Συνεντεύξεις

Facebook

Twitter

Acid Death

   Acid Death pic03Στο δρόμο για το ραντεβού με το Σάββα Μπετίνη, τον μπασίστα και τραγουδιστή των Acid Death, σκεφτόμουν όλο το προηγούμενο διάστημα, από τη στιγμή που μας κάλεσαν να ακούσουμε για πρώτη φορά τον καινούργιο δίσκο τους με τίτλο “Eidolon”, μέχρι τη βραδιά του Release Party… Έντεκα χρόνια κενό και ξαφνικά (;) επιστροφή. Στο καπάκι νέο άλμπουμ, συμβόλαιο με ξένη δισκογραφική… Το καρά-τεχνικό Death Metal των παιδιών κυκλοφορεί και εντυπωσιάζει με την παραγωγή του και την εκπεφρασμένη «τεχνικότητά» του. Αυτοί που ασχολούνται με το είδος θα πρέπει να ακούσουν και να ξανακούσουν, το άλμπουμ διαθέτει πολλά πράγματα, διαθέτει μια πληθώρα στοιχείων…

   Κάθομαι απέναντι από το Σάββα και το μηχανάκι αρχίζει να γράφει… Οι διαδικασίες ηχογράφησης, το τελείωμα και το συνεχές ψάξιμο καθόλη τη διαδικασία. Η συμφωνία με τη Noisehead Records, οι σκέψεις για ζωντανές εμφανίσεις. Στον επίλογο της κουβέντας η κλισέ ερώτησή μου που ποτέ δεν κάνει κάποιο να πλήττει, πόσο μάλλον ένα μουσικό που έχει βιώσει το «σύστημα» εδώ και είκοσι χρόνια περίπου. Ελληνική Μέταλ σκηνή… Τι χρειάζεται; Τι είναι κρίμα; Ευχόμαστε πολλή και καλή επιτυχία στους Acid Death!

   Τι είναι αυτό που εισπράττετε από τον Τύπο και όσους έχουν ακούσει το άλμπουμ ως τώρα; Φίλους, οπαδούς, ανθρώπους που δεν ξέρετε αλλά που ήλθαν να σας πουν δυο κουβέντες…
   Οι πρώτες απόψεις, οι πρώτες σκέψεις αν θες, είναι θετικές. Καταρχάς δεν περίμεναν πολλοί ότι θα γυρίσουμε και ότι θα γυρίσουμε με άλμπουμ και σχετικά σύντομα. Αυτό τους περισσότερους τους χαροποίησε. Άλλους μπορεί να τους αφήνει αδιάφορους… Στα πρώτα βήματα του άλμπουμ, που είναι μια εβδομάδα που έχει κυκλοφορήσει, εισπράττουμε και θετικά – βέβαια o καθένας σου λέει την άποψή του και αρκετές φορές είναι αυστηρή και ίσως καλά κάνει που είναι αυστηρή. Απλά ξέρουμε ότι έχουμε δρόμο μπροστά μας για να βγει ένα ασφαλές συμπέρασμα. Εμείς σαφώς και δεν μπορούμε να μιλήσουμε αντικειμενικά για τη δική μας δουλειά γιατί δεν μας πέφτει λόγος. Ο λόγος πέφτει πλέον στον κόσμο. Να ακούσει, να κρίνει και να αξιολογήσει – φυσικά. Πάντως, στο πολύ-πολύ μικρό διάστημα που έχει βγει η δουλειά, που έχει ακουστεί όσο έχει ακουστεί, εμείς είμαστε ευχαριστημένοι. Το σύνολο των σχολίων μας καλύπτει.

