Facebook

Twitter

Τελευταίες Καταχωρήσεις Καλλιτεχνών

Savage Messiah

Savage Messiah
Είδος Heavy Metal
Χώρα Great Britain

Irdorath

Irdorath
Είδος Black Metal
Χώρα Austria

The Dark Element

The Dark Element
Είδος Symphonic Metal
Χώρα Sweden/Finland

Satanic

Satanic
Είδος Death Metal
Χώρα Canada
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω #

Operation: Mindcrime

CD

The New Reality

2017 0 out of 50 out of 50 out of 50 out of 50 out of 5 / 0 out of 50 out of 50 out of 50 out of 50 out of 5 0 RATINGS

Data

Κυκλοφόρησε 2017
Format CD
Είδος
Ενημερώθηκε στις Σάββατο, 23 Δεκεμβρίου 2017
Είδος Rock
Αριθμός δίσκων 1
Edition date 2017
Εταιρία Frontiers Records

The New Reality

Review

1. A Head Long Jump
2. Wake Me Up
3. It Was Always You!
4. The Fear
5. Under Control
6. The New Reality
7. My Eyes
8. A Guitar In Church?
9. All For What?
10. The Wave
11. Tidal Change
12. The Same Old Story
 
 
«Όλα είναι χρόνος»…

   Το τρίτο μέρος της τριλογίας… Η νέα πραγματικότητα, ένα χρόνο μετά το “Resurrection”. O Geoff Tate είναι και πάλι εδώ. Το ίδιο και το μουσικό όχημά του. Να πούμε εδώ ότι με το πέρας αυτού του άλμπουμ και των συναυλιών που θα το στηρίξουν, παύουν να υπάρχουν οι Operation: Mindcrime. O Tate ήταν σαφής, δεν θέλει να συνεχίσει σε αυτό το μοτίβο και όταν με το καλό τον έχουμε εδώ στο Noizy, θα το ρωτήσουμε για όλα όσα θέλουμε να μάθουμε.

   Ο ίδιος ο μεγάλος τραγουδιστής μιλά για Progressive Rock. Θα συμφωνήσω μαζί του πεντακόσια τα εκατό. Ναι, δεν πρόκειται για το Prog που έχουμε μάθει να αγαπάμε εμείς, οι του ΜΕΤΑΛ, είναι όμως τρελή Progα, στα μοτίβα του Peter Gabriel και των λοιπών του ιδιώματος. Το γράφω για τρίτη φορά και τρίτη χρονιά, ο Tate ξυρίζεται στον καθρέφτη και βλέπει το Gabriel. Είναι ο αγαπημένος του τραγουδιστής, η πιο μεγάλη του επιρροή και – όπως και ο ίδιος ανέφερε – αυτά τα άλμπουμ σηματοδοτούν επιστροφή στις ρίζες του. Έτσι κι αλλιώς, εγώ θεωρώ τον Tate πολύ μεγαλύτερο τραγουδιστή από το Gabriel τεχνικά, είμαι πρόθυμος να τα ακούσω για αυτή μου την άποψη, είμαι όμως κάτι παραπάνω από σίγουρος ότι πολλοί θα πάρουν το μέρος μου. Δεν παίζεται ο GT. Δεν παίζεται! Είναι πολύ μεγάλη φωνή, είναι ένας απίστευτα χαρισματικός άνθρωπος…
 

   Έχω ήδη φτάσει στο “It Was Always You” και βιώνω αυτή την Prog πραγματικότητα. Μεγάλα μουσικά θέματα, χασιματικά τοπία, σκόρπιες αφηγήσεις, εξαιρετικά φασαριόζικο ταμπούρο και τραγούδια που φλερτάρουν με τα έξι, τα επτά και τα οκτώ λεπτά. Σαξόφωνο παρόν, θέματα κινηματογραφικά και ίσως να είναι πιο πίσω η φωνή στη μίξη απ’ ότι πρέπει… Να ακούσω και παρακάτω και να σας πω.

