Βιβλία

loogoo

Άσπιλοι Ένοχοι

 
Θεοφανία Ανδρονίκου – Βασιλάκη
Άσπιλοι Ένοχοι
Χάρτινη Πόλη

«Ίσως να είμαι σωστός, ίσως να είμαι λάθος, ίσως να είμαι παλαβός. Μου λες ότι σπαταλώ το χρόνο μου, όμως εγώ ξέρω ακριβώς τι κάνω. Είναι όλα καθαρά. Σαν το άσπρο και το μαύρο»…

   Ο Μάξιμος Βαγενάς είναι ένα παιδί-θαύμα. Αν και η καριέρα του ξεκίνησε σαν “Accident of birth”, μια και το σμίξιμο των γονιών του δεν το ήθελαν ιδιαίτερα κάποιες άλλες «δυνάμεις», ο ίδιος όμως ευτύχησε να γεννηθεί τελικά σε μία μεγάλη οικογένεια, ένα μεγάλο τζάκι και να γίνεται ο καλύτερος με ό,τι καταπιάνεται. Έξυπνος, ευγενής, όμορφος, υγιής στη σκέψη και το κορμί, αποφασίζει να ασχοληθεί κάποια στιγμή με τη διαλεύκανση εγκλημάτων. Αριστεύει στις εξετάσεις για τη σχολή, αριστεύει στην αποφοίτηση, αριστεύει στη σταδιοδρομία του και στα τριάντα-φεύγα του είναι ήδη ο αγαπημένος αξιωματικός του αρχηγού της αστυνομίας.

   Και σε εκείνο το σημέιο, ενώ κάνει το επάγγελμα που ονειρευόταν, ενώ γνωρίζει τη γυναίκα που ονειρευόταν, ενώ προοδεύει σαν άνθρωπος και σαν αστυνομικός, ένα συμβάν θα διασταυρωθεί μαζί του. Μία εξαφάνιση… Μία γυναίκα, σε μία μικρή πόλη, θα προκαλέσει χιονοστιβάδα γεγονότων, νέων, παλιών και μυστικών χωμένων σε διάφορες ντουλάπες. Η ζωή όλων όσων εμπλέκονται, μαζί και του ήρωα της ιστορίας μας, δεν θα είναι ποτέ πια η ίδια.
 
aspiloienohoi2014

   Και τι είναι πεντακόσιες τόσες σελίδες; Τίποτα! Τίποτα, σας λέω, όταν είναι έτσι γραμμένες. Όταν είναι έτσι καλογραμμένες, να το πω πιο σωστά. Υπήρχαν στιγμές που ήθελα να «καβαλήσω» σελίδα και να πάω στην επόμενη, μήπως και ανακαλύψω κάποια ένδειξη πιο γρήγορα. Το έπαθα μία, το έπαθα δύο… Σταμάτησα, ανάσανα κανονικά και αποφάσισα να το απολαύσω. Ο πυρετός του βιβλίου είχε περάσει στο αίμα μου, έπρεπε όμως να σκεφτώ τη μεθοδολογία διαβάσματος. Όταν οι αποκαλύψεις έρχονται κατά ριπάς, τότε θα πρέπει να χαλαρώσω και να διαβάσω με την ησυχία μου. Να βυθιστώ στο περιεχόμενο των σελίδων. Και η επιτυχία της βύθισης ήταν απόλυτη. Από την αρχή του αναγνώσματος, με εκείνο το εκπληκτικό δισέλιδο που κυριολεκτικά με κατέκτησε, μέχρι τη μέση, την επόμενη μέση, τη μεθεπόμενη και το τέλος που δεν ήθελα με τίποτα να έλθει, γιατί απλούστατα θα έπρεπε να σταματήσω να διαβάζω, ήμουν σε μία κατάσταση κωματώδους απορρόφησης λέξεων, φράσεων και σελίδων.