   Αυτό που εμείς, ο κόσμος, οι απέξω, εισπράττουμε, είναι τεχνικότατο Death Metal, progressive αν θέλεις… Πώς σας βγαίνει όλη αυτή η κουλτούρα, όλη αυτή η τεχνικούρα, μέσα από την καφρίλα;
   Κοίταξε… Αυτό έχει να κάνει και με την ιδιοσυγκρασία του καθενός μας αλλά και με το τι θέλουμε να δώσουμε, δια μέσω αυτού του πράγματος. Όταν λέω ιδιοσυγκρασία τι εννοώ… Δεν θεωρούμε ότι είμαστε μονόχνοτοι άνθρωποι, με την έννοια ότι ασχολούμαστε με ένα συγκεκριμένο μουσικό στυλ, σαν οπαδοί και φίλοι της μουσικής. Γενικά, υπάρχει ανοιχτός μουσικός ορίζοντας. Κα αυτό σίγουρα αποτυπώνεται. Και από την άλλη, από τότε που ουσιαστικά η μπάντα Acid Death έμεινε σαν όνομα, στη δεύτερη περίοδό της δηλαδή, από το 1995 και μετά, οδηγήθηκε προς αυτή την κατεύθυνση καθαρά σαν προτίμηση. Δηλαδή άλλοι θέλανε να παίξουν ακραίο Death Metal, άλλοι θέλανε κάποια στιγμή να αλλάξουν και να το γυρίσουν στο Gothic. Άλλοι στο πιο μελωδικό ή πιο οτιδήποτε. Εμείς θέλαμε να κρατήσουμε αυτή τη γραμμή. Δεν είναι εύκολο βέβαια, γιατί προϋποθέτει παρά μα παρά πολύ δουλειά και προσωπική και συλλογική, αλλά και τρόπο να δώσεις στον άλλο αυτό που δίνεις, ώστε να μπορέσει να το «κατανοήσει» και να μην φτάσει στο σημείο να σου πει «Ξέρεις κάτι; Μπούρδες μου λες αυτή τη στιγμή, μ’ αυτά που παίζεις»! Στο παρελθόν είχαμε γίνει μάρτυρες αυτού, ξέρεις… «Τώρα τούτοι εδώ τι θέλουν να μας πουν»; Είναι ο δύσκολος δρόμος… Απλά εμείς επιλέξαμε αυτόν.

   Θεωρείς ότι η προσέγγιση η δική σας, μια δύσκολη προσέγγιση, γιατί δεν είναι τάκα-τούκα, 4/4 ευκολοχώνευτο. Είναι συνεχείς οι αλλαγές, περίεργα τα μέτρα… Είναι δύσκολα πράγματα. Ίσως μερικά να είναι δύσκολα και στην κατανόηση. Αυτό είναι συμβατό; Όλο αυτό το «δύσκολο» δηλαδή είναι «εύκολο» για τα αυτιά μας, έτσι όπως το προσφέρεις;
   Έχει να κάνει καταρχήν με το τι ακούσματα έχει ο καθένας, στον οποίο απευθύνεται. Εύκολο σίγουρα δεν είναι αλλά δια μέσω αυτού μπορεί να το ψάξει ο ακροατής, να πειραματιστεί πάνω στο άκουσμα. Να ανακαλύψει πράγματα που μέχρι τότε δεν ήξερε καν ότι του αρέσουν. Φτάνει φυσικά να έχει τη διάθεση να το κάνει! Αν είσαι του επιπέδου ότι θα ακούσεις μια οποιαδήποτε δουλειά, θα αγοράσεις ένα CD, μόνο και μόνο «για να περάσεις ευχάριστα την ώρα σου», ε, πιστεύω πως η δική μας η δουλειά δεν κάνει γι αυτό το σκοπό. Είναι κάτι διαφορετικό… Αυτό θέλουμε να δείξουμε και αυτό παρουσιάζουμε. Η τέχνη, σε όλες τις μορφές της, προϋποθέτει και την αναρχία. Δεν είναι σώνει και καλά να ακολουθείς την πεπατημένη για να παρουσιάσεις κάτι.

