Facebook

Twitter

Τελευταίες Καταχωρήσεις Καλλιτεχνών

Nocturnal Rites

Nocturnal Rites
Είδος Heavy Metal
Χώρα Sweden

Chrysilia

Chrysilia
Είδος Symphonic Metal
Χώρα Greece

Foo Fighters

Foo Fighters
Είδος Alternative
Χώρα U.S.A.

Serious Black

Serious Black
Είδος Heavy Metal
Χώρα International
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω #

Accept

CD

The Rise Of Chaos

2017 0 out of 50 out of 50 out of 50 out of 50 out of 5 / 0 out of 50 out of 50 out of 50 out of 50 out of 5 0 RATINGS

Data

Κυκλοφόρησε 2017
Format CD
Είδος
Ενημερώθηκε στις Σάββατο, 05 Αυγούστου 2017
Είδος Heavy Metal
Αριθμός δίσκων 1
Edition date 2017
Εταιρία Nuclear Blast

The Rise Of Chaos

Review

1. Die By The Sword
2. Hole In The Head
3. The Rise Of Chaos
4. Koolaid
5. No Regrets
6. Analog Man
7. What's Done Is Done
8. Worlds Colliding
9. Carry The Weight
10. Race To Extinction
 
 
Part I: The Rise of the Devil Girl
   Οι Accept είναι η μπάντα που έδωσε τα «φώτα» της στη μουσική και μας «άλλαξε» και τη συνδεσμολογία μη σας πω. Από τη δεκαετία του εβδομήντα, όπου και ξεκίνησαν, μας έχουν παραδώσει απείρως εκπληκτικές δουλειές. Έρχονται στη χώρα μας και γίνεται παρέλαση. Είναι μύθος και όχι, δεν περίμεναν να τους μάθουμε στην Ελλάδα, από τους Sabaton (σποντίτσα). Το “The Rise Of Chaos” είναι δέκατο πέμπτο άλμπουμ των Accept και το τέταρτο με το Mark Tornillo στις φωνητικές επιδρομές. Η φωνή του old school thrashιάρικη και χωρίς αξεσουάρ, δεσπόζει τα τελευταία χρόνια. Το άλμπουμ είναι γεμάτο φρέσκιες ιδέες με παλαιά δοκιμασμένα μυρωδικά. Στις 3 Αυγούστου «γιόρτασαν» την κυκλοφορία του άλμπουμ με ένα απίστευτο μουσικό υπερθέαμα στο Wacken. Όσοι δεν μπορέσαμε να είμαστε εκεί το απολαύσαμε μέσω streaming από το site του Wacken Open Air fest.
 

   Είναι από τις μπάντες που ξέρεις τι θα ακούσεις, ξέρεις γιατί τους αγαπάς και τους στηρίζεις. Επιθετική μουσική με ροκ παλιάς κοπής, στρατηγικά δεσίματα και riffs, drums που καραδοκούν να σου πάρουν τα μυαλά και η φωνή με αυτό το μοναδικό χάλκινο γρέζι που σου γίνεται «βραχνάς». ‘Ίσως να πω κάτι που θα ακουστεί βέβηλο, αλλά μου αρέσει πολύ καλύτερα ο Mark Tornillo από τον Udo Dirkschneider. Θα μου πείτε γούστα είναι αυτά. Σωστά.

   Όσον αφορά τα τραγούδια του άλμπουμ, θα θαμπωθείτε με το “Die By The Sword”, επικούρα τρομερή, αλάνικο thrashάκι. Θα χαμογελάσετε τρολάροντας τους στίχους στο “Hole In The Head”... “I need you... like a hole in the head”. Αυτό που ξεχώρισα σαν δικό μου αγαπημένο από το άλμπουμ είναι το “The Rise Of Chaos”. Έχει αυτή τη metal προστυχιά που με εξιτάρει. Γρήγοροι ρυθμοί με killer growl αετίσια φωνητικά. Λύσσαγμα καθαρόαιμης καταστροφής το “No Regrets”. Κάτι από τις rock – metal Harleyάδικες παλιές καλές εποχές εμφανίζονται στο “Analog Man”. Επιθετικό και βαθιά εξισορροπητικό το “Worlds Colliding”. Το τελευταίο τραγούδι, “Race To Extinction”, σε ξαναφέρνει στον κήπο με τα αγάλματα της metal μουσικής. Σε ταρακουνά και σε εξουσιάζει. Διαμαντάκι από ότι καταλάβατε το άλμπουμ. Αγοράστε το άφοβα και σμιλευτείτε σε Accept σεισμούς.

