Άρθρα & Συνεντεύξεις

loogoo

Συνέντευξη με το Γιάννη Σίννη

 
   Αυτή η συνέντευξη έχει γίνει εδώ και καιρό. Και ο μοναδικός υπεύθυνος που δεν είχε δημοσιευθεί ως τώρα είμαι εγώ φυσικά. Πέρα από τη χαζομάρα μου και ό,τι άλλο φαύλο βάλετε στο νου σας, προχωρώ και φτάνω στο προκείμενο. Ο Γιάννης Σίννης είναι ένας δημιουργός που δεν σταματά ούτε στιγμή να είναι δραστήριος. Όταν δεν γράφει στίχους για τραγούδια διάφορων γνωστών Ελλήνων ερμηνευτών, συνθέτει τα δικά του, παρέα με την υπέρ-ομάδα των Noely Rayn, μετεξέλιξη των Remember Lizzy, οι οποίοι είχαν κάνει τις διασκευές των Thin Lizzy επιστήμη. Οι Noely Rayn παίζουν τα δικά τους κομμάτια και είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε τα δύο άλμπουμ τους στο περιοδικό. Ο Γιάννης όμως δεν σταματά εκεί. Έχει ήδη κυκλοφορήσει δύο βιβλία και με αφορμή το δεύτερό του, τη συλλογή ποιημάτων με τίτλο «Αφιέρωση», κάναμε μια κουβέντα για το βιβλίο και όχι μόνο. Παρών στην κουβέντα μας και ο αεικίνητος συντάκτης και μουσικός Νάσος Κονίτσας, ο οποίος ήταν και ο άνθρωπος που κατά καιρούς με ρωτούσε για τη μοίρα εκείνης της συνέντευξης. Ο Γιάννης είναι ένας cool μπαμπάς, ένας πραγματικός εραστής της μουσικής και ένας άνθρωπος που ζει και αναπνέει πρώτα για την οικογένειά του και μετά για την τέχνη του. Με αυτή ακριβώς τη σειρά.
 
sinnis2046
Αφιέρωση, Γιάννη μας;
Αφιέρωση!

Δεύτερο βιβλίο, Γιάννη μας;
Δεύτερο βιβλίο, ναι.

Εδώ με τι έχουμε να κάνουμε;
Η «Αφιέρωση» είναι ένα ενιαίο «δείγμα». Το έγραψα σε διάστημα περίπου δύο εβδομάδων και είναι παρά πολύ επηρεασμένο από την εγκυμοσύνη της γυναίκας μου. Όταν έμεινε έγκυος η Τιτίκα, οι τρέλες οι δικές μου και οι ανησυχίες μου με γύρισαν πολύ στο γράψιμο. Στην ουσία πολλά πράγματα, τα οποία μου έβγαιναν και καλά. Στην αρχή άρχισα να τα γράφω στο κινητό. Μετά συνέχισα να γράφω σε χαρτί. Μετά από τέσσερις μέρες τα συγκεντρώνω και λέω «Ωπ! Κάτι καλό βγαίνει»… Το ολοκλήρωσα και το σουλούπωσα σε δύο εβδομάδες. Και λέω ότι θα το βγάλω. Μετά τα σαράντα μου έπαθα την κρίση. Όχι ότι πριν δεν μου άρεσε, αλλά μετά τα σαράντα μου έπαθα κρίση ποίησης. Άρχισα να διαβάζω ποιητές… Γκάτσο… Παρατήρησα ότι τα σύγχρονα ποιήματα είναι δεκαέξι με είκοσι σελίδες. Και εκεί λέω «Γιατί να μην το βγάλω»; Αλλιώς θα έμεναν στο συρτάρι κι εγώ είμαι άνθρωπος που εκνευρίζομαι απίστευτα όταν μένουν πράγματα στο συρτάρι. Ακόμα και στο δίσκο, που ήταν να μείνουν τραγούδια απ’ έξω, είπα «Όχι! Όλα θα μπουν στο δίσκο»! Δεν θέλω να μένουν τραγούδια στο συρτάρι. Και το έβγαλα το βιβλίο. Στη βράση κολλάει το σίδερο. Στο εξώφυλλο είναι η γυναίκα μου. Το έχει ζωγραφίσει ένας κολλητός μου, ο Βασίλης Περρέας, με τον οποίο παίζαμε αιώνες κιθάρα με τους Κόζα Νόστρα. Ήμαστε φίλοι από παιδάκια. Και το έβγαλα με τις εκδόσεις Οσελότος, με τη Λένα Παντοπούλου, που είναι εξαιρετικός άνθρωπος και η οποία έκανε και την επιμέλεια του εξωφύλλου. Η Όλγα Παλαμήδη έκανε την επιμέλεια του βιβλίου. Η πρώτη έκδοση έχει ήδη τελειώσει. Πριν κυκλοφορήσει αυτό εδώ (σ.σ. μας δείχνει το σημειωματάριό του).
 