   Acid Death pic02Θα έλεγες πως το “Eidolon” αποτελεί την σύγχρονη πρότασή σας στη μουσική, βασισμένη όμως σε παραδοσιακές συνταγές;
   Είναι η πρόταση που έρχεται από εμάς τώρα. Το 2012. Σίγουρα αυτή η πρόταση περιλαμβάνει όλη την εμπειρία, την προσωπική και τη συλλογική. Όλες τις επιρροές, προσωπικές και συλλογικές. Δεν είμαι εγώ αυτός που θα πει αν η δουλειά αυτή ακούγεται σύγχρονη ή εντάσσεται στη σύγχρονη εποχή. Απλά πιστεύουμε ότι είναι μια τίμια πρόταση που, τουλάχιστον, δεν θα περάσει απαρατήρητη – ένας δίσκος μαζί με τους υπόλοιπους. Και θα χαρούμε πολύ κιόλας να το εισπράξουμε αυτό, σαν σύνολο, σαν ομάδα.

   Παρατήρησα ότι η παραγωγή αναδεικνύει όλα τα όργανα, είναι καθαρή και χαρακτηρίζεται εύκολα επαγγελματική. Θέλεις να μας μιλήσεις για την παραγωγή; Ξέρω ότι δουλέψατε με το Φώτη…
   Τα τύμπανα τα γράψαμε στα Devasoundz, με το Φώτη (σ.σ. Benardo) των Septic Flesh. Όλα τα υπόλοιπα, κιθάρες, φωνές, μπάσο και όλα τα keyboard arrangement, τα γράψαμε σε δικό μας χώρο, SIA Recordings λέγεται… Ηχογράφηση, μίξη και mastering ήμουν εγώ με τον Κώστα (σ.σ. Καραβέλα), τον ένα κιθαρίστα μας και στην παραγωγή όλοι μαζί. Όντως αφιερώσαμε παρά πολύ χρόνο και χρειάστηκε πολλές φορές να ανατρέξουμε και σε γνώση. Να ψάξουμε να βρούμε πράγματα σχετικά με αυτό που κάναμε. Αυτό βέβαια ήταν σχολείο για όλους εμάς. Ολοκληρώθηκε σε σχετικά μικρό διάστημα, περίπου τεσσεράμισι με πέντε μήνες. Ήταν μια διαδικασία που κύλησε άνετα και εποικοδομητικά για όλους εμάς. Δεν είχαμε δουλέψει ποτέ και οι τέσσερις μαζί έτσι… Μέσα από αυτή τη διαδικασία χτίζεται μια μπάντα, μια ομάδα.

   Ήλθατε και πιο κοντά σαν άνθρωποι…
   Βέβαια!

   Σκεφτήκατε να στείλετε το δίσκο στο εξωτερικό για μίξη και μάστερινγκ;
   Η σκέψη υπήρχε στην αρχή. Αλλά η κατάληξη ήταν η εξής. Από τη στιγμή που έχουμε χαρτογραφήσει τη δουλειά μας σε πολύ καλό βαθμό, ξέρουμε τι θέλουμε, δεν έχουμε λόγο να προσπαθούμε να δώσουμε σε έναν τρίτο άνθρωπο να καταλάβει τι θέλουμε να κάνουμε… Από τη στιγμή που μπορούμε να στρωθούμε και να το κάνουμε μόνοι μας, προτιμήσαμε να αφιερώσουμε χρόνο και να δείξουμε οι ίδιοι αυτό που θέλουμε, παρά να απευθυνθούμε σε κάποιον τρίτο και να του εξηγήσουμε τι θέλουμε… Πιστεύω ότι το αποτέλεσμα είναι αξιοπρεπές… Στην τελική πιστεύω ότι αν μπορεί κάποιος να το κάνει μόνος του… γιατί να μην το κάνει;