Μαίρη Ζαρακοβίτη
 
 
Part II: Of Chaos as well as of CK
   Το δέκατο πέμπτο άλμπουμ των Γερμανών είναι γεγονός. Παρά το γεγονός ότι μετά το “Blind Rage”, οι Herman Frank και Stefan Schwarzmann ανακοίνωσαν ότι φεύγουν, κάτι το εξαιρετικά δυσάρεστο μια και οι προαναφερθέντες αποτελούσαν ως τότε βασικό κομμάτι της ραχοκοκαλιάς της ΜΕΤΑΛ μηχανής, η μπάντα κατάφερε να σταθεί στα πόδια της. Οι αντικαταστάτες, Uwe Lulis και Christopher Williams, έδειξαν ότι είναι έτοιμοι για να στηρίξουν ένα συγκρότημα πρώτης γραμμής και το άλμπουμ αυτό δείχνει περίτρανα ότι έχει γίνει πολύ σοβαρή δουλειά. Το μπάσιμο με το “Die By The Sword” μας προειδοποιεί πως το μενού για απόψε είναι άκρως ΜΕΤΑΛλικό. Κλασσική σφαλιάρα από τους Τεύτονες προς όλους τους αναιδείς που πίστεψαν έστω και για ένα δευτερόλεπτο πως δεν θα βγει κάτι καλύτερο από πολύ καλό. Η φωνή του Mark Tornillo είναι στιβαρή, είναι κοντά στη χροιά του Udo, είναι όμως δική του! Ο ίδιος σέβεται απόλυτα την παράδοση του σχήματος και ηχεί στα αυτιά μας σαν η επόμενη αυθεντική επιλογή. Από δίπλα βέβαια και τα ΦΟΒΕΡΑ χορωδιακά φωνητικά των Accept, σήμα κατατεθέν στην τεράστια διαδρομή τους.

   Το “Koolaid” έχει αυτό το δαιμονισμένο Riff… Ό,τι και να γράψω για αυτό το θέμα θα είναι βλακεία, πρέπει οπωσδήποτε να το ακούσετε! Κλασσικό Accept χιτάκι, έτοιμο να καβαλικέψει ραδιοσταθμούς και σκηνές και ακόμα μια πιστοποίηση για το πόσο γαμώ άλμπουμ έχουν βγάλει. Αμερικανιά τρελή, ναι, αλλά οι Γερμανοί πάντα το είχαν με τέτοιες μελωδίες. Για κάτσε να δω… έχει βγει σε βίντεο αυτό δω; Μμμ… official lyric, ε; Κάτι είναι κι αυτό…
 

   Το “No Regrets” ακολουθεί σε ένα μοτίβο speedάτο, με τα φωνητικά να κάνουν τέλεια τη δουλειά τους. Κοψίματα σε ταχύτητα στο ρεφρέν, ένα σόλο κιθάρας που σπέρνει και η πολεμική μηχανή σε μεγάλα κέφια! Αυτό που όλοι παραδεχόμαστε στους Accept είναι το πόσο σοβαροί είναι αυτό που κάνουν. Ο διοργανωτής του τεράστιου Wacken, Thomas Jensen, εξήρε την όλη επερχόμενη εμφάνισή τους, λέγοντας πως αποτελούν πολύ σημαντικό μέρος της γερμανικής ΜΕΤΑΛ σκηνής. Οι ίδιοι διάλεξαν ξανά τον Andy Sneap για να κάνει το άλμπουμ τους, είναι η τέταρτη κατά σειρά συνεργασία και δείχνει ότι οι Accept έχουν βρει πλέον το νέο μέλος τους.

   Ακόμα μια φοβερή ροκιά με το “Analog Man”. Εδώ, κυρίες και κύριοι, μπορούμε να το κουνήσουμε και μάλιστα με κέφια! Άκρως μπυροτραβηχτικό κομμάτι, με υποψία τεταμένου δερμάτινου κολάν λικνιζόμενου στο ρυθμό. Πέρα από τα ΜΕΤΑΛ θέματά τους και τούτα εδώ είναι ερωτεύσιμα. “What’s Done Is Done” και εδώ έχουμε ένα ΜΕΤΑΛ κομμάτι να σκίζει τον αέρα. Από τις πιο έντονες παρουσίες στο άλμπουμ… μέχρι το επόμενο; Εύκολα! “Worlds Colliding” και εδώ έχουμε ακόμα ένα χιτάκι; Τρελή ρεφρενάρα! Πότε είπαμε ότι έρχονται στην Ελλάδα; Γιατί ήδη μισούμε όλους όσους πήγαν στο Wacken. Ναι, το ξέρω, είχαμε και το streaming… Παρηγοριά στον άρρωστο…

   “Carry The Weight” και οι κομματάρες δεν έχουν τελειωμό! Οι Τεύτονες εκτελούν με μεγάλη επιτυχία όλες τις συνταγές τους, ό,τι έχουμε λατρέψει στις προηγούμενες δουλειές τους. Είναι τραχείς, είναι εκνευριστικά ΜΕΤΑΛ αλλά και μελωδικοί και τα κιθαριστικά θέματα ξεριζώνουν και Σεκόγια. Και κάπου εδώ τελειώνει ο δίσκος… Ακόμα ένα κομμάτι πριν πατήσουμε το κουμπάκι να ξανακούσουμε. Και τι κομμάτι… “Race To Extinction” και οι Γερμαναράδες το σκοτεινιάζουν στην αρχή για να εισβάλουν εντελώς ΜΕΤΑΛ στη συνέχεια. Το πόσο το χαίρομαι που βλέπω τη λέξη «ΜΕΤΑΛ» τόσες πολλές φορές σε ένα άρθρο… Αυτά είναι, παιδιά μου! Μπαντάρα-αλμπουμάρα-πέρας ακροάσεως! Καλοτάξιδο και με το καλό από δώθε!

Κώστας Κούλης
 

 

Stalingrad « Stalingrad Accept CD Chronology

Σχόλια - Συζήτηση

comments powered by Disqus

Επισκέπτες

0 Μέλη και 165 Επισκέπτες Συνδεδεμένοι