Άρθρα & Συνεντεύξεις

loogoo

Αϋπνία… Αντέχεις;

 
   Είναι που έχω εγώ αυπνίες. Είναι που η νύχτα κρύβει μυστικά, που όταν τα ανακαλύψεις δεν θέλεις να τα αφήσεις ανεξερεύνητα. Είναι που μια ευφυέστατη φίλη έχει δημιουργήσει ένα κανάλι στο youtube και μέσω αυτού προβάλει την εκπομπή «ΑΫΠΝΙΑ». Θέλει πολύ για να κολλήσει κανείς; Όχι βέβαια!

   Ξέρω, συμφωνείτε μαζί μου όσοι η νύχτα σας κλείνει το μάτι και σας προκαλεί να την περπατήσετε μέσω πολύπλοκων αναγνωσμάτων, βίντεο ή ακόμα μέσω της συγγραφής. Και τι είναι το καλύτερο, ώστε να κάνει τη νύχτα πιο ενδιαφέρουσα. Είναι το θρίλερ φυσικά, οι άλυτες υποθέσεις φόνων και σαφώς οι ιστορίες για φριχτούς φόνους. Το στοιχείο μου. Στο βιβλίο μου «Κρυφές Ανάσες», αναφέρω ένα τέτοιο φόνο. Ο άντρας μου, όταν το διάβασε, με κοιτούσε με την άκρη του ματιού του. Κάθε μου κίνηση ήταν για εκείνον ένας φόβος. Μάλλον θα σκεφτόταν… ‘’Βρε, λες να μου φέρει τίποτα στο κεφάλι»; Όχι βέβαια (γελάκια), ακόμα τουλάχιστον.
 
aypnia2058
   Ψάχνοντας ένα βράδυ, βρήκα την εκπομπή «ΑΫΠΝΙΑ». Η αφηγήτρια δεν αναφέρει το όνομα της ούτε την βλέπουμε στην οθόνη, όμως κάνει φοβερή δουλειά. Φαίνεται πόση έρευνα έχει κάνει και επίσης πόσο έχει ασχοληθεί για να βγει άρτιο το αποτέλεσμα που θέλει να αποδώσει. Από την «ΑΥΠΝΙΑ» έχω μάθει πολλά, έχω ανακαλύψει πολλές υποθέσεις, συνήθως του εξωτερικού, άλλοτε για φόνους, άλλοτε για εξαφανίσεις. Είναι μια εκπομπή που αγάπησα και που παρακολουθώ σχολαστικά.

   Πριν λίγες ημέρες, μια από τις υποθέσεις που μας παρουσίασε η «ΑΫΠΝΙΑ» ήταν η αληθινή ιστορία της Sylvia Likens, που θανατώθηκε το 1965, μετά από σωρεία βασανιστηρίων.

   Η Sylvia ήταν μια κοπέλα που ζούσε με τους γονείς της και την μικρότερή της αδερφή. Οι γονείς της δούλευαν σε παζάρια, οπότε και οι μετακινήσεις τους ήταν πολύ συχνές. Τα δυο κορίτσια δεν κατάφερναν να κάνουν φίλους λόγω αυτής ακριβώς της ιδιορρυθμίας της ζωής τους. Ακολουθούσαν τη μητέρα και τον πατέρα τους όπου πήγαιναν και κάθε φορά άλλαζαν περιβάλλον, με αποτέλεσμα συνεχώς να γνωρίζουν νέα άτομα σε νέα σχολεία.
 
aypnia2059

   Καθώς στο τελευταίο μέρος που ζούσαν είχαν κάνει (επιτέλους) φίλες, οι γονείς αποφάσισαν να αφήσουν τα δυο κορίτσια στη μητέρα δυο άλλων κοριτσιών που έκαναν πολύ παρέα. Η μητέρα ονομαζόταν Gertrude Baniszewski, ήταν 37 ετών, είχε εφτά παιδιά, πολλές αποβολές και τρείς κατεστραμμένους γάμους. Ήταν μια γυναίκα ασθματική, λιποβαρής και καταβεβλημένη. Για να τα βγάλει πέρα σιδέρωνε ρούχα και ό,τι λάμβανε από τη διατροφή του πρώτού της συζύγου. Η καθημερινότητά της ήταν πολύ δύσκολη και για να αναλάβει τη φιλοξενία των δύο ανήλικων κοριτσιών, ζήτησε από τους γονείς τους είκοσι δολάρια την εβδομάδα για τα έξοδα των κοριτσιών.

