Άρθρα & Συνεντεύξεις

Συνέντευξη με τη συγγραφέα Άννα Παχή


   Με την Άννα δώσαμε ραντεβού την Πέμπτη στη πλατεία Κοραή για να μιλήσουμε για όλα. Διαβάζοντας το βιβλίο της «Ανδρών Εγχοιρίδιον», εντυπωσιάστηκα με τον τρόπο που βλέπει τα πράγματα. Να ένας άνθρωπος που είμαστε στο ίδιο μήκος κύματος, βρε αδερφέ, που δεν χαϊδεύει τα αυτιά κανενός, που καταφέρνει με χιούμορ να θίξει τα κακώς κείμενα της γυναικείας πραγματικότητας. Οι τύποι ανδρών που περιγράφονται στο βιβλίο της Άννας είναι χαρακτηριστικά δείγματα προς αποφυγήν.

   Ναι, θα ομολογήσω είμαστε ανισόρροπες, για τις γυναίκες μιλάω, έχουμε γερή δόση μαζοχισμού (που δεν χρειάζεται), κάνουμε στις σχέσεις τη μαμά (έχουν να ξέρετε, δεν χρειάζονται δεύτερη), προσπαθούμε να αλλάξουμε τον - όχι τον κόσμο δυστυχώς αλλά τον - άνδρα που μας έχει εντυπωσιάσει. Και ερωτώ. Γιατί, καλές μου, να πέφτουμε σε τέτοια ατοπήματα; Σκοπός του ανθρώπου είναι να ζει, να ερωτεύεται, να αγαπά, να μαθαίνει, δηλαδή πρέπει να μένουμε πάντα μετεξεταστέες; Όχι, απαντώ. Αν είσαι ολοκληρωμένος άνθρωπος ξέρεις τι θέλεις, ξέρεις και τι δεν πρέπει να κυνηγάς. Από την άλλη, ρε κορίτσια, αφού ο εν λόγω σας εντυπωσίασε… Γιατί να τον αλλάξετε; Βερνίκι στα νύχια είναι; Φουλάρι που πάει ανάλογα με το ντύσιμο; Τσάντα που πρέπει να έχει ίδιο χρώμα με τα παπούτσια; Και άντε κάποιες βάζετε όλη σας τη δύναμη και τον αλλάζετε το Χριστιανό και φτάνει να μην ξέρει ούτε αυτός ποιος είναι… Μετά γιατί τον αφήνετε λέγοντας «Άλλαξες, δεν είσαι ο ίδιος που ερωτεύτηκα, δεν μπορούμε να υπάρχουμε μαζί». Αυτά και πολλά άλλα θίξαμε στη κουβέντα μας.
 
pahi547
Πώς ξεκίνησε η ιδέα για το βιβλίο;
Η ιδέα για το βιβλίο ξεκίνησε πριν πάρα πολλά χρόνια, γύρω στο 2000, όπου με καφέ και τσιγάρο μιλούσα με μια φίλη για τους άνδρες, αλλά από την αστεία πλευρά. Μας είχανε τύχει κάποιες καταστάσεις που μόνο με γέλιο θα μπορούσες να τις αντιμετωπίσεις. Και μου λέει «Άντε να γράψεις κάτι» και της απαντώ θα γράψω. Έκανα κάποια προσχέδια με τις ιστορίες της τότε περιόδου αλλά δεν με ενέπνευσαν για να προχωρήσω. Πριν δύο χρόνια το ξαναθυμήθηκα και ούσα πιο σοφή, πιο έμπειρη, έκατσα και έβαλα στο χαρτί αυτούς τους τύπους, για να ξέρουμε τι να αποφεύγουμε. Το Εγχοιρίδιο δεν έχει να κάνει με τις στήλες των περιοδικών τύπου «Πώς να τον κάνεις να σε ερωτευτεί» κτλ, είναι ακριβώς το αντίθετο. Πώς να φύγεις από καταστάσεις που δεν σε καλύπτουν και δεν σου ταιριάζουν. Όλοι ερωτευόμαστε και όταν γίνεται αυτό τυφλωνόμαστε, κουφαινόμαστε, βρισκόμαστε σε ένα άλλο σύμπαν, τον πρώτο καιρό, μετά δεν έχουμε δικαιολογία. Έτσι λοιπόν χώρισα το βιβλίο σε τύπους και κεφάλαια, φυσικά με στοιχείο υπερβολής, σαν μια οδηγία προς αποφυγήν.

