Συνεντεύξεις

Facebook

Twitter

Κατερίνα Πολέμη

   Όταν βρέθηκα να κάθομαι στη θέση μου στο θέατρο Πορεία και να χαζεύω τη σκηνή, πριν βγει η Κατερίνα Πολέμη με τους συνεργάτες της, άρχισα να σκέφτομαι διάφορα πράγματα, το εξής ένα… Η κοπέλα έχει σπουδάσει μουσική στο Berklee! Είναι το απόλυτο σπουδαστήριο για όσους θέλουν να κάνουν τη διαφορά στη μουσική, είναι το μέρος που θα μάθεις αυτά που οι άλλοι θα παιδεύονται μια ζωή να σκεφτούν… Η Κατερίνα βγήκε στη σκηνή και έκανε τη Gypsy Jazz τόσο βατή που για λίγο θεώρησα πολύ φυσικό να ακούνε τέτοια μουσική οι θειάδες μας και οι γιαγιάδες μας… Η κυρία Πολέμη, παιδί ενός μαγευτικού Ελληνό-Βραζιλιάνικου συνδυασμού, άνθρωπος που, όπως μας είπε, ζει με οξυγόνο και έμπνευση, κατάφερε να φτιάξει το δικό της σύμπαν με τις μελωδίες της, την ερμηνεία της, τη φαντασία της. Μετά την παράσταση ήλθε κι έκατσε κοντά μας και μοιράστηκε μαζί μας όλα αυτά που την έκαναν να μπλέξει με τη μουσική και να ακούγεται με αυτό τον μοναδικό τρόπο. Μας μίλησε για το άλμπουμ της “Spread the music not the name”, το οποίο έχουμε ήδη παρουσιάσει και για τα μελλοντικά της σχέδια. Παράσταση καμπαρέ, επόμενο άλμπουμ, μπουζούκι και άλλα… Είναι ευλογία να μιλάς με τέτοιους καλλιτέχνες, κάπου αισθάνεσαι, έστω για μερικά δεύτερα, ότι είσαι κι εσύ τόσο προικισμένο άτομο…
Polemi int03
   Γεννήθηκες στην Αγγλία;
   Ναι.
   Μεγάλωσες στην Αγγλία…
   Και στην Αγγλία και στην Ελλάδα.
   Και στη Βραζιλία;
   Όχι ακριβώς στη Βραζιλία… Δεν έμενα ποτέ εκεί αλλά πάντα πήγαινα! Κάθε χρόνο. Οπότε…
   Και σπούδασες στις ΗΠΑ. Κι όχι όπου κι όπου… στο Berklee.
   Ναι, στο Berklee.

   Πώς λοιπόν σε διαμόρφωσε σα μουσικό και σαν άνθρωπο όλη αυτή η πολιτισμική κουλτούρα;
   Σ’ αυτό που ακούτε στο “Spread the music not the name”. Παρά πολλές επιρροές από διάφορα πράγματα και από μέρη που δεν κατάγομαι. Έχει, ας πούμε, κάποια Αργεντίνικα στοιχεία και σμίχτηκε, βγήκε έξω μέσω των κομματιών αυτών. Έχει και θεατρικότητα, κάτι το οποίο δεν το είχα προδιαγράψει και βγήκε… Τι να πω… Ο καλύτερος τρόπος να απαντήσω είναι να ακούσετε τα κομμάτια.

   Αυτό το θεατράλε πάντως έκανε και σε μας εντύπωση. Βλέποντας και ακούγοντας παρατηρώ πως δεν τραγουδάς μόνο. Κάνεις γκριμάτσες, κοιτάς τον άλλο μέσα στα μάτια, επικοινωνείς… Παίζεις, τραγουδάς… Με ποια σειρά ξεκίνησες να τα κάνεις όλα αυτά;
   Πιο πολύ μουσική, όχι τραγούδι… Το τραγούδι… Συνειδητοποίησα ότι τραγουδάω πολύ πιο μετά… Θυμάμαι ότι έπαιζα πρώτα και ίσως να τραγουδούσα επειδή η οικογένειά μου, και η Ελληνική και η Βραζιλιάνικη, τραγουδάει… Είμαστε λαοί με πολύ μουσική μέσα μας. Πρώτα ήλθε η μουσική. Κιθάρα, πιάνο… Το τραγούδι ήλθε στην πορεία, χωρίς να το σκεφτώ.