   Τις πρώτες εβδομάδες, η συγκατοίκηση με τα δυο κορίτσια κυλούσε όμορφα. Έπειτα άρχισαν τα προβλήματα, δεδομένου ότι οι γονείς των κοριτσιών τα έβγαζαν πέρα δύσκολα και δεν έστελναν τα χρήματα στην ώρα τους. Η Baniszewski στερούσε από τα κορίτσια το φαγητό και τους φερόταν άσχημα. Πολλές ήταν οι φορές που τα κατέβαζε στο υπόγειο και τα χτυπούσε. Η μικρή αδερφή η Jenny, έπασχε από πολιομυελίτιδα και το ένα της πόδι ήταν ανάπηρο, φορούσε κηδεμόνα ώστε να μπορεί να περπατήσει. Αυτό ήταν που την έσωσε, καθώς η Baniszewski τη λυπόταν και σταμάτησε να τη χτυπάει. Η Sylvia παρόλα αυτά, μη μπορώντας να κάνει κάτι άλλο και φοβούμενη για την ασφάλεια της αδερφής της, υπόμενε την κακοποίηση της γυναίκας δίχως να μιλά. Ήθελα να βρει τρόπο να ξεφύγουν από εκεί, αλλά ήταν αδύνατον.

   Η μεγαλύτερη κόρη της της Baniszewski ήταν 17 ετών και είχε μείνει έγκυος, από έναν άντρα πολύ μεγαλύτερό της και παντρεμένο. To εκμυστηρεύτηκε στην Silvya, η οποία πάνω σε έναν καυγά με τον πατέρα του παιδιού στην προσπάθειά της να προστατέψει την Paula, φώναξε ότι ήταν έγκυος. Ο άντρας δεν πίστεψε τα λόγια της μικρής, χτύπησε την Paula και την απαγόρεψε να τον ενοχλήσει ξανά. Η δεκαεφτάχρονη δεν ευχαρίστησε ποτέ τη φίλη της. Αντιθέτως, είπε στη μητέρα της ότι βγάζει φήμες στο σχολείο για εκείνη πως «Ήταν έγκυος». Αυτό εξόργισε την Baniszewski και ανάγκασε την κοπέλα μπροστά σε όλα της τα παιδιά να βάλει ένα μπουκάλι γυάλινο στον κόλπο της. Ύστερα από αυτό, την κατέβασε στο υπόγειο, της στερούσε το φαγητό, τη χτυπούσε με μια σανίδα και έσβηνε τσιγάρα επάνω στο σώμα της. Η Sylvia συχνά έχανε τις αισθήσεις της από την κακουχία και την πείνα. Τα παιδιά της οικογένειας, με την παρότρυνση της μητέρας τους, βασάνιζαν και τα ίδια την κοπέλα, χτυπώντας την στο κεφάλι.
 
aypnia2061

   Ο καιρός περνούσε και η απουσία της κοπέλας φάνηκε στο σχολείο. Η Jenny δεν μπορούσε να μιλήσει σε κανέναν γιατί φοβόταν. Ένας δάσκαλος έφτασε στο σπίτι της Baniszewski για να μάθει γιατί η έφηβη δεν εμφανιζόταν στο σχολείο. Η γυναίκα υποστήριξε ότι τη λήστεψε και εξαφανίστηκε. Έτσι η μικρή Silvya παρέμενε αβοήθητη στο υπόγειο. Ανάμεσα στα βασανιστήρια που υπέστη το χειρότερο ήταν όταν της χάραξαν στο στήθος με αιχμηρό αντικείμενο τον αριθμό τρία και την φράση «Είμαι πόρνη και είμαι περιφανή».

   Η Sylvia πέθανε το 1965, υποκύπτοντας στα τραύματά της, αποστεωμένη επάνω σε ένα βρώμικο στρώμα. Τα βασανιστήρια που την υπέβαλαν πολλά… Δεν μπορώ καν να τα περιγράψω, γυρίζει το στομάχι μου. Όταν πέθανε και έφτασε η αστυνομία στο σπίτι της εν λόγω κυρίας, η μικρή Jenny είπε χαρακτηριστικά στους αστυνομικούς «Πάρτε με από εδώ και θα σας τα πω όλα»…
 
aypnia2060

   Μια πραγματικά θλιβερή ιστορία. Πιο θλιβερή όμως είναι η κατάληξη των θυτών. Διότι κανένας δεν τιμωρήθηκε όπως του άξιζε. Αξίζει να δείτε την ταινία “An American crime”, που περιγράφει όλο αυτό το στυγερό έγκλημα. Η Silvya κατέληξε μόνη και αβοήθητη, ένα κορίτσι της διπλανής πόρτας, που έπεσε θύμα της παράνοιας μιας μάνας που δεν έπρεπε να είναι μάνα.

Κατερίνα Κονίτσα Σωπύλη

Άρθρα & Συνεντεύξεις