Συνεντεύξεις

Συνέντευξη με το Γιώργο Βάλαρη

 
   Ο σίφουνας που ονομάζεται «Γοργόνες και μάγκες», πήρε και σήκωσε ολόκληρη τη θεατρική Αθήνα και την απίθωσε στα καθίσματα του θεάτρου Broadway, να χαζεύει την εκπληκτική μεταφορά των έργων και ημερών της παρέας της θεόρατης ταινίας στο σανίδι. Ο θίασος είναι τουλάχιστον θεαματικός, η απόδοση άψογη και το κοινό έχει κάθε λόγο να δηλώνει παρόν και να γεμίζει το θέατρο όλες τις μέρες των παραστάσεων. Έχοντας ήδη γράψει τρελά νούμερα η κριτική του έργου, ήλθε και η σειρά ξεμοναχιάσματος των συντελεστών. Στο πρώτο μέρος αυτών των συνεντεύξεων φιλοξενούμε το Γιώργο Βάλαρη, ο οποίος έχει διασκευάσει και σκηνοθετήσει το έργο, πρωταγωνιστεί σε αυτό και είναι ΚΑΙ ο παραγωγός (για την ακρίβεια συμπαραγωγός). Έχοντας πάρει σε όλους τους ρόλους του άριστα και με την sold-out σφραγίδα παντού στα μπαγκάζια του, ο σπουδαίος καλλιτέχνης μας δέχτηκε πάνω στη σκηνή του Broadway, μας μίλησε για το πώς διάλεξε το έργο, για τη χημεία της ομάδας που παίζει, για το ρίσκο της παραγωγής, για την επόμενη παράσταση που σκέφτεται να ανεβάσει. Πολλές ευχαριστίες στην Αλίκη Δανάλη, η οποία φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή εδώ η συνέντευξη.
 
valaris07
 
Πότε άρχισε να στριφογυρίζει στο μυαλό σας η ιδέα να κάνετε παράσταση το «Γοργόνες και μάγκες»;
Πριν ενάμιση χρόνο περίπου… Προσπαθούσα να σκεφτώ κάτι που θα έχει ενδιαφέρον για τον κόσμο και για μένα πάνω απ’ όλα, γιατί το πιο βασικό είναι να ενδιαφέρει τον καλλιτέχνη κι από κει και πέρα, με μέλημά του το κοινό, να βρει κάτι που θα ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της εποχής. Και – πρωτίστως… να δώσει χαρά! Αυτός είναι για μένα βασικός όρος για να δημιουργώ. Αυτό το μιούζικαλ, που είναι πολύ αγαπημένο για μένα, ήταν η αφορμή να μπω στη διαδικασία, να έλθω σε επαφή με πολλούς ανθρώπους, να κάνω έναν μεγάλο αγώνα. Να βρω τα δικαιώματα, να τα αποκτήσω και να κερδίσω την εμπιστοσύνη όλων αυτών των σπουδαίων συνεργατών που έχω αυτή τη στιγμή και που με τη βοήθειά τους κάναμε αυτή τη μεγάλη επιτυχία. Έρχεται ο κόσμος, το χαίρεται πολύ και μας τιμά.

valaris01Η σκέψη σας πήγε κατευθείαν σ’ αυτή την παράσταση; Σκεφτήκατε δύο, τρία, τέσσερα άλλα πράγματα και μετά είπατε «Ας καταλήξω εκεί»;
Μ’ ενδιαφέρει το μιούζικαλ εν γένει. Το ελληνικό μιούζικαλ. Χαίρομαι που το κάνω αυτό, που κάνω αυτή τη στροφή στο μεγάλο Γιάννη Δαλιανίδη, σαν φόρο τιμής. Εκτιμώ το έργο του παρά πολύ, έχουμε μεγαλώσει όλοι με τις ταινίες του και χαίρομαι που μετά από πενήντα χρόνια (σ.σ. μετά την ταινία) κάνουμε αυτό το μιούζικαλ, που από τα δύο-τρία που σκεφτόμουν ήταν το επικρατέστερο, στη μνήμη μου και στην καρδιά μου. Και γι’ αυτό το επέλεξα.