   Η κυρία Ανδρονίκου – Βασιλάκη δεν αρκέστηκε στο να παρουσιάσει, να περιγράψει, να διαμορφώσει τους χαρακτήρες του βιβλίου της. Τους έπλασε από πηλό, φύσηξε ελαφρά πάνω τους και τους έδωσε ζωή. Και εκείνοι έκαναν το βιβλίο της μία αναγνωστική ταινία. Εικόνες και εικόνες και όταν τα μάτια συναντούσαν γράμματα, στην ουσία έβλεπαν εικόνες. Οι διάλογοι, οι περιγραφές, οι εντάσεις, το όλο περιβάλλον. Η συγγραφέας πέταξε στον κάλαθο των αχρήστων μολύβια, πένες, γραφομηχανές, υπερσύγχρονα πληκτρολόγια και touch οθόνες. Αντ’ αυτών πήρε τον εν δυνάμει καμβά της και τα εν δυνάμει πινέλα της. Και οι ζωγραφιές της έγιναν λέξεις, δράσεις, δηλώσεις, πράξεις, έργο blockbuster, αφορμή για καλή κουβέντα. Το διάβασα και το πρότεινα. «Διάβασέ το και εσύ. Και μετά θα μιλήσουμε. Έχουμε πολλά να πούμε».

   Οι ήρωες στο βιβλίο δεν είναι ήρωες. Είναι χαρακτήρες που θέλουν το καλό, το κακό, το διαφορετικό. Είναι σαν εσάς και σαν εμένα, ακόμα κι αν νομίσουμε πως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να ισχύσει. Όταν βλέπαμε και βλέπατε ταινίες με θέμα κάποια πανδημία, σκεφτήκατε ποτέ ότι θα σας τύχαινε κάτι τέτοιο; Έτσι είναι και με αυτό το βιβλίο. Διαβάζεις, ρουφάς, εντυπωσιάζεσαι και κάποια στιγμή κοιτάς στον καθρέφτη. Το είδωλό σου είναι ή κάποιος από τους χαρακτήρες της ιστορίας; Η συγγραφέας έφτιαξε το δικό της περιβάλλον. Και φρόντισε να μπάσει σε αυτό όλους εμάς που διαβήκαμε την αρχική σελίδα. Η πύλη είναι ευπρόσδεκτη. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να τη διαβάσεις.

Κώστας Κούλης
 
theofania2065

Η Θεοφανία Ανδρονίκου Βασιλάκη (ψευδώνυμο) εργάζεται ως δημοσιογράφος σε περιοδικά, εφημερίδες και ιστοσελίδες στον χώρο του καλλιτεχνικού και τηλεοπτικού ρεπορτάζ. Επίσης, έχει ασχοληθεί με την τηλεόραση, συμμετέχοντας ως κειμενογράφος και σεναριογράφος σε επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές.

Ως συγγραφέας εμφανίστηκε το 2009 με το βιβλίο «Δεσποινίς ετών 29… και κάτι ψιλά», από τις Εκδόσεις Μοντέρνοι Καιροί, το οποίο έγινε μπεστ σέλερ. Το 2012 κυκλοφόρησε το μεταφυσικό δράμα «8 ψυχές που δεν έφυγαν», από τις Εκδόσεις Μοντέρνοι Καιροί.

Από τις Εκδόσεις Ψυχογιός κυκλοφόρησαν τα μυθιστορήματα: «Ο κορσές της Σταχτοπούτας» (2014) και «Γυναίκες στα πρόθυρα… γάμου» (2015)
και από τις Εκδόσεις Χάρτινη Πόλη τα μυθιστορήματα «Η Διαθήκη του Ζάνα» (2017), «Η Υπηρέτρια της Δούκισσας» (2018), «Ζακίνθη, στο Άβατο του Κόντε» (2019) και «Άσπιλοι Ένοχοι» (2020).
 

Βιβλία