Συνεντεύξεις

Jesus Christ Superstar - Η συνέντευξη

 
   Μετά το αρχικό σοκ, λόγω της απίστευτης απόδοσης της πασίγνωστης Ροκ Όπερας στα ελληνικά, μετά τον κοπετό εξαιτίας των κορυφαίων ερμηνειών και της φοβερής και τρομερής ορχήστρας, καταφέραμε και μαζέψαμε τα σαγόνια μας, τα κομμάτια μας και με όση δύναμη μας είχε απομείνει, ξεκινήσαμε να βάζουμε τα πράγματα σε σειρά. Το “Jesus Christ Superstar” είχε ήδη παρουσιαστεί και μέρα με τη μέρα έκανε όλο και περισσότερο κόσμο να θέλει να δει πώς είναι μια υπερπαραγωγή από κοντά. Η Θέμις Μαρσέλλου και η ομαδάρα της έκαναν για άλλη μια φορά το θαύμα τους και εμείς, πιστοί σε ό,τι πρεσβεύουμε, βάλαμε πλώρη για τη συνέντευξη. Απέναντί μας το κορυφαίο δίπολο όλων των εποχών. Ο Ιησούς και ο Ιούδας. Το βάζουμε τεχνοτροπικά, μια και στην ουσία πρόκειται για δίδυμο και όχι δίπολο. Απέναντί μας λοιπόν ο Αιμιλιανός Σταματάκης και ο Ησαΐας Ματιάμπα, οι οποίοι μας δέχτηκαν στο θέατρο Ακροπόλ και μας μίλησαν για την παράσταση, για την προετοιμασία, για το πώς συνεχίζουν να δουλεύουν καθημερινά πάνω σ’ αυτό που έχουν ήδη χτίσει και για το χώρο γενικότερα. Εκπληκτικά παιδιά και τα δυο, πολύ χαμηλών τόνων, χαρακτηριστικό γνώρισμα όλων εκείνων που έχουν τόνους τάλαντο και ακόμα περισσότερη συναίσθηση των πραγμάτων. Πολλά πολλά ευχαριστώ στην αεικίνητη Μαρκέλλα Καζαμία, η οποία φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.
 
jcs455
 
Πώς ξεκίνησε όλη αυτή η ιστορία; Σας ειδοποίησαν, σας είπαν «Παιδιά, κάνουμε αυτό, σας ενδιαφέρει η ιδέα»;
Αιμιλιανός Σταματάκης: H αλήθεια είναι ότι αρχικά η συζήτηση και των δύο μας ήταν για το “Les Miserables”…
Ησαΐας Ματιάμπα: Σωστά, σωστά…

Αιμιλιανός: Δεν υπήρχε ακόμα το concept του “Jesus Christ Superstar”, κάναμε συζητήσεις για το “Les Miserables”. Στην πορεία υπήρξαν κάποια θέματα ημερομηνιών με την παραγωγή και αποφάσισαν ότι ήταν καλύτερο γι’ αυτούς να το πάνε την επόμενη χρονιά. Παρόλα αυτά, η Θέμις (σ.σ. Μαρσέλλου – η σκηνοθέτις) είπε «Αυτό θέλω»! Είναι ένα πολύ μεγάλο στοίχημα. Μία μέρα με πήρε τηλέφωνο και μου είπε «Θα στο πω απλά και όπως στο πω θέλω να το καταπιείς»! Της λέω «Δηλαδή, τι εννοείς»; Μου λέει «Θα στο πω. Αυτό! Εντάξει, το άκουσες; Τώρα θα το καταπιείς και το ξεχνάς». Αυτό ήταν. Είναι μεγάλη τιμή γιατί πρόκειται για πάθος χρόνων για πολλούς από μας.
Ησαΐας: Εγώ με τη Μαρσέλλου έχω συνεργαστεί έτσι κι αλλιώς στο παρελθόν. Πρώτος σταθμός ήταν το “Rent”, το 2009-10 και μετά συνεργαστήκαμε ξανά στο “Fame”. Μιλούσαμε κατά καιρούς με τη Θέμιδα όλα αυτά τα χρόνια, για το αν θα κάνουμε κάτι. «Οι άθλιοι» είχαν μπει στο προσκήνιο… Και αφού προκύψανε αυτά τα «θεματάκια» μου είπε αργότερα «Ξέρεις, θα κάνω το ‘Jesus Christ Superstar’ και σε θέλω για τον Ιούδα». Το είχαμε συζητήσει παρά πολύ παλιά, εκείνη την εποχή του ‘Rent’ θα έλεγα, γι’ αυτή τη Ροκ Όπερα, ότι θα ήταν ωραίο κάποια στιγμή να έλθει στην Ελλάδα… Ένιωσα πολύ ευχαριστημένος από την πρόταση – εννοείται! Ευγνώμων! Και μετά, αυτό που ακολούθησε (γελάει) ήταν μια σκληρή προετοιμασία. Ο ρόλος αυτός, για μένα αρχικά, ήταν μία σκάλα παραπάνω απ’ αυτό που είχα εγώ ως βάση. Γι’ αυτό θα έπρεπε να κάνω ένα μίνι πρωταθλητισμό. Πέρα από τη φωνητική διδασκαλία, που κάναμε σχεδόν ενάμιση μήνα, εγώ αργότερα, επειδή εντόπισα ότι χρειάζομαι πιο πολύ προετοιμασία γι’ αυτό, πήγα σε δάσκαλο, ξεκίνησα μαθήματα και μετά από ένα μήνα κατάφερα να φέρω στο επίπεδο που ήθελα το ρόλο αυτό. Και καθημερινά συνεχίζω να κάνω πρωταθλητισμό, σαν να μην υπάρχει αύριο.
 