sinnis2045
Τι θα είναι αυτό εδώ;
Ποιήματα. Θα είναι η τρίτη συλλογή μου με ποιήματα. Θα λέγεται «Λειμωνάριο». Έχω στο σπίτι μου ένα λεξικό του Τεγόπουλου-Φυτράκη, το οποίο μου το είχε αγοράσει η μητέρα μου το 1989. Και εκεί βρίσκω λέξεις ελληνικότατες, τις οποίες δεν χρησιμοποιούμε. Είναι συγκλονιστικό! Από τις χίλιες σελίδες του λεξικού είναι ζήτημα να χρησιμοποιούμε τις είκοσι. Είναι κάτι που επίσης με βοηθά στο στίχο, γιατί ψάχνω λέξεις για να κάνω ρίμες. Το λειμωνάριο είναι το σημειωματάριο που έχουν οι ασκητές στο Άγιο Όρος. Εκεί γράφουν τις προσευχές τους, τις σκέψεις τους…

Το «Αφιέρωση» αφορά καθαρά την περίοδο εγκυμοσύνης της συζύγου σου;
Είναι καθαρά οι σκέψεις μου, είναι το ευχαριστώ μου σε έναν άνθρωπο που ουσιαστικά μου έδωσε το συναίσθημα της πατρότητας, άρα της δημιουργίας. Είναι ότι προκάλεσε η έκρηξη συναισθημάτων από το γεγονός ότι θα έχω ένα παιδί. Όλα αυτά έφεραν το ερωτικό στοιχείο – γιατί τα ποιήματα είναι ερωτικά – όπως και το στοιχείο της πατρότητας. «Τι γίνεται τώρα»; Έφεραν το κοινωνικό στοιχείο σε στυλ «Σε τι κόσμο φέρνω το παιδί μου»; Όλα τα στοιχεία είναι εδώ. Είναι μία μίξη αυτόματης γραφής. Την αυτόματη γραφή τη λατρεύω. Έχει σουρεάλ στοιχεία. Έχει κάποια, ελάχιστα, έμμετρα, με ομοιοκαταληξία και έχει στοιχεία από ποιητές που έχω διαβάσει, από συγγραφείς που έχω διαβάσει. Δεν αποτελεί παρθενογένεση. Και είναι βγαλμένο αυτό το βιβλίο με τον τρόπο μου. Και πολύ λίγο επεξεργασμένο. Όπως σου είπα και προηγουμένως, το έγραψα πολύ γρήγορα. Για παράδειγμα, έχω ξεκινήσει το πρώτο μου πεζό. Θα λέγεται «Οι θαμώνες». Δουλεύω ως εξής. Πρώτα το γράφω σε χαρτί και μετά, όταν το περνάω στον υπολογιστή, κάνω τη δεύτερη επεξεργασία. Με αυτό τον τρόπο έχω δύο πλεονεκτήματα. Πρώτον, γράφω γρήγορα. Δεν χάνω χρόνο. Και στον υπολογιστή γράφω γρήγορα, αλλά δεν είναι το ίδιο όπως το χέρι. Έτσι είναι πιο πλούσιος ο λόγος μου. Στη συνέχεια, στον υπολογιστή, βγάζω λέξεις, προσθέτω, διορθώνω… Αυτό το βιβλίο (σ.σ. «Αφιέρωση») είναι πολύ λίγο επεξεργασμένο. Είναι εγώ. Δεν έχει τα τυπικά που «θα ‘πρεπε», για να είναι ωραίος ο λόγος μου. Είναι η ταυτότητά μου. Όποιος το έχει διαβάσει, καταλαβαίνει ότι είμαι εγώ.
 
