Facebook

Twitter

Τελευταίες Καταχωρήσεις Καλλιτεχνών

Beast In Black

Beast In Black
Είδος Heavy Metal
Χώρα Finland

The Hawkins

The Hawkins
Είδος Rock
Χώρα Sweden

Panzer

Panzer
Είδος Heavy Metal
Χώρα Germany

Tidal Dreams

Tidal Dreams
Είδος Heavy Metal
Χώρα Greece
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω #

Leprous

CD

Malina

2017 0 out of 50 out of 50 out of 50 out of 50 out of 5 / 0 out of 50 out of 50 out of 50 out of 50 out of 5 0 RATINGS

Data

Κυκλοφόρησε 2017
Format CD
Είδος
Ενημερώθηκε στις Δευτέρα, 14 Αυγούστου 2017
Είδος Progressive Rock
Αριθμός δίσκων 1
Edition date 2017
Εταιρία InsideOut Music

Malina

Review

1. Bonneville
2. Stuck
3. From The Flame
4. Captive
5. Illuminate
6. Leashes
7. Mirage
8. Malina
9. Coma
10. The Weight Of Disaster
11. The Last Milestone
 
 
   Η περίπτωση των Νορβηγών είναι πραγματικά για πολλή μελέτη… Υπηρετούν το Progressive, όπως μας πληροφορούν τα δελτία τύπου, στην ουσία όμως είναι μία μπάντα «άλλη»… Δεν θέλω να τους κατατάξω. Καθόλου. Τι να κατατάξω δηλαδή; Να βάλω σε κουτάκι την ευφυία τους; Να γράψω τα «αναμενόμενα»; Ξέρω γω, μωρέ… Αυτοί εδώ κινούνται μεν σε νόρμες και φόρμες Progressive Rock/Metal, έχουν όμως αυτό το ρημαδιασμένο πλήκτρο και κείνη την εντελώς ιδιαίτερη χροιά… Όλο το «πακέτο» μου κάνει σε mainstream που εξυφαίνεται σαν Ροκ/Pop ιστός και ξαφνικά… οι χρόνοι γίνονται μονοί, αλλάζει το ρυθμικό μοτίβο, σκάνε κάτι εντελώς εύπεπτα ρεφρέν, τα οποία όμως για να παιχτούν… Η μαγεία της απλότητας στις πολυσύνθετες πλέξεις…

   Πέμπτος δίσκος για τους Leprous και οι οπαδοί σε όλο τον κόσμο ετοιμάζονται να καλοδεχτούν το πλέον πρόσφατο πόνημά τους. Η μπάντα έβγαλε ένα δίσκο που συνδυάζει τις αγάπες τους με τις επιρροές τους και όλα αυτά μέσα από ένα φίλτρο καταδικό τους. Το φιλικό στο αυτί “From The Flame” είναι ένα κομμάτι που θα σε αγανακτήσει για να το περφορμάρεις όπως πρέπει. Το “Captive” πάλι έχει εκείνα τα φωνητικά αλά Queen, μέσα από ένα θεόκουλο μέτρημα. Οι ιδέες τους είναι πράγματα που έχουμε ξανακούσει στον ευρύτερο χώρο του Prog, δεν μιλάμε για κοσμογονία, δεν έχουμε να κάνουμε με κάτι που γίνεται για πρώτη φορά. Όχι βέβαια. Έχουμε όμως κάτι που συναρπάζει τις αισθήσεις μας στο μέγιστο βαθμό. Η μελωδία πλημυρίζει τα ηχεία μας, τα αυτιά μας – μην σας πω και τα μάτια μας. Κι εκεί που ακούς και ευφραίνεσαι, ρωτάς τον εαυτό σου «Ρε συ, τι είναι αυτό που παίζει από πίσω; Βγαίνει»; Άστο. Δεν βγαίνει…
 

   Το συγκρότημα έχει κάνει την υπέρβαση, δαπανώντας σχεδόν τετραπλάσιο χρόνο στις ηχογραφήσεις απ’ ό,τι στους προηγούμενους δίσκους. Ακόμα και το εξώφυλλο τους πήρε πολύ περισσότερο χρόνο για να οριστικοποιηθεί. Η ουσία των τυπάδων αυτών είναι μία πολύ περίεργη μορφή θλίψης. Είναι μια εντελώς ματζόρε μελαγχολία. Το ξέρω πως κάνω λόγο για έννοιες ασύμβατες, ξέρω όμως ότι όταν ένας καλλιτέχνης εκφράζεται, πραγματικά δεν υπάρχουν όρια! Στο κρυστάλλινο “Leashes”, το σχήμα ακούγεται τόσο γκράντε, που μου κάνουν περισσότερο σαν θεατρική εξτραβαγκάνζα παρά σαν «απλή» ορχήστρα… Ο Solberg είναι φοβερός τραγουδιστής! Ναι, ναι, σας ακούω από τώρα. «Ω, μεγάλε, καλά που μας το είπες»! Δεν υποτιμώ τις γνώσεις σας ούτε για ένα δευτερόλεπτο, αλλά δώστε μου δίκιο εδώ. Να μην το γράψω; Είναι συγκλονιστικός ο σιχαμένος!

   To “Mirage” μπαίνει εντελώς Prog-αριστό, με τα πλήκτρα να οριοθετούν τις συντεταγμένες. Σε πιο χαμηλές συχνότητες η φωνή, το ύφος σκοτεινό, με ένα «σκόνταμα» στο ρυθμό που ακολουθεί μέχρι το ρεφρέν, στο οποίο βρίσκουμε άλλες ηχητκές «ανωμαλίες» πρώτης τάξεως. Τώρα που παίζει το ομώνυμο, ένα εντελώς υπέροχα καταθλιπτικό κομμάτι, έριξα μια ματιά στο αρχείο μου και διάβασα αυτά που είχα γράψει για το “Coal”. Τι; Δεν μου άρεσε και τόσο η φωνή του Solberg; Ρε μεγάλε, τι σκεφτόμουν;

   Το “Coma” μπαίνει με πλήκτρα και φουλ τυμπανομάνι, ενώ η φωνή ακούγεται γλυκιά κι ατάραχη… Τι τρελοκομείο είναι αυτοί εδώ, ρε παιδί μου… Αυτό το “The Weight Of Disaster” μέχρι και Sabbathικά θεματάκια περιέχει. Από τα έξι εντυπωσιακά λεπτά του πάμε στα επτάμισι του επιλόγου. Εκεί πλέον έχουμε φτάσει ένα βήμα από την όπερα. Η απίστευτη Pop χροιά του Solberg είναι τελικά ένα οπερετικό ομορφάκι; Το “The Last Milestone” είναι μόνο πλήκτρα και φωνή, είναι μόνο μελαγχολία σε όλες τις ελάσσονες μορφές, είναι το είδωλό σου στον τοίχο. Ποτέ όμως αυτός ο τοίχος δεν ήταν τόσο μα τόσο ερωτεύσιμος. Καλώς ορίσατε (ξανά), Leprous! Μπορείτε να μας μαυρίζετε τόσο όμορφα τις ψυχές μας όποτε θέλετε!

Κώστας Κούλης
 

 

Coal « Coal Leprous CD Chronology

Σχόλια - Συζήτηση

comments powered by Disqus

Επισκέπτες

0 Μέλη και 158 Επισκέπτες Συνδεδεμένοι