Συνεντεύξεις

Στα άκρα - Η συνέντευξη

 
   Πολλές φορές θέλεις να γράψεις κάτι και να βγει «Παρά πολύ καλό»… Θέλεις να σουλουπώσεις ένα κείμενο για να γίνει ευπαρουσίαστο, να δοθεί «Όπως πρέπει». Σε αυτή την περίπτωση το μόνο που είχαμε να κάνουμε ήταν να απομαγνητοφωνήσουμε το υλικό. Γιατί ήταν υπέροχο από μόνο του. Βρισκόμαστε στο θέατρο Χώρα και έχουμε απέναντί μας δύο από τους πρωταγωνιστές της μοναδικής παράστασης «Στα Άκρα». Η Αγοραστή Αρβανίτη και ο Γιώργος Βέττος, μαζί φυσικά με όλους τους υπόλοιπους συντελεστές του έργου, έχουν δώσει την ψυχή τους για να μένει ο κόσμος χωρίς λόγια κάθε φορά που βλέπει αυτό το μοναδικό θέαμα. Ο Ζωρζ Μπατάιγ, το κερδισμένο στοίχημα για το παράτολμο ανέβασμα, η ιστορία και τα νοήματα πίσω από αυτή, το θηρίο στο κλουβί του και η κάθαρση που σαν πολιορκητικός κριός έρχεται να γκρεμίσει τις εικασίες, τις θεωρίες, οτιδήποτε… Εκπληκτική παράσταση, εκπληκτικοί άνθρωποι… Πολλά ευχαριστώ στη Μαρκέλλα Καζαμία που φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.
 
akra003
 
Πώς προέκυψε τελικά; Να ανεβάσετε το συγκεκριμένο έργο, τη συγκεκριμένη παράσταση;
Γιώργος Βέττος: Η ιδέα αυτή υπήρχε… ως μία δικιά μου πρώτη εκτίμηση και αγάπη στο Μπατάιγ… στον οποίο κάναμε μία πρώτη προσέγγιση με τον κ. Ζούλια… Σαν ιδέα… Μας ενδιαφέρει αυτό το έργο… Έχουμε μεγάλη αγάπη για το συγγραφέα και για αυτό το έργο συγκεκριμένα. «Πώς θα σας φαινόταν, κύριε Ζούλια, να ασχοληθούμε μ’ αυτό»; Και όλο τούτο ξεκίνησε από κει. Όλα ξεκινάνε από ένα σκηνοθέτη. Και αν τον ενδιαφέρει να ασχοληθεί μ’ αυτό και να δημιουργήσει μέσα απ’ αυτό. Μου άρεσε εμένα προσωπικά ο Μπατάιγ και το έργο αυτό, τον είχα γνωρίσει από μικρή ηλικία σαν συγγραφέα… Είχαμε κέφι και ενδιαφέρον στο να γίνει κάτι τόσο διαφορετικό. Γιατί Μπατάιγ δεν ανεβαίνει ούτε στην Ελλάδα ούτε στη Γαλλία, απ’ ό,τι ξέρω… Γενικά. Τον εκτιμάνε και το φοβούνται. Κάναμε αυτή την προσπάθεια… Ξεκίνησαν όλα από μια πολύ όμορφη κουβέντα με τον κ. Ζούλια, ο οποίος το τόλμησε! Βρήκαμε έναν άνθρωπο ο οποίος είπε «Ναι! Πάμε να το τολμήσουμε»! Εγώ προσωπικά είμαι πολύ χαρούμενος και για το αποτέλεσμα και για όλη τη διαδικασία γενικά. Δουλέψαμε κάτι τόσο διαφορετικό και δύσκολο και το αποτέλεσμα μας δικαιώνει μέχρι τώρα.

akra001Αυτό το γεγονός… Ότι δεν ανεβαίνει ούτε εδώ ούτε στη Γαλλία… Σας ιντριγκάρισε; «Πάμε να κάνουμε κάτι που δεν το κάνουν οι άλλοι»;
Γιώργος: Ναι… Είπαμε να πάμε να κάνουμε κάτι δύσκολο, κάτι που δεν το τολμάνε… Και μαζεύτηκε μία ομάδα συντελεστών και συνεργατών-ηθοποιών που θέλησε να κάνει κάτι διαφορετικό… Να βρούμε την αλήθεια του. Εκεί νομίζω πως προσπάθησε πολύ κι ο σκηνοθέτης μας, αυτό είναι το στοίχημα που έχουμε βάλει και νομίζω πως κερδίζουμε τις εντυπώσεις. Δοκιμάζουμε κάτι δύσκολο που το καταλαβαίνει ο κόσμος. Αυτό το βλέπουμε μέσω κριτικών, από τις κουβέντες που γίνονται. Ο κόσμος έχει καταλάβει τι θέλουμε να περάσουμε.