sinnis2049
Αυτό το βιβλίο έχει προωθηθεί;
Όσο μπόρεσα, ναι. Γιατί στην Ελλάδα του σήμερα, προωθώ σημαίνει σπονσοράρω. Όταν με το καλό βρω το χρόνο, θα το ανεβάσω όλο στο youtube. Θα το κάνω απαγγελία. Με βοηθά και η φωνή μου σ’ αυτό. Έχω κάνει και μαθήματα ορθοφωνίας και μάλιστα με τον Αλέξανδρο Λαχανά, ο οποίος είναι η φωνή του «Σαν σήμερα» στην ΕΡΤ. Με έχει βοηθήσει παρά πολύ ο Αλέξης. Όσον αφορά το βιβλίο, έχω κάνει παρουσίασή του. Την είχε αναλάβει ο Δημήτρης Αποστόλου, εξαιρετικός σεναριογράφος, η ηθοποιός Δώρα Χρυσικού, ο ηθοποιός Θάνος Κοντογιώργης. Η παρουσίαση ήταν καταπληκτική, την έχω και σε βίντεο. Μαζί μας ήταν και ο Παναγιώτης Καποδίστριας, στου οποίου τη σχολή (σ.σ. Tabula Rasa) διδάσκω, κάνοντας σεμινάρια στιχουργικής και ο Νίκος Κατσικάνης, ένας αστικός ποιητής.

Συγκρίνονται η στιγμή που μαθαίνεις ότι θα γίνεις μπαμπάς με τη στιγμή που γεννιέται το παιδί σου;
Όχι. Είναι συγκλονιστικές και οι δύο, είναι βέβαια τελείως διαφορετικές. Για μένα είναι δύο στιγμές που δεν θα ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου.

sinnis2048Δεν θεωρείς κάποια κορυφαία;
Τη γέννα. Κοίτα… Όταν πας στο γυναικολόγο, εκεί βλέπεις τον άνθρωπο. Δεν έχει σημασία αν δεν έχει γεννηθεί ακόμα. Η γέννα τώρα είναι το τελικό αποτέλεσμα της κορύφωσης του έρωτα. Γι’ αυτό ο έρωτας είναι θείος και το έχω γράψει και στο βιβλίο μου αυτό.

Πάντα έγραφες στίχους…
Από δευτέρα γυμνασίου! Από τη δευτέρα λυκείου έγραφα για τα τραγούδια που παίζαμε με μπάντες στο σχολείο. Και όλα αυτά τα στιχάκια μου τα πήρε ο κουμπάρος μου, ο Νίκος Παπαδόπουλος, ο μπασίστας των Remember Lizzy (σ.σ. και των Κόζα Νόστρα) και τα έδεσε σε ένα βιβλίο. Μία συλλογή. Και έχει και τις ημερομηνίες απάνω. 1991-1992… Από τότε έγραφα. Όλα αυτά τα χρόνια όμως δεν τολμούσα να το βγάλω προς τα έξω. Γιατί θεωρούσα ότι η γραφή μου δεν ήταν τόσο καλή. Με βοήθησε παρά πολύ η στιχουργική, με βοήθησε πολύ η μελέτη μου πάνω στους μεγάλους Έλληνες στιχουργούς, όλα τα βιβλία που διαβάζω… Όλα αυτά με βοήθησαν να γράψω.

Ένας άνθρωπος που είναι νέος και δημιουργικός, που γράφει βιβλία, που γράφει μουσική, που δεν σταματά… Ποια είναι η κινητήρια δύναμη;
Δεν μπορώ να το απαντήσω εύκολα αυτό… Δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να περάσει μέρα και να μην κάνει κάτι. Αν και η καλλιτεχνική αδράνεια είναι κι εκείνη απαραίτητη. Δεν σου κρύβω ότι έχω βιώσει και την καλλιτεχνική απόρριψη. Αλλά πάντα λέω «Πάμε παρακάτω». Αυτό μου βγάζει μια ανάγκη. Όλα αυτά που έχω στο μυαλό μου πρέπει να τα βγάλω, αλλιώς θα τρελαθώ! Δεν περνάει μέρα που να μην μελετήσω, να μην παίξω, να μην συνθέσω, που να μην κάνω κάτι ελάχιστο. Έστω ένα τηλέφωνο σε ένα φίλο, που έχω να μιλήσω πολλά χρόνια. Κι αυτό δημιουργία είναι. Και να σου πω και κάτι άλλο; Με όλα εκείνα που κάνω, μπορώ να κάνω έναν άνθρωπο να χαμογελάσει για δέκα λεπτά. Δεν είναι τέλειο αυτό;

Κώστας Κούλης
 
sinnis2047
 

Άρθρα & Συνεντεύξεις