jcs451
Κάνετε ένα πολύ ιδιαίτερο «μιούζικαλ». Ένα «μιούζικαλ» που δεν έχει καθόλου πρόζα! Μία Ροκ Όπερα. Είναι όλα τραγούδι! Πόσο εύκολα μπήκε στο πετσί σας αυτό; Πόσο εύκολος ήταν ο εγκλιματισμός σε αυτό το μοτίβο;
Αιμιλιανός: Είναι μία φόρμα κι αυτό, ένα είδος θεάτρου… γι’ αυτό αποκαλείται Ροκ Όπερα. Έχει καθαρά αυτή τη φόρμα. Δεν υπάρχει καθόλου πρόζα, δεν έχει να κάνει δηλαδή με τη δομή ενός μιούζικαλ, το οποίο έχει πλοκή και μέσα στην πλοκή και τραγούδι, κάποια στιγμή. Είναι καθαρά ένα έργο δοσμένο μέσα από τη μουσική, με αυτά που λέμε ρετσιτατίβο από την όπερα. Αυτό είναι το σχήμα, από κει είναι δοσμένο. Έχει τύχει να ξανακάνω κάτι τέτοιο, απλούστατα αυτό το έργο… Όπως είπε κι ο Ησαΐας πριν, μιλάμε για πρωταθλητισμό, είναι κάτι που πηγαίνει σε ένα άλλο επίπεδο. Δεν ξεκινάς την πρόβα από τη στιγμή που έρχεσαι εδώ, στο θέατρο. Την πρόβα την ξεκινάς από τη στιγμή που ξυπνάς το πρωί. Από το πώς προσέχεις τον εαυτό σου, τη φωνή σου, το σώμα σου… γιατί και τα δύο είναι ένα σ’ αυτό. Όλο αυτό ξεκινάει από το σπίτι και δεν σταματάει ποτέ, ακόμα κι όταν φύγεις από δω. Δηλαδή, για όσο διάστημα θα παίζουμε αυτό το έργο δεν υπάρχει «Κάνω κανονική ζωή». Αυτή είναι η διαφορά.

