται τον τρόμο της δικτατορίας, εκείνον τον τρόμο που δεν επιτρέπει σε έναν άνδρα να είναι αυτός που θέλει και να υπερασπιστεί τις ιδέες του.
 
enasandras01
 
   Είναι πρώτη Μαΐου του 1976 όταν ο Αλέξανδρος, ή Αλέκος όπως όλοι τον φώναζαν, σκοτώνεται σε ένα ύποπτο αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Ως λαϊκός ήρωας που τόσο πάλεψε για να αποκαταστήσει τη δημοκρατία στην κηδεία του συγκεντρώνονται χιλιάδες άνθρωποι φωνάζοντας «ΖΗ». Με αυτό το γεγονός ξεκινά και η διήγηση της Φαλάτσι αλλά αμέσως μετά γυρνάει μερικά χρόνια πίσω και ο αναγνώστης έχει τη δυνατότητα να ζήσει μέσα από τις σελίδες όλες τις σημαντικές στιγμές που σημάδεψαν τη ζωή αυτού του μεγάλου άνδρα. Από την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Παπαδόπουλου έως τη σύλληψή του.
 
   Η Φαλάτσι, καταφέρνοντας να κρατήσει απόλυτη ισορροπία μεταξύ μυθοπλασίας και ρεπορτάζ, αφηγείται πολύ ζωντανά και λεπτό προς λεπτό τη συνεχή μάχη του Αλέκου ενάντια στη δικτατορία, την απελπισμένη προσπάθειά του να αποδράσει και την αναπόφευκτη σύλληψή του. Περιγράφει με εμβληματικό τρόπο την αυστηρότητα του καθεστώτος ενώ στέκεται πολύ στη φυλάκιση, στα ψυχολογικά και σωματικά βασανιστήρια και στην παραδειγματική τιμωρία που τελικά επιβλήθηκε στον επαναστάτη.
 
enasandras02
   Ο Αλέκος, έχοντας καταδικαστεί σε θάνατο πολλές φορές και έχοντας πάρει χάρη άλλες τόσες, έχοντας εξοριστεί και υπομείνει τα βάναυσα βασανιστήρια χωρίς ποτέ να λυγίσει και χωρίς ποτέ να προδώσει τις ιδέες του και τους συντρόφους του, είχε πια μετατραπεί σε ήρωα και η φήμη του είχε αρχίσει να ξεφεύγει των εθνικών ορίων. Έτσι, το δικτατορικό καθεστώς έπρεπε να βρει έναν τρόπο να τον «εξουδετερώσει χωρίς να προκαλέσει την κατακραυγή της κοινής γνώμης.
 
   Ωστόσο, ενώ ο Παναγούλης είχε γίνει το σύμβολο της ελληνικής αντίστασης στο καθεστώς οι άνθρωποι ξεχνούν γρήγορα και σκοπός της Οριάνας με αυτό το βιβλίο είναι ακριβώς αυτός: κανείς να μην ξεχάσει. Μετά την αποφυλάκισή του τον συναντά για μία συνέντευξη και ακολουθούν πολλά χρόνια παθιασμένου έρωτα, εκτίμησης, αγάπης, εμμονών και προδοσιών. Εκείνα που γράφει μας οδηγούν να σκεφτούμε ότι επρόκειτο για την πιο ευτυχισμένη αλλά και πιο ταραγμένη περίοδο της ζωής της.
 
   Μέσα από αυτό το ανάγνωσμα ουσιαστικά γνωρίζουμε δύο ανθρώπους τον Αλέκο και την Οριάνα, τόσο σαν μονάδες όσο και σα ζευγάρι. Εκείνον από όσα εξιστορεί η Φαλάτσι και την ίδια από τον παθιασμένο τρόπο γραφής που επιλέγει. Μαθαίνουμε για μία αγάπη, σχεδόν σπλαχνική, συνυφασμένη με μία μάχη αφιερωμένη στην αναζήτηση της ελευθερίας που έδινε ένας αγωνιστής, ένας αιώνιος ονειροπόλος και ιδεολόγος, απλά ένας άνδρας.
 
Λίλα Πολίτη
 

Βιβλία

Facebook Comments