Αυτό το πολύ δύσκολο πόσο εύκολο έγινε στις πρόβες;
Αγοραστή Αρβανίτη: Η διαδικασία των προβών είναι πάντα η πιο επίπονη… Όχι ότι οι παραστάσεις είναι κάτι ανώδυνο, αλλά οι πρόβες είναι δύσκολες. Για το κάθε εγχείρημα, δεν έχει να κάνει… Δεν θέλω να το εστιάσω στο έργο αυτό. Θεωρώ ότι το κάθε πράγμα έχει τη δυσκολία του και για τον ηθοποιό και για το σκηνοθέτη και για όλους. Τώρα, συγκεκριμένα γι’ αυτό, το στοίχημα ήταν, επειδή φαινομενικά είναι ένα «επικίνδυνο» έργο, έχει κάποια πιπεράτα σημεία… Το στοίχημα ήταν να μην μείνουμε σ’ αυτά, γιατί το έργο έχει πολύ σημαντικά νοήματα από κάτω. Την άνοδο του ναζισμού, που έχει γίνει λόγος για παρά πολλά εγχειρήματα θεατρικά και κινηματογραφικά. Το στοίχημα ήταν να δοθεί το ψυχογράφημα όλων των χαρακτήρων μέσα από ερωτικές ιστορίες που σίγουρα τους έχουν επηρεάσει στην ψυχοσύνθεσή τους και το πώς αντιμετώπιζαν αυτές τις ερωτικές σχέσεις. Ή και τις φιλικές τους σχέσεις. Οποιεσδήποτε. Να δούμε και κάτι μεγαλύτερο από αυτό. Όλη αυτή η ταραχή της εποχής, πριν το δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. 

akra005Αυτό που παρατηρήσατε πάνω στο έργο είναι το πόσο τρομακτικά διαχρονικό είναι;
Γιώργος: Ναι, σίγουρα. Για μένα έχει πολύ μεγάλη σημασία και πέρα από τις άλλες αξίες. Σαν κείμενο… Και σαν τρόπος και σαν σκέψη… Ό,τι έγραφε για την εποχή του ο Μπατάιγ. Βλέπουμε κάτι που δεν το μαθαίνουμε στα σχολικά μας χρόνια. Μαθαίνουμε τι έγινε τότε, σε οποιονδήποτε πόλεμο και πάντοτε κοιτάμε την πολιτική… Τι γινόταν πολιτικά και πολεμικά… Δύσκολα έχω βρει έργα, τα οποία να αναφέρουν παράλληλα αλλά με μια αρμονία και ωραία σύνδεση, το τι ήμαστε πριν το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Υπήρχε όλη αυτή αναταραχή «έξω από το παράθυρο», γινόταν χαμός, σκοτώνονταν άνθρωποι. Αλλά πώς λειτουργούν αυτοί οι άνθρωποι; Πώς λειτουργεί ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν έχει σχέση ή επιλέγει να μην έχει σχέση με αυτό; Πώς επηρεάζεται τελικά; Πόσο κοντά αλλά και πόσο μακριά είναι στα γεγονότα; Και όλοι οι χαρακτήρες του έργου δίνουν μία πολύ ολοκληρωμένη αίσθηση του τι επικρατεί. Τότε γινόταν πόλεμος, έβλεπες το όπλο. Σήμερα έχουμε το κουμπάκι ή σου αδειάζουν την τσέπη… Υπάρχει πόλεμος με διαφορετικά όπλα. Αλλά υπάρχει μια μεγάλη αντιστοιχία για μένα. Οι ήρωες του Μπατάιγ έχουν ο καθένας κάτι στο χαρακτήρα του, ο οποίος ολοκληρώνεται μέσα απ’ το έργο και τη σκηνοθεσία και τη διασκευή που έχουμε κάνει. Και βλέπεις όλα τα διαφορετικά κοινωνικά στρώματα. Από τον αστό μέχρι τον εργάτη. Και βλέπεις πώς αντιμετωπίζει μία ίδια κατάσταση ο καθένας. Ουσιαστικά βλέπεις αυτό που δεν είχαμε σαν πληροφορία. Ότι δεν είναι μόνο ο πόλεμος και τι αποφασίστηκε από τον ηγέτη ενός κράτους σε εμπόλεμη εποχή, αλλά το τι αποφάσισαν κάποιοι άνθρωποι που είχαν την ευχέρεια να ζήσουν. Βλέπουμε την καρδιά, την ψυχή, το θέλω του αλλουνού. Η σκηνοθεσία και όλοι οι συντελεστές έχουν δώσει τον καλύτερό τους εαυτό, για να φανεί το επίπεδο μίας άλλης εποχής, δύσκολης.
 
