Άρθρα & Συνεντεύξεις

loogoo

Συνέντευξη με το Μάριο Λεβέντη

 
   Με αφορμή το νέο βιβλίο, με τίτλο «Μετρητά», του πολυτάλαντου Μάριου Λεβέντη, βρεθήκαμε και κάναμε μια κουβέντα που ξεκίνησε από τα του βιβλίου και τελικά εξελίχθηκε σε μια εκδήλωση κατάθεσης σκέψεων για όλα αυτά που μας απασχολούν. Για τη φιλία, τον έρωτα… Για το θέατρο, την τέχνη… Για και τη μοναξιά και την τοποθέτηση του ανθρώπινου νου απέναντί της… ή στο πλάι της, αν προτιμάτε. Του ευχόμαστε τα καλύτερα μέσα από την καρδιά μας.
 
leventis1972
 
Φέτος κυκλοφόρησε το βιβλίο σου με τίτλο «Μετρητά». Μίλησέ μου για αυτό.
Τα «Μετρητά» παρακολουθούν σα χρονικό τριάντα νύχτες ενός άγρυπνου Νοέμβρη, σ’ ένα απόμερο αθηναϊκό μπαρ του μεταμεσονύκτιου πολιτισμού. Είναι ένα έργο που δεν κατατάσσεται εύκολα σε μια κατηγορία, γεγονός που το κάνει ακόμα πιο ανθρώπινο. Είναι πολυδιάστατο, καθόλου άστατο και κυρίως εύθραυστο. Ένα ευάλωτο έργο για τους ήρωές του, αλλά πολύ γενναίο απέναντι στους αναγνώστες του.
 
Ο ορισμός του θεάτρου πώς επηρεάζει την τέχνη σου;
Όλη μου η εργασία έχει το κισμέτ μιας θεατρικής αιμοδοσίας. Γράφω πάντα πάνω σ’ ένα βιωματικό λευκό βελούδο που όσο προχωρούν τα χρόνια κοκκινίζει περισσότερο από το αίμα του κάθε έργου που παραδίδω. Σα να φτιάχνω τα προικιά μιας προσωπικής αυλαίας που έχει όμως να παρουσιάσει κάτι αξιόλογο και προπάντων να αφορά το κοινό της.
 
Ποια ήταν η έμπνευση; Τι ήθελες να καταγράψεις;
Θέλησα να κάνω ένα έργο για την ποικιλία των σχέσεων. Όλο το βιβλίο αποτελεί ένα χαρμάνι ισχυρών καταθέσεων για την πίστη, την αγάπη, τη συγχώρεση, τον έρωτα, την προδοσία, τη φιλία και την αλληλεγγύη. Η ψυχούλα μας, τις περισσότερες φορές, είναι η τράπεζα που φυλάει μέσα της τα πάντα. Αυτό το ταμείο ανοίγω στο βιβλίο μου και διαλέγω τα ουσιαστικά από τα κάλπικα. Είναι επώδυνο όσο και θαρραλέο γιατί δεν είναι τρικ. Γιατί δεν έχει αντάλλαγμα, δεν έχει σκάνδαλο, δεν έχει συμφέρον ή κάποια άλλη μεταμφίεση ίντριγκας που έχουν εθίσει την εποχή μας. Είναι οι ρωγμές και το μεγαλείο τους σε μια παραβολή για την εμμονή στο όνειρο, το οποίο πετά τη βαλεριάνα που μας νυστάζει από το προφανές. Είμαστε άνθρωποι! Δεν ανέφερα τυχαία προηγουμένως τον όρο πολιτισμό. Η νύχτα έχει πάντα τις κατάλληλες εγκοπές για την πιο τρυφερή αλλά και την πιο σκληρή αυτοκριτική. Και η αυτοκριτική είναι δείγμα πολιτισμού.
 
Ο μπάρμαν στο βιβλίο εκτελεί χρέη «ψυχολόγου» για τον ήρωα;
Η ιδέα του βιβλίου εκτελεί χρέη και τα αντιμετωπίζει. Μεταφορικά και κυριολεκτικά. Ο μπάρμαν εκπροσωπεί ένα χαμαιλέοντα αντίλογο που εκτελεί το χρέος της ευθείας πόρτας. Εκείνης που δεν μας κλείνει ποτέ απ’ έξω. Εκφράζει το ιδανικό αλλά θέλει και να το υποστηρίξει. Λίγο πιο διαδεδομένος να ήταν ο ρόλος του συνάνθρωπου και οι ψυχολόγοι θα έκαναν συνεδρίες στα πτυχία τους.
 
leventis1973
 
Γιατί ένας άνθρωπος να αισθάνεται μοναξιά;
Ακριβώς γιατί είναι άνθρωπος. Η μοναξιά έχει καλές στιγμές όταν την αντιμετωπίσεις σαν ένα επαναφορτιζόμενο δοκιμαστικό για να πάρεις τις εισπνοές σου. Όταν την αντιμετωπίσεις ως τη μέγιστη αφορμή να αρχίσεις τα τηλέφωνα και τις ανοιχτές ακροάσεις για να φλυαρήσει η καρδιά. Όχι το μυαλό.
 