Πόσο επίπονο είναι για τη φωνή όλο αυτό; Ιδίως το Σάββατο που είναι διπλή η παράσταση;
Ησαΐας: Κανονικά, το Σάββατο διπλή παράσταση δεν θα έπρεπε να παίζει! (γέλια) Είναι δύσκολο. Κακά τα ψέματα, εγώ αρχικά σκεφτόμουν «Α, τι ωραία! Θα ήθελα να κάνω και Live μετά την παράσταση»… Ήδη σκέφτομαι να κάνω κάποια πράγματα μουσικά. Αν δω όμως ότι αντιμετωπίζω τέτοιες δυσκολίες φωνητικά, δεν θα τολμήσω καν να κάνω ούτε ένα Live, σε μέρα που έχω παράσταση. Από κει και πέρα πιστεύω ότι το έργο καθημερινά μας δίνει πράγματα. Και εσωτερικά αλλά και ερμηνευτικά. Γινόμαστε κάθε μέρα και καλύτεροι. Ωριμάζουμε μέσα από το έργο και θα ωριμάσουμε ίσως και παραπάνω, αν το δουλέψουμε στο μυαλό μας και ως άνθρωποι. Από κει και πέρα, επίπονο δεν είναι μόνο φωνητικά. Είναι και εσωτερικά, μέσα στην ψυχή μας, αυτό το έργο. Ευτυχώς, το διαχειριζόμαστε με τέτοιο τρόπο ώστε να βγαίνει σε καλό.
 
jcs453
Να πάω λίγο παρακάτω την κουβέντα που είπες; Σας δίνει το έργο, του δίνετε και σεις. Είναι αμφίδρομη η σχέση. Όταν τελειώνει μία παράσταση, κάθεστε να πείτε «Μήπως να κάνω κι αυτό στην επόμενη; Μήπως να βάλω και κείνο στην επόμενη»;
Ησαΐας: Αν μιλάμε για πνεύματα, τα οποία πραγματικά είναι ανήσυχα, σίγουρα υπάρχουν αρκετές στιγμές που θα λες «Ωραία… θα δοκιμάσω αυτό». Θα το συζητήσω με τον Αιμιλιανό. «Να δούμε λίγο αυτό»; Δεν γίνεται να εφησυχάσεις. Κυρίως γιατί θέλεις να υπάρχει μία εξέλιξη μέσα από όλο αυτό το σκηνικό. Και από τη στιγμή που θέλεις να υπάρχει εξέλιξη, σίγουρα μέσα στο μυαλό σου θα υπάρχουν χίλιες σκέψεις καθημερινά για να δεις πώς μπορείς να το φτάσεις αυτό από ένα επίπεδο σε ένα άλλο, που θα ξεπεράσεις τον εαυτό σου. Γιατί αυτός είναι ο στόχος. Να ξεπερνάμε τους εαυτούς μας σε αυτό που κάνουμε.
Αιμιλιανός: Και γενικά… Πέρα από το ότι γνωρίζαμε από την αρχή το έργο, όταν σου δίνεται η ευκαιρία και λες ότι «Θα κάνω αυτό το έργο»… Ξεκινάς με ένα όραμα. Αυτό το όραμα απλώνεται μπροστά σου και θέλεις πάση θυσία να το υπηρετήσεις. Όσες παραστάσεις κι αν γίνουν, πάντα θα υπάρχουν μέρη που δεν θα το καταφέρνεις. Οπότε η επόμενη παράσταση θα είναι πάντα εκεί, για να συμπληρώσεις το παζλ του οράματος που έχεις γι’ αυτό το έργο. Δεν σταματάει ποτέ αυτό. Συνέχεια φτιάχνεις τον εαυτό σου και το βάζεις στην τσίτα για να εκπληρώσεις αυτό που έχεις σκεφτεί. Αυτό που σε φέρνει ένα βήμα πιο κοντά σε εκείνο που θεωρείς επιτυχημένο.

Στην ουσία δηλαδή, ζείτε κι αναπνέετε τους ρόλους σας. Καταλαμβάνει όλο αυτό μεγάλο χώρο.
Αιμιλιανός: Όχι οι ρόλοι… το έργο! Το έργο αυτή τη στιγμή είναι το Άλφα και το Ωμέγα για μας. Και αυτό που είπε ο Ησαΐας πριν για Live… Να σου πω την αλήθεια… κι εγώ θα ήθελα, αλλά ήξερα εξ αρχής ότι αυτό το πράγμα δεν έχει αστεία. Μακάρι να μπορέσουμε και το σώμα έρχεται σιγά-σιγά, γιατί – όπως και να το κάνεις – συνηθίζει και επειδή συνηθίζει και είναι όλο και πιο εύκολο, μετά μπορείς να τρυπώσεις κάπου κι άλλα πράγματα. Αν ήταν οποιοδήποτε άλλο έργο, θα λέγαμε ότι γίνεται πανεύκολα. Επειδή το σώμα τα συνηθίζει όλα. Αυτό βρίσκεται σε μια πολύ λεπτή γραμμή φωνητικά. Ακόμα κι αν λες «Τα έχω καταφέρει», είσαι τόσο πολύ στην κόψη του ξυραφιού, που ποτέ δεν είναι ασφαλές. Οπότε, πάντα μπορεί να είναι επίπονο, πάντα μπορεί να σε κουράσει παραπάνω.
 