   Acid Death pic04Το νταραβέρι με την Noisehead πώς έγινε;
   Η Noisehead ήταν ουσιαστικά από τις πρώτες που μας πλησίασαν. Στο μήνα επάνω, από τη στιγμή που ετοιμάσαμε τα promo, δέχτηκαν να συνεργαστούμε. Βασικά μας πλησίασαν οι ίδιοι. Είναι εταιρεία με έδρα την Αυστρία, θεωρείται μέσου βεληνεκούς. Δεν θεωρείται «μεγάλο μαγαζί», αλλά επειδή ακριβώς είναι «μικρό μαγαζί», προσέχει τους ανθρώπους της. Δεν υπάρχει περίπτωση να στείλεις ένα mail και να μην πάρεις απάντηση. Το συμβόλαιο που έχουμε κάνει είναι μικρό, είναι για δύο χρόνια, με την προοπτική να προχωρήσουμε, αν είμαστε ευχαριστημένοι εμείς απ’ αυτούς και αυτοί από μας. Τα πράγματα δούλεψαν γρήγορα. Ολοκληρώσαμε τις ηχογραφήσεις αρχές Μάρτη. Τέλη Μάρτη – αρχές Απρίλη έγινε η επαφή και 1η Ιουνίου κυκλοφόρησε και επίσημα. Στείλαμε το άλμπουμ σε 35 εταιρείες. Μας απάντησαν θετικά οι έξι και η Noisehead ήταν μια απ’ αυτές… Μας είχε πλησιάσει από το Σεπτέμβρη, πριν αρχίσουμε να ηχογραφούμε το άλμπουμ.

   Έτσι όπως τους βλέπεις, προμοτάρουν το άλμπουμ με τον τρόπο που θα θέλατε κι εσείς;
   Στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων σήμερα η εταιρεία είναι απλώς ο έτερος συναγωνιστής. Όσο και να πιστεύεις ότι η εταιρεία θα σε στηρίξει, άμα δεν στηρίξεις εσύ ο ίδιος τον εαυτό σου, δεν θα έχει αποτέλεσμα. Εμείς το θέμα promotion το παίρνουμε προσωπικά. Μέχρι στιγμής βλέπουμε ότι κυνηγάνε όπως κυνηγάμε κι μείς. Κι είναι ακόμα αρχή, έτσι;

   Σκέφτεστε να κάνετε video για να το σπρώξετε περισσότερο;
   Αν εννοείς official video clip… Είχαμε την τύχη τον περασμένο Δεκέμβριο, που είχαμε παίξει με τους Coroner στο Gagarin, να τραβήξουμε το Live όλο εξακάμερο. Με μιξαρισμένο ήχο.

   Ήταν αυτό από το οποίο είδαμε αποσπάσματα στο release party…
   Ναι, ναι! Από τη στιγμή που υπάρχει υλικό έτοιμο, μονταρισμένο και μιξαρισμένο, το οποίο περιέχει και καινούργια κομμάτια, θα ήταν καλό να κάνουμε official video από κει και να κρατήσουμε αυτά τα χρήματα να κάνουμε κάτι πιο χρήσιμο στη μπάντα… Back up για περιοδεία ας πούμε.
   Πήρατε την απόφαση να επιστρέψετε μετά από ένδεκα χρόνια. Στο μεσοδιάστημα τι συνέβη;
   Η μπάντα σταμάτησε το 2001. Οι λόγοι ήταν πρά πολύ. Κυρίως ήταν το γεγονός ότι λόγω συγκυριών και διαφόρων συνθηκών είχαμε πια κουραστεί ο ένας με τον άλλο. Και κάπου βλέπαμε ότι αυτό που κάναμε… Εισπράτταμε πια κακία από τον κόσμο. Και δεν ξέραμε γιατί… Και από τον Τύπο και από τον κόσμο. Είχαμε φτάσει όμως σε ακραίο σημείο και μεταξύ μας. Τσακωμοί, αντιπαραθέσεις… Εγώ με κάποια άλλα παιδιά ξεκινήσαμε τους Kinetic. Έμεινα στη συγκεκριμένη μπάντα δέκα χρόνια. Κάποια στιγμή, το Σεπτέμβρη του 2010, όταν ξαναβρεθήκαμε με τον Ντέννη (σ.σ. Κωστόπουλο – κιθάρες), είπαμε ότι από τη στιγμή που αυτό που είχαμε μας άρεσε και από τη στιγμή που ακόμα ας αρέσει, γιατί να μην το συνεχίσουμε; Αλλά να το ξαναπιάσουμε από την αρχή. Από νέα βάση. Με τα παιδιά από τότε δεν βγήκε κάτι και καταλήξαμε με το line-up που ξέρεις τώρα.

