Facebook

Twitter

Τελευταίες Καταχωρήσεις Καλλιτεχνών

Silius

Silius
Είδος Thrash Metal
Χώρα Austria

Custard

Custard
Είδος Power Metal
Χώρα Germany

Altair

Altair
Είδος Power Metal
Χώρα Italy

Angelwings

Angelwings
Είδος Symphonic Metal
Χώρα Gibraltar
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z Α Β Γ Δ Ε Ζ Η Θ Ι Κ Λ Μ Ν Ξ Ο Π Ρ Σ Τ Υ Φ Χ Ψ Ω #

Anathema

CD

The Optimist

2017 0 out of 50 out of 50 out of 50 out of 50 out of 5 / 0 out of 50 out of 50 out of 50 out of 50 out of 5 0 RATINGS

Data

Κυκλοφόρησε 2017
Format CD
Είδος
Ενημερώθηκε στις Σάββατο, 01 Ιουλίου 2017
Είδος Progressive Rock
Αριθμός δίσκων 1
Edition date 2017
Εταιρία Kscope

The Optimist

Review

1. 32.63N 117.14W (Intro)
2. Leaving It Behind
3. Endless Ways
4. The Optimist
5. San Francisco (Instrumental)
6. Springfield
7. Ghosts
8. Can't Let Go
9. Close Your Eyes
10. Wildfires"
11. Back to the Start
 
 
   Οι Anathema ανήκουν σε αυτή την πολύ ιδιαίτερη κατηγορία συγκροτημάτων που κατακτούν την επιτυχία και την απόλυτη αναγνώριση σε συγκεκριμένα σημεία του παγκόσμιου χάρτη. Η Ελλάδα έχει αποδείξει κι έχει αποδειχτεί σαν βασική τροφοδότρια αυτού που είναι οι Anathema σήμερα. Τα αδέρφια Cavanagh έφτασαν αισίως στον 11ο σταθμό της οικογενειακής καριέρας τους. Μετά τo εκπληκτικό “Weather Systems” και το μετρίου αναστήματος “Distant Satellites”, η αναμονή για το “Optimist” έκρυβε ανάμικτα συναισθήματα για τους οπαδούς. Η εμπιστοσύνη τυφλή προς την μπάντα αλλά ταυτόχρονα ο πήχης εξαιρετικά ψηλά.
 
   Η γραφιστική αλλαγή στο logo του group και η αναπάντεχα αισιόδοξη ονοματοδοσία του album προβλημάτισε αρχικά. Όλα αυτά μέχρι τη στιγμή που οι Anathema έβγαλαv στο φως το πρώτο single του “The Optimist” με τίτλο “Springfield” κι έβαλαν τα πράγματα σε μια σειρά. Απλουστευμένες δημιουργικές φόρμες, με μια τάση κατάθλιψης και επαναλήψεις που τριβελίζουν το μυαλό. Αυτοί είναι οι Anathema που αυγάτισαν τις παλαιότερες αντίστοιχες σχολές. Το album ανακοινώθηκε ότι θα κρύβει και πάλι ένα τεράστιο μέρος των προσωπικοτήτων που απαρτίζουν τη μπάντα σήμερα. Προσωπικότητες που έχουν ασφαλώς μια αμφίδρομη σχέση ανάγκης με τα προϊόντα τους.
 