Πόσο εύκολο ή πόσο δύσκολο ήταν να το «χτίσετε» όλο αυτό; Κάνετε μιούζικαλ, που είναι η πιο δύσκολη μορφή θεάτρου. Έχει τραγούδι, έχει χορό, έχει πρόζα…
Και χτίζουμε μια μεγάλη παραγωγή…

Και έχει και μεγάλη διάρκεια.
Ναι… Ήταν πολύ δύσκολο… Ήταν μαραθώνιος γιατί αντιμετώπισα πολλές δυσκολίες, πολλή καχυποψία και στο τέλος είπα να κάνω την παραγωγή μαζί με το Γιώργο Λυκιαρδόπουλο, που το πίστεψε πολύ και αυτός – και εμένα προσωπικά – και έτσι… Ρισκάραμε πολύ, θεωρώ ότι κερδίσαμε, αλλά ήταν κάτι πολύ δύσκολο. Στη ζωή μου πιστεύω πως ό,τι και να κάνεις, πρέπει να το κάνεις σωστά. Να είναι αντάξιο των προσδοκιών του κοινού. Ένα θρυλικό μιούζικαλ θα έπρεπε να γίνει μία παράσταση που να αφήσει κι αυτή τη δική της ιστορία. Τα δώσαμε όλα και από άποψη παραγωγής και από άποψη ενέργειας, προβών και κατάφερα να έχω δίπλα μου σημαντικούς ανθρώπους όπως ο Γιάννης Πλούταρχος, ο σπουδαίος Γιάννης Βογιατζής – πενήντα χρόνια μετά – στον ίδιο ρόλο…

valaris02Δική σας ιδέα;
Ναι. Όλο το δημιούργημα ήταν δική μου ιδέα, για τους συντελεστές. Γιατί αν δεν είναι οι άνθρωποι που θέλεις, δεν μπορείς να χτίσεις αυτό που οραματίζεσαι ή που πιστεύεις ότι μπορείς να κάνεις. Έτσι κερδίσαμε την εμπιστοσύνη αυτών των ανθρώπων, αλλά και των δημιουργών – του Μίμη Πλέσσα, των δικαιωμάτων του Γιάννη Δαλιανίδη και του Λευτέρη Παπαδόπουλου, του στιχουργού. Όλο αυτό έγινε κάπως αργά, λόγω του ότι είχε κάποιες δυσκολίες… Διαμορφώσαμε και το θέατρο Broadway, στο οποίο δώσαμε πνοή μετά από πολλά χρόνια. Το ανακαινίσαμε και τώρα ζει τις δόξες που ζούσε πριν από πολλά χρόνια. Είναι ένα ιστορικό θέατρο. Και με τις δυσκολίες που υπάρχουν, γιατί υπάρχουν ακόμα και τώρα, είναι μια μεγάλη παραγωγή, ζούμε μια πολύ μεγάλη επιτυχία και συγκινήσεις μεγάλες, γιατί είναι πολύ συγκινητικός ο κόσμος, για την αγάπη που μας δίνει… Αυτό που βιώνει μέσα από μια νοσταλγική ταινία, του το μεταλαμπαδεύουμε εδώ, στη σκηνή. Είναι πολύ ωραίο για τον κόσμο το ότι μια ταινία με την οποία έχει μεγαλώσει, βρίσκεται και εδώ. Αλλά και οι νέοι, που έχουν δει κινηματογράφο, να το ζουν αυτό και στο θέατρο, που το συναίσθημα είναι διαφορετικό, όπως καταλαβαίνετε. Δηλαδή, αυτό που γίνεται με το Γιάννη το Βογιατζή είναι συγκινητικό. Το πόσο τον αγκαλιάζει ο κόσμος… Και το γεγονός ότι ο Γιάννης Πλούταρχος, ένας λαοφιλής και πολύ σπουδαίος ερμηνευτής, μπαίνει στο θέατρο και γίνεται ένα με μας. Μια αγκαλιά…
 
valaris05
 
Ήταν αρχική σας πρόθεση να παίξετε και σεις ο ίδιος;
Όχι. Αλλά στην πορεία με κέρδισε η ιδέα… Ήταν το φιλικό μου περιβάλλον και μετά μου καλάρεσε η ιδέα και ο ρόλος που υποδύομαι έχει πολύ ενδιαφέρον, αλλά δεν έχει πολλές σκηνές στο έργο, οπότε δεν αφιέρωσα το χρόνο που θα έπρεπε, αν ήμουν παρών σε όλες τις σκηνές. Δεν είμαι εγωιστής σαν ηθοποιός. Με ενδιαφέρουν περισσότερο οι συμπαίχτες, με ενδιαφέρει να είναι οι πρωταγωνιστές μου πολύ καλά δουλεμένοι.

