Άρθρα & Συνεντεύξεις

loogoo

Μάρθα Βασκαντήρα - Η συνέντευξη

 
   Η περιγραφή ενός κόσμου, ενός ανθρώπου, ενός σύμπαντος χωρίς καμία παραλληλία, χωρίς να φύονται θεωρίες για υπερχορδές. Η κυρία Μάρθα Βασκαντήρα, που περιγράφει μέσα από τον ανθρώπινο νου. Η αγάπη, η ψυχή, ο πόλεμος, το θρυμματισμένο μέλλον – κατ’ εικόνα και ομοίωση του παρόντος. Ο «Δούρειος Ίππος», η ποιητική της συλλογή, είναι μία ευκαιρία για τον αναγνώστη να προβληματιστεί και να συγκινηθεί και για μας είναι μία ευκαιρία να συνομιλήσουμε με τη δημιουργό. Μάθαμε για το πώς και το γιατί του βιβλίου, καθώς και τα καινούργια όμορφα πράγματα που πρόκειται να κυκλοφορήσει η πολυγραφότατη κυρία Βασκαντήρα και όλα αυτά τα μοιραζόμαστε με εσάς. Πολλές ευχαριστίες στις Εκδόσεις Κούρος, που φρόντισαν να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.
 
vaskantira2151

Τι ανταπόκριση έχει μέχρι σήμερα ο «Δούρειος Ίππος»; Πώς έχουν αντιδράσει αναγνωστικό κοινό και Τύπος; Τι έχει φτάσει στα αυτιά σας;
Οι αντιδράσεις μέχρι στιγμής είναι πολύ θετικές από όλους. Παρά τις αντιξοότητες που αντιμετωπίζουμε λόγω των ειδικών συνθηκών, μπορώ να πω πως και οι πωλήσεις του βιβλίου είναι αρκετά ικανοποιητικές.

Το βιβλίο σας μιλά για τον άνθρωπο. Για μας, για τις ψυχές μας. Είναι ένα ταξίδι στον ανθρώπινο νου. Τι ήταν αυτό που σας έκανε να ξεκινήσετε να γράφετε κατ’ αυτό τον τρόπο;
Πάντα με γοήτευε η ανθρώπινη ψυχή, ο ανθρώπινος νους. Τι μπορείς να συναντήσεις διεισδύοντας στη σκέψη του άλλου. Η διαφορετικότητα των αντιδράσεων του κάθε ατόμου απέναντι σε ένα κοινό ζήτημα. Η πολυφωνία, η ποικιλία συναισθημάτων, εξάρουν τη φαντασία μου. Γι’ αυτό γράφω και θεατρικά έργα ή μονολόγους. Από τα πρώτα μου ποιήματα με απασχολούσαν έντονα αυτά τα ζητήματα.

Το βιβλίο σας έχει επίσης ένα «σκέλος», το οποίο είναι βαθιά αντιπολεμικό. Ο πόλεμος, το «αναγκαίο κακό», τι σημαίνει για σας; Τι σημαίνει για τις σκέψεις που κάνετε ποιήματα;
O πόλεμος είναι η μεγαλύτερη πληγή της ανθρωπότητας. Ένα ειδεχθές κοινωνικό έγκλημα. Κάθε φορά που γράφω ένα αντιπολεμικό ποίημα, νομίζω πως βλέπω μπροστά μου τα θύματα ενός πολέμου. Πολλές φορές νιώθω πως έχω κι εγώ ευθύνη για ό,τι συμβαίνει, γιατί δεν αντιδρώ, δεν κάνω κάτι να αλλάξει αυτή η κατάσταση. Όπως είπε και ο μεγάλος μας ποιητής Τάσος Λειβαδίτης, στο τόσο σπουδαίο, μεγαλειώδες ποίημά του «Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος», «Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο. Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα ματώσουν απ’ τις φωνές, το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες — μα ούτε βήμα πίσω. Έτσι λίγο να θυμηθείς τα παιδικά σου χρόνια, αφήνεις χιλιάδες παιδιά να κομματιάζονται την ώρα που παίζουν ανύποπτα στις πολιτείες, μια στιγμή αν κοιτάξεις το ηλιοβασίλεμα αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται στη νύχτα του πολέμου».
 