 
    Το εισαγωγικό "32.63N 117.14W" κάνει τη σύνδεση με το “A Fine Day to Exit” (2001) και το πρόσωπο του εξωφύλλου του, που γέννησε τον “Optimist” δίνοντάς μας τις συντεταγμένες της τελευταίας του παρουσίας, που είναι η παραλία του Silver Strand στο San Diego. Με αυτή τη σύνδεση και μόνο οι Anathema αποσκοπούν στην ένταξη αυτού του album σε μια ιστορική συνέχεια. Η απόλυτη επίτευξη αυτού όμως είναι ένα θέμα με πολλές συνιστώσες. Ασφαλώς και τα χαρακτηριστικά μουσικά στοιχεία των Anathema είναι παρόντα και διάχυτα σε όλο το “Optimist”. Εξαιρετικές μελωδίες και φαινομενικά λιτές ενορχηστρώσεις που προωθούν τη στιχουργική πλευρά του κάθε κομματιού. Συνθέσεις που αφήνουν μια ελευθερία στον ακροατή για το βάθος πρόσληψής τους. Κι αυτό ίσως είναι το σπουδαιότερο χαρακτηριστικό του συγκροτήματος. Τραγούδια όπως το “Endless Ways” και το “Ghosts” κρύβουν πίσω από την υπέροχη φωνή της Lee Helen Douglas μια αρμονική πολυπλοκότητα που δεν πρόκειται ποτέ να γίνει αντιληπτή ως επιτηδευμένο στοιχείο έκφρασης από το μέσο ακροατή. Είναι σίγουρο ότι οι Anathema έχουν επιτύχει κάτι αντίστοιχο πολλές φορές μέσα στη δισκογραφική τους συνέχεια και το “The Optimist” απλά συνεχίζει μια τέτοια αντίληψη στην οποία έχει εκπαιδευτεί ο πιστός οπαδός και μπορεί να ενταχθεί ο νέος ακροατής τους.
 
   Οι πειραματισμοί στο “The Optimist” είναι εμφανείς με μια πιο προσεχτική ματιά. Τα εξαιρετικά δύσκολα ρυθμικά σχήματα στις κιθάρες των Vincent και Daniel Cavanagh δεν λείπουν και οι προσεγμένες αλλαγές στα “μετρήματα” καταστούν το album ως άλλο ένα πολύ δύσκολο προς ζωντανή αναπαραγωγή δίσκο. Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε προσωπικά το “Can't Let Go”, που κινείται πολύ κοντά στα όρια ενός ραδιοφωνικού hit στην Indie σκηνή των αρχών των 00's και δεν μπορεί να μην φέρει στο μυαλό τους δικούς μας Raining Pleasure.
 
   Το “The Optimist” είναι ασφαλώς ένα μελωδικό progressive album με αρκετές “εμπορεύσιμες” στιγμές, που όμως δύσκολα θα βρουν την θέση τους πλάι στις καλύτερες στιγμές της υπόλοιπης δισκογραφίας των Anathema. To νέο αυτό πόνημα των Anathema όμως έχει μια ιδιαίτερη αυθυπαρξία που στηρίζεται δυνατά στους στίχους πρώτου προσώπου και την εξαιρετική ερμηνεία των Vincent και Lee στα φωνητικά. Είναι γνωστό άλλωστε ότι ένα album μια τόσο πειραματιζόμενης μπάντας όπως οι Anathema δεν μπορεί να βιωθεί στην ολότητά του μέσα σε ένα τόσο σύντομο διάστημα από την γέννησή του. Η επανάληψή του μπορεί να δημιουργήσει τελείως διαφορετικές οπτικές προσέγγισης και να ανοίξει δρόμους επαφής με τα όσα μπορεί να κρύβει μέσα του. Η παραγωγή του album σαφέστατα και δεν είναι το δυνατότερο σημείο του αλλά είναι αυτό που ήθελαν οι Anathema να επιτύχουν. Μια αποστειρωμένη αισθητική που βγαίνει κυρίως από τον ήχο των τυμπάνων και αρκετά “ηλεκτρονικά” στοιχεία που συνυπάρχουν με τις πριμαριστές χορδές της κιθάρας, είναι ίσως η αχτίδα αισιοδοξίας που πηγάζει από τον τίτλο του album ακόμα κι αν ο μέσος όρος των συνθέσεων και των ακολουθιών που υπάρχουν στο “The Optimist” σίγουρα απέχουν πολύ από τη Ματζόρε πλευρά της μουσικής.

   Σε λίγες μέρες το Noizy θα βρεθεί μπροστά στην παρουσίαση του “The Optimist” για να γίνει αυτήκοος και αυτόπτης μάρτυρας των παραπάνω. Επαλήθευση ή καταποντισμός των απόψεων έπεται. Η εμπειρία μιας live εμφάνισης των Anathema με την ενεργά παθητική αισθητική ενός νέου album όμως σίγουρα απομένει.

Δημήτρης Μπάρμπας
 

 

 

Weather Systems « Weather Systems Anathema CD Chronology

Σχόλια - Συζήτηση

comments powered by Disqus

Επισκέπτες

0 Μέλη και 157 Επισκέπτες Συνδεδεμένοι