akra002
Επειδή η παράσταση είναι κάτι δυναμικό, σκέφτεστε να προσθέσετε κάτι ή να αλλάξετε κάτι, από μέρα σε μέρα, στον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζετε το έργο;
Γιώργος: Για μένα, σαν ηθοποιό, αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον και το πιο σωστό. Πάντα κρατάμε τις οδηγίες που έχουν συναποφασιστεί στις πρόβες, το τι θέλουμε να δείξουμε. Οπότε υπάρχει ο βασικός καμβάς. Από κει και πέρα μπορεί να γίνει κάποιο λάθος… Θέατρο είναι, μιλάμε για ένα ζωντανό πράγμα. Ο καμβάς όμως παραμένει. Θεωρώ πως αν κάνω κάτι και «φύγω» από τον καμβά, τότε «φεύγει» όλο. Κρατώντας την όμορφη συνεργασία που έχουμε, στα φώτα, στα σκηνικά, τη σκηνοθεσία, το timing, τα πάντα, ό,τι χρειάζεται για να δημιουργηθεί μία παράσταση, κρατώντας αυτό, μπορεί πάντα κάτι να αλλάξει. Εγώ κάθε μέρα έρχομαι «καινούργιος»… Ξέρω τι θα γίνει αλλά δεν ξέρω σίγουρα τι μπορεί να γίνει… Μπορεί να υπάρξει μια λεπτομέρεια, που θα είναι εκείνη τη στιγμή…

Αγοραστή: Δεν έχω να προσθέσω κάτι πολύ διαφορετικό… Ναι, υπάρχει η «παρτιτούρα» που έχει στηθεί από τις πρόβες… Το έργο είναι ένας ζωντανός οργανισμός, ο οποίος μπορεί να έχει κάποιες διαφοροποιήσεις. Φυσικά πρέπει να πατάμε πάντα σ’ αυτό που έχουμε χτίσει. Δεν γίνεται από πρόθεση κατάχρησης. Το καλύτερο είναι να υπάρχει βελτίωση πάνω σ’ αυτό που έχει χτιστεί.
 
akra006
Είστε δύο νέοι άνθρωποι. Δημιουργείτε μέρα με τη μέρα, έργο με το έργο. Τι είναι αυτό που σας ενθουσιάζει περισσότερο στο χώρο σας; Τι είναι αυτό που σας απωθεί περισσότερο;
Αγοραστή: Δεν ξέρω αν μπορώ να το ορίσω με μία φράση… Μου αρέσει πολύ αυτό που κάνω. Δεν ξέρω πώς αλλιώς να το πω… Είναι κάτι πολύ ωραίο, πολύ διαφορετικό… Και θεωρώ πώς, όπως όλες οι δουλειές, έχει κάποιες δυσκολίες που εκείνος που τις βιώνει ξέρει…
Γιώργος: Όπως είπε κι η Αγοραστή, κάθε δουλειά έχει τα καλά της και τα κακά της… τις ωραίες και τις δύσκολες… Πάντα έχω μάθει να εκτιμάω από τη δυσκολία. Η δυσκολία σε κάτι είναι αυτή που τελικά φέρνει την επιβράβευση. Άμα δεν παλέψεις για κάτι… δεν έχει νόημα μετά καμία επιβράβευση. Η προσπάθεια είναι αυτή που μετράει. Σε αυτή την παράσταση έχουμε δώσει όλοι τον καλύτερό μας εαυτό. Και προσπαθούμε κάθε μέρα να είμαστε ακόμα καλύτεροι. Γιατί έτσι λειτουργούν τα πράγματα. Κάθε μέρα παίρνω επιβεβαίωση για αυτό που κάνω. Και είναι κάτι το ομαδικό. Το κοινό το καταλαβαίνει. Ποιος πρωταγωνιστής στέκεται στη σκηνή μόνος του, χωρίς τα «γύρω-γύρω»; Είναι ομαδικό το άθλημα, δεν χειροκροτούν μόνο εμένα… Χειροκροτούν όλη την ομάδα. Επιβραβεύεται μία ομαδική προσπάθεια. Από αυτούς που βλέπουμε και αυτούς που δεν βλέπουμε.

Κώστας Κούλης
Φωτό: ΕΜΑΝΟΝ
 
akra007

Συνεντεύξεις

DMC Firewall is a Joomla Security extension!