vaskantira2169

Ο "Δούρειος Ίππος" είναι προϊόν της πανδημίας; Δημιουργήσατε σε εκείνη την περίοδο;
Ο Δούρειος Ίππος ήταν ήδη έτοιμος προς έκδοση πριν καν ξεκινήσει η πανδημία. Στη διάρκεια της καραντίνας όμως έγραψα αρκετά.

Μια που σιγά-σιγά επιστρέφουμε σε μία κάποια «κανονικότητα», σκέφτεστε να κάνετε κάποια παρουσίασή του;
Κάποια στιγμή θα γίνει η παρουσίαση του βιβλίου μου. Σκέφτομαι να την κάνω μέσα στον χειμώνα, αλλά δε μπορώ να το ανακοινώσω ακόμη, εφόσον δε γνωρίζω ποια θα είναι η εξέλιξη της κατάστασης που αφορά την πανδημία.

Τι είναι αυτό που σας ωθεί να γράφετε; Τι προκαλεί το μυαλό και το στρέφει προς εκείνη την κατεύθυνση;
Τα ερεθίσματα είναι κυρίως κοινωνικά, υπαρξιακά και αντλούνται από την επικαιρότητα ή από χρόνιους προβληματισμούς που μας απασχολούν όλους ή τουλάχιστον τους περισσότερους από εμάς.

Μαθαίνω επίσης ότι βραβευτήκατε για τη δουλειά σας…
Πρόσφατα, στον 4ο Παγκόσμιο διαγωνισμό που διοργάνωσε ο σύλλογος Λόγου, μουσικής και τέχνης «Λίνος», στην κατηγορία "ποίηση", απέσπασα Γ’ βραβείο για το ποίημά μου «Η ανθρωπότητα και το παιδί». Θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τον σύλλογο «Λίνο» για αυτή τη διάκριση. Ήταν πραγματικά μια πολύ όμορφη στιγμή.
 
vaskantira2152

Έχετε σκεφτεί να γράψετε πεζό; Μήπως υπάρχει ήδη κάτι στα συρτάρια σας;
Σε λίγες μέρες θα έχω τη χαρά να πάρω στα χέρια μου το καινούριο μου παραμύθι. «Η ροδακινιά και η Νεράιδα», από τις εκδόσεις Κούρος. Είχα γράψει και στο παρελθόν άλλα δύο. Έχω ξεκινήσει και ένα μυθιστόρημα. Επίσης, μόλις ολοκλήρωσα και ένα θεατρικό έργο που θα ανεβάσει η σχολή χορού tango « Εμμέλεια» στην Πάτρα, με την οποία συνεργάστηκα και πέρυσι. Θα είναι μια χορό-θεατρική παράσταση.

Υπάρχει κάτι που να αγαπάτε ιδιαίτερα στην τέχνη σας; Από την άλλη, υπάρχει κάτι που σας θυμώνει;
Ο γραπτός λόγος με μαγεύει. Οι λέξεις είναι ζωντανές οντότητες που μπορούν να σε ταξιδέψουν όπου θέλεις, να πραγματοποιήσουν κάθε σου όνειρο, να απαντήσουν σε ό,τι σε προβληματίζει, να σε κάνουν να δεις τα λάθη σου και να μάθεις από αυτά. Δάσκαλοι και σύντροφοι ταυτόχρονα. Είναι ένας ονειρικός κόσμος. Το μόνο που με θυμώνει και με πληγώνει, είναι ότι πια το βιβλίο δεν βρίσκει τη υποστήριξη και την αποδοχή που του πρέπει.

Κώστας Κούλης
 

Άρθρα & Συνεντεύξεις