jcs450
Όταν ξεκινήσατε να δουλεύετε τους ρόλους σας, ασχοληθήκατε με τις δύο ταινίες – την ορίτζιναλ και το ριμέικ του 2000; Ανατρέξατε αλλού;
Ησαΐας: Όχι μόνο τις ταινίες. Είδαμε και από μιούζικαλ που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια… Περισσότερο για να παρατηρήσω πώς ερμήνευσαν τον Ιούδα. Από κει και πέρα, με το πέρασμα των προβών άρχισα να βάζω δικά μου στοιχεία και άρχισα να βάζω τον Ησαΐα στο ρόλο του Ιούδα. Δεν θα μπορούσα να κάνω ένα copy/paste έτσι κι αλλιώς, γιατί ο καθένας είναι σίγουρα διαφορετικός. Και φωνητικά και σαν χαρακτήρας και σαν σωματότυπος και σαν φυσιογνωμία γενικότερα. Στόχος είναι να παρατηρώ απ’ έξω τον εαυτό μου, ζώντας εκείνη τη στιγμή ως Ησαΐας αλλά και ως Ιούδας. Και εκεί είναι η ευτυχία, στο τέλος της παράστασης. Ή όταν τελειώνει μία σκηνή. Εκεί λέω στον εαυτό μου «Ωραία… το κρατάμε, πάμε για το επόμενο στάδιο».

Μέχρι πότε θα είστε εδώ με το καλό;
Αιμιλιανός: 30 Απριλίου.

Να ρωτήσω αν έχετε ο καθένας σας κάποια σχέδια για το μέλλον ή είναι πολύ νωρίς για να μιλήσουμε για οτιδήποτε;
Ησαΐας: Για το καλοκαίρι έχω κλείσει στις «Εκκλησιάζουσες», που θα κάνει ο Αλέξανδρος Ρήγας, σε συνεργασία με το ΔΗΠΕΘΕ Σερρών. Μουσικά, μάλλον γενικά δεν ήθελα να κάνω πολλά πράγματα γιατί έρχεται και το παιδί… θέλω να κάνω λίγα καλά, για να είμαι εντάξει στις υποχρεώσεις που θα έχω.
Αιμιλιανός: Επειδή τα έχω πάρει με τη σειρά τώρα τελευταία, ήθελα το καλοκαίρι να ηρεμήσω και να ασχοληθώ κυρίως με μουσικά πράγματα, για μένα. Μετά το καλοκαίρι έχω μία συνεργασία με το Εθνικό Θέατρο για καιρό, οπότε…
 
jcs444
Τι είναι αυτό που σας ενθουσιάζει περισσότερο και τι είναι αυτό που σας απογοητεύει περισσότερο σε αυτό το χώρο; Στο θέατρο…
Αιμιλιανός: Είναι μία τεράστια (σ.σ. το τονίζει) συζήτηση, αλλά – για μένα – αυτό που με ανησυχεί περισσότερο και με ταλαιπωρεί περισσότερο στο χώρο του θεάτρου είναι η κακή πηγή εκμάθησης και μόρφωσης. Υπάρχουν κακές πηγές, υπάρχει παραπληροφόρηση…