Κάθε πόσα δευτερόλεπτα σταματάγατε την πρόβα από τα γέλια;
Ααα… περάσαμε πολύ ωραία, αυτό είναι αλήθεια. Γελάσαμε πολύ και γελάμε… Ρίξαμε πολύ γέλιο, ήταν πολύ ωραίο το κλίμα, εξακολουθεί να είναι και περνάμε τρομερά ωραία, χωρίς καμία ένταση και αυτή η ομάδα – για μένα που είμαι είκοσι δύο χρόνια στο θέατρο – πρώτη φορά μου τυχαίνει να είναι τόσο στενά δεμένη. Τόσοι άνθρωποι… Και να πορευόμαστε σταθερά… Δεν έχει να κάνει μόνο με την επιτυχία. Γιατί στην επιτυχία όλοι είναι χαρούμενοι. Έχει να κάνει με τη χημεία των ανθρώπων που επέλεξα. Γιατί μ’ αρέσει να επιλέγω πάντα ωραίους χαρακτήρες.

Η δική σας η κάθαρση, σαν δημιουργός, ήλθε όταν ξεκινήσατε την πρώτη μέρα; Με την πρεμιέρα;
Υπήρξε πολλή συγκίνηση… Και τρελός ενθουσιασμός! Ο κόσμος παραλλήλισε το θέατρο με την ταινία… Θα έλεγα ότι ήταν πολύ λυτρωτικό… Εγώ όμως, όντας τελειομανής, δεν ηρεμώ ποτέ. Ακόμα και τώρα που μιλάμε, βελτιώνω συνέχεια την παράσταση και από άποψη παραγωγής. Βλέπω οποιαδήποτε έλλειψη υπάρχει και βελτιώνω. Το θέατρο άλλωστε είναι ζωντανός οργανισμός. Δεν επαναπαύομαι ποτέ και αυτό είναι χαρακτηριστικό της εργασίας μου. Θέλω να βάζω τον πήχη πολύ ψηλά. Σαφώς και είμαι πολύ ήρεμος με την πορεία που έχει πάρει, όντας παραγωγός του έργου, είναι γεμάτο το θέατρο. Αυτό μου δίνει την ευκαιρία να μην έχω άγχος, να μπορώ να πληρώνω τους καλλιτέχνες και να είναι όλοι χαρούμενοι, γιατί η επιχείρηση είναι σημαντικό πράγμα.
 
valaris06
Μέχρι πότε θα είστε εδώ;
Μέχρι το Πάσχα.

Είναι νωρίς να μιλήσουμε για την επόμενη κίνησή σας;
Θα είναι σίγουρα κάποιο ελληνικό μιούζικαλ…

Πάλι εδώ;
Ναι! Εδώ θα είναι η στέγη μας για τα επόμενα χρόνια. Η στέγη μας και τα όνειρά μας… (γελάει) Η σκέψη είναι για το «Μία κυρία στα μπουζούκια», αλλά όχι εκατό τοις εκατό.

Τι είναι αυτό που σας ενθουσιάζει στο χώρο περισσότερο; Σαν ηθοποιό, σαν σκηνοθέτη, σαν καλλιτεχνική φύση γενικότερα. Και τι είναι αυτό που σας απογοητεύει περισσότερο;
Με απογοητεύει η μιζέρια, για να ξεκινήσω με τα δυσάρεστα. (γέλια) Η ανεντιμότητα… Η αχαριστία των καλλιτεχνών…

Τα έχετε φάει όλα αυτά, έτσι;
Ναι. Απ’ την άλλη… ο ενθουσιασμός των συνεργατών μου κα το όραμά μου όταν πετυχαίνει, μου δίνει χαρά. Έχω επιλέξει την κωμωδία και το ευχάριστο θέαμα… Το έχει ανάγκη ο κόσμος αυτές τις δύσκολες εποχές στην Ελλάδα. Και θέλω να τιμήσω το ελληνικό έργο, όπως το έκανα χρόνια. Δεν έχουμε ανάγκη από ξένα έργα. Έχουμε πολύ σπουδαίους δημιουργούς εδώ.

Κώστας Κούλης, Μαίρη Ζαρακοβίτη
Φωτογραφίες: ΕΜΑΝΟΝ
 
valaris03
 
 

Συνεντεύξεις

DMC Firewall is developed by Dean Marshall Consultancy Ltd