   Μου έχεις πει ότι σχεδιάζετε Live για τον Οκτώβριο…
   Μέσα με τέλη Οκτώβρη προετοιμάζουμε μια μίνι περιοδεία στην Ελλάδα. Θα ξεκινήσει από Θεσσαλονίκη, μετά Πάτρα, Αγρίνιο… Και μετά θα χτυπήσουμε πόρτες για εμφάνιση έξω, σε κάποιο φεστιβάλ…

   Θα παίξετε μόνοι σας, με κάποια άλλη μπάντα…
   Δεν θα είμαστε μόνοι μας… θα υπάρχει κι άλλη μπάντα. Αυτό που έχει σημασία είναι να οργανωθεί σωστά.

   Τελευταία ερώτηση. Τρεις λέξεις. Ελληνική Μέταλ σκηνή. Ξεκίνα!
   Τρεις λέξεις μια ζωή! Θα μπορούσαμε να λέμε για πολλές μέρες. Οπωσδήποτε τα πράγματα είναι σε πολύ καλύτερο σημείο από ότι δεκαπέντε ή είκοσι χρόνια πριν. Υπάρχουν μπάντες που συνεχίζουν να δουλεύουν και από την άλλη υπάρχει κόσμος που συνεχίζει να είναι δύσπιστος. Συνεχίζει να βλέπει την ιστορία με ένα ύφος σνομπ, ότι «Αν ποτέ βρω χρόνο θα ασχοληθώ και μ’ αυτό». Αυτό που δεν ξέρει ο κόσμος είναι ότι αυτά τα χρόνια δίνεται η τελευταία ευκαιρία στις Ελληνικές μπάντες να κάνουν κάτι για να δείξουν ένα ενωμένο μέτωπο προς τα έξω. Κάτι που ως τώρα δεν υπήρχε… Είχαμε πάντα μεμονωμένες περιπτώσεις, μπάντες που – προς τιμήν τους – μόνες του, κατάμονες, ξεκίνησαν να παλεύουν. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν μπάντες που επενδύουν τεράστια ποσά από την τσέπη τους για να κάνουν κάτι. Πιστεύω ότι αν στηρίξει λίγο περισσότερο ο κόσμος… Δεν έχουμε να ζηλέψουμε από τις ξένες μπάντες. Το μόνο που μας λείπει είναι να στρέψει ο κόσμος τα μάτια του εδώ. Είναι κρίμα ένα Live με ξένες μπάντες, με εισιτήριο με 30 και 35 Ευρώ να γίνεται sold out και σε ένα Live με Ελληνικές μπάντες, με 10 Ευρώ εισιτήριο, να κυνηγάς τον κόσμο με το τουφέκι. Όταν τα βλέπει αυτά μια Ελληνική μπάντα πικραίνεται… Πολλοί τα παράτησαν και αιτία ήταν αυτό το πράγμα. Η αδιαφορία… Είναι κρίμα!
 
Kώστας Κούλης
*Οι φωτογραφίες προέρχονται από την FB σελίδα του συγκροτήματος.
Acid Death pic01

Συνεντεύξεις

Επισκέπτες

0 Μέλη και 221 Επισκέπτες Συνδεδεμένοι
DMC Firewall is a Joomla Security extension!