   “The Fear” και οι tribal ρυθμοί συνοδεύονται από πλήκτρα και κιθάρες. Το κομμάτι μπορεί να σας φανεί δαιδαλώδες, μπορεί κάποια στιγμή να χαθείτε, αλλά στην ουσία είναι αυτό ακριβώς που είχε κατά νου ο δημιουργός. Το επόμενο, “Under Control”, είναι αντίθετα ένα κομμάτι για τα ραδιόφωνα. Συμβατικό και airplay friendly, είναι σίγουρο ότι… τι; Είναι ήδη lyric video; Δεν τους αδικώ καθόλου εκείνους που ψήφισαν υπέρ του, αυτό είναι ό,τι πρέπει. Εξακολουθώ να πιστεύω πως η φωνή του Tate είναι πίσω, αλλά κρατάω μικρό καλάθι, μήπως φταίνε τα δικά μου τα ηχεία. Οψόμεθα…

   Το ομώνυμο κομμάτι είναι κι αυτό στο χάσιμο… Με το πιάνο να παίζει και τις κιθάρες να χρωματίζουν, με τα τύμπανα να στηρίζουν και τα εφέ να είναι πολλά και παντού, ο GT αφηγείται μια ιστορία για τους ανθρώπους του σήμερα και του αύριο. «Όλα αλλάζουν»… Tutti και γκάζια… Κι άλλα πολλά εφέ… «Δεν μπορείς να ελέγξεις το μυαλό μου»… Ή μήπως μπορείς;

   “A Guitar In Church?”… Κρυστάλλινη εισαγωγή και εντελώς σινεμαδίστικο μοτίβο. Instrumental κομμάτι, με τα πλήκτρα να οδηγούν και τα τύμπανα να γεμίζουν με όμορφο τρόπο. Οι παίχτες είναι όλοι τους εξαιρετικοί, δεν υπάρχει περίπτωση να ακούσετε κάτι που να μην είναι εντελώς περιποιημένο.
 

   Το “All For What?” φιλοξενεί και αυτό μια τεράστια εισαγωγή. Πλήκτρα, βαριά ατμόσφαιρα, αφήγηση. «Εσύ αποφασίζεις για το τι είναι αληθινό»… Πιάνο και hihat και η φωνή του Tate. Τα γκάζια έρχονται και τονίζουν, παρέα με τα πλήκτρα. Μπαρόκ ενορχήστρωση. Ο Tate ωρύεται. Μπαλοντειδές το περιτύλιγμα και πνευστές οι εξάρσεις. Είναι όντως επιστροφή στις ρίζες, είναι παραπομπή στη δεκαετία του ’70 με μοντέρνα προσέγγιση.

   Το άλμπουμ τελειώνει με το “The Same Old Story”. Αδιάφορο δυστυχώς. Πολύ όμορφα τύμπανα, παρόν επίσης το σαξόφωνο, πλην όμως, καμία κορύφωση στη δομή και τη συγκίνηση. Δεν φτάνει η φωνή… Μακάρι να έφτανε… Η προσπάθεια του Tate ήταν τιτάνια, ο ίδιος κατάφερε να κάνει πράξη αυτό που έλεγε και μας έδωσε τρία άλμπουμ σε τρία χρόνια. Από κει και πέρα… Για το τι αποκομίσαμε από αυτά τα άλμπουμ… Για το τι έπεται… Τι να περιμένουμε, Geoff; Θα μας πεις; Από κοντά;

Κώστας Κούλης
 
Διαβάστε εδώ για τα δύο προηγούμενα μέρη της τριλογίας.
 
 
 

 

Resurrection « Resurrection Operation: Mindcrime CD Chronology

Σχόλια - Συζήτηση

comments powered by Disqus

Επισκέπτες

1 Μέλος και 160 Επισκέπτες Συνδεδεμένοι
DMC Firewall is developed by Dean Marshall Consultancy Ltd