Κακός δάσκαλος εννοείς;
Αιμιλιανός: Δεν εννοώ κακός δάσκαλος. Εννοώ παραπλανημένος. Μπορεί να είναι παρεξηγήσιμο αυτό που λέω τώρα αλλά είναι μια μεγάλη συζήτηση για το πού υπάρχει πηγή για να μάθε κάποιος και το πού υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν απλά στην αισθητική τους και διδάσκουν αυτό που θέλουν να διδάξουν. Για να το πω σύντομα, δεν υπάρχει «Τι πιστεύω». Η υποκριτική είναι μία πολύ συγκεκριμένη σπουδή, υπάρχουν πολύ συγκεκριμένα μέρη στην Ελλάδα και τον κόσμο που κανείς τη μαθαίνει. Δεν είναι κάτι γενικό, που πηγαίνει με την αισθητική και την ψυχούλα μας. Αυτό είναι κάτι που με στενοχωρεί. Αυτό που με ευχαριστεί είναι ότι έχουμε νιάτα και μεγάλη δύναμη στη γενιά μας, η οποία έρχεται να ισοπεδώσει πολλά πράγματα.
Ησαΐας: Κι εγώ πιστεύω πως η νέα γενιά θα φτάσει σε τέτοιο επίπεδο που πραγματικά θα συμπληρώνει παρά πολλούς τομείς καλλιτεχνικούς. Αυτό είναι το πιο σημαντικό θα έλεγα, για να πάψει να υπάρχει αυτό που λέγεται σήμερα. «Α… για τραγουδιστής καλός είναι»… (γέλια) Αυτά θα πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσουν, αλλά θα σταματήσουν όταν υπάρχει και το κατάλληλο υλικό. Στο εξωτερικό δουλεύουν πάνω σ’ αυτό και μαθαίνουν και διδάσκονται. Εδώ δεν έχουμε ακόμα κάτι ολοκληρωμένο, ώστε να βγει μια γενιά ανθρώπων σε χορό, τραγούδι και υποκριτική και να τα έχει και τα τρία αυτά τοπ. Αυτό που με στενοχωρεί στο χώρο γενικότερα… Είμαι δεκαπέντε χρόνια… Με στενοχωρεί παρά πολύ όταν βλέπω άτομα που τα είχα εκεί πάνω, που τα θαύμαζα και τα σεβόμουν πολύ… Και διαπιστώνεις ότι σαν άνθρωποι είναι πολύ κάτω, σε σχέση με αυτό που έχουν πετύχει. Θα ήθελα πολύ να συνδυάζεται η ποιότητα του ανθρώπου με την ποιότητα αυτών που έχει καταφέρει επαγγελματικά. Και ένα δεύτερο. Η σπίθα στα μάτια κάποιου, ανεξάρτητα από τα χρόνια που είναι στο χώρο, για αυτά που έχει αναλάβει να κάνει. Όταν δεν βλέπω σπιρτάδα και φλόγα να υπάρχει, εκεί στενοχωριέμαι πολύ γιατί σε αυτό που κάνουμε, δίνουμε πραγματικά την ψυχή μας. Αυτό έχει διάφορες επιπτώσεις. Καθημερινά. Σίγουρα χάνουμε κάτι από τον εαυτό μας, μ’ αυτό που κάνουμε. Η πίεση που τραβάμε… Θα λέγαμε ότι είναι «βαρέα ανθυγιεινά». Σίγουρα χάνουμε μέρες, μήνες, χρόνια από τη ζωή μας, με αυτά που κάνουμε. Έχω βιώσει χειμερινή περιοδεία τεσσάρων μηνών σε άθλιες συνθήκες, σε μαγαζιά επαρχίας με συνθήκες που δεν μπορείς καν να αναπνεύσεις. Να τραγουδάς τέσσερις ώρες, επειδή πολύ απλά πρέπει να το κάνεις. Ναι μεν, το κάνω αυτό επειδή το αγαπάω, ξέρω όμως ότι στα εξήντα μου θα μου βγει σε παρά πολύ κακό.

Αιμιλιανός: Αν σταματήσεις να αντιμετωπίζεις αυτό που υποτίθεται ότι αγαπάς με τρόπο δημοσίου υπαλλήλου, τότε κι οι άλλοι γύρω σου σταματούν να το αντιμετωπίζουν έτσι.
Ησαΐας: Αυτό ακριβώς! Δεν γίνεται σ’ αυτή τη δουλειά να βλέπουμε ανθρώπους να φέρονται σαν δημόσιοι υπάλληλοι. Και δυστυχώς υπάρχουν παρά πολλοί.

Κώστας Κούλης
Φωτογραφίες: ΕΜΑΝΟΝ
 
jcs456

Συνεντεύξεις

DMC Firewall is a Joomla Security extension!