Άρθρα & Συνεντεύξεις

loogoo

Συνέντευξη με το Μάριο Λεβέντη


«Η ποίηση είναι μια ευγενής ταξιθέτρια που μας βγάζει μπροστά…»
 
   Ο Μάριος Λεβέντης εκφράζεται με την πένα του έτσι όπως πολλοί ονειρεύονται και φιλοδοξούν να ονειρευτούν. Με αφορμή το νέο του βιβλίο «Αυτόγραφο», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οδός Πανός, μιλήσαμε με τον ταλαντούχο νεαρό ποιητή και θεατρικό συγγραφέα.
 
leventis01
Μάριε, σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου.
Εγώ ευχαριστώ για τη «στιγμή».
 
Τι σε ώθησε στην ποίηση; Γιατί όχι, ας πούμε, λογοτεχνία ή μουσική;
Στην ποίηση ο όρκος που δίνεται είναι οι λέξεις να γίνονται πράξεις, σύμβολα, να γίνονται σημεία. Σημεία που παρακινούν, συγκινούν και δίνουν βήμα για το παρακάτω της ζωής. Συχνά ευλογείται το παραπάνω, το επιπλέον. Αυτή η απληστία της ανθρώπινης συμπεριφοράς ένα ζητάει τελικά. Μια λέξη. Η ποίηση είναι μια ευγενής ταξιθέτρια που μας βγάζει μπροστά…
 
Είσαι είκοσι ενός ετών. Ποιες οι επιρροές σου;
Καλύτερα δεν θα μπορούσε να τεθεί. Οι επιρροές είναι τα χρόνια μου, ό,τι έζησα, ό,τι πρόκειται να ζήσω, ό,τι πρόκειται να κλάψω, ή να γελάσω μαζί του. Ό,τι με δοκίμασε. Είναι όλα αυτά που ο καθένας μας τα ζει με τον τρόπο του. Μόνο που εγώ τη δυσκολεύω την πίστα και τα αναβιώνω ξανά με τη γραφή.
 
Γράφεις και θεατρικά έργα. Ποια ανάγκη σου καλύπτει;
Η τέχνη δεν γίνεται για να καλύπτει τις ανάγκες της μήτρας της. Το θέατρο συμβαίνει για ν’ απευθυνθεί στον απέναντι. Έχει η καθημερινότητα εγωισμό και φτάνει. Ας περισσεύει στην τέχνη μια δυαδική πρόθεση…
 
Πώς προέκυψε;
Έγραψα έργα από μια ιερή παρόρμηση. Ήθελα να κάνω “περιουσία” στο θέατρο για ν’ αγοράσω πανάκριβα ψέματα και να χρεωθώ μια για πάντα στην αλήθεια του.
 
Υπάρχει κάποιος μεγάλος στόχος στη ζωή σου;
Να ζω. Να δρω. Όχι να υπάρχω και να περιφέρω υπεκφυγές ζωής.
 
Πώς βλέπεις τον εαυτό σου μετά από δεκαπέντε χρόνια; Τι θα ήθελες να έχεις καταφέρει;
Τολμηρή ερώτηση κι ενδιαφέρουσα. Εδώ με δυσκολία ορίζω το αύριο, πώς θα μπορούσα να ορίσω δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια, απέναντι στο μαγνητόφωνο μιας συνέντευξης; Ούτε το ίδιο το διάστημα δεν το αντέχει. Εύχομαι να έχω δύναμη. Εύχομαι όσες σελίδες κατέθεσα και καταθέτω να δίνουν την υγεία της γαλήνης στους συνανθρώπους μου.
 
leventis02
 
Αν σου ζητούσε μια metal μπάντα να γράψεις στίχους για τα μουσικά τους θέματα, θα το ρισκάριζες;
Ναι, βέβαια και θα έκανα το τραγούδι όσο πιο γενναίο μπορούσα. Πολύ περισσότερο για το ίδιο το ρίσκο. Το ρίσκο που έχει τη σεμνότητα ν’ αλητεύει και να βγαίνει στο δρόμο, χωρίς να κοιτάζει τα φανάρια του εάν και του εφόσον.
 
Μίλησε μας για το «αυτόγραφο» και για τη συνεργασία σου με τις εκδόσεις Οδός Πανός.
Το «αυτόγραφο» εγκαινίασε μια ιδανική συνεργασία με το Γιώργο Χρονά και την Οδό Πανός. Ένα ποιητικό έργο από εκατό ποιήματα που έρχονται ως καλλιτεχνική δικαίωση και θέλουν την αγάπη με τη γνησιότητά της, τον έρωτα ακαριαίο και την ευαισθησία ανθρώπινη. Την τρυφερότητα πρωτοπόρα. Ένα έργο καταγγελτικό, που παλεύει να λιγοστέψει την πείνα του με το όραμα της επικοινωνίας.
 
Σε μια κοινωνία που «σβήνει» οικονομικά, η ποίηση τι έχει να προσφέρει;
Φοβάμαι την παγίδα των μεγάλων λόγων. Είναι τρομακτικό αυτό το μπλακάουτ και δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι κυρίως ηθικό. Βασικό σφάλμα της διανομής μας είναι ότι πρωταγωνιστούσε πάντα το χρήμα. Μεσουρανούσε, ενώ το καλύτερο συνάλλαγμα ήταν η απλότητα. Είμαστε αντιμέτωποι με το αποτέλεσμα μιας άσωτης ζωής που καταναλώθηκε από σπασμωδικές πράξεις σε σημείο κακοποίησης. Απλώς δεν φανταζόμασταν ότι η κύρια πράξη ήταν η αφαίρεση. Φυσικά δεν μας δικαιώνει το άθροισμα. Βλέπετε, υπάρχουν μειώσεις παντού, με βασική τη μείωση της ίδιας μας της ύπαρξης. Η ποίηση αυξάνει. Αυξάνει την πιθανότητα, το ενδεχόμενο. Ορίζει την ελπίδα, αφήνεται στο ρομάντζο και αναγνωρίζει το κοινωνικό πτώμα σ’ ένα φόνο που διαπράξαμε με πλήρη συνείδηση.

Μαίρη Ζαρακοβίτη

Άρθρα & Συνεντεύξεις

Facebook Comments