   Polemi int04Το άλμπουμ σου κυκλοφόρησε πέρυσι. Τι ανταπόκριση έχει αυτό το άλμπουμ ως τώρα; Και τι σημαίνει για σένα;
   Έχω μείνει έκπληκτη με την ανταπόκριση, με το πώς το έχουν δεχτεί οι άνθρωποι αυτό το CD. Είμαι πολύ περήφανη… Όταν βλέπεις ότι σε ανθρώπους από δέκα χρονών μέχρι και εξήντα-εβδομήντα αρέσει κάτι τέτοιο, σε βάζει να σκέφτεσαι… Χθες ήμουν σε μια εκπομπή και παίρνει τηλέφωνο μια κυρία και λέει «Εμάς δεν μας αρέσει η Jazz, αλλά μας αρέσει παρά πολύ ο τρόπος που το κάνετε». Είναι μια τεράστια ευλογία και μια μεγάλη έκπληξη. Σε κάποιον μπορεί να μην αρέσει η Jazz αλλά μπορεί να ταυτιστεί μ’ αυτό το άλμπουμ! Το όνομα του άλμπουμ προέκυψε ψάχνοντας τον τίτλο – βέβαια – και προέκυψε από μόνο του. Πιστεύω πως αν σωπάσει κάποιος μερικές φορές ακούει τις απαντήσεις για αυτό που ψάχνει, αν σωπάσει το μυαλό του. Κατάφερα να σωπάσει το μυαλό μου για μερικά δευτερόλεπτα τουλάχιστον και ήλθε αυτή η ιδέα και λέω «Να, το βρήκαμε. Αυτό»! To “Spread the music not the name” είναι για μένα φιλοσοφία ζωής. Είναι ένα motto στη ζωή μου. Η λέξη “music” μπορεί να αντικατασταθεί από άλλες «ασχολίες». Το πνεύμα της μουσικής είναι πολύ μεγαλύτερο από εμάς τους ανθρώπους και οφείλουμε να το σεβαστούμε. Το όνομα θα ακουστεί εξαιτίας του σεβασμού και της τέχνης που έχεις επιλέξει.

   Διαβάζοντας στην ιστοσελίδα σου για τη δουλειά σου, βλέπω πως πέρα από το θεατράλε, υπάρχει και η Gypsy Jazz. Μια και αυτό που κάνεις είναι πολυεπίπεδο, για παράδειγμα απόψε τραγούδησες και στα Ελληνικά, έχεις σκεφτεί να τραγουδήσεις Punk ή Ροκ;
   Για μένα το κάθε τραγούδι είναι τόσο πυκνό, με τόσες επιρροές… Έχω πολλά να ψάξω μέσα σ’ αυτό το CD. Θεατρικό, καμπαρέ, gypsy… Έχω παρά πολύ δουλειά σ’ αυτό. Δεν σημαίνει βέβαια ότι δεν ακούω άλλες μουσικές. Ακούω όλων των ειδών και μαθαίνω. Τώρα… να τραγουδάω Ροκ νομίζω ότι δεν μου ταιριάζει, δεν μου έχει προκύψει μέχρι στιγμής. Τα Ελληνικά δεν μου έχουν προκύψει μέχρι στιγμής…

   Ούτε στο μπάνιο;
   Μπορεί, λίγο… (γελάει) Όπως είδατε και σήμερα, έρχεται στη ζωή μου σιγά-σιγά, το μαθαίνω. Όλα θα ήθελα να τα τραγουδήσω. Και όπερα κάποια στιγμή… Προς στιγμήν είναι αυτό το θεατρικό/gypsy.