Πιστεύεις ότι η μοναξιά είναι επιλογή για έναν άνθρωποι;
Πιστεύω ότι είναι μέρος της πίστας. Όπως κι όλα τα δύσκολα. Εμείς τι κάνουμε είναι το ερώτημα. Κάνουμε ριστάρτ ή πετάμε το παιχνίδι μακριά από μας; Πάντως δεν βρίσκω τυχαίο ότι η λέξη ριστάρτ, στα τρία τελευταία της γράμματα, κρύβει τη λέξη τέχνη.
 
Χρειάζεται να κάνουμε ενδοσκόπηση; Μας βοηθά αυτό;
Μας βοηθά στην αντίληψη των ορίων μας. Την έχουμε τη δύναμη. Φτάνει να ξεφύγουμε από το σύνδρομο της περιέργειας στο μπαλκόνι της γειτονιάς και να σκύψουμε το κεφάλι στο σαλονάκι που είναι μέσα μας ταραγμένο. Ένα ολόκληρο έθνος είναι εκτός ορίων γιατί δεν έκανε ενδοσκόπηση όταν έπρεπε.
 
Πιστεύεις στον έρωτα; Και με ποια μορφή;
Πιστεύω στον έρωτα και στα γυμνάσια που μας κάνει η χημική του αντίδραση. Τον παραδέχομαι σ’ όλες τις μορφές του, αλλά υποκλίνομαι σε μία. Όταν γίνεται κίνητρο γι’ αγάπη.
 
Η φιλία; Υπάρχει ακόμη;
Υπάρχει τόσος συνωστισμός από τους γνωστούς και τις πλατφόρμες της παρέας, που η ίδια η φιλία ως έννοια και ως έμπρακτη φήμη έχει υποστεί ανεκδιήγητο βιασμό. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μας έκαναν μια ανεπανόρθωτη πλάκα. Να θεωρούμαστε ελαφρώς συμπαθείς και ελαφρώς διακεκριμένοι. Τη φιλία την αντικατέστησαν νούμερα ή followers, αν θέλετε να μιλάμε κοσμοπολίτικα.
 
leventis1974
 
Τι αξίζει τελικά να κυνηγάς σε αυτή τη ζωή;
Το κυνηγητό στη ζωή δεν το εκτιμώ. Τονώνει το ηθικό μιας απληστίας που δεν έχει βοηθήσει και πολύ το βιογραφικό μας μέχρι σήμερα. Βρίσκω ευγενέστατη την υπομονή. Για ν’ απαντήσω όμως στον τελικό στόχο της ερώτησης, αν είναι να κυνηγάμε κάτι, τουλάχιστον το θήραμα να είναι αυθεντικό και όχι απομίμηση.
 
Ποιες απολαύσεις έχουμε αφήσει πίσω λόγω της οικονομικής κρίσης;
Μα η κρίση ήλθε από τις καταχρήσεις των απολαύσεων. Η τελευταία δεκαετία είναι ο μακροσκελής λογαριασμός που πληρώνουμε από τις ασύδοτες σπατάλες. Ν’ αφήσουμε στο πίσω κάθισμα την απόλαυση της ανωτερότητας και να φέρουμε συνοδηγό μπροστά μας το απεριτίφ της ταπεινότητας και της ψυχραιμίας. 
 
Η αγορά ενός βιβλίου είναι πολυτέλεια πια;
Ο ανταγωνισμός ή και συναγωνισμός, αν προτιμάτε, έχει ανέβει επικίνδυνα. Με τέτοιο καλλιτεχνικό DNA κινδυνεύει να εκλείψει εντελώς ο παράγοντας κοινό. Απέναντι στον πληθωρισμό μιας ασφυκτικής αγοράς, δεν μπορούμε να μιλάμε για πολυτέλεια.  Πρέπει να αυξήσουμε το κριτήριο μας da capo. Η τέχνη είναι ένα αρχοντικό σπίτι κι έχει πόρτα. Το λιγότερο που θα πρέπει να κάνει ο ενδιαφερόμενος είναι να το σεβαστεί και να χτυπήσει χωρίς ν’ ανοίγει με πασπαρτού.
 
Τι θα ήθελες να ευχηθείς στους αναγνώστες του Νoizy;
Να ‘χουμε όλοι πίστη, υγεία, αγάπη και τη φώτιση να μην σκοτεινιάζουμε.
 
Μαίρη Ζαρακοβίτη
 

Άρθρα & Συνεντεύξεις

Facebook Comments