Είναι μόνο αυτοί οι τύποι ανδρών;
Σαφέστατα όχι! Δεν έχω βάλει, ας πούμε, το ζηλιάρη, το σπαγγοραμένο. Είμαι λάτρης των ελληνικών ταινιών, οπότε αν θέλεις να δεις πώς είναι η ζωή με έναν σπαγγοραμένο, δες ας πούμε το «Ένα βότσαλο στη λίμνη». Αν θες να δεις το ζηλιάρη, δες «Τα Κίτρινα Γάντια». Δεν είχα κάτι να προσθέσω σε αυτούς τους τύπους. Υπάρχουν πολλοί τύποι και από τότε που βγήκε το βιβλίο λαμβάνω μηνύματα ότι δεν έχω βάλει κάποιους ακόμα. Δεν ήθελα να βγει μεγάλο το βιβλίο. Ήθελα να είναι μικρό, να διαβάζεται εύκολα για να μπορώ και εγώ να μεταδώσω αυτά που θέλω με τον καλύτερο τρόπο.

pahi545Θα υπάρξει και δεύτερο με τους υπόλοιπους;
Το σκέφτομαι πολύ σοβαρά. Υπάρχει βέβαια και η περίπτωση να γραφτεί κάτι αντίστοιχο για τις γυναίκες. Γιατί ναι μεν λέγεται Ανδρών Εγχοιρίδιο, αλλά πιστεύω ότι τέτοιες συμπεριφορές υπάρχουν και στα δύο φύλα. Χάρηκα πάρα πολύ γράφοντάς το και δεν σου κρύβω πως ήταν και ένα είδος ψυχοθεραπείας για μένα, γιατί πολλά περιστατικά είναι προσωπικά μου, κάποια τα έχω ζήσει από πάρα πολύ κοντά μέσω φίλων και όλη αυτή η ιστορία της συγγραφής είναι πολύ λυτρωτική. Από τη στιγμή που αποτυπώνεις κάτι στο χαρτί, είναι σαν να φεύγει από μέσα σου και να μένει εκεί που πρέπει, στο παρελθόν. Πάντως και άνδρες που το έχουν διαβάσει, έχουν καταλάβει πως δεν είναι ένα αντί-ανδρικό βιβλίο. Ο καθένας έχει τις ανασφάλειες και τα απωθημένα του που κάπου πρέπει να τα βγάλει. Όταν πιστέψεις ότι έχει βρεθεί το άτομο που μπορεί να σε καλύψει, βρίσκεις δικαιολογίες για να μην είσαι εκεί. Για μένα το βασικό είναι αυτό, να ξεφύγουμε από τις δικαιολογίες. Όταν βλέπεις κάτι που δεν σου ταιριάζει, σήκω και φύγε! Μην πληγώνεσαι, μην πληγώνεις και χάνεις χρόνο. Το μέλλον είναι μπροστά σου. Αν κλείνεις τις πόρτες δεν θα έρθει ποτέ το σωστό.

Ποιο είναι τελικά το σωστό για εμάς; Το ξέρουμε;
Κάποτε είπα σε ένα δεσμό μου ότι τον αγαπώ και με ρώτησε γιατί. Η απάντησή μου ήταν εντελώς αυθόρμητη… «Γιατί όταν ξυπνάω και σε κοιτώ είμαι ευτυχισμένη». Θεωρώ λοιπόν ότι η αγάπη είναι να μπορείς να ξυπνάς με τον άλλο και να χαίρεσαι που είσαι εκεί. Αυτό για να το καταφέρεις θα πρέπει να μπορείς να συνεννοείσαι, να περνάς όμορφα, να γελάς, να μοιράζεσαι, να υπάρχει ερωτική χημεία, συναισθηματική χημεία. Πόσα ζευγάρια δεν έχουμε ακούσει να μην αντέχουν ο ένας τον άλλο, να μένουν μαζί λόγω συνήθειας. Δεν θα ήθελα να το ζήσω αυτό. Όταν μια κατάσταση κάνει τον κύκλο της καλό είναι να σταματάει.

pahi546Πολλά διαζύγια, το βλέπεις και εσύ. Γιατί πιστεύεις ότι γίνεται αυτό;
Πιστεύω πως πολλοί παντρεύονται για λάθος λόγους. Είτε γιατί δεν θέλουν να μείνουν μόνοι, είτε γιατί πιστεύουν πως κάνοντας οικογένεια θα βρουν το νόημα της ζωής, είτε γιατί είναι με κάποιον άνθρωπο πολλά χρόνια και έχουν συνηθίσει και πιστεύουν πως αυτός είναι ο σωστός, είτε το αντίθετο, ερωτεύονται σφόδρα και πιστεύουν ότι έχουν βρει το άλλο τους μισό χωρίς να έχουν δώσει χρόνο να το γνωρίσουν. Η πραγματικότητα όμως δεν είναι αυτή, μπορεί να κάνεις υπομονή για ένα διάστημα, να συμβιβαστείς. Όμως πλέον δεν μπορούμε να συμβιβαστούμε και με αυτό. Συμβιβαζόμαστε στις δουλειές μας, στην καθημερινότητα που ζούμε, στη πολιτική κατάσταση της χώρας μας. Όλη μας η ζωή είναι ένας συμβιβασμός. Στις προσωπικές μας σχέσεις ο συμβιβασμός είναι ό,τι χειρότερο. Γιατί εκεί έχουμε την επιλογή. Τότε λοιπόν έρχεται η στιγμή όπου είτε ο ένας είτε και οι δύο αντιλαμβάνονται ότι δεν αντέχουν άλλο και χωρίζουν. Το κακό είναι ότι χωρίζουν άσχημα γιατί δεν είναι ειλικρινείς. Τα συναισθήματα δεν μπορούμε να τα κατασκευάσουμε. Και θεωρώ ότι και εδώ χωρίζουν και για λάθος λόγους. Η επικοινωνία μας τα τελευταία χρόνια έχει πιάσει πάτο. Δεν επικοινωνούμε. Βλέπεις ζευγάρια έξω ή παρέες ακόμα με το κινητό στα χέρια να σερφάρουν στα social media. Να σου πω ένα παράδειγμα. Πόσο συχνά κάνεις αφρόλουτρο;

Όχι συχνά.
Αν το καλοσκεφτείς δεν είναι αδύνατο να το κάνεις. Μουσικούλα, κεράκια, ένα ποτήρι κρασί και ένα αφρόλουτρο. Λες «Έχω να σιδερώσω, να μαγειρέψω, να καθαρίσω» κτλ και συνεχώς το αναβάλλεις. Δεν κάνουμε παύση, εκεί θέλω να καταλήξω.

Γιατί τρέχουμε τόσο πολύ;
Γιατί το συνηθίσαμε. Πιστεύουμε ότι θα προλάβουμε το χρόνο. Ο χρόνος όμως είναι κάτι που κανείς δεν πρόκειται να προλάβει. Ο χρόνος είναι κάτι τελείως αυθύπαρκτο, το οποίο εμείς το έχουμε βάλει σε κουτάκια. Αυτά όμως γίνονται τροχοπέδη.

Γέλασα πάρα πολύ με τον Cool. Αυτοί οι τύποι ανδρών και γυναικών αν θες παράλληλα. Από που πηγάζει αυτός ο χαρακτήρας; Είναι ανασφάλεια, είναι ματαιοδοξία;
Κάποια στιγμή στη ζωή μας αποφασίζουμε ποιοι θα είμαστε. Βάζουμε οι ίδιοι ταμπέλες στον εαυτό μας. Ο Cool έχει την προδιάθεση να τα βλέπει όλα λίγο πιο χαλαρά. Αυτό δεν είναι κακό. Κακό είναι όταν γίνεται υπερβολή και πάνω σε αυτό στηριχθεί όλη σου η ζωή. Το να μπορώ να βλέπω τα πράγματα από απόσταση σαφώς και βοηθάει πολύ συχνά, όχι όμως πάντα. Δεν έχει εφαρμογή στα πάντα. Δεν μπορείς να είσαι χαλαρός και στη δουλειά και στη σχέση και στην οικογένεια και στους φίλους σου. Η κάθε κατάσταση που ζούμε είναι διαφορετική, χρειάζεται άλλη αντιμετώπιση. Σαφέστατα κρατάμε τα χαρακτηριστικά μας αλλά η ζωή δεν είναι μονοδιάστατη. Από τους χαρακτήρες του βιβλίου κανείς δεν είναι ευτυχισμένος, γιατί κανείς δεν έχει μέτρο. Πιστεύω πάρα πολύ στην ισορροπία. Για μένα είναι το άλφα και το ωμέγα για να μπορείς να τα βγάλεις πέρα. Θεωρώ ότι πρέπει να προσαρμοζόμαστε, όχι να συμβιβαζόμαστε.

pahi544Τι είδους βιβλία σου αρέσει να διαβάζεις;
Όλα! Λατρεύω τη λογοτεχνία, διάβαζα από πολύ μικρή ό,τι μου έπεφτε στα χέρια. Μου αρέσουν όλα εκτός από τα ερωτικά. Θεωρώ ότι το έχουμε παρακάνει με τις ερωτικές ιστορίες που είναι παραλλαγή σε δύο-τρία θέματα. Μου αρέσει η λογοτεχνία που έχει να πει πράγματα. Μου αρέσουν τα κόμικς. Έχω όλη τη σειρά του Αστερίξ, του Αρκά, του Λούκυ Λούκ. Η ελληνική λογοτεχνία θεωρώ πως έχει εξαιρετικούς λογοτέχνες. Τα αγαπημένα μου βιβλία είναι «Ο φύλακας της σίκαλης», που το θεωρώ κορυφή, «Τα εκατό χρόνια μοναξιάς» και το τελευταίο Χάρι Πότερ.

Από μουσική τι προτιμάς;
Έχω δουλέψει πολλά χρόνια dj στα Εξάρχεια στο ‘Ρεσιτάλ’, που είναι το πιο γνωστό, στη Γλυφάδα, στο Παγκράτι, σε μικρά συνοικιακά, όπου έχεις την ελευθερία να επιλέξεις το πρόγραμμά σου σύμφωνα με τον κόσμο που μαζεύεται. Έχω μάθει να παίζω και ελληνικά και ξένα και ροκ και ποπ και πιο καινούργια και λαϊκά. Θυμάμαι σε ένα μπαράκι στον Αγ. Δημήτριο πριν πολλά χρόνια, όπου παίζανε μόνο βαριά λαϊκά αλλά ήταν τόσο ωραίος ο κόσμος που μαζευόταν και με τέτοιο κέφι, που περνούσαμε πολύ ωραία.

Σε συναυλίες πηγαίνεις;
Πηγαίνω όπου μπορώ. Νομίζω η τελευταία συναυλία που πήγα πρέπει να ήταν οι AC/DC (δικό μας κορίτσι, αγαπητοί αναγνώστες). Μου αρέσει να πηγαίνω σε καλλιτέχνες που έχουν έργο. Η πρώτη μου συναυλία ήταν οι Pink Floyd το ’89 στο ΟΑΚΑ και παρόλο που έχω δει πάρα πολλές από τότε, τη θεωρώ την καλύτερη. Έχω δει Rolling Stones,Deep Purple, U2, Duran Duran, Santana, Shakira, τη Sarah Brightman στο Λυκαβηττό… Εκεί κατάλαβα τι θα πει ντίβα. Και πολλούς άλλους. Οι Waterboys είναι από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα. Μου αρέσουν οι συναυλίες, παλιά ήμουν διστακτική. Φοβόμουν ότι θα έχανα τη μαγεία αλλά ήταν λάθος. Τώρα ζω για τη στιγμή που έρθει ξανά ο Bruce Springsteen.

Ταξιδεύεις;
Δεν έχω ταξιδέψει εκτός Ελλάδας. Μόνο μια φορά πριν λίγα χρόνια που πήγα στο Παρίσι. Πήγα πολύ προκατειλημμένη με τους Γάλλους και έφυγα εξίσου προκατειλημμένη μαζί τους αλλά λάτρεψα την πόλη. Στεναχωρήθηκα γιατί η Αθήνα θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερη από το Παρίσι, που πραγματικά είναι υπέροχο. Θα ήθελα να επισκεφτώ φίλους μου στο εξωτερικό γιατί αυτή η κρίση μας αποδεκάτισε. Σκέφτομαι να πάω Ολλανδία και Σουηδία.

Σουηδία, ε; Έχει ωραιότατο Rock φεστιβάλ εκεί.
Να το δούμε τότε, να πάμε παρέα! (γέλια)
 
pahi548
Με την κρίση και με ό,τι αυτό συνεπάγεται, έχουμε κάτσει στον καναπέ αντί να σηκωθούμε. Γιατί πιστεύεις ότι γίνεται αυτό;
Από φόβο, γιατί ακόμα έχουμε πράγματα να χάσουμε. Ζούμε στην εποχή του τουλάχιστον. Αυτό είναι το μεγάλο μας λάθος. Δεν είναι αρκετό να έχεις μια δουλίτσα. Σου είπα πως αγαπώ τις ελληνικές ταινίες. Η Καρέζη στο «Τζένη Τζένη» το έχει πει χαρακτηριστικά. Δουλίτσα, μισθουλάκος, ζωούλα. Δεν είμαστε πλασμένοι γι’ αυτά. Δεν έχουμε το κριτήριο να καταλάβουμε τι είναι αυτό που πρέπει αν αλλάξει και τι όχι. Και το κυριότερο, θέλουμε να αλλάξουν οι άλλοι και όχι εμείς. Έχουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά. Όταν είσαι σωστός, είσαι σωστός παντού. Προσπαθείς… Τη θέωση δεν την έχει φτάσει κανείς ως τώρα.

Νοιώθεις ότι πλέον ως λαός δεν έχουμε παιδεία;
Εδώ και χρόνια.

Δεν σε θυμώνει αυτό;
Πάρα πολύ. Για μένα σίγουρα παίζουν μεγάλο ρόλο οι καταβολές μας, αλλά θεωρώ ότι υπάρχει και η προσωπική πρωτοβουλία. Δεν έχει σημασία το περιβάλλον σου όταν χρησιμοποιείς το μυαλό σου. Οι δικοί μου γονείς ας πούμε δεν διάβαζαν. Εγώ διάβαζα ό,τι έπεφτε στα χέρια μου. Αυτό με βοήθησε να ανοίξω το μυαλό μου. Όταν δεν προσπαθείς εσύ ο ίδιος να βελτιώσεις τον εαυτό σου, ποιος περιμένεις να σε φτιάξει; Διάβασα τι έχει γίνει με το Ζουράρι, που είχα την ατυχία να έχω καθηγητή στη σχολή δημοσιογραφίας. Η πρώτη κουβέντα που είπε όταν μπήκε στη τάξη ήταν «Όλες οι γυναίκες είναι κατίνες». Τσακωθήκαμε, βγήκα έξω και πήγα στο διευθυντή και του είπα ότι αρνούμαι να κάνω μάθημα, που πληρώνω για να κάνω μάθημα, με έναν άνθρωπο που με θεωρεί κατίνα. Αυτός ο άνθρωπος, που είναι ένα πασάλειμμα γνώσης, μόρφωσης και σεμιναρίων, έχει βγάλει βιβλία και θεωρείται λόγιος. Και τον ξέρει όλος ο κόσμος και δεν ξέρουν το Ραφαηλίδη, τον Καστοριάδη… Τα κανάλια που του έδιναν βήμα να λέει εκείνες τις απίστευτες βλακείες, τώρα το βρίζουν. Υπάρχουν τόσο ενδιαφέροντες άνθρωποι που δεν τους ξέρουμε γιατί δεν τους δείχνει η τηλεόραση. Η τηλεόραση είναι ένα μέσο που θα μπορούσε να είναι εξαιρετικό. Γίνονται κάποιες καλές δουλειές, αλλά θάβονται στα υπόλοιπα σκουπίδια. Έχουμε αφήσει τη διασκέδασή μας σε ανθρώπους που δεν την ξέρουν. Κάποτε για να κάνεις ένα μαγκαζίνο έπρεπε να είσαι δημοσιογράφος. Τώρα δεν χρειάζεται… Έχουμε απομακρυνθεί από τη γλώσσα. Μια γλώσσα που μας κράτησε σε πολέμους, στην τουρκοκρατία και εμείς τώρα την έχουμε κάνει κουρελόχαρτο. Πώς να κρατηθεί έτσι ένας λαός; Θα αλλοτριωθεί, γιατί δεν αντιστέκεται κιόλας. Είμαστε με ένα κινητό στο χέρι και δεν επικοινωνούμε.
 
pahi549
Λίγα χρόνια πριν τη κρίση, το βιβλίο είχε ένα πολύ καλό ανέβασμα. Ο κόσμος διάβαζε πάρα πολύ. Από την κρίση και μετά το αναγνωστικό κοινό άρχισε να μειώνεται. Πιθανολογώ ότι τα τελευταία χρόνια έχει συρρικνωθεί παρόλο που καλά βιβλία βγαίνουν συνέχεια.
Είναι μια σειρά παραγόντων. Στην Ελλάδα έχουμε την τάση να πέφτουμε με τα μούτρα σε κάθε μόδα. Έγιναν μόδα οι ερωτικές ιστορίες και γέμισαν τα βιβλιοπωλεία ερωτικές ιστορίες. Αυτό απομάκρυνε τους άνδρες που δεν ήταν ποτέ φανατικοί. Έγιναν μόδα τα ογκώδη βιβλία, γέμισε ο κόσμος τούβλα, τα οποία είναι και πολύ ακριβά. Σ’ εκείνη τη χρυσή εποχή διάβαζαν πολύ οι γυναίκες για να ξεφύγουν από την πραγματικότητά τους. Πιστεύω πως πολλοί συγγραφείς αναγκάστηκαν εις βάρος της ιστορίας να φορτώσουν τα βιβλία τους με απίστευτες περιγραφές μόνο και μόνο για να γεμίσουν σελίδες. Όλο αυτό κούρασε. Μετά βγήκαν τα ηλεκτρονικά βιβλία. Άλλη μόδα και αυτή, που θα περάσει. Έπαιξε βέβαια ρόλο και η τιμή του βιβλίου. Θεωρώ ότι έγιναν πολύ ακριβά για την εποχή που ζούμε. Και οι εκδοτικοί οίκοι «χάλασαν» το βιβλίο με την υπέρ-πληθώρα των κυκλοφοριών τους σε ένα κοινό που δεν είναι τόσο μεγάλο. Είναι λυπηρό να βλέπεις τα βιβλία σε περίπτερα και σούπερ μάρκετ. Θέλεις να μεγαλώσεις το κοινό; Φτιάξε βιβλιοθήκες στα σχολεία, διοργάνωσε ημέρες με συγγραφείς, να μιλήσουν στα παιδιά για τα βιβλία.

Ετοιμάζεις κάποιο νέο βιβλίο;
Ετοιμάζω ένα αστυνομικό βιβλίο. Η ιστορία είναι έτοιμη και η κεντρική ιδέα έχει γραφτεί ήδη. Βασίζεται σε μια, ας πούμε προσωπική εμπειρία… Δυσκολεύομαι να κάτσω να το τελειώσω. Έχει να κάνει με ένα απεχθές έγκλημα και πιστεύω πως θα πάει πολύ καλά. Θέλω σε δύο χρόνια να το έχω εκδώσει.

Το «Ανδρών Εγχοιρίδιον» πώς πάει από αγοραστικής πλευράς;
Πάει πολύ καλά. Σε πολλά βιβλιοπωλεία είμαστε στην τρίτη διανομή και σε κάποια στην τέταρτη, από ότι με ενημερώνει ο εκδότης μου. Τα σχόλια είναι πολύ ενθαρρυντικά. Χαίρομαι γιατί το έχουν διαβάσει και άνδρες που έχουν καταλάβει πως δεν είναι αντί-ανδρικό βιβλίο και οι γυναίκες που το έχουν διαβάσει έχουν βρει τον εαυτό τους σε πολλά κομμάτια του βιβλίου. Αρέσει πολύ και σε επαγγελματίες του χώρου. Ήταν ένα βιβλίο που γράφτηκε με την καρδιά μου. Πήρα εμπειρίες δικές μου και φίλων, τις έβαλα στο χαρτί, τις διάνθισα με χιούμορ. Προσπάθησα να είμαι όσο πιο αντικειμενική γινόταν. Χαίρομαι γιατί το διαβάζουν και το συστήνουν. Αυτή για μένα είναι η επιτυχία ενός βιβλίου.

Άννα μου, σε ευχαριστώ πολύ για την υπέροχη κουβέντα μας!
Εγώ σε ευχαριστώ.

Μαίρη Ζαρακοβίτη
 
Ευχαριστούμε θερμά τη Μαρία Ναούμ και το Γιώργο Παρτσινεβέλο για τις φωτογραφίες.
 

Άρθρα & Συνεντεύξεις

Facebook Comments