Facebook

Twitter

Τελευταίες Καταχωρήσεις Καλλιτεχνών

SadDolls

SadDolls
Είδος Dark Metal
Χώρα Greece

Γυμνά Καλώδια

Γυμνά Καλώδια
Είδος Ελληνικά
Χώρα Greece

Time Collapse

Time Collapse
Είδος Progressive Metal
Χώρα Greece

Sandness

Sandness
Είδος Hard Rock
Χώρα Italy
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω #

Unisonic

CD

Unisonic

2012 0 out of 50 out of 50 out of 50 out of 50 out of 5 / 0 out of 50 out of 50 out of 50 out of 50 out of 5 0 RATINGS

Data

Κυκλοφόρησε 2012
Format CD
Είδος
Ενημερώθηκε στις Κυριακή, 15 Απριλίου 2012
Είδος Hard Rock
Αριθμός δίσκων 1
Edition date 2012
Εταιρία earMUSIC/Edel AG

Unisonic

Review

1. Unisonic
2. Souls Alive
3. Never Too Late
4. I've Tried
5. Star Rider
6. Never Change Me
7. Renegade
8. My Sanctuary
9. King For A Day
10. We Rise
11. No One Ever Sees Me

   Στο άκουσμα και μόνο της λέξης “Unisonic” πολλοί άνθρωποι που ασχολούνται με το Ροκ, το Hard Rock και το Μέταλ, είναι σίγουρο ότι συγκινούνται, είναι σίγουρο ότι νιώθουν κάτι στα τρίσβαθα της ψυχής τους, είναι βέβαιο ότι μιλάνε για το συγκεκριμένο θέμα με ζέση και περηφάνια… Έχουν περάσει είκοσι τέσσερα χρόνια από την τελευταία φορά που ο Kai Hansen και ο Michael Kiske έπαιξαν μαζί σε ένα άλμπουμ, σε ένα ολόκληρο άλμπουμ… Εγώ προσωπικά, όπως και πολύς κόσμος φαντάζομαι, νιώθω σαν να έχουν περάσει αιώνες από τότε που οι δυο τους οδηγούσαν μια από τις πιο συγκλονιστικές μπάντες του κόσμου…

   Για μένα ο Michael Kiske είναι ο μεγαλύτερος ΡοΚαιΒάλε τραγουδιστής που γέννησε αυτή η κοπέλα που βούτηξε ο Δίας με το ταυρίσιο κοστούμι… Όχι, δεν λέω και ξελέω, ο Dickinson μου αρέσει όσο κανείς Ευρωπαίος βοκαλίστας, είναι ο επίσημος αγαπημένος, αλλά δεν μπορώ να παραβλέψω ότι οι δυνατότητες που έχει αυτός ο σιτεμένος Τεύτονας δεν παίζουν σε κανέναν άλλο τραγουδιστή. Στα ψηλά δεν έχει αντίπαλο, στη χροιά είναι άπαιχτος, στα χαμηλά του είναι ερωτεύσιμος… Ίσως να είναι η πιο τέλεια μίξη Tate, Dickinson και Dio… Αν ο Kiske δεν είχε τα κολλήματα και τις εμμονές που όλοι γνωρίζετε, τότε τα πράγματα θα ήταν τελείως διαφορετικά.

   Οι Unisonic όμως, πέρα από τους δυο χρυσοδάκτυλους, ΕΙΝΑΙ μία υπέρ-μπάντα! Στο μπάσο βρίσκεται η Αυτού Μεγαλειότητα στις τέλειες Hard Rock παραγωγές, ο πανμέγιστος Dennis Ward (Pink Cream 69). Στα τύμπανα κάθεται ο σπουδαίος Kosta Zafeiriou (πρώην Pink Cream 69) και στην άλλη κιθάρα έχουμε έναν Ελβετό μουσικαρά, τον Mandy Meyer (πρώην Krokus, έχει παίξει με Gotthard, Asia κα).

   Παρατηρώντας ότι τα τραγούδια έχουν, κατά συντριπτικό ποσοστό, γραφτεί από τους Ward και Hansen, ήμουν σίγουρος ότι θα ήταν ό,τι πρέπει. Και, φυσικά, ήταν! Δεν υπήρχε καμία περίπτωση να ίσχυε κάτι λιγότερο, πρόκειται για ένα από τα πιο σίγουρα στοιχήματα των τελευταίων ετών. Εντελώς πιασάρικα θέματα, εντελώς φανταστικά riff, τραγούδια που αρέσουν ανεξαρτήτως γούστου και υπολοίπων επιλογών και η φωνή του Kiske που φροντίζει για όλα τα άλλα… Το ομώνυμο τραγούδι το είχαμε ακούσει από το ΕΡ, ξέραμε ότι σκοτώνει, εδώ όμως έχουμε να αντιμετωπίσουμε ένα στρατό από σκοτώστρες. Τα “I’ve tried” και “Star rider” είναι ένα κι ένα για να χτυπηθούμε και να ξελαρυγγιαστούμε, προσπαθώντας να τραγουδήσουμε πάνω από τα ηχεία μας και… θα επιτύχουμε! Το “Renegade” είναι ένα έπος, με ένα από τα καλύτερα ρεφρέν που έχετε ακούσει τον τελευταίο καιρό. Είναι αυτό που σας έλεγα πριν, η μαγεία του Ward δεν έχει τελειωμό η ρημάδα! Αυτό το άλμπουμ είναι πραγματικά απαρχή θριάμβου για τους συντελεστές και η καλύτερη απάντηση σε όσους, και μένα ανάμεσά τους, είχαν ξεγράψει τον Kiske… Με χαρά μου αποδέχομαι τη σφαλιάρα, είμαι ευτυχής που δεν πέτυχε τα στραβά και κάπως κιτρινισμένα δόντια μου και πάω να ακούσω και τα υπόλοιπα.

   Το κομμάτι που περίμενα να ακούσω όσο κανένα άλλο ήταν το “We rise”. Κι αυτό επειδή είναι δουλειά του Kiske, στιχουργικά και μουσικά. Οι Hansen/Ward είναι Champions League, ό,τι γράφουν είναι πάουερ/ντιμπάουερ, ο Kiske έχει δώσει άψογα δείγματα στο παρελθόν, ήθελα όμως να δω τι γίνεται και τώρα… Και γίνεται! Μπιτάτο κομμάτι που παραπέμπει ακόμα και στο AOR, με ένα ρεφρέν στο μισό του χρόνου του κουπλέ, με χορωδιακά φωνητικά, με ύφος Queen και τεχνοτροπία Broadway! Τα σόλο των κιθαριστών είναι η ίδια η καψούρα… Πότε είπαμε ότι έρχονται στην Αθήνα μας; Την πρώτη μέρα του Ιουλίου; Julysonic; Εύκολα!

Κώστας Κούλης

 

Σχόλια - Συζήτηση

comments powered by Disqus

Επισκέπτες

0 Μέλη και 144 Επισκέπτες Συνδεδεμένοι