   Ξανά πάλι στη σελίδα σου γράφεις κάτι πολύ ωραίο… Αγαπάς, σπουδάζεις, αισθάνεσαι και φεύγεις. Και μετά;
   Και μετά… Δεν έχει! Μετά ξανά από την αρχή. Το «φεύγεις» δεν μεταφράστηκε πολύ καλά. Εννοούσα “Let go”, ότι αφήνεσαι… Αυτό πιστεύω. Πιο σημαντικό είναι η αγάπη, ίσως κι ο σεβασμός, αλλά αν κάποιος αγαπάει πραγματικά έρχεται κι σεβασμός μαζί. Μετά, καλό είναι να διαβάζεις, να σπουδάζεις… Και μετά πρέπει να νιώσεις και μετά να μην σκέφτεσαι τίποτα.

   Polemi int05Έχεις παίξει εδώ, έχεις παίξει και στις ΗΠΑ, όπως και στη Βραζιλία. Ο κόσμος που είναι από κάτω και σε ακούει και σε χειροκροτεί… Τι διαφορές βλέπεις;
   Έχει. Έχει ομοιότητες και διαφορές… Στην Αμερική ας πούμε, έχω τραγουδήσει στο Harlem, περιοχή που κατοικούν περισσότερο μαύροι. Είναι πολύ θερμοί άνθρωποι και ίσως επειδή την καταλαβαίνουν καλύτερη τη μουσική μου, ίσως γι αυτό να είναι πιο εκφραστικοί. Εδώ στην Ελλάδα τους είναι περίεργο. Λένε «Τι είναι αυτό, δεν το καταλαβαίνω… Γουστάρω»! Και στη Βραζιλία νομίζω πως είναι το ίδιο. Μπορεί να κάνω λάθος, δεν έχω παίξει πολύ ακόμα… Για τον καλλιτέχνη που είναι στη σκηνή, όχι μόνο στη μουσική αλλά και το θέατρο, οπουδήποτε, η ενέργεια του κοινού είναι τροφή. Όπως το κοινό έρχεται για να περάσει καλά και ο καλλιτέχνης δίνει αυτή την ενέργεια, έτσι κι ο καλλιτέχνης το χρειάζεται το κοινό…

   Μήπως είναι ώρα να μιλήσουμε για το επόμενο άλμπουμ σου;
   Έτσι λες; (γέλια)
   Είναι νωρίς ακόμα;
   Έχω αρχίσει και γράφω καινούργια κομμάτια. Σε άλλα είδη μουσικής κιόλας και το σκέφτομαι αλλά;…
   Άλλα είδη;
   Πιο μελωδικές γραμμές, πιο αργά… Ίσως με πιο πολύ Ελληνικό στοιχείο. Θέλω να εντάξω το μπουζούκι στη Gypsy Jazz, να το δουλέψω αυτό το πράγμα. Γράφω πολύ στο καμπαρέ, πολύ στο θεατρικό, πολύ στην ειρωνεία.
   Το καμπαρέ σ’ ενδιαφέρει γενικότερα; Να κάνεις μια παράσταση με ηθοποιούς…
   Η προηγούμενη παράστασή μου είχε και χορευτή και ηθοποιό. Άρχισα να εντάσσω όλες τις τέχνες…

   Αν ήταν να διαλέξεις… Τραγουδίστρια, οργανοπαίχτρια, σολίστα, συνθέτις. Τι κάνουμε;
   Η αλήθεια είναι ότι δεν γίνεται. Όλα αυτά μου αρέσουν να τα κάνω. Ίσως αν ήταν να κάνω μόνο ένα, αυτό θα ήταν να συνθέτω. Όπως είπα πριν, στο τραγούδι της έμπνευσης (σ.σ. To: inspiration), πιστεύω ότι ζω με έμπνευση και οξυγόνο. Και το εννοώ! Κι όχι μόνο στη μουσική… Έμπνευση και στη ζωή! Αλλιώς δεν μ’ ενδιαφέρει…

   Η Ελλάδα μας τρώει τα παιδιά της και στη μουσική;
   Ναι. Αρπάζει κι από κει…

Kώστας Κούλης
* Οι φωτογραφίες της καλλιτέχνιδας προέρχονται από την επίσημη ιστοσελίδα της, www.katerinapolemi.com
Polemi int02

Συνεντεύξεις

Επισκέπτες

0 Μέλη και 290 Επισκέπτες